ΑΞΙΕΣ ΝΙΚΟΥ ΓΙΑΛΟΥΡΗ

ΟΙ ΒΑΘΥΤΕΡΕΣ ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ  ΓΙΑΛΟΥΡΗ

ο Νίκος Γιαλούρης με την κιθάρα του

Γνώρισα τον Νίκο Γιαλουρη τον Ιούνιο του 1970

Μου τον σύστησε κάποιος γνωστός μου από τα Καρδάμυλα  για να μου κάνει φροντιστήριο αγγλικά προκειμένου να αντιμετωπίσω τις εισαγωγικές εξετάσεις στη σχολή μηχανικών της Χίου

Όταν έφτασα πρωί πρωί  στο σπίτι του έξω στην πόρτα βλέπω κάποιον με ντουκερι παντελόνι να προετοιμάζει τον τοίχο της πρόσοψης για βάψιμο …..

Τον ρωτάω ψαρωμένος << ρε φίλε το σπίτι του καθηγητή Γιαλουρη  ψάχνω  >> μου απάντησε  << εδώ είναι μπες μέσα και κάθισε να τον περιμένεις  όπου ναναι θαρθει >>

Μπαίνω στο δωμάτιο όπου στην εσωτερική πόρτα αριστερά δέσποζε μια μεγάλη ολόσωμη φιγούρα καραγκιόζη του μπάρμπα Γιώργου  παραδίπλα στον τοίχο άλλη μια μεγάλη ολόσωμη φιγούρα παλικαριού με το γιαταγάνι 

Φιγούρα Νίκου Γιαλούρη

…

Έκατσα στον καναπέ σαστισμένος βλέποντας γύρω μου ζωγραφιές  χαρακτικά μαυρόασπρα  και τρεις πολύ ωραίες κλασσικές κιθάρες …….

Πήρα μια από τις κιθάρες και  γρατσούνισα απαλά μερικές  συγχορδίες οπότε ο εργάτης απέξω μου λέει     << φίλε μη πειράζεις τις κιθάρες γιατί άμα έρθει ο Γιαλουρης και σε δει θα μπλέξεις ….. δε θέλει να σκαλίζουν τις κιθάρες του >>

Τι να κάνω ακούμπησα ευλαβικά την κιθάρα πίσω στη θέση της  και κάθισα να περιμένω κοιτάζοντας αδιάκοπα  το ασυνήθιστο για μένα περιβάλλον με τις ζωγραφιές τους καραγκιόζηδες ΄

και μετά από αρκετή ώρα ξαναρωτάω τον εργάτη απέξω

<<Ρε φίλε τι γίνεται θα αργήσει πολύ αυτός ο Γιαλουρης;

<< Ήρθε >>….. μου απανταει << που είναι >> λέω

<< Εγώ είμαι …. >> μου απαντά με το γνωστό του σαρκαστικό μειδίαμα

…Κάγκελο εγώ …..

Ο Γιαλουρης ήταν ένας  άνθρωπος που αν συμφωνούσες σε όλα μαζί του σε υποψιαζοτανε …. Δεν του άρεσε καθόλου

Ήθελε την δική σου διαφορετική άποψη να συζητήσει κι αν δεν συμφωνούσε να λογομαχήσει … και έτσι ξεκινούσαν και κάτι ιστορικοί καυγάδες …. με την καλή έννοια ….  απείρου κάλλους

Για το έργο του Νίκου έχουν γράψει πολλοί διαπρεπείς κριτικοί της τέχνης  άνθρωποι του πνεύματος αλλά και άλλοι σπουδαίοι  καλλιτέχνες

Ήδη στο λεύκωμα που εκδόθηκε από το ίδρυμα Φαφαλιού έχουν συγκεντρωθεί  πολλά μικρά και μεγάλα αφιερώματα 

Επίσης πολλοί καταξιωμένοι καλλιτέχνες γνώρισαν εκτίμησαν κι αγάπησαν το έργο του …..

                           Νίκος Γιαλούρης 

Όμως όλες αυτές οι προσεγγίσεις ακόμα και αυτές που γράφει ο ίδιος για το έργο του μένουν κατά κάποιο τρόπο στο φρόνημα και στη λογική της τεχνοτροπίας και της  καταξίωσης του έργου του …

 Τού  ιδιαίτερου τρόπου της γραφής του και των αισθητικών του αντιλήψεων  αλλά και των επιρροών που είχε στα χρόνια της ζωής του από μικρά και μεγαλύτερα συγκλονιστικά γεγονότα και προσωπικές περιπέτειες

Σίγουρα αυτές οι προσεγγίσεις είναι σημαντικές και καθοριστικής αξίας και φυσικά έχουν όλα εκείνα τα ζεστά ανθρωπινά στοιχεία …

Όμως έχει μεγάλη αξία να αποκαλύψουμε και να βγάλουμε στο φως  τα βαθύτερα του φιλοσοφικά του κίνητρα και αξίες ….

Πράγματα δηλαδή που δεν τα εξωτερίκευε γιατί φοβότανε  κι όχι άδικα  …..

 Έλεγε χαρακτηριστικά …  << Αν είναι να με κατηγορήσουν για κάτι που πραγματικά πιστεύω, …. θα δεχτώ ακόμα και να με σταυρώσουν  γιαυτο που πραγματικά πιστεύω και υποστηρίζω ……

Δεν θα άντεχα με τίποτα να κατηγορηθώ

για κάτι που κάποιος βλάκας  η κακοήθης

 μου καταλόγισε με το  μυαλό του και το οποίο θα αξιοποιήσει με μεγάλη χαρά και προθυμία η κοινωνική υποκρισία  >>

Να αποκαλύψουμε  με ένα λόγο το δυναμικό  εκείνο στοιχείο που τον κρατούσε επίμονο και ακάματο εργάτη  της τέχνης ….

 ευαίσθητο κοινωνικό μαχητή αλλά και χαρισματικό δάσκαλο  ……………………………………

Γιαυτο τον σκοπό καταφεύγω  σε ένα περιστατικό που από τότε και πέρα όσα χρόνια ήμασταν φίλοι ήταν σημείο αναφοράς   στις συζητήσεις μας  αλλά και καθοριστικής σημασίας  και επιρροής  στις προσωπικές μου ιδέες  (ήταν κάτι σαν εμβόλιο ας πούμε )

Νίκος Γιακούρης

Όταν γνώρισα το Γιαλούρη καλά…. και του κέρδισα την εμπιστοσύνη.. επηρεασμένος από την αριστερή τότε κοσμοθεωρία.. ούτε λίγο ούτε πολύ σε μια έντονη συζήτηση  - ας πούμε καυγά - τον επέπληξα ως κοινωνικά απολίτικο αλλά και αδιάφορο, .

Συγκεκριμένα του είπα ότι παριστάνει τον Ηράκλειτο εδώ στο κελί του κλεισμένος  προσπαθώντας να μάθει τον εαυτό του και τον κόσμο

Ο Γιαλούρης δε θύμωσε ιδιαίτερα (περίεργο)αν εξαιρέσουμε μια μούντζα που μου ριξε…….. Μάλλον χαλαρά

 Όμως μου εξήγησε πως έχω μεγάλο λάθος.

<< Οι έννοιες δεξιός και αριστερός είναι ανυπόστατες.

Γιατί χρησιμοποιούνται σαν  εργαλεία κοινωνικής διαίρεσης.         

Η αντίθεση πρακτικά είναι ανάμεσα στον αριστοτελικό ορθολογισμό και την Πλατωνική άποψη της μη αντικειμενοποίησης των φαινομένων αλλά και των πραγμάτων.              

Ο ορθολογισμός πάντοτε ανακαλύπτει και εμπεδώνει κάτι το οποίο μοιραία θα αναιρέσει μετά από λίγο η πολύ χρόνο και πάει λέγοντας.

Η Πλατωνική άποψη χρησιμοποιεί τον μύθο για να μπορεί να βλέπει τα πράγματα από μέσα προς τα έξω. Ο μύθος είναι το πανώ η ο τοίχος αν θέλεις που θα στήσει επάνω ο άνθρωπος τα σύμβολα και τις αξίες του. Δεν ανταγωνίζεται ο άνθρωπος παρά τον μέσα εαυτό του τον εσωτερικό εαυτό του …………

καλλιεργώντας συνεχώς αυτοκριτική αυτογνωσία και κτίζοντας αυτοεκτίμηση.

Ο μύθος του κάθε ανθρώπου η η προσωπική αλήθεια  ( το ίδιο είναι) είναι μοναδικός και προσωπικός

 Νίκου Γιαλούρη έργο

Ο κάθε άνθρωπος  εντοπίζει τον ρόλο που του έχει δώσει η ζωή μέσα από τον προσωπικό του μύθο Η ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑ

Έτσι όταν ο άνθρωπος λέει ψέματα στον εαυτό του γίνεται κενόδοξος και χάνει το παιχνίδι της δικαίωσης του αγώνα του

Παραμένει ασυμφιλίωτος με τον εαυτό του και εν τέλει αλύτρωτος

Τον παρασέρνει η λογική του εξωτερικού ανταγωνισμού και κυνηγαει τα πρωτεία τον πλούτο και την εξουσία (Αγενής άμιλλα )

Αρχίζει να εξαρτάται από τις διάφορες μόδες  για να περνάει καλά δηλαδή επιδιώκει την εξωτερική ευδαιμονία  με αποτέλεσμα να παραβλέπει την πραγματική ψυχαγωγία (αγωγή ψυχής ) την πραγματική χαρά της δημιουργικότητας  και της τεκμηρίωσης

Έτσι χάνει τον αυτοσεβασμό του και καταντά παρεμβατικός και  καταστροφικός  στο περιβάλλον αλλά και στον εαυτό του (αυτοκαταστροφικός )

Έργο Νίκου Γιαλούρη

Θέλει με ένα λόγο τον άνθρωπο να είναι ο ύψιστος φύλακας της φύσης και όχι ο μεταμορφωτής ο οποίος με τις παρεμβάσεις του ανατρέπει διαρκώς τις ισορροπίες της φύσης . Η φύση μετά από τις ανατροπές αναπροσαρμόζεται κάνοντας νέες ισορροπίες που πάλι ο άνθρωπος τις ανατρέπει …. Μοιραία όταν η φύση εξαντλήσει τις ισορροπίες της τότε κάτι θα εξαφανιστεί χωρίς επιστροφή ….

Ο  ορθολογισμός από τη στιγμή που ο πολιτισμός μας ….

τον έκανε σημαία …. καλλιεργεί τον εξωτερικό ανταγωνισμό μεταξύ των ανθρώπων..

 … με αποτέλεσμα να φυτεύεται και να καλλιεργείται το σπέρμα του πολέμου παντού στην κοινωνία στο σχολείο με τη  αλλά και στην οικογένεια. Πόσες φορές ακούμε τις προτροπές  γιατί να μην είσαι εσύ η πρώτη μαθήτρια  και άλλα πολλά

Και με αυτό τον τρόπο χρήση του ορθολογισμού καλλιεργεί κατά συνέπεια τη διαίρεση και ευνοεί το αιώνιο διαίρει και βασίλευε.

Ο Αριστοτέλης βέβαια δεν είχε τέτοια πρόθεση

Απλά ήθελε ο ορθολογισμός του να γίνει το δεύτερο πάτωμα του ιδεαλιστικού φιλοσοφικού οικοδομήματος και να βάλει νοικοκυριό σειρά και αράδα. … Να μπει το κάθε πράγμα στη θέση του. >>

Έτσι μου τα εξήγησε τότε ο ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΛΟΥΡΗΣ

Νίκου Γιαλούρη Τέχνη

Ο Γιαλουρης πάνω σε αυτό το ζήτημα ήταν σε διαρκή αγωνία  και κουβαλούσε ένα πένθος μόνιμο που του προκαλούσαν οι φωτιές η καταστροφή του περιβάλλοντος  οι πόλεμοι η ανθρωπινή δυστυχία η ασύστολη παρέμβαση από τον άνθρωπο στον άνθρωπο και  στο φυσικό περιβάλλον ….  η κακογουστιά και η ξιπασιά  του νεοπλουτισμού ,…….. και άλλα πολλά

Βλέποντας τον εξωτερικό ανταγωνισμό να φυτρώνει παντού  τον εκφυλισμό της κοινωνίας από τον τυφλό και χωρίς αξίες ευδαιμονισμό ……. ανησυχούσε ……..

Ανησυχούσε βλέποντας …….. τις τυφλές ψυχώσεις των διαφημίσεων και της προπαγάνδας που μετατρέπουν τους σκεπτόμενους ανθρώπους σε αμνούς ..

Πολλές φορές τον άκουγα να λέει  <<το να τα έχει όλα κάποιος είναι ευχή αλλά και κατάρα >>

Την ίδια ώρα έβλεπε  αυτό που λέμε παράδοση  να εκφυλίζεται με πολλούς τρόπους και αυτό τον τρόμαζε γιατί ήξερε καλά την αξία της παράδοσης

Και συχνά πυκνά ανέφερε  το τρίπτυχο παράδοση αυθεντικότητα  ταυτότητα λέγοντας πως αυτά τα τρία στοιχεία αλληλοκαθοριζονται απόλυτα  δηλαδή αν αφαιρέσεις ένα από αυτά καταργούνται και τα άλλα δύο….

Ελληνικές Ομοιογραφικές Εκδόσεις - ΑΘΗΝΑ - 2010

Έτσι και η σχέση του μεταξύ άλλων, με τις φιγούρες του καραγκιόζη

Κατά βάση υποστηρίζει την εξασφάλιση της συνέχειας της παράδοσης μας, την κατοχύρωση της αυθεντικότητας μας και της ταυτότητας μας …

Εδώ βέβαια οι φιγούρες του δεν είναι  να χρησιμοποιηθούν για να παίξουν σε παράσταση καραγκιόζη

Είναι αυτοτελή έργα τέχνης τα οποία καθορίζουν αυθεντικούς χαρακτήρες  με τα χαρακτηριστικά τους μεγενθυμένα σχεδιαστικά και χρωματικά

Η σοφή διαφορετικότητα των χαρακτήρων και οι αντιθέσεις που αναδύονται …… μάς ζωγραφίζουν το αλατοπίπερο των κοινωνικών αντιθέσεων αλλά και της ίδιας της ζωής …

Οι αυθεντικοί χαραχτήρες είναι εκείνοι που κουβαλούν την προσωπική τους αλήθεια η τον προσωπικό τους μύθο ατόφιους,  άρα δεν λένε ψέματα στον εαυτό τους.

ΝΙΚΟΥ ΓΙΑΛΟΥΡΗ - Χάρτης Χίου - Αιγνούσσας και Ψαρών

Δεν περιμένουν να διαβάσουν τις κριτικές π.χ. ενός έργου για να το επαινέσουν ή να το απορρίψουν.

Μέσα από την αυθεντικότητα αναχαιτίζεται,  όπως θα έλεγε και ο Ελύτης, η  <<ψευδοφάνεια >>  ένα από τα πιο διαδεδομένα κουσούρια της κοινωνίας μας και η βιτρίνα της κενοδοξίας μας…

Ο κεντρικός ήρωας ο καραγκιόζης όποια κι αν είναι η προέλευση του. ελληνοποιηθηκε κι έγινε σύμβολο ή καλύτερα ένας αριστοφανικός τύπος  που αγαπήθηκε πολύ από τον Νίκο αλλά και από τόσες γενιές παιδιών μικρών και μεγάλων  χαρίζοντας μας αξέχαστες στιγμές γέλιου και θεραπευτικής κοινωνικής σάτιρας ……….

ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΥΣΣΑΣ  

ΑΤΕΛΕΣΦΟΡΟΝ

Στο σήμερα έχουμε γιορτή και πανηγύρι

γιατί οι μέρες μας γύρισαν από γιορτές

που τη χαρά είχαν για στεφάνι

και την αγάπη για προσκέφαλο

Όμως είναι κατανοητό ...

δεν καταφέραμε τίποτα

χωρίς μια  πίστη…

γιατί η δύναμη μας

δεν μπορεί να αποκτήσει

μορφή και σχήμα

Κι επιτέλους,   επιτέλους η χαρά

να βρει ματιές  να φωτίσει

κι η αγάπη να γίνει μεγάλη, ..

μεγάλη  ζεστή αγκαλιά

ΜΑΝΩΛΗΣ  ΦΥΣΣΑΣ 

ΦΟΒΟΥ  ΤΟΥΣ  ΔΑΝΑΟΥΣ  (ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ)  ΚΑΙ  ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΕΣ

ΠΟΥ Η ΑΛΗΘΕΙΑ – ΤΟ ΨΕΜΑ- ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

 

«  Νήσων  σύ  μοι  απασέων  λιπαρωτάτη κείσαι  θαλάσση βάθρα  πήξασ’ έμπεδα  »         

(   ΛΕΩΝ  ΑΛΛΑΤΙΟΣ  , 1586 – 1669 )

Τα Χιακά Σωματεία των απόμαχων ναυτικών παρακινούμενα από την πρόσφατη ομιλία του προέδρου της Ε.Ε.Ε. Μ.Θ. ΒΕΝΙΑΜΗ στο Αμφιθέατρο της Σχολής Επιστημών της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, προβαίνουμε στην αποσαφήνιση των δηλώσεων, θέσεων και απόψεων του προέδρου της Ε.Ε.Ε.

Αυτό που τόνισε επανειλημμένα στην ομιλία του ο πρόεδρος σχετικά με την τήρηση των όρων ανταγωνισμού σύμφωνα με τα διεθνή κρατούντα, στην πράξη σημαίνει τα εξής:

1.     Κατάργηση της ισχύουσας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που είναι σε ισχύ από το 1944

2.     Παραβίαση της Διεθνούς Σύμβασης Ναυτικής Εργασίας του 2006 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας που προβλέπει στον κορμό και στην ουσία της ότι ‘’ευνοϊκότερες ρυθμίσεις από την MLC(Διεθνής Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας) σε εθνικό επίπεδο δεν αλλάζουν, δεν τροποποιούνται, δεν ανατρέπονται’’. Κατά συνέπεια η διαμορφούμενη πολεμική εκ μέρους της εργοδοσίας για κατάργηση της ΣΣΕ προσκρούει και στην Διεθνή Σύμβαση Εργασίας του I.L.O (International Labour Organization) που έχει επικυρωθεί και ψηφισθεί από την Ελληνική Βουλή και το Ευρωκοινοβούλιο.

3.     Τυχόν υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με τους όρους κυβέρνησης Υπουργείο Ναυτιλίας - Ε.Ε.Ε. συνεπάγεται ότι στα πλοία θα έχουμε δύο ταχυτήτων ναυτικούς και δικαιώματα. Αυτή των Αξιωματικών που θα εφαρμόζετε η Ελληνική Σ.Σ. Εργασίας και η δεύτερη για τα κατώτερα πληρώματα που στην ουσία θα ισχύει και θα εφαρμόζεται η σύμβαση της I.T.F. που θεσπίζει τα κατώτερα πλαίσια μισθών και εργασιακών σχέσεων που σήμερα ισχύουν για τους Ναυτικούς των τρίτων χωρών (Φιλιππίνες, Αίγυπτος, Πακιστάν, Ουκρανία κ.τ.λ.) επί της ουσίας είναι ναυτικοί που μέσα στις γνωστές αντίξοες και εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες έχουν ένα σύνολο μηνιαίων αποδοχών 1200-1300ΕΥΡΩ (ισοτιμία Ευρώ-Δολαρίου). Στον μισθό αυτό συμπεριλαμβάνονται 30 ημέρες το μήνα εργασίας, 7 ημέρες τη βδομάδα, πάνω από 300 ώρες μηνιαίως απασχόληση, οι έξτρα εργασίες, η απασχόληση τα Σαββατοκύριακα, η προβλεπόμενη άδεια, αναλογία στην τροφοδοσία και τα πάσης φύσεως επιδόματα.

  

Και για να τα ξεχωρίσουμε:

a.      Εάν ισχύει η Σ.Σ.Ε. ένας Έλλην ναυτικός εργάζεται 30 ημέρες το μήνα, δουλεύει κατά μέσο όρο 150ώρες υπερωρίες το μήνα, και συμπεριλαμβάνουμε στο μισθό (βασικό + υπερωρίες) έξτρα εργασίες, άδειες, επιδόματα κ.λ.π. ένας μέσος μισθός ναύτη σε ποντοπόρο πλοίο ανέρχεται σε 2.500€.

b.     Με αντίστοιχη Σ.Σ.Ε. της I.T.F. (Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων στις μεταφορές)ο μισθός που καλύπτει τα αλλοδαπά πληρώματα είναι 1200€ και 1300€ το μήνα, με τους ίδιους όρους εργασίας που αναπτύχθηκαν παραπάνω.

c.       Σύμφωνα με στοιχεία της Π.Ν.Ο. ένας Έλληνας ναυτόπαις (η πιο χαμηλή ειδικότητα σε θέμα αποδοχών σε πλοίο με ξένη σημαία βάση συμβάσεως εργασίας ITF έχει απολαβές 731$ και 1.630$ σύνολο αποδοχών, και έχει ασφάλιση που είναι καλυμμένο το πλοίο και το πλήρωμα, ενώ εάν επιθυμεί σύνταξη και περίθαλψη για την οικογένεια του θα πρέπει να απευθυνθεί από μόνος του σε ιδιωτικό φορέα.

   Ενώ σε Ελληνική σημαία πλοία, λαμβάνει βασικό 731€και Κυριακές 160€. Για το ταμείο ασφάλισης και υγείας ο πλοιοκτήτης επιβαρύνεται με 240€ και ο ναυτικός με 215€. Σε σύνολο αποδοχών 2.100€.

Σε ερώτηση που έγινε στον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ εάν οι Έλληνες πλοιοκτήτες σε πλοία με ξένη σημαία μπορούν να προσλάβουν Έλληνες ναυτικούς με οποιαδήποτε σύμβαση ανέφερε ότι:

‘’αποτελεί κοινή άποψη, θέση και πεποίθηση μας και αυτό είναι διατυπωμένο από όλους στην ΠΝΟ ότι οι Σ.Σ.Ε. που πρέπει να ισχύουν και να εφαρμόζονται με βάση το νόμο 27/1975 και πρέπει να ισχύει αυστηρά η ελληνική Σ.Σ.Ε., να είναι το σύνολο των Ναυτικών ασφαλισμένοι στο ΝΑΤ και να έχουν πλήρη κατοχυρωμένα συνδικαλιστικά δικαιώματα.’’

Αυτή η πολεμική εκ μέρους της εργοδοσίας όσον αφορά την ισχύ και την διατήρηση των Σ.Σ.Ε. είναι πολύ παλιά. Το επιχείρησαν επί ΝΔ με τον τότε υπουργό κ.Μουσουρούλη αργότερα με τον Μ.Βαρβιτσιώτη κάνοντας λάθος ερμηνεία στη Διεθνή Ναυτική Σύμβαση, το επιχειρούν από της αρχές του 2017 (8.2.2017) με την σημερινή κυβέρνηση επιλέγοντας αυτή τη φορά να υπογράψει με νέα Σ.Σ.Ε. από τα ίδια τα σωματεία με την οποία θα καταργούνται όλα τα θεσμοθετημένα δικαιώματα των ναυτεργατών στους μισθούς και στους όρους εργασίας.

Συγκεκριμένα στις 30/05/2016 με πρωτοβουλία της Ε.Ε.Ε. έγινε συνάντηση στα γραφεία της ΠΝΟ με τη Διοίκησή της, με σκοπό την ‘’κατάργηση της υφιστάμενης Σ.Σ.Ε. στην ποντοπόρο ναυτιλία για τα πληρώματα αυτών των πλοίων και η υπογραφή ατομικών συμβάσεων στα πλαίσια της Σ.Σ.Ε. της ΔΟΜ (I.T.F) ‘’Διεθνής Ομοσπονδίας Μεταφορών’’.

Πρόκειται για μια θρασύτατη και προκλητικού χαρακτήρα παρέμβαση των δυνάμεων του εφοπλιστικού κεφαλαίου και ειδικά στην κατηγορία πλοίων που εκπροσωπεί η Ε.Ε.Ε. και στην οποία οι Σ.Σ.Ε. παραμένουν παγωμένες από το 2010. Η επίθεση αυτή των εφοπλιστών στο όνομα δήθεν της αύξησης των θέσεων εργασίας γίνεται σε ανοιχτή συνεννόηση και με την στήριξη της κυβέρνησης των Τσίπρα - Δραγασάκη -  Σταθάκη - Δρίτσα-Κουρουμπλή οι οποίοι έχουν δώσει εδώ και πολύ καιρό το πράσινο φως στο εφοπλιστικό κεφάλαιο να συντρίψει τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Επίσης έχει καταγγελθεί από εκπρόσωπο της ΠΝΟ ότι η Ε.Ε.Ε. συντάχτηκε και συμφώνησε με την κατάργηση του ΝΑΤ και των άλλων ταμείων μας και προωθεί την θέση, οι παλιοί συνταξιούχοι ναυτικοί να καλύπτονται από τον ΕΦΚΑ, ενώ για τους νέους να δημιουργηθεί νέο ταμείο με το οποίο (με την εισφοροδιαφυγή, την μαύρη ανασφάλιστη εργασία, την εισφοροδιαφυγή των εφοπλιστών) θα δημιουργήσουν μια νέα προβληματική κατάσταση για το νέο ταμείο που οραματίζονται...

Επίσης εμείς οι Χιώτες παιδιά της ναυτομάνας ιδιαιτέρας πατρίδας μας, της Μητρόπολης της ναυτοσύνης της Ελλάδος όπως την αποκάλεσε ο πρόεδρος της Ε.Ε.Ε. πολύ φοβόμαστε ότι με την τακτική που ακολουθούν θα μείνουν Μητροπολίτες, χωρίς ποίμνιο.

Διότι έχουν ασθενική και επιλεκτική μνήμη αναφορικά με τα προνόμια που διαχρονικά απεκόμισε ο Ελληνικός εφοπλισμός, όπως φορολογική ασυλία, διμερείς συμβάσεις, διαδοχικές μειώσεις οργανικών συνθέσεων πληρωμάτων, μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές, μαύρη ανασφάλιστη εργασία ή μαζική χαμηλόμισθη εργασία.

Και συγκεκριμένα αναφερόμεθα στους παρακάτω νόμους:

Με την εφαρμογή των εγκριτικών πράξεων νηολόγησης και την χρήση του όρου 8 του ν.2687/1953 από το 1980 χάθηκαν πάνω από 80.000 θέσεις εργασίας, στην ίδια δε κατεύθυνση και ο ευρωπαϊκός κανονισμός 3577/1992 με τους εφοπλιστές και τους εκπροσώπους τους να επιδιώκουν τις εργασιακές συνθήκες ‘’γαλέρας’’ και στις υπόλοιπες κατηγορίες πλοίων.

Άλλοι σχετικοί νόμοι των προνομίων των εφοπλιστών οι κάτωθι:

Το 89/1967, 378/1968, 27/1975, 814/1978.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί το σχετικό άρθρο του Γιάννη Τόλιου, διδάκτωρ οικονομικών, που ενώ ήταν μέλος της ΚΕ. ΣΥΡΙΖΑ τελικά διαφώνησε και αποσκίρτησε.

Στο συγκεκριμένο άρθρο που αναφέρεται σε ένα σημείο:

‘’Τα προνόμια του εφοπλιστικού κεφαλαίου’’

Στην πράξη οι εφοπλιστές έχουν πλήρη φορολογική απαλλαγή, με εξαίρεση ένα συμβολικό παράβολο με βάση τη χωρητικότητα του πλοίου (1$ τον κόρο), ανεξάρτητα από τα κέρδη της εκμετάλλευσης του. Γι αυτό και το συνολικό ύψος της φορολογίας εισοδήματος το 2013 ήταν 59εκατ. όσα περίπου και τα έσοδα από την φορολογία των ναυτικών 57εκατ. Ενώ τα κέρδη των ναυτιλιακών εταιρειών εκτιμώνται σε 12 δις ΕΥΡΩ. Συνολικά τα κέρδη των Ελλήνων εφοπλιστών, σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg έφθασαν σωρευτικά τα 10 τελευταία χρόνια σε 175 δις ΕΥΡΩ. Από την άλλη οι οφειλές τους στο ΝΑΤ ανήλθαν στα 110εκατ. με το κράτος να πληρώνει τα σπασμένα’’.

Κλείνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους. (Πολιτεία και Ε.Ε.Ε.)

I.        Για τον εξοστρακισμό των Ελλήνων ναυτικών από την Ελληνική Ναυτιλία

II.     Την εξαθλίωση των συνταξιούχων ναυτικών, χωρίς ΟΙΚΟ ΝΑΥΤΟΥ, με πετσοκομμένες συντάξεις πείνας.

III.  Με διάλυση του ΝΑΤ και την υφαρπαγή της μεγάλης ακίνητης περιουσίας του τολμούν να τα βάζουν με τους ελάχιστα εναπομείναντες αντιδρώντες συνδικαλιστές.

Μετά από μακροχρόνια θαλάσσια υπηρεσία άνω των 20 ετών οι περισσότεροι από εμάς τέτοιου είδους ομιλίες μόνο αγανάκτηση, πικρία και θυμό μας προξενούν.

Επίσης δια της παρούσης καταγγέλλουμε τον κ. Δήμαρχο χωρίς να είναι γνώστης του αντικειμένου, αναφέρθηκε σε ευχολόγια - αερολογίες ταξιδεύοντας την σκέψη και τις απόψεις του σε αχαρτογράφητα νερά. Αν είναι ποτέ δυνατόν να ισχύει αυτό που είπε ότι το να ‘’ταξιδεύεις σε ένα πλοίο μέσα στη θάλασσα είναι σαν όλες τις υπόλοιπες δουλείες στη στεριά. Αν και εσείς είπε προορίζεστε για ναυτιλιακά γραφεία, όταν θα ταξιδέψετε με το πλοίο έστω μια φορά, θα καταλάβετε τι σημαίνει το αντικείμενο που σπουδάζετε’’.

Τα ανωτέρω μόνο θλίψη και αποστροφή προξενούν στο ναυτικό κόσμο της Χίου.

ΤΑ ΧΙΑΚΑ ΝΑΥΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

ΧΙΟΥ - ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ - ΛΑΓΚΑΔΑΣ - ΣΥΚΙΑΔΑΣ -ΘΥΜΙΑΝΩΝ - Π.Ε.Σ.Α.Ε.Ν.

ΑΕΡΟΠΟΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ

Η Άγνωστη Ιστορία Της Οδού Χαλκιά Αεροπόρου που βρίσκεται πίσω από το Δημαρχείο. Ποιος ήταν αυτός ο Ιωάννης Χαλκιάς ο Αεροπόρος και γιατί οι παλιοί Συριανοί του είχα αφιερώσει τον μικρό μεν αυτό δρόμο αλλά είχαν μπει στον κόπο να του αφιερώσουν; Άλλη μια Άγνωστη πτυχή της Συριανής ιστορίας μας είναι η ιστορία του ξεχασμένου αυτού Νέου συμπολίτη μας Συριανού Ήρωα Πιλότου των Αρχών της Ελληνικής Αεροπορίας που κυριολεκτικά μαρτύρησε την εποχή των Βαλκανικών Πολέμων.

Σημαιοφόρος ΠΝ - Χαλκιάς Ιωάννης του Μιχαήλ

Πόσοι έχετε προσέξει ένα μικρό ανηφορικό δρομάκι με σκαλάκια ακριβώς πίσω από το Δημαρχείο που ονομάζεται «Οδός Χαλκιά Αεροπόρου¨ και βρίσκεται ανάμεσα στο ρολόι και σε ένα μικρό γωνιακό πολύ παλιό σπιτάκι που παλαιοτέρα ήταν πρώην τυπογραφείο; Ποιος ήταν αυτός ο Αεροπόρος που η τοπική κοινωνία του αφιέρωσε αυτό τον μικρό δρομίσκο και ποια είναι η άγνωστη Ιστορία του;

Διαβάστε άλλη μια παντελώς άγνωστη πλην όμως ηρωική ιστορία ενός ακόμα Συριανού ΗΡΩΑ συμπολίτη μας που σε νεαρή ηλικία έδρασε, πολέμησε, διακρίθηκε πέθανε και τελικά Ηρωικοποιήθηκε από την πατρίδα του για να τον ξεχάσουν ύστερα οι επόμενες γενιές.

Σημαιοφόρος ΠΝ χειριστής αεροσκάφους Χαλκιάς Ιωάννης του Μιχαήλ

Και όταν τελειώσετε την ανάγνωση πες τε μου αν συμφωνείτε με την αυθόρμητη πρόταση που έκανε ένας φίλος μου λέγοντας "Η Σύρος για να τιμήσει αυτόν τον μαχητή και ήρωα των αιθέρων το λιγότερο που πρέπει να κάνει είναι να ονομάσει το αεροδρόμιό της σε ''Κρατικός Αερολιμένας Σύρου ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ''...  Διότι σίγουρα ο Δημήτριος Βικέλας υπήρξε ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Συριανός με ΜΟΝΑΔΙΚΗ προσφορά στην Ελλάδα, όμως ήδη το όνομα του έχει δοθεί ΚΑΙ στο κλειστό Στάδιο της Ερμούπολης. Πέραν τούτου Ο Βικέλας ήταν άνθρωπος που ασχολήθηκε επιτυχημένα με την αναβίωση του Αθλητισμού και πολύ σωστά δόθηκε το όνομα του στο στάδιο. αλλά δεν είχε καμία σχέση με τον αέρα. Ο Ιωάννης Χαλκιάς ήταν Αεροπόρος και έδωσε την ζωή του για αυτό. ..

Φύλλον Ταυτότητος Ιωάνν. Μιχ. Χαλκιά

Όμως το όνομα αυτού του ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΣΥΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑ ΗΡΩΑ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ πάει χαμένο σε ένα ασήμαντο σοκάκι της Ερμούπολης. Διότι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ για αυτούς που έχουν συναίσθηση της έννοιας της Λέξης. Η Αναγνώριση και Ο Σεβασμός Στους ¨Ήρωες που έδωσαν Ψυχή και Σώμα για εμάς σήμερα να είμαστε ελεύθεροι ... Να τους ξεχνάμε... Ο Ιωάννης Χαλκιάς ήταν Χιακής καταγωγής αλλά γεννήθηκε μεγάλωσε, πέρασε τα μαθητικά του χρόνια και έζησε τα εφηβικά χρονιά της νιότης του πριν καταταγεί στην Πολεμική Αεροπορία στην Σύρο. Το ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σύρο το αποδεικνύουν επίσημα τα Μητρώα Ερμουπόλεως και την υπηρεσία του ως Αεροπόρος της Ελληνικής Αεροπορίας την επικυρώνουν πολλά έγραφα της ΠΑ όπως το «Φύλλων Ταυτότητος» πτυχιούχου αεροπόρου Σημαιοφόρου Ι. Χαλκιά την περίοδο τον καιρό που είχε αποσπαστεί ως εκπαιδευτής στη Στρατιωτική Αεροπορία. (Αρχείο Π.-Β.Π. μέσω Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος). Αλλά και πολλές φωτογραφίες όπως θα δείτε και θα διαβάσετε παρακάτω.

Γεννήθηκε το 1893 Στην Ερμουπόλη και αυτό είναι καταγεγραμμένο από τα επίσημα μητρώα της Ερμούπολης. Η Καταγωγή των γονέων του ήταν από τα Καρδάμυλα της Χίου. Δεν ξέρουμε πως βρέθηκε η οικογένεια του στην Σύρο. Πιθανώς ακλούθησαν τους χιλιάδες άλλους Χιώτες πρόσφυγες που από την πονεμένη Χίο ξεκίνησαν και βρήκαν μια νέα πατρίδα στην Σύρο. Ως ακόμα τις προηγούμενες δεκαετίες παλιοί Συριανοί (από έρευνες και συζητήσεις που έκανα κατά την γραφή του άρθρου) θυμούνται την οικογένεια του και ιδιαίτερα την μητέρα του. Ήταν καλή οικογένεια. Νοικοκυραίοι και ευγενική αστική οικογένεια. Πιθανώς το σπίτι τους ήταν εκείνο το σημείο που είναι αναρτημένη η πινακίδα που γράφει το όνομα του πίσω από το Δημαρχείο. Κατά άλλους το σπίτι τους ηταν αυτό που τώρα επισκευάζεται και είναι καλυμμένο με το πράσινο δίκτυ. Πιθανότητες επαναλαμβάνω. Αλλά είμαστε σίγουροι πως το σπίτι τους ηταν σε αυτήν την οδό. Και αν δεν ηταν αυτό σίγουρα ηταν μέσα σε αυτόν τον δρόμο.

Όπως είπαμε μεγάλωσε στην Σύρο. Όπως πολλά νέα παιδιά έτσι και αυτόν τους πρόλαβαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι. (1912-1913) Έτσι λοιπόν κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων κατατάχθηκε ως εθελοντής στο Ναυτικό Σώμα, όπου διακρίθηκε για την τόλμη και το θάρρος του. Στη συνέχεια σπούδασε στην Αεροπορική Σχολή του Ετάμπ της Γαλλίας, απ' όπου πήρε το δίπλωμα του οδηγού αεροπόρου και τοποθετήθηκε ως εκπαιδευτής στην Αεροπορική Βάση Φαλήρου.

Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του Μακεδονικού Μετώπου έχοντας για ορμητήριο το αεροδρόμιο Θάσου. Εκτέλεσε αποστολές σε μεγάλο βάθος στο εχθρικό έδαφος επιδεικνύοντας γενναιότητα και ανδρεία. Στις 25 Ιουνίου 1917 κατά την εκτέλεση νυκτερινής επιδρομής εναντίον γερμανικών οχυρών στα Δαρδανέλια, το αεροπλάνο του τύπου Sopwith Camel, στο οποίο επέβαινε ως χειριστής, χτυπήθηκε απ' τα ισχυρά αντιαεροπορικά πυρά του εχθρού και κατέπεσε στην Καλλίπολη, όπου ο Χαλκιάς συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τούρκους και υπέστη μαρτυρικό θάνατο μαζί με τον παρατηρητή Σημαιοφόρο Λάζαρη Βαρθολομαίο. Η Ιστορία όπως είναι καταγεγραμμένη στα αρχεία της Πολεμικής Αεροπορίας και στα κατα καιρους εκδοθέντα επίσημα μουσειακά και ιστορικά έντυπα είναι η παρακάτω.

Βρισκόμαστε στον Α παγκόσμιο πόλεμο. 1917. Ο πόλεμος αυτός έμεινε γνωστός για την φρίκη του, τα τρομερά στρατηγικά λάθη των στρατηγών και για τους αδίκους θανάτους χιλιάδων νέων παιδιών στρατιωτών που εφόρευσαν απέναντι σε ένα όπλα που εκείνη την εποχή εφευρίσκοντας, Στην περιοχή της τουρκικής γης που ονομάζεται Δαρδανέλια, οι Βρετανοί στρατηγοί ευελπιστούσαν ότι θα υπερφαλάγγιζαν όλη την Ευρώπη ώστε να ενισχυθεί η Ρωσία κι έστειλαν νέους κυρίως από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία απέναντι σε ισχυρές οχυρώσεις και ένα εξαιρετικά προετοιμασμένο εχθρό.

11912 - 1913 Ο Μουτούσης και ο Μωραϊτίνης

στους πλωτήρες του Maurice Farman Hydroplane

Δεν ήταν μόνο ο στρατός ξηράς που πέθαινε στον πόλεμο αυτόν. Σε αυτόν τον πόλεμο έγινε και χρήση για πρώτη φορά του αεροπορικού όπλου. Στον πόλεμο αυτόν συμμετείχε και η Ελλάδα και όπως σας είχα πει στο άρθρο σχετικά με τον «τρελοκαμπέρο» Μωραΐτινη, το ναυτικό ως πρωτοπόρο συνέδραμε τα μέγιστα με τη τότε πολύ πρωτοπόρα ελληνική ναυτική αεροπορία. Ήταν 25 Ιουνίου του 1917 και σε μια από αυτές τις τρομερές αερομαχίες ήταν που ο Χαλκιάς έγραψε την δική του λαμπρή Ηρωική Ιστορία.

Οι σημαιοφόροι ήρωες επιχειρούσαν από τη Θάσο. Πετούσαν με ένα διθέσιο τροποποιημένο Sopwith Camel με απίστευτες εφευρετικές τροποποιήσεις από τα χέρια των Ελλήνων μηχανικών βάση του Ελληνικού γνωστού δαιμόνιου που τα είχαν κάνει απίστευτες πολεμικές μηχανές. Το Πολεμικό Ναυτικό και η αεροπορία του όχι μόνο πετούσε με αυτά αλλά πολεμούσε κιόλας- ασύλληπτο για τα σημερινά δεδομένα. Μάλιστα, στις εκδόσεις αυτές, είχαν δώσει κλίση στα δίδυμα πολυβόλα Vickers ώστε να διευκολύνουν λίγο αποστολές πολυβολισμού στόχων εδάφους (strafing).

Όπως είπαμε συνήθιζαν να επιχειρούν νύκτα. Σε μία τέτοια νυχτερινή αποστολή προσβολής τουρκικών οχυρών ήταν που οι σημαιοφόροι Χαλκιάς Ιωάννης και Λάζαρης Βαρθολομαίος ήρθαν αντιμέτωποι με μια εχθρική αντιαεροπορική βροχή από μολύβι. Το αεροσκάφος του έπληγε και τελικά κατέπεσαν δυστυχώς για αυτούς μέσα στις εχθρικές περιοχές μην μπορώντας να οδηγήσουν το λαβωμένο αεροπλάνο τους έξω από αυτές. Εκείνη την εποχή όταν ένα αεροπλάνο καταρρίπτοντας επειδή δεν πετούσαν με μεγάλες ταχύτητες ηταν πολύ ορατό., φανερά στα ματιά όλων. Έτσι λοιπόν γρήγορα συνελήφθησαν από τους Τούρκους. Τους οδήγησαν και τους δυο στο οχυρό της Καλλίπολης. Υπέστησαν φριχτά βασανιστήρια για να πουν αποκαλύψουν πληροφορίες και να προδώσουν τόπους, στρατηγικές περιοχές κτλ. Κυριολεκτικά μαρτύρησαν σαν Άγιοι. Ήταν Άγιοι.. Άγγελοι εφ σον πετούσαν.  Οι δυο Έλληνες πιλότοι δεν είπαν ούτε μια κουβέντα στους Τούρκους. Και αφού δεν αποκάλυψαν τίποτα, οι Τούρκοι τους εκτέλεσαν.

Πέθαναν υπέρ Πατρίδος, τιμώντας τους προγόνους και τους συναγωνιστές μόνοι πίσω από τις εχθρικές δυνάμεις με μόνο εφόδιο και παρέα στον θάνατο τους την πίστη στην πατρίδα τους.  Άφησαν όμως μια πολύ μεγάλη παρακαταθήκη. Αξίζει να πούμε λίγα πράγματα για τα αεροπλάνα Sopwith Camel αλλά και γενικότερα για τα αεροπλάνα της εποχής εκείνης. Αυτό που πρέπει να έχετε στον μυαλό σας είναι ότι τα αεροπλάνα εκείνης της εποχής δεν είχαν καμία σχέση με τα υπερσύγχρονα σημερινά αεροπλάνα. Τα αεροπλάνα της εποχής εκείνης ήταν σχεδόν ξύλινα η από ελαφρύ ψεύτικο μέταλλο. Η επένδυση τους ήταν από ένα λεπτό στρώμα αλουμινίου και πολλές φορές δεν ήταν ούτε αλουμίνιο αλλά απλό χοντρό ύφασμα.

Πετούσαν χωρίς πολλά μηχανήματα αεροπλοήγησης και όπλων. Για πρώτη φορά όπλα έβαλαν οι δαιμόνιοι Έλληνες πιλότοι . Ήταν εντελώς ευάλωτα στις σφαίρες και στα πυρά είτε αυτά ερχόταν από τον αέρα στις αερομαχίες είτε από το έδαφος. Όσοι έχετε επισκευή το Πολεμικό Μουσείο Αθηνών θα έχετε δει στην πίσω μεριά του το Ομοίωμα του πρώτου ελληνικού πολεμικού αεροπλάνου Henry Farman. Υπάρχει και σε φωτογραφία στο άρθρο αυτό. Μια εντελώς ευάλωτη ιπταμένη κατασκευή. Με κάτι τέτοια πετούσαν στα πρώτα χρονιά οι Έλληνες πιλότοι μας.

Το Sopwith Camel τώρα που πετούσε ο Ιωάννης Χαλκιάς ήταν πιο σύγχρονο. Ήταν ένα εξαιρετικό μαχητικό σε παγκόσμιο επίπεδο, για την εποχή του. Για την Ελληνική Ναυτική Αεροπορία, το Sopwith Camel 1F.1 ήταν την περίοδο 1918-1922, ότι ήταν τo PZL Ρ.24F/G για την ΕΒΑ την περίοδο 1938-1941. Ήταν το αεροσκάφος το οποίο ανέλαβε το βάρος των αποστολών δίωξης την αντίστοιχη περίοδο. Η σπονδυλική στήλη του στόλου των καταδιωκτικών. Το ζήτημα όμως εστιάζεται στο γεγονός ότι τα πρώτα Sopwith Camel χρησιμοποιήθηκαν από τη Μοίρα Ζ, τον Αύγουστο του 1917.

ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ ΤΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΚΡΑΤΟΣ!

Τιμή και Δόξα λοιπόν στους Αεροπόρους σημαιοφόρους Χαλκιά Ιωάννη από την Σύρο και στον Λάζαρη Βαρθολομαίο από την Μεσσηνία που έπεσαν στις 25 Ιουνίου του 1917 κατά την εκτέλεση του καθήκοντος μετά από μαρτυρικό θάνατο στα χέρια των εχθρικών τουρκικών δυνάμεων.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Πηγή: Προσωπικές Έρευνες. Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΙΠΤΑΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ 1912 – 1946 Ταξίαρχου (Ι) ε.α. Βασιλείου Οικονόμου ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Π.Α. Εκδότης: ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΑ Copyright © 2010, Έρευνα: ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ (Ι) ε.α. ΒΑΣ. ΑΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ (1933-2007), Εκτύπωση: ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΠΑ ISBN 978-960-86135-9-1 Έτος 2010 *Επετειακή έκδοση μη εμπορεύσιμη *Επιτρέπεται η έντυπη ή ηλεκτρονική αναπαραγωγή αποσπασμάτων κειμένου ή φωτογραφιών, με την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής. ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΕΣΟΝΤΩΝ 1908-2010. - Αρχείο Π.-Β.Π- τεύχος “ΙΚΑΡΟΣ” της Σχολής Ικάρων - Επίσημη Σελίδα του Γενικού Επιτελείου Στρατού. ΠΑΣΟΙΠΑ Ιστοσελίδα covertangels.net

Ευχαριστίες: Ευχαριστώ τους καλούς φίλους Αντώνης Παλαιολόγος (Antonis Palaiologos) και Εμμανουήλ Φωστέρη Emmanuel Fosteris γιά τις χρήσιμες πληροφορίες και επισημάνσεις που μου έδωσαν για να ολοκλήρωση την έρευνα και το άρθρο αυτό.

Έρευνα, Δημοσιογραφική Επιμέλεια. Προσαρμογή κειμένων

Παναγιώτης Κουλουμπής

6 Ιανουαρίου 2017

Ερμούπολη, Σύρος, Κυκλάδες, Ελλάδα

https://www.facebook.com/enas.panagiotis/media_set… Σαλόνι Φωτογραφιών



(ΜερικήΔιασκευή : Μιχ. Καριάμης}


*                     *                     *                     *                     *                     *

Η 96ΑΔΤΕ τίμησε τον Αεροπόρο σημαιοφόρο Ιωάννη Χαλκιά

Η κ. Πόπη Στεφάνου Χαλκιά στο βήμα (πηγή φωτογραφίας ΑΛΗΘΕΙΑ- ΧΙΟΣ

Σημείωση Μιχάλη Καριάμη, 
διαχειριστή του blog «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΦΊΛΩΝ». Ο συγγραφέας του άρθρου  και ακούραστος φίλος, κύριος Παναγιώτης Κουλουμπής,  δημοσιογράφος - ιστοριογράφος, σημαίνουσα προσωπικότητα του πολιτισμού της αδελφής Νήσου Σύρου και διαχειριστής της υπέροχης ομάδας του  facebook «SyrosStories H Γνωστή και Άγνωστη Ιστορία της Σύρου», στην διαρκή επαφή που έχουμε, δήλωσε τα κάτωθι εκφράζοντας την επιθυμία του για κοινή δράση, πάνω σε αυτό το θέμα λέγοντας αυτολεξεί τα κάτωθι. «Να ξέρεις πως οποιαδήποτε βοήθεια, πρόταση, ιδέα ώστε να γίνει κάποια συνεργασία μεταξύ έμενα, εσένα και των Χιωτών ώστε να κάμουμε περισσότερο γνωστή την ιστορία του Αεροπόρου αυτού στην Ελλάδα. και κάποιο ενδεχομένως αφιέρωμα στην Σύρο με την οικογένεια του  δεκτό.

Σκέψου  και πες μου. Είμαι ανοικτός σε οποιαδήποτε καλή ευγενική και δημιουργική ιδέα. Δική μου χαρά και τιμή να κάνω κάτι τέτοιο για αυτόν τον άνθρωπο που δυστυχώς εδώ στην Σύρο είναι εντελώς ξεχασμένος...!

Στην διάθεση σου λοιπόν και να θυμάσαι.. Χιώτες - Συριανοί   Είναι αδέλφια…!!!

Αν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα στην Σύρο..; Θα δω... Μπορείς να με φέρεις σε επαφή με την οικογένεια του και τον διοικητή του στρατοπέδου που έχει το όνομα του;»

Παν. Κουλουμπής




Παναγιώτης Κουλουμπής

*               *               *

Εύχομαι ολόψυχα η πρόταση του κ. Π. Κουλουμπή, να έχει καλό αποτέλεσμα αν και προσωπικά μετά την τύχη  του εγχειρήματος μας για τον άλλο ξεχασμένο αεροπόρο μας Κώστα Δ. Περρίκο με πρωτεργάτη τον καπετάν Δημήτρη Μελαχροινούδη, δεν μου δίνει το δικαίωμα μα ελπίζω. Σε αυτή εδώ όμως την περίπτωση η καλή τύχη της Χίου, φρόντισε  να υπάρχει η Πόπη Στεφάνου Χαλκιά ,,, Μεγάλη κυρία των γραμμάτων του Μυροβόλου Νησιού, συγγενής του Ήρωα η οποία δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να μας θυμίζει  τον Αείμνηστο Ιωάννη Χαλκιά και φυσικά οι φιλοπάτριδες Καρδαμυλίτες αντάμα με την Στρατιωτική Ηγεσία της Χίου. 

Μια και αναφέρθηκα στο όνομα του σεβαστού φίλου μου και αέναου σκαπανέα του πολιτισμού των παραδόσεων και των αξιών του νησιού μας κλείνω με ένα σχόλιο του, όλο παράπονο, με το που διάβασε το άρθρο για τον άλλο ξεχασμένο Χιωτοσυριανό Αεροπόρο  «Συγχαρητήρια για την έρευνα που αποκαλύπτει πόσο άγνωστοι είναι αυτοί που θα πρέπει να διδάσκονται στα σχολειά μας. Όμως φαίνεται ότι οι ιπτάμενοι έχουν την ίδια αντιμετώπιση, αφού και ο Κώστας Περρίκος αντιμετωπίστηκε από τους αιρετούς μας ανάλογα : Δόθηκε το όνομά του σε ένα δρομάκι υποβαθμισμένης περιοχής που τελειώνει στον ποταμό Παρθένη. Ακόμη οι Αιρετοί μας στην ονοματοδοσία του αερολιμένα Χίου κατάφεραν να στριμώξουν τον μεγάλο Όμηρο, αγνοώντας την πρόταση με το όνομα ενός αεροπόρου οραματιστή των ίσων ευκαιριών. Ας ελπίσομε ότι στο αεροδρόμιο της Σύρου θα ανατραπεί η ακολουθούμενη τακτική αυτών που αποφασίζουν για λογαριασμό μας.»

καπετάν Δημ. Μελαχροινούδης



Καπετάν Δημήτρης Μελαχροινούδης

«Νοτιοχωρούσης»

Μέλος της άτυπης ομάδας «Φίλοι Κώστα Περρίκου»

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ… ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ

Το θέμα του Ελληνικού έχει μακρά και ακανθώδη πορεία. Το Δίκτυο Ριζοσπαστικής Οικολογίας το έχει παρακολουθήσει από κοντά μιας και μέλη του παίρνουν μέρος σε όλες τις σχετικές δράσεις.

Έχουμε ως νοήμονες πολίτες αντιδράσει στην παραχώρησή του για 99 χρόνια έναντι ευτελούς ποσού και τις «υποσχέσεις» επενδύσεων και θέσεων εργασίας. Άλλωστε η παραχώρηση του τελευταίου μεγάλου αυτοτελούς χώρου στην Αττική έχει πολλαπλές καταστροφικές διαστάσεις (περιβάλλον, ατμόσφαιρα, ποιότητα ζωής στο λεκανοπέδιο, πολιτιστική ισοπέδωση, ιστορική καταρράκωση) που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εξισορροπηθούν με οποιοδήποτε τίμημα.

Ήταν λάθος ολκής η δέσμευση του πρωθυπουργού κατά την υπογραφή του 3ου μνημονίου για απευθείας ανάθεση του Ελληνικού στο πρωθυπουργικό γραφείο. Αυτό δημιούργησε μια δέσμευση που μόνο ως απώλεια της εθνικής κυριαρχίας μπορεί να χαρακτηριστεί.

Σήμερα παρακολουθούμε τις εξελίξεις γύρω από το σκεπτικό του ΚΑΣ για το κατά πόσο μπορούν να προστατευτούν τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής χωρίς να προηγηθεί κήρυξη ή προσωρινή οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου και βλέπουμε με σκεπτικισμό την αναφορά του Μαξίμου ότι η κυβέρνηση «δίνει τον απαραίτητο χρόνο και χώρο στους θεσμούς και τη δημόσια διοίκηση να λειτουργήσουν με βάση το νόμο σε όλες τις περιπτώσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα αποδεχθεί σκόπιμες κωλυσιεργίες που θα έθεταν σε αμφισβήτηση τη δεδηλωμένη βούλησή της και την αποφασιστικότητά της για την ολοκλήρωση της επένδυσης στο Ελληνικό».

Το θέμα που προέκυψε με το ΚΑΣ ανέδειξε και μία άλλη οπτική της πολιτικής ζωής του τόπου  και το πώς αντιλαμβάνεται την προστασία της πολιτιστικής ταυτότητας των Ελλήνων. Η επίθεση που δέχεται η αρχαιολογική υπηρεσία, η υποτίμηση της επιστημονικής της επάρκειας είναι ευθεία επίθεση στην προσπάθειά της να διατηρήσει, να αναδείξει, να προστατεύσει την πολιτιστική ταυτότητα και κατ’ ουσία να τηρήσει ρυθµιστική εµβέλεια του άρθρου 24 του Συντάγματος που καταλαµβάνει όχι µόνο το φυσικό, αλλά και το πολιτιστικό περιβάλλον.

Μετά λοιπόν την αμφισβήτηση των δασικών περιοχών στο Ελληνικό, των αρχαιοτήτων, των νεότερων μνημείων, την έλλειψη περιβαλλοντικής μελέτης επιπτώσεων, αναρωτιόμαστε πώς μπορεί η κυβέρνηση διά στόματος Φλαμπουράρη να μιλάει για συνέχιση της επένδυσης και ο Γ. Στουρνάρας να μιλάει για κακή εικόνα της χώρας στο εξωτερικό όσον αφορά τις επενδύσεις.

Μας διαφεύγουν σημαντικά πράγματα και σίγουρα το κυριότερο: Η έννοια της εθνικής κυριαρχίας.

Το ΔΡΟ καλεί όλους τους πολίτες να προβληματιστούν για το μέλλον που προοιωνίζονται οι άκριτες επενδύσεις. Τα επιστημονικά όργανα αυτής της χώρας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Ας τα ακούσουμε.

                                                                                     

Δίκτυο Ριζοσπαστικής Οικολογίας

Δημήτρης Φραγκόπουλος (1928-2017).

Η Χίος συμμετέχει στο πένθος του Ελληνισμού                  

Ο Δ. Φραγκόπουλος με χιακή αντιπροσωπία κατά την επίσκεψη του 2ου Λυκείου και 1ου Γυμνασίου στο Ζωγράφειο.

Μία μεγάλη απώλεια μετράει η Κωνσταντινούπολη και η Ελλάδα, αφού έφυγε για την αιωνιότητα μία θρυλική μορφή του Ελληνισμού, ο Δημήτριος Φραγκόπουλος, ένας σπουδαίος φιλόλογος, ένας άξιος διευθυντής σε Σχολείο της ομογένειας, ένας καταπληκτικός ομιλητής που υμνούσε με πάθος την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, ένας αγωνιστής που πάλευε με απίστευτο θάρρος και απόλυτη συνέπεια για τη διατήρηση της Ρωμιοσύνης.

Τον γνωρίζαμε από τη σημαντική δράση του και από τις θερμές συνεντεύξεις του και τον συναντήσαμε, όταν με το 2^ο Λύκειο και το 1^ο Γυμνάσιο Χίου επισκεφτήκαμε το 2006 το Ζωγράφειο Λύκειο της Πόλης, με το οποίο μας συνδέουν ισχυροί δεσμοί, και μαγευτήκαμε από τη σοφία και την αρχοντιά του. Και γι’ αυτόν ήταν ιδιαίτερη μέρα, αφού βρέθηκε με σχολεία από το νησί του πατέρα του. Ρωτούσε για τη Χιό, που πολύ αγαπούσε και δε χόρταινε να ακούει.

Ο Δ. Φραγκόπουλος έζησε πολλά από τα δεινά του Ελληνισμού, αλλά ήταν από τους λίγους που όχι μόνο δεν δείλιασε και δεν έφυγε, αλλά η ακλόνητη στάση του και οι ενθαρρυντικοί του λόγοι αποτέλεσαν παράδειγμα και στήριγμα και για πολλούς ακόμα, τον πυρήνα της αξιοσέβαστης σημερινής ομογένειας. Έμεινε να φυλάξει τις Θερμοπύλες, να μεταλαμπαδεύσει αξίες και ιδανικά και να εμφυτέψει την ελπίδα για καλύτερες μέρες.

Ένας διαρκής αγώνας ήταν η ζωή του για το ζωντάνεμα των ελληνικών κοινοτήτων και για τα δικαιώματα της ομογένειας, που υπερασπιζόταν με απίστευτο σθένος. Άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην ελληνική παιδεία της Πόλης και έγινε η εμβληματική προσωπικότητα του Ελληνισμού. Στο Ζωγράφειο, όπου καθημερινά έπρεπε να κρατιούνται πολύ λεπτές ισορροπίες, ως ο διευθυντής του επί 35 χρόνια, ήταν ο φωτεινός φάρος εκατοντάδων μαθητών, που διέπρεψαν και διαπρέπουν. Παράλληλα ο εμπνευσμένος καθοδηγητής της ριζικής κτηριακής ανακαίνισης, καθιστώντας το μνημειώδες πολυώροφο κτήριο στην καρδιά του Πέραν με τις λαμπρές υποδομές του ως σημείο αναφοράς του Ελληνισμού. Το όνομά του, που δόθηκε στη μεγάλη αίθουσα τελετών της Σχολής, θα διαιωνίζει την ανεκτίμητη προσφορά του.

Η Πόλη και η Ελλάδα αναγνώρισαν το σπουδαίο έργο του, που η αξία του με τον καιρό όλο και θα αναδεικνύεται και η απώλεια του θα αποδεικνύει πόσο πολύτιμος ήταν. Καθιερώθηκε με τη γενναιότητά του, το ήθος και την ευγένεια της ψυχής του, τη σοφή διαχείριση των δύσκολων καταστάσεων, την αγάπη για την πατρίδα του, το πάθος του για την ελληνική παιδεία και τιμήθηκε με ύψιστες τιμές από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και από άλλες αρχές, προπάντων όμως έμεινε στις καρδιές των μαθητών, των φίλων του και όσων είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.

Λυπούμαστε μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια του, τους μαθητές του και τους συναδέλφους του, τη μεγάλη οικογένεια του Ζωγραφείου και όλο τον Ελληνισμό της Πόλης που θρηνεί τη μεγάλη απώλεια.

 Αιωνία η μνήμη του.

Δρ. Αθηνά Κ. Ζαχαρού-Λουτράρη

Χίος, 30 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΑΚΡΙΔΩΝ ΕΝ ΠΛΩ

Ένας ναυτικός θυμάται …

Αγαπητέ εν θαλάσση αδελφέ,

Διαβάζοντας το δημοσίευμα του πολύ αγαπητού Μανώλη Φύσσα, δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τον καλπασμό της σκέψης μου σε ανεπανάληπτες στιγμές της ιδιόμορφης, σκληρής αλλά όμορφης συνάμα ζωής που σπαταλήσαμε αντίρροποι στου πλεούμενού μας το σκαμπανέβασμα και μπότζι. Παρέα μας συνήθως ό,τι πετούσε πάνω από το νερό, αλλά πολύ σπάνια οι ακρίδες που παρακάτω περιγράφω:

καπετάν Δημήτρης Διον. Μελαχροινούδης 

Ο Αξιωματικός βάρδιας στη γέφυρα, όταν οι συνθήκες του ταξειδιού του επιτρέπουν να ελαττώσει την επαγρύπνησή του, πολλές φορές έχει να αντιμετωπίσει την ανία, σαν ακουμπισμένος στην κουπαστή της βαρδιόλας κοιτά και ξανακοιτά το ρολόϊ του μέχρι την σκάντζα βάρδια. Σύντροφός του, ο ρυθμικός θόρυβος της μηχανής και η απεραντωσιά του ορίζοντα. Τότε είναι που η σκέψη αφηνιάζει για να τρέξει χωρίς έλεγχο σε τόπους που τα πρόσωπα μπερδεύονται ανάμεσα στην Πηνελόπη και τις Σειρήνες.

Πρόσκαιρα ξαναγυρίζει στην πραγματικότητα, αν κάποιο φως προβάλει στον ορίζοντα ἠ κάποιο κοπάδι δελφινιών παιχνιδίζει με την πλώρη, πηδώντας έξω από το νερό και για να ξαναπέσει πάλι με χαρακτηριστικό παφλασμό. Όταν η θάλασσα φωσφορίζει ανατριχιάζοντας στην επαφή της με το καράβι, δημιουργεί ένα πρόσθετο παράγοντα για παρατιμονιές του νου.

Από τα πιο απίθανα πράγματα που μπορούν να συμβούν και να κλειδώσουν μάλιστα τον αξιωματικό στην τιμονιέρα, είναι η  επιδρομή ακρίδων, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη στεριά, αναστατώνοντας το ρυθμό της ζωής μέσα στο καράβι και προκαλώντας αρκετή αλληλογραφία για αποζημιώσεις εξ αιτίας καθυστερήσεων στην παράδοση του φορτίου, με εμπλοκή και νομικών του ναυτικού δικαίου για συμβάν ανωτέρας βίας (Act of God).

Πραγματικά μετροφυλλώντας το ημερολόγιό μου πάνω στο υπερδεξαμενόπλοιο ‘’ΠΡΟΣΠΕΡΙΤΥ’’, διαβάζω:

4/11/88 Σμήνη ακρίδων σε στίγμα 4 μοίρες νότιο πλάτος και 46 μοίρες δυτικό μήκος, σε απόσταση 310 μίλια ή 573 χιλιόμετρα  από τις εκβολές του Αμαζόνιου. Οι ακρίδες έχουν μήκος σώματος 55 χιλιοστά ή από το κεφάλι μέχρι το τέλος των πτερών 75 χιλ. Το χρώμα τους ροζ και σε ελάχιστες καναρί. Τα πτερά με πολλές μαύρες βούλες. Κατατρώγουν ό,τι φαγώσιμο: ψίχουλα ψωμί στην πρύμη ή ξερές φλούδες από μπανάνες.

5/11/88 Παρατηρούνται συμπτώματα κανιβαλισμού. Τρώνε τις ψόφιες ακρίδες. Όταν βρέχει μαζεύονται στα υπήνεμα μέρη. Δεν τις ενοχλεί η βροχή. Ένα μήλο με ανυχή ενός εκατοστού (για να μπορεί να φαγωθεί) εξαφανίστηκε μέσα σε 6 ώρες. Την νύχτα τρώνε ακατάπαυστα, όπως και την ημέρα.

6/11/88 Από το πρωί φεύγουν (άραγε με ποιο ένστικτο ;) με κατεύθυνση τις εκβολές του ποταμού Ορινόκο, όταν το καράβι βρισκόταν μακριά 230 ν.μ. ή 420 χλμ από στίγμα 11 μοίρες βόρειο πλάτος και 57 μοίρες δυτικό μήκος. Έμειναν πάνω στο καράβι δυο μέρες, καλύπτοντας απόσταση 630 ν.μ. ή 1160 χλμ. Ο άνεμος που επικρατεί είναι ο ίδιος  με αυτόν των προηγούμενων ημερών ( ΝΑ 4 μποφόρ). Οι ακρίδες έχουν τον αέρα πίσω αριστερά. Παρατηρήθηκαν πολλές με φαγωμένα πτερά και στα σημεία που ήταν μαζεμένες τη νύχτα, υπήρχαν στη λαμαρίνα πολλά υπολείμματα άκρων. Υπολογίζοντας από τα υπολείμματα φαγώθηκε  τουλάχιστο το 30 %.

7/11/88 Άφιξη στο νησί ST. LUCIA. Yποχρεωθήκαμε από τις Αρχές να παραμείνουμε 3 μίλια ανοιχτά, για να μην εγκατασταθούν ακρίδες στο νησί (sic), μέχρι να έλθει συνεργείο για εξόντωσή τους, πράγμα που έγινε με 5ωρη καθυστέρηση εκφόρτωσης του καραβιού, που μεταφράζεται σε πολλές  χιλιάδες δολάρια ζημιά. Το συνεργείο μαζί με τις ακρίδες ξαλάφρωσε αρκετά και την αποθήκη τροφίμων

 

Δημ. Μελαχροινούδης