Η ΧΙΩΤΙΣΣΑ

Χίος και Χιώτισσα

Ακόμα ένα καλοκαίρι χωρίς να το ζεις.

Ακόμα ένα καλοκαίρι χωρίς ν' ακούω την πόρτα να κλείνει σιγά όταν έφευγες για ψάρεμα, πριν ακόμα βγει ο ήλιος .

Εσύ ο "βουνίσιος", που παιδάκι πρώτα έμαθες να γλιστράς στο χιόνι με τα σκι πριν περπατήσεις, εσύ ο αλπινιστής που λάτρευες τα δάση και τα πράσινα λιβάδια της πατρίδας σου, έγινες ψαράς και "καπετάνιος" γιατί είχες πάντα τον φόβο μην ακούσω την φωνή και το τραγούδι της θάλασσας, της δικιάς μου πατρίδας!

Μου έδωσες την αγάπη σου. Έγινες το λιμανάκι μου. Ήσουν η σιγουριά ,το καταφύγιο μου.                     

Ήσουν το κάστρο μου.                                                  

Ήσουν δυνατός και μου το έπαιζες αδύνατος για να κολακεύεις τα γινάτια μου. " Παραδίνομαι μου έλεγες, εσύ πάλι θα κερδίσεις , Χιώτισσα ".  Σου άρεσε να με φωνάζεις Χιώτισσα. Όταν άνοιξε το καινούργιο μουσείο της ακρόπολης, πηγές μόνο και μόνο για να δεις το αγαλματάκι " η Χιώτισσα ". Στους φίλους έλεγες πάντα "ότι πει la grecque", η Ελληνίδα.

Την αγάπησες την Ελλάδα όσο κι εμένα. Προσπάθησες να μάθεις την γλώσσα της κι εγώ γελούσα όταν έβγαιναν από το στόμα σου οι λέξεις παραμορφωμένες. Είδα κι έπαθα να καταλάβω ότι όταν μιλούσες για τον «μπακαλιάρο» εννοούσες τον μπακάλη της γειτονιάς μας.

Γελούσες, γελούσες......

Αγάπησες την Ελλάδα αλλά την φοβόσουν. Πενήντα τέσσερα χρόνια ζήσαμε μαζί κι όλα αυτά τα χρόνια έζησες με τον φόβο μην με χάσεις! Σε κάθε μου ταξίδι φοβόσουν μπας και δεν γυρίσω. Έτρεμες μήπως η πατρίδα μου νικήσει την αγάπη σου! Εσύ μου τα είπες όλα αυτά την ημέρα που κατάλαβες ότι είχε αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για σένα. Έτσι αποφάσισες να μου χαρίσεις έξι μήνες τον χρόνο ήλιο, θάλασσα και Ελλάδα!

Πάντα έδινες.
Θυσίασες τα δικά σου πράσινα καλοκαίρια. Δεν το σκέφτηκα. Ούτε που πέρασε από το μυαλό μου πως σου έλειπαν. Τον τελευταίο χρόνο τόλμησες να μου πεις πως ήθελες να περάσουμε λίγο καλοκαίρι στο δάσος και στο βουνό. Είχες πεθυμήσει να μυρίσεις χορτάρι και έλατο.

Κι εγώ δεν είδα τίποτα. Δεν κατάλαβα. Μετά από τόσα χρόνια είχες βαρεθεί και την θάλασσα και τον ήλιο .Κι εγώ ζούσα στον κόσμο μου!!!!

Άραγε συναντηθήκατε, επί τέλους, με τον πατέρα μου; Του πέρασε ο θυμός που με πήρες από κοντά του; Τα εγγονάκια μας μεγάλωσαν και στα μαλλιά της κορούλας μας εμφανίστηκαν οι πρώτες ασημένιες ανταύγειες!!

_ Γερνάω μανούλα, μου είπε μια μέρα

_ Όχι κοριτσάκι μου, μεγαλώνεις.

Ξέρω πως είσαι ευχαριστημένος εκεί που βρίσκεσαι γιατί ποτέ δεν έρχεσαι στα όνειρα μου. Ίσως γιατί συνεχίζεις να μας προστατεύεις. Έδωσες τόση αγάπη! Να είμαι κοντά σου. Μόνο αυτό ζήτησες.

Μια λέξη μου ψιθύρισες λίγες ώρες πριν φύγεις. 

«MERCI».

 Ευχαριστώ!!

Anastasia Lik

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΩΝ. ΣΤΑΓΚΟΥΛΗΣ

Αγαπητέ Μιχάλη καλό απόγευμα

Όπως ίσως να γνωρίζεις η Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου φέτος γιορτάζει τα 80 από την ίδρυσή της χρόνια. Αρχίζουν από την Κυριακή που έρχεται εκδηλώσεις στο εργοστάσιο της θυγατρικής ΜΕDITERRA στην Καλλιμασιά για να ακολουθήσουν άλλες στα Νένητα και Μουσείο Μαστίχας

Δ.Μ

Γεώργιος Κωνστ. Σταγκούλης 

πηγή φωτό :kalliasia.blogspot.com

Η δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ένωση Μαστιχοπαραγωγών με το υπέρογκο χρέος και την αδιάθετη παραγωγή, αναγκάζει το νου να στραφεί στον πρωτεργάτη της ίδρυσής της και τον επί 39 χρόνια εκλεγόμενο Πρόεδρό της Γεώργιο Σταγκούλη.

Ανατρέχοντας την ιστορία του μοναδικού προϊόντος στον κόσμο, διαπιστώνει κανείς ότι οι παραγωγοί ήταν τα αιώνια θύματα των εκμεταλλευτών τους. Μάλιστα το 1929 με το νόμο ‘’περί αμβύκων’’, ο οποίος περιόριζε τη χρήση του μαστιχιού στις αποστάξεις, το ποτήρι ξεχείλισε . Το 1930 το Κοινοτικό Συμβούλιο της Καλλιμασιάς με Πρόεδρο το Μάκη Αναγνωστόπουλο παίρνει την ιστορική απόφαση ότι θάπρεπε οι μαστιχοπαραγωγοί να διαχειρίζονται οι ίδιοι το προϊόν τους. (Ήταν άραγε ιδέα του τότε νεαρού γιατρού Σταγκούλη;)*. Τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς με πρωτοβουλία του Αναγνωστόπουλου συγκαλείται στην Καλαμωτή σύσκεψη όλων των κοινοταρχών της Ν. Χίου και αποφασίστηκε η σύσταση επιτροπής  για εξέταση της κατάστασης  και υποβολή προτάσεων. Ταυτόχρονα θάπρεπε να πεισθούν οι παραγωγοί ότι ήταν επιβεβλημένο να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Ο Σταγκούλης τότε καβάλα στη φοράδα του περιερχόταν τα Μαστιχοχώρια διαφωτίζοντας τους παραγωγούς παρά τα τρομερά εμπόδια των πρατών που θίγονταν από την κίνηση. Με τον αναγκαστικό Νόμο 1390 της 3-10-1938, επιστέγασμα της επιτροπής που ήταν αντιπρόεδρος, ιδρύεται η Ένωση Μαστ/γών Χίου (ΕΜΧ) που άρχισε με επιτυχία να λειτουργεί το 1939 εξασφαλίζοντας στους παραγωγούς διπλάσια τιμή από ό,τι οι έμποροι. Ο παγκόσμιος πόλεμος στη συνέχεια νεκρώνει κάθε προσπάθεια. Η απελευθέρωση βρίσκει στα χέρια των παραγωγών 700.000 οκάδες μαστίχι που το αναλαμβάνει η ΕΜΧ, της οποίας ο πρόεδρος διεξάγει αγώνα διμέτωπο, ενάντια στους λαθρεμπόρους από τη μια μεριά και για τη διάθεση του προϊόντος  στην αγορά από την άλλη. Με το ταξίδι του το Γενάρη του 1961 στη Μέση Ανατολή πετυχαίνει ώστε τα επόμενα χρόνια να διοχετευθούν στην αυξημένη ζήτηση της αγοράς τα αποθέματα. (Μόνο το Ιράκ το 1963 απορροφά 160 τόνους ή το 80% της παραγωγής με αποτέλεσμα το 1970 να χρησιμοποιηθεί πάστα θειϊκού οξέος για αύξηση της παραγωγής).

Κύριο επίσης μέλημά του από το 1946 ήταν η βιομηχανοποίηση της μαστίχης. Το 1954 υπογράφεται προσύμφωνο με τον Β. Τσακωνάκη, βάσει του οποίου θα διέθετε στην ΕΜΧ συνταγές παρασκευής διαφόρων ειδών που χρησιμοποιούνται στην οδοντιατρική, την τσίκλα και την κηρήθρα. Το 1955 κατασκευάζεται το ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΙΚΟΝ ‘ΕΜ’ (οδοντιατρικόν είδος), δοκιμαστικά φύλλα κηρηθρών και αρχίζει η πειραματική παραγωγή τσίκλας ΕΛΜΑ. Το 1958 παρασκευάζεται το μοσχολίβανο τύπου Σουμάτρας, ενώ από τον προηγούμενο χρόνο παράγονται 40 κιλά τσίκλας ημερησίως (συνολικά 11.400 κιλά) για να αυξηθεί η παραγωγή το 1959 σε 150 κιλά. Το 1960 μετακαλείται ο ειδικός για βιομηχανοποιημένες μονάδες Άγγλος Μαλινέ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού παραγωγικότητας.

Ο Σταγκούλης από το 1947 επιμελείται της έκδοσης του μηνιαίου ‘Δελτίου’, το οποίο μοιράζεται δωρεάν σε όλες τις οικογένειες των μαστ/γών, μέσα από το οποίο καθοδηγεί τους αγρότες, παρέχονται συμβουλές γεωπόνων και κτηνιάτρων, σφυρηλατεί τη συνεταιριστική ιδέα και κατακεραυνώνει τους εχθρούς της. Γίνεται δυνατό όπλο και μέσο στα χέρια του δραστήριου Προέδρου για την προώθηση των αιτημάτων στους αρμοδίους κάθε κυβερνητικού σχήματος συμπεριλαμβανομένης και της Χούντας. Σήμερα το ‘Δελτίον’, που δυστυχώς δεν σώζονται όλες οι εκδόσεις του, αποτελεί πολύτιμο βοηθό των ‘κρατούντων’ για αναζήτηση λύσεων στα επαναλαμβανόμενα προβλήματα που κατά καιρούς παρουσιάζονται.

Εκτός από την εμπορία  του μαστιχιού ιδρύεται κεντρικό πρατήριο στη Χίο, όπως και στους περισσότερους Συνεταιρισμούς, εφοδιάζοντας σε χαμηλές τιμές τα μέλη τους με παντός είδους προϊόντα (διατροφής, ενδύσεως και υποδήσεως, οικιακά σκεύη, βιομηχανικά και γεωργικά εργαλεία και ελκυστήρες). Ξεσηκώνεται θύελλα από τις διαμαρτυρίες των εμπόρων, που μηνύονται για τα λιβελλογραφήματά τους και τους αναγκάζει να αναδιπλωθούν. Οι τιμές της αγοράς επηρεάζονται  σε μεγάλο βαθμό εξ αιτίας της ΕΜΧ. Οι αγρότες εφοδιάζονται με φτηνά λιπάσματα και ζωοτροφές.

Από το 1956 συγκεντρώνονται οι βρώσιμες ελιές (κουρμάδες) ανεβάζοντας την  τιμή τους. Συγκεντρώνονται επίσης με φροντίδα της ΕΜΧ κουντουρούδια, σύκα, όσπρια, κίμινα και ελαιόλαδο, εξασφαλίζοντας καλές τιμές στους παραγωγούς.

 Ιδρύονται σύγχρονα ελαιοτριβεία σε διάφορους συνεταιρισμούς καθώς και πυρηνελαιουργείο. Η πρώην Γεωργική Σχολή στην Καρδαμάδα γίνεται πρότυπο αγρόκτημα που εκπαιδεύονται οι αγρότες και παράγονται χιλιάδες δενδρύλια. Το χιακό πρόβατο γίνεται γνωστό στους κτηνοτρόφους και εξάγεται κατά χιλιάδες, εξασφαλίζοντας ένα πρόσθετο εισόδημα. Γεωργοκτηνοτροφικές εκθέσεις όπως της Καλλιμασιάς, του Πυργιού και της Γεωργικής Σχολής ενθαρρύνουν τον αγρότη στην προσπάθειά του, ενώ παράλληλα προβάλλονται τα επιτεύγματα των Σχολικών συνεταιρισμών για ευόδωση της συνεταιριστικής ιδέας. Ο ίδιος παρακολουθεί την πρόοδο των μαθητών από τα Μαστιχόχωρα και την επίδοσή τους στα γράμματα. Μεγάλη η συμβολή του στη δημιουργία του Γυμνασίου Καλλιμασιάς.

Το 1965 δημοσιεύτηκε μια εμπεριστατωμέμη μελέτη του με θέμα ‘Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ Παραγωγή – Κατανάλωσις – Τιμαί’.

Με τις ενδεικτικές αυτές δραστηριότητες, που ο χώρος δεν επιτρέπει να μπούμε σε λεπτομέρειες, ο Σταγκούλης κατόρθωσε ένα μεγάλο επίτευγμα: Να συγκρατηθεί ο πληθυσμός της Ν. Χίου στα χώματά του, ελαττώνοντας την αιμοραγία του ξενητεμού στο ολιγότερο δυνατό. Το επίσημο Κράτος, σε αναγνώριση των προσπαθειών του, τον Ιούνιο του 1966 του απονέμει το μετάλλιο Γεωργικής αξίας Βασιλ. Γεωργίου Β΄.

Ο Γεώργιος Σταγκούλης ήταν μοναχογιός του Κωνσταντίνου και της Φραγκώς. Πρωτόδε το φως στην Καλλιμασιά στις 2 του Μάρτη του 1901 και πέθανε στην κλινική του Αυγουστή στη Χίο από την επάρατη νόσο στις 10.40 π.μ.  στις 13 του Μάη 1978, αφήνοντας πολλά ερωτηματικά για το σιωπηλό πέρασμά του στην αιωνιότητα. Κηδεύτηκε με έξοδα της ΕΜΧ στη γενέτειρά του και τη νεκρώσιμη ακολουθία και πομπή παρακολούθησε ο Νομάρχης Χίου, ο Διοικητής Χωρ/κής, Κοινοτάρχες  και πρωτοφανές σε όγκο πλήθος.

Ο Σταγκούλης βρισκόταν συνεχώς στο στόχαστρο των κύκλων που η δημιουργία της ΕΜΧ έθιγε τα συμφέροντά τους. Φυσικό ήταν να προκαλέσει αντιπάθειες σε αυτούς που διοχέτευαν τα βέλη τους μέσω των αφελών παραγωγών που επηρέαζαν.

Ο Σταγκούλης χρησιμοποίησε τους κατά καιρούς Αξιωματούχους της Πολιτείας για την προώθηση και ικανοποίηση των συμφερόντων του αγροτικού κόσμου της περιοχής. Από τα αρνητικά σημεία της εκπληκτικής σταδιοδρομίας του στην ‘΄Ενωση’ ήταν η μη εξασφάλιση κατάλληλου προσώπου για τη διαδοχή του.

Καταλήγω με απόσπασμα πρωτοσέλιδου άρθρου του ‘Χιακού Λαού’ της 15-5-78.

‘Από προχθές ένα αίσθημα ορφάνιας συνέχει τους μαστιχοπαραγωγούς, γιατί νοιώθουν ότι έλειψεν ο ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ. Θεμελιωτής ενός έργου, που αιώνες επλανάτο σαν οραματισμός πάνω από τη Χίο. Αγωνιστής και Δημιουργός. Παράλληλα με την εκπλήρωση του όρκου του Ιπποκράτη, εξεπλήρωσε και έναν άλλο όρκο: Να λυτρώσει το Μαστιχοπαραγωγό από την εκμετάλλευση. Εκεί ψηλά στο λόφο της Σικελιάς όπου πριν από διακόσια πενήντα χρόνια κάποιοι πρωτοπόροι συνήλθαν κρυφά από τον Κατακτητή για να αναζητήσουν κάποιο τρόπο που θα τους γλύτωνε από τη στυγνή εκμετάλλευσή του, εκεί θα πρέπει τώρα να υψωθεί Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΣΤΑΓΚΟΥΛΗ για νάναι ορατή από τον καθένα που μπαίνει στη ζώνη του Σχίνου και να ακτινοβολεί το παράδειγμα του Ανθρώπου έδωσε τα ΠΑΝΤΑ για τους Μαστιχοπαραγωγούς, χωρίς να ζητήσει ΤΙΠΟΤΑ!’

Σαν επίλογος. Ας μη γίνει το άγαλμά του, ούτε να δοθεί το όνομά του σε δρόμο ή κτίσμα από το Δήμο Ανέμωνα. Ο Σταγκούλης αξίζει λίγες πατουνιές χώμα που του στέρησαν για να στηθεί το κενοτάφιό του, το οποίο θα συμβολίζει την τρομερή δύναμη που δημιουργείται από αυτούς που πιστεύουν στη συλλογική προσπάθεια για την επίτευξη του γενικού καλού.

Δ. Μελαχροινούδης

(Δημοσιευμένο άρθρο στην εφημερίδα του Εκπολιτιστικού Σωματείου Καλλιμασιάς Η ΠΡΟΟΔΟΣ ‘Καλλιμασιώτικα ΚΑΙ ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΩΝΑ’ Δεκέμβρης ’91, αριθ. φυλ. 21)

(*) Η αρχική ιδέα ανήκει στον νομικό Ιωάννη Στεφ. Αναγνωστόπουλο ή Σασσά (Πυργί 1874 – Καλλιμασιά 21 Ιουν 1954) επηρεάζοντας τον αδελφό του Μιχαήλ (Πυργί 1884- Καλλιμασιά 21 Φεβ 1955). Ο Μιχαήλ έζησε στην Καλλιμασιά με σύζυγο (23-1-1928) την εκπαιδευτικό Κυριακή Στεφ. Νιανιαχά από την Βέσσα.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ

Είδαμε αστυνόμους Κινέζους να δέρνουν βάρβαρα τους φοιτητές.

Είδαμε ισραηλινούς αστυνόμους να χτυπάν αλύπητα νεαρούς Παλαιστινίους

Δεν είδαμε Λιβύους αστυνόμους τι κάνουν στους νέους που συλλαμβάνουν.

Το σκεφτόμαστε με φρίκη.

Είδαμε Έλληνες αστυνόμους της ασφαλείας να χτυπάν με πάθος νέους που δεν τους μοιάζουν.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ είτε κομμουνιστική είτε δημοκρατική είτε ροζ σοσιαλιστική είτε θεοκρατική,… ΕΙΝΑΙ… άθλια, .. βάρβαρη,… και απάνθρωπη.

Νομίζω πως είναι καιρός προς τα εκεί να στρέψουμε το μίσος μας και τους αγώνες μας.

Τάδε έφη….. ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ….. πριν πάρα πολλά χρόνια στο ραδιόφωνο.

Αφήσαμε ποτέ την καρδιά μας να περπατήσει ξυπόλητη πάνω στη φωτιά της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ όπως οι ποιητές των αγώνων της που την λάτρεψαν και την αποζήτησαν όπως το ξερό χωριάτικο παξιμάδι, οι πεινασμένοι του μόχθου και του παιδεμού της ζωής ;

Η αξία της ελευθερίας είναι ανυπολόγιστη, για κάθε κοινωνία, για τον κάθε άνθρωπο.

Δεν αξίζει να ζεις χωρίς αυτή

Όμως η ελευθερία είναι λεπτή ισορροπία και την αντιλαμβάνονται σαν τέτοια οι πνευματικοί αλλά και γενικά οι αληθινά πολιτισμένοι άνθρωποι.

Για να διατηρηθεί και να βιωθεί χρειάζεται δίπλα της ασταμάτητα, να καλλιεργούνται αξίες όπως π.χ. ο αυτοσεβασμός , ο αλληλοσεβασμός ο σεβασμός, η κατανόηση, η συγκατάβαση, η αξιοπρέπεια η ανθρωπιά αλλά και υπερβατικές αξίες όπως π.χ. η ΑΓΑΠΗ, η ανεπιφύλαχτη αγάπη.

Και όλο αυτό με μια λέξη λέγεται και είναι η ΠΑΙΔΕΊΑ

Η παιδεία είναι αυτή που κάνει την ελευθερία περιεχόμενο ψυχής του ανθρώπου σφυρηλατεί το φρόνημα του και τότε τίποτα δεν μπορεί να τον υποτάξει

Η παιδεία και η ελευθερία πάνε μαζί

Είναι αδύνατο να υπάρχει η μια χωρίς την άλλη.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ δεν είναι αυθαιρεσία ούτε ασυδοσία οι κανόνες της είναι αυστηρά αρμονικοί και αν ανατραπούν, πολύ εύκολα μια ελεύθερη κοινωνία μπορεί να μεταλλαχτεί σε κοινωνία ανελεύθερη και ασταθή με προνομιούχους και μη προνομιούχους.

Δηλαδή θα χαθεί η ισορροπία και θα ξεπέσει λίγο-λίγο σε μια κοινωνία άθλια, βάρβαρη, απάνθρωπη, καταστροφική και αυτοκαταστροφική.

Η εξουσία.

Αυτό το αιώνιο και επικίνδυνο ναρκωτικό, που διεγείρει στο έπακρο την ανθρώπινη απληστία και μισαλλοδοξία κάνοντας τον άνθρωπο τον χειρότερο εχθρό του ανθρώπου αλλά και τού περιβάλλοντος........

Όπου ανατρέπεται η ελευθερία είτε λίγο - λίγο είτε βίαια υψώνεται η εξουσία, πάντα, καμουφλαρισμένη με άχρηστα υποκατάστατα αξιών σύμβολα ωραιοποιημένα, όπως ανθρώπινα δικαιώματα δημοκρατία πατρίδα θρησκεία . κ.λ.π.

Η Εξουσία .....

Ήταν πάντα και Είναι ο θανάσιμος εχθρός της ελευθερίας και του πνεύματος.

Οι άνθρωποι που την κατέχουν είναι η γίνονται πωρωμένοι, ανελέητοι.

Σφετερίζονται αδίστακτα κάθε μέσον για να επιβληθούν και δεν σταματούν με τίποτα και πουθενά.

Ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη από τη φωτιά και το αίμα για την κατάκτηση της εξουσίας

Ίσως σήμερα με αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μας αλλά και τον κόσμο είναι ανάγκη όσο ποτέ να επιστρέψουμε στους διανοούμενους της γης.

Σε αυτούς που στοργικά ειρηνικά και ήρεμα είναι σκυφτοί σκάβουν κλαδεύουν μπολιάζουν μελετώντας τη σοφία της μάνας γης.

Με αυτό τον τρόπο καλλιεργούν το σεβασμό γνωρίζοντας πως κάθε τι που υπάρχει έχει λόγο και του οφείλουμε σεβασμό. Μαθαίνουν πως το δένδρο το ζώο το χορτάρι το νερό και ο άνθρωπος ανήκουν στο ίδιο σύστημα και η ύπαρξη του ενός εξαρτάται από την ύπαρξη του άλλου. Αυτή είναι η πιο ουσιαστική μορφή απελευθέρωσης του ανθρώπου Είναι και το πιο πλούσιο πανεπιστήμιο αξιών.

Για σκεφτείτε μας έκαναν να πετάμε στις χωματερές τα πορτοκάλια μας τα ροδάκινα μας.

Μας επιβάλλανε να καταργήσουμε τρόπους επιβίωσης και οικονομικής αυτονομίας αιώνων και μας μάζεψαν σαν τα ζωντανά στις μεγάλες πόλεις της πολυκοσμίας της τυφλής νοοτροπίας του όχλου και της απέραντης μοναξιάς.

Γυρίστε λοιπόν πίσω στα χωριά σκάψετε τα χωράφια και τα περιβόλια σπείρετε σιτάρι ριζώστε στη γη και ξανακάνετε την μάνα σας.

Και με αυτό το δυνατό δέσιμο μάνας παιδιού θα ξέρετε αύριο - μεθαύριο με σιγουριά τον λόγο, που η καρδιά σας θα περπατήσει ξυπόλητη πάνω στη φωτιά και που θα πιάσετε και το τουφέκι αν χρειαστεί.

Μανώλης Φύσσας

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΚΡΕ ΟΔΥΣΣΕΑ της κιβωτου ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Την Τετάρτη στις 4/7/2018 αργά το απόγευμα ανηφορήσαμε τις στροφές του Αίπους κι φτάσαμε στο χωριό της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ.

Ένα ραντεβού για την καλοκαιρινή γιορτινή εκδήλωση  των παιδιών  της ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ. Ο καλοκαιρινός ήλιος χρωμάτιζε ακόμα με αληθινά χρώματα τα πεύκα και τη γκρίζα πέτρα. Και στην είσοδο η πόρτα ανοιχτή όπου καλωσόριζαν μερικοί εθελοντές  καλόκαρδα  τους επισκέπτες …

Στο βάθος κάτω από τα πεύκα όλα ήταν έτοιμα μα τόσο τα παιδιά όσο κι δάσκαλοι τους ήταν σε συνεχή οργασμό για τους τελευταίους ελέγχους  ότι όλα είναι εντάξει και σωστά. Στη μέση της σκηνής ήταν στημένο περίτεχνα ένα αρχαίο καράβι σαν ζωντανό γλυπτό που «μιλούσε» έργο του Τάκη Μωράκη του περίφημου «Παπόρια».

Αυτό ήταν το βασικό σκηνικό μαζί και με άλλα  περίτεχνα κατασκευάσματα  και στολίσματα  … Ενώ το  πανί  του καραβιού ανοιχτό  ήταν ταυτόχρονα και η οθόνη ενός ψηφιακού προβολέα που πρόβαλε εικόνες για την εξέλιξη των σκηνικών συμβάντων και συμβαινόντων

Τα καθίσματα  σε ημικύκλιο για τους θεατές επισκέπτες που μέσα σε λίγη ώρα γέμισαν το χώρο ασφυκτικά. Σίγα σιγά έσβησε ο ήλιος και τα σκηνικά πήραν μια παραμυθένια υπόσταση από τους σκηνικούς φωτισμούς  

Πρώτα μίλησαν οι δάσκαλοι κι ο διευθυντής  της Κιβωτού του Αιγαίου. Μίλησε λίγο κι Πατέρας Αντώνιος  ο εμπνευστής και επικεφαλής της ΚΙΒΩΤΟΥ

Η γιορτή ξεκίνησε με ένα χορευτικό που τρία κορίτσια ταλαντούχα το δημιούργησαν και το εκτέλεσαν με εξαιρετική ευχέρεια και αίσθημα. Μετά ανέβηκαν στη σκηνή τα μικρά παιδιά και μας είπαν ένα παραμύθι καρδιάς …  αθώα  δροσερά κι αυθόρμητα. Μετά άρχισε  μια πολυεπίπεδη ιστορία του Οδυσσέα που ερμηνεύτηκε από τα μεγαλύτερα παιδιά με πρώτο σημείο αναφοράς το ποίημα του Κ. Καβάφη «ΙΘΑΚΗ»

Κορίτσια με λευκή αρχαιοπρεπή αμφίεση ανέλαβαν την αφήγηση αλλά και την σκηνική κίνηση με εύστοχους θεατρικούς και χορευτικούς υπαινιγμούς. Ενώ ο Οδυσσέας κι οι σύντροφοι του ντυμένοι με στολές που θύμιζαν σύγχρονους πρόσφυγες  ερμήνευσαν με εξαιρετικά ιδιαίτερο και συμβολικό τρόπο το αιώνιο ταξίδι προς την Ιθάκη όλων των ανθρώπων του χθες του σήμερα και του αύριο.

Ο ψηφιακός προβολέας ταυτόχρονα με τα τεκταινόμενα στην σκηνή πρόβαλε παράλληλα,  αντίστοιχα  σύγχρονα μηνύματα. Μια  φράση κλειδί  «ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΚΡΕ ΟΔΥΣΣΕΑ»  νομίζω  συγκίνησε  τους θεατές  γιατί  ταύτισε τούτα τα παιδιά με τον αγωνιζόμενο ταξιδευτή Οδυσσέα που προσπαθεί να στήσει την ζωή του πάνω σε καλά θεμέλια ανθρωπιάς κι αξιοπρέπειας καθώς αγωνίζεται να φτάσει στην Ιθάκη του …

Είχα την τυχερή ευκαιρία  τον τελευταίο χρόνο να έχω επισκεφτεί μερικές φορές  την κιβωτό ανεπίσημα  μέσα στην καθημερινότητα της … Αυτό που εισέπραξα  καθώς παρατηρούσα τα παιδιά και τους δασκάλους παιδαγωγούς  ήταν μια ζεστασιά αληθινή κι ανυπόκριτη.

Σοβαρότητα ακρίβεια κι υπευθυνότητα επικρατούσε σε όλα, που όμως για να λιώσει και να γίνει μέλι και ζεστή αγκαλιά για τα παιδιά   μετασχηματιζόταν ολοζώντανη  αγαπητική θυσιαστική συνεχόμενη προσπάθεια των παιδαγωγών και δασκάλων σε επίπεδο κυριολεκτικά  υιοθεσίας. Αλλά και η  διακριτικότητα και διακριτική αγάπη των εθελοντών γενικότερα ήταν εγκατεστημένη ευλαβικά

Τι ωραίο που είναι και  συγκινητικό να βλέπεις αυτόν τον συνεχόμενο σκληρό  αγώνα τεκμηρίωσης της αγάπης  μέσα από την θυσία. Γιατί όλοι ξέρουμε πως η αγάπη μόνο με την θυσία τεκμηριώνεται …

Με το τέλος της παράστασης δόθηκαν βραβεία σε πάρα πολλά μέλη της χιώτικης κοινωνίας… που στηρίζουν αδιάκοπα την κιβωτό του κόσμου του Αιγαίου. Βραβεύτηκαν  γιατροί φαρμακοποιοί ψυχολόγοι  και διάφοροι επιστήμονες  και γενικά κάθε είδους προσφορές αγάπης και συμπαράστασης στο έργο της κιβωτού…

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΚΡΟΙ ΟΔΥΣΣΕΙΣ  της κιβωτού  ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Πάντα μια ζεστή αγκαλιά αγάπης να χαϊδεύει και να γεμίζει μέχρι επάνω την καρδιά σας έτσι που να έχετε κι εσείς αργότερα αποθέματα για να δώσετε αγάπη σε άλλους ανθρώπους που τους λείπει. Γιατί το πιο σπουδαίο λυτρωτικό  και ουσιαστικό στη ζωή είναι να παίρνεις και να δίνεις ΑΓΑΠΗ

 ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΥΣΣΑΣ

Η ΕΛΙΑ ΤΟΥ ΛΙΒΕΡΑΝΙ ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΗΣ ΧΙΩΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Είχα την τύχη να ξεναγήσω, πριν από μερικά χρόνια στην Καλλιμασιά, τον  Paolo Liverani.

Ο βοτανολόγος και πρόεδρος του Ιταλικού φυσιολατρικού συλλόγου για τις αυτοφυείς ορχιδέες (GIROS), είχε έλθει το Μάρτη του 2002 για φωτογράφηση της χιώτικης χλωρίδας, καλεσμένος από τον φυσιοδίφη Παντελή Σαλιάρη. Βρήκα τότε την ευκαιρία να τον οδηγήσω σε μέρη που κοκκινίζουν από τις λαλάδες (tulipa praecox), αλλά και να του δείξω μερικά υπεραιωνόβια δένδρα στην περιοχή του μαστιχοφόρου σκίνου (pistacia lentiscus v. Chia). Περιεργάστηκε τις υπερμεγέθεις τσικουδιές   (pistacia terebinthus), oι οποίες όπως μας είπε υπάρχουν και στη Σικελία (νάνοι του είδους). Οδηγήθηκε στην περιοχή των Σκλαβιών, κοντά στο Θολοποτάμι, όπου δεσπόζει η δρυς (quercus) του Ορφανίδη, στην οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια.

 

Όμως όταν ο Λιβεράνι είδε την ελιά στις Βασιλικές, έμεινε έκπληκτος από το μέγεθός της. Προσδιόρισε την ηλικία της σε μεγαλύτερη από 1000 χρόνων και τόνισε ότι θα πρέπει να χαρακτηριστεί Μνημείο της Φύσης. Τέτοια δένδρα (με περίμετρο γύρω στα 13 μ.) έχομε υποχρέωση να τα προστατεύομε….

Είχα την αίσθηση ότι ο ιταλός βοτανολόγος μας επέπληξε για την άγνοια μας και αμέσως ξεκίνησαν οι προσπάθειες προστασίας του δένδρου προς όλες τις κατευθύνσεις.

Στο 2^ο πανευρωπαϊκό συνέδριο για τις αυτοφυείς ορχιδέες, που έγινε στη Χίο τον Απρίλη του 2005 με πρωτοβουλία του κ. Σαλιάρη, οι 200 σύνεδροι από 19 κράτη, υποστήριξαν ομόφωνα την εισήγηση να ονομαστεί το υπερμέγεθες δένδρο,  Ελιά Liverani. Δυστυχώς όμως, μέχρι σήμερα τίποτε άλλο δεν επιτεύχθηκε.

Η ύπαρξη του συγκεκριμένου δέντρου με την ιστορία της «ζωής» του συνυπολογίζοντας τις ιδιάιτερες συνθήκες ανάπτυξης του όπως τη σύνθεση του εδάφους και το μικροκλίμα της περιοχής με τις περιορισμένες βροχοπτώσεις , να χάνεται στα βάθη της τελευταίας χιλιετίας, μαρτυρά την ύπαρξη της ανθρωπινης δραστηριότητας στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Καλλιμασιάς. 

Η ελιά βρίσκεται στην περιοχή Βασιλικές, η ονομασία μαρτυρά την σχέση με κάποιο υψηλά ιστάμενο ιδιοκτήτη γης. Σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από το δέντρο, υπάρχει διάσπαρτο δομικό υλικό από την αρχαϊκή εποχή. Σύμφωνα επίσης με πληροφορίες (Αφήγηση του αιωνόβιου Νικολή Μπόλια τη δεκαετία του ’90.), έχουν βρεθεί αρχαία νομίσματα και ψηφίδες, επιγραφή πάνω σε ογκώδη πέτρα που φυγαδεύτηκε άγνωστο σε ποιο μουσείο. Σήμερα κοντά στις πελεκημένες πέτρες, συσσωρευμένα όστρακα είναι ό,τι απέμεινε από την ανθρώπινη επέμβαση.

Τοπωνύμια κοντά στο δέντρο των Βασιλικών, είναι ενδεικτικά της πλούσιας τοπικής παράδοσης και ιστορίας.

Στα ανατολικά του βρίσκεται το Αλεξάνδρι και  στα βόρεια τα Πανιά, για να τιμηθούν ο Αλέξανδρος και ο τραγοπόδαρος Πάνας ή ο Απόλλωνας αντίστοιχα, σύμφωνα με τον ιστορικό της Χίου.

Η περιοχή της ελιάς ανήκει στην Καλλιμασιά με την ομηρική ονομασία(Σύνθετο κατά τους ερευνητές από το Καλή και Αιμασία (=ξεροτρόχαλος τοίχος ή αγκαθωτός θάμνος, και κατά συνεκδοχή ο χώρος που περικλείεται), όπως και με προέλευση από το Καλλιμάχεια, παράγωγο του Καλλίμαχος.). Στην περιοχή Καμινάκι, Βορειότερα, λίγο έξω από το χωριό όχι μακριά από τον νερόμυλο που υπήρχε εκεί κοντά

, βρέθηκε πάνω σε φαιό μάρμαρο η επιγραφή ΙΑΣΩΝ ΔΙΟΤΡΕΦΟΥ, όπως και δύο δοχεία με διάφορα νομίσματα (Ο καθηγητής Γ. Σαρικάκης (+2010) την ανάγει στο 4^ο π. Χ. αι. Τα νομίσματα δεν εντοπἰσθηκαν, αφού πωλήθηκαν από τον ευρόντα Δημ. Μάντικα. Σχετική αναφορά στην εφημερίδα Παγχιακή Μάιος 1926.)

Η ιστορία του χωριού χάνεται στα βάθη των αιώνων μας μαρτυρούν οι περιοχές

Πελάμπουδα. Τοπωνύμιο της Καλλιμασιάς που ο  ιστορικός Γ. Ζολώτας αποδίδει στον Μελάμποδα του γένους των Κλειτιδών, που εισήγαγαν τη λατρεία του Διόνυσου στη Χίο. Και Αφροδίσια , τόπος αφιερωμένος στην θεά της ομορφιάς!

Στα νότια , η περιοχή του χωριού οριοθετείται από το μοναστήρι της Αγ. Ματρώνας ή των Χαλάνδρων, το οποίο κτίστηκε γύρω από τον πενταόροφο κάποτε πύργο του Ροϊδη (1440).

Στα βόρεια της Καλλιμασιας , το χωριό Θολόποτάμι. Στα νότια του οποίου

βρέθηκε το 1907 η αρχαιότερη αναφορά για την Ελληνική δημοκρατία, πάνω σε στήλη (διαστάσεων Υ= 74 μ., Μ= 0,45 μ., και Π= 0,17 μ., ) σε  νεόκτιστο τοίχο. Η βουστροφηδόν γραφή και η χρήση του ανοικτού Η κατά τον L. H. Jeffery, o oποίος εξέτασε τη στήλη το 1949, επιβεβαίωσε την πρώτη ανακοίνωση του 1909 και εντάσσει τη χάραξη της πάνω στον φαιό τραχύτη μεταξύ του 570 και 550 π.Χ

Σύμφωνα με ευρήματά του κ. Μελαχροινούδη,  σε ακαταχώρητα της Βιβλ. Κοραή, οι τοπικές αρχές του χωριού δέχτηκαν τότε πολλές πιέσεις για να παραδώσουν την πολύτιμη στήλη, όπως συνάγεται από  αλληλογραφία με  την Μητρόπολη.  Κατά περίεργη συγκυρία, την φυγάδευση της διαχειρίστηκε ο αρχαιολόγος και ιδρυτής του αρχαιολογικού μουσείου Κωνσταντινούπολης Osman Hamdi Bey, γιος του εξισλαμισμένου χιώτη  Edhem pasha(Σκλάβος στη σφαγή της Χίου, καταγόμενος από το μαστιχοχώρι Βέσσα, το γένος Πυρίκη, που ανήλθε μέχρι το αξίωμα του Μεγάλου Βεζύρη).

Στην περιοχή του Θολοποταμίου Βρίσκεται και η Κρύα Βρύση πηγή με κρυστάλλινο τρεχούμενο μέχρι τις μέρες μας νερό. Ο Βιτρούβιος (75-25 π.Χ., συγγραφέας του έργου De Architectura in libri decem) αναφερόμενος στην Ελένη του Μενέλαου, ισχυρίζεται ότι σε αυτή την πηγή των Σκλαβιών και όχι στο Ναγό (Ναό) της Καρδαμύλης έκαμνε το μπάνιο της , όταν σταμάτησε με τον Πάρη στη Χίο στο ταξίδι για την Τροία. Θα επισημανθεί όμως ότι ο μύθος ταιριάζει περισσότερο με την γειτονική περιοχή Λουτρά, όπου τα νάματα της εκεί πηγής είναι καταλληλότερα από της Κρύας Βρύσης , για το σώμα του ανθρώπου.

Φεύγοντας από την Καλλιμασιά με κατεύθυνση τα υπόλοιπα Μαστιχοχώρια του Νότου, δεσπόζει ο Λόφος της Σικελιάς με τον ομώνυμο βυζαντινό ναό της Παναγίας. Την  ονομασία του όχι μακρινού από την ελιά τοπωνύμιου, Ο Γ. Ζολώτας το αποδίδει στην υφή του εδάφους (terra sigilata). Όμως Σικελή ήταν ένα από τα προσωνύμια της δεύτερης Σίβυλλας Ηροφίλης, στη οποίαν  αποδίδεται και ο παραδοσιακός κλήδονας, και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότατα να προϋπήρχε αρχαίος ναός  και μαντείο (πορεία του καπνού των καιομένων σφαγείων που τα σπλάχνα τους είχαν χρησιμοποιηθεί για την ίδια χρήση).

Το δέντρο όπως και ο τόπος που το περιβάλλει είναι ιερός…

Η ελιά Liverani, αποτελώντας αποδεικτικό στοιχείο έντονης ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή της, κινδυνεύει άμεσα να αφανιστεί από τυχόν μελλοντική πυρκαϊά. Κάθε βοήθεια για διάσωσή της  είναι ευπρόσδεκτη αλλά και επιβεβλημένη από σεβασμό στην τοπική ιστορία, και  στο φυσικό κάλλος της περιοχής.

Βιβλιογραφία

Μελαχροινούδη Δημ. , Η Καλλιμασιά της Χίου
Δρυς Ορφανίδεα

Βρίσκεται στα αναξιοποίητα Σκλαβιά και ονομάστηκε έτσι ανεπίσημα από τον Δημ. Μελαχροινούδη προς τιμήν του δεύτερου καθηγητή Βοτανολογίας του Οθώνειου Πανεπιστημίου  Θεοδώρου Ορφανίδη (1817-1886), περισσότερο γνωστού από το ποίημα <Η Χίος δούλη>.

Ο γιγάντιος μαθουσάλα της Χιακής γης, με περίμετρο 8,20 μ. στο στενότερο σημείο του, βρίσκεται μερικά μέτρα μακριά από την εκκλησία Άγιος Ιωάννης Βαπτιστής των Ιησουϊτών, ιδιοκτησίας της Καθολικής Εκκλησίας. ( ο ναός κτισμένος περί το 1400 κατέρρευσε στις 14 Ιαν. 2017, αφού συλήθηκε από τυμβωρύχους .)

     

Παρά τις προσπάθειες κήρυξης του ως Μνημείου της Φύσης δεν υπήρξε αποτέλεσμα και θα έχει την τύχη της εκκλησίας αν δεν ληφθεί μέριμνα.

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΠΡΟΝΟΙΑΚΗ ΜΑΣ ΔΡΑΣΗ

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου- Αντιδημάρχου Πρόνοιας

          Καταρχήν, πρέπει να πω ότι, όταν αναλάβαμε ως δημοτική Αρχή (τον Σεπτέμβριο του 2014) το τμήμα Πρόνοιας –της αντίστοιχης Δ/νσης του Δήμου– διέθετε μόλις 5 υπαλλήλους. Και δεν διέθετε ούτε έναν Κοινωνικό Λειτουργό (τα ανάλογα περιστατικά αντιμετώπιζαν Κοινωνικοί Λειτουργοί άλλων δομών και δράσεων). Σήμερα, στο τμήμα Πρόνοιας του Δήμου υπηρετούν 18-20 εργαζόμενοι, η πλειοψηφία των οποίων είναι Κοινωνικοί Λειτουργοί (3), Ψυχολόγοι (2), Κοινωνιολόγοι (2), Παιδαγωγός, Επισκέπτρια Υγείας, κ.α., που έχουν εξειδικευμένο αντικείμενο ενασχόλησης (π.χ. διαμεσολαβητής ΡΟΜΑ,), αλλά και διοικητικοί υπάλληλοι.

          Υλοποιήσαμε αυτό που είχαμε δεσμευτεί στο Χιώτη δημότη, τον Μάιο του 2014, δηλαδή την επαρκή στελέχωση των Υπηρεσιών Πρόνοιας και την πλήρη ανάπτυξη των δομών που αυτή μπορεί να εποπτεύσει.

          Ανέκαθεν πίστευα και πιστεύω ότι, όλα αυτά για να γίνουν απαιτούνται συνεργασίες και κοινωνικές συμπράξεις αρκετών φορέων και Υπηρεσιών τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο, ανεξάρτητα των πολιτικών πεποιθήσεων που μπορεί να έχει καθένας. Στη στήριξη του κατατρεγμένου ανθρώπου η προσπάθεια πρέπει να είναι κοινή και η συνεργασία δεδομένη, τα δε προσωπικά του καθενός πάνε στην άκρη. Καθοριστική υπήρξε η βούληση μας αλλά και ο ζήλος αυτά όλα να προχωρήσουν γρήγορα.

          Έπειτα, παραλάβαμε ένα Κοινωνικό Παντοπωλείο επί μήνες κλειστό (το Σεπτέμβριο του 2014), που μέχρι τότε λειτουργούσε μόλις δυο απογεύματα της εβδομάδος και το στελεχώσαμε. Διαθέσαμε το τριπλάσιο ποσό (75.000 - 90.000 Ευρώ) από αυτό που διέθετε ο Δήμος παλαιότερα (25.000 - 30.000 Ευρώ) για την προμήθεια τροφίμων, ενώ με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής κάρτας των δικαιούχων κατορθώσαμε να εξοικονομήσουμε περίπου 25.000 Ευρώ το χρόνο (από εκπτώσεις, αλλά και την πληρωμή των ποσοτήτων που πραγματικά προμηθεύονταν οι δικαιούχοι και όχι του συνόλου της προβλεπόμενης προμήθειας -που είναι σαφώς μικρότερες της προϋπολογισθείσας δαπάνης-), επανατροφοδοτώντας και ενισχύοντας περαιτέρω τους αντίστοιχους Κωδικούς της Πρόνοιας για ίδιες ή παρόμοιες δράσεις. Το Παντοπωλείο λειτουργεί, πλέον, καθημερινά 07.00΄-15.00΄ ενώ διαθέτει Κοινωνική Λειτουργό και Αποθηκάριο-Γραμματέα. Επίσης, εξοπλίστηκε με 3 καταψύκτες οπότε μπορεί να διανείμει και φρέσκα προϊόντα, κρέας, τυρί, γάλα, κλπ, κάτι που στο παρελθόν δεν γινόταν.

          Τόσο η περσινή (2017) όσο και η φετινή χρονιά (2018- μέχρι σήμερα, μέσον του έτους) ήσαν πολύ πλούσιες, σε δράση και παραγωγή έργου για τα προνοιακά ζητήματα στο Δήμο Χίου.

          Χρηματοδοτηθήκαμε με 232.000 Ευρώ από το πρόγραμμα ΤΕΒΑ (Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας Απόρων) για την προμήθεια τροφίμων και ειδών καθαριότητας και υγιεινής των νοικοκυριών αλλά και συνοδευτικών δράσεων και με 260.000 Ευρώ για το Κοινωνικό Παντοπωλείο και Φαρμακείο (στο Κοινωνικό Φαρμακείο, που επίσης λειτουργεί 07.00΄-15.00΄, υπηρετούν μια Φαρμακοποιός και μια Βοηθός Φαρμακοποιού-υπεύθυνη της δομής).

Χρηματοδοτηθήκαμε, ακόμη, για 3 χρόνια –ήδη νωρίτερα– για τη λειτουργία του Κέντρου Συμβουλευτικής Γυναικών.

Χρηματοδοτηθήκαμε, για 3 χρόνια, προκειμένου να ιδρύσουμε και λειτουργήσουμε το Κέντρο Κοινότητας (προνοιακό ΚΕΠ- Κέντρο Εξυπηρέτησης για προνοιακά και κοινωνικά ζητήματα), που ξεκίνησε τη δράση του τον Ιούλιο του 2017.

Πρέπει να αναφέρω δε ότι, ήδη, έχουμε προέγκριση για την επιχορήγησή μας εκ ποσού περίπου 500.000 Ευρώ για τα επόμενα 2 έτη, από το πρόγραμμα ΤΕΒΑ, όπου θα αναπτυχθούν διάφορες δράσεις προνοιακού και κοινωνικού χαρακτήρα. Ήδη επεξεργαζόμαστε την πρόταση υποβολής για την εξειδίκευση των δράσεων αυτών και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα έχει οριστικοποιηθεί τι ζητάμε, τι θα γίνει και πότε, ώστε να υποβληθεί στον αρμόδιο φορέα προς έγκριση. Εξασφαλίστηκαν οι πιστώσεις για την προμήθεια των τροφίμων του ΤΕΒΑ μέχρι το 2020 από τον ίδιο φορέα, από ευρωπαϊκές κυρίως πιστώσεις.

Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι, κατορθώσαμε να φέρουμε στη Χίο, πάνω από 100 τόνους τροφίμων και φρούτων συνολικά, είτε μέσα από δωρεές, χορηγίες ιδιωτών και φορέων, αλλά και αγροτικούς συνεταιρισμούς που χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Γεωργίας μέσω ειδικών προγραμμάτων. Αυτά τα τρόφιμα δόθηκαν επιπλέον των τακτικών διανομών σε εμπερίστατους συμπολίτες μας και σε συλλόγους που έχουν μέλη εκ των ευπαθών κοινωνικά ομάδων.

Ειδικότερα, στον τομέα διανομής τροφίμων θέλω να τονίσω, για μια ακόμη φορά ότι, σκοπός και στόχος μας ήταν (πριν από 4 χρόνια που ξεκινήσαμε τις προσπάθειές μας και ήδη είχε εξαγγελθεί δημόσια κατά το Α΄ εξάμηνο της θητείας μας) να μπορεί κάποιος εμπερίστατος συμπολίτης μας να σιτίζεται 30 ημέρες το μήνα. Αυτό το πετύχαμε με μια κοινή προσπάθεια Ι. Μητροπόλεως Χίου & Δήμου Χίου. Η Ιερά Μητρόπολις μέσα από τα συσσίτια που έχει εξασφάλισε ημερήσιο γεύμα για 22 ημέρες τον μήνα και ο Δήμος (μέσω της διανομής τροφίμων, είτε απευθείας των δικών του, είτε μέσω του προγράμματος ΤΕΒΑ, είτε διαφόρων δωρεών) για άλλες 8 ημέρες. Έτσι, καλύφθηκε το χρονικό διάστημα των 30 ημερών με ελάχιστες αποκλίσεις.  

Επίσης, θέλω να επισημάνω ότι, επιτεύχθηκε και ο στόχος μας να γίνεται διανομή κάποιων πραγμάτων-τροφίμων σε μηνιαία βάση (αντί της διμηνιαίας) από το Παντοπωλείο μας. Έτσι, έχοντας τις τακτικές-προκαθορισμένες διανομές του προγράμματος ΤΕΒΑ, τις διανομές των τροφίμων μέσω της ηλεκτρονικής κάρτας του super market που πληρώνει ο Δήμος Χίου από δικούς του πόρους, αλλά και τις έκτακτες διανομές των αποσυρόμενων φρούτων ή/και δωρεές φορέων και ιδρυμάτων, δεν υπάρχει πλέον μήνας που να μην δίδει κάτι το Παντοπωλείο μας.

Ακόμη, θέλω να γνωστοποιήσω ότι, συνδράμουμε περιστασιακά στο συσσίτιο της Ι. Μητροπόλεως με τη διάθεση εκατοντάδων κιλών νωπού κρέατος.

Τέλος, αναφορικά με τη λειτουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου μας θέλω να επισημάνω ότι, είμαστε ίσως οι μοναδικοί πανελλαδικά, που δίδουμε τρόφιμα στα ίδια άτομα επί σειρά ετών. Από σχετική έρευνα, που έκανα πρόσφατα σε 20 Κοινωνικά Παντοπωλεία, διαπίστωσα ότι, διανέμουν τρόφιμα στα ίδια άτομα για ένα εξάμηνο ή το μέγιστο για ένα χρόνο. Έπειτα εναλλάσσονται τουλάχιστον για τον επόμενο χρόνο. Αυτό είναι λογικό για τις μεγαλουπόλεις, διότι η συντριπτική αύξηση των ατόμων χρόνο με το χρόνο θα είχε σαν αποτέλεσμα την αδυναμία εξεύρεσης πόρων για τόσο μεγάλες ποσότητες τροφίμων αθροιστικά. Τα περισσότερα κοινωνικά Παντοπωλεία στηρίζονται σε δωρεές εταιριών ή ιδιωτών ή από την Εκκλησία. Εμείς, όμως, δεν σταματήσαμε να δίδουμε τρόφιμα στα ίδια άτομα επί χρόνια, εφόσον διαβιούν υπό οικονομική δυσπραγία και ανανεώνουν τα δικαιολογητικά τους, πληρώντας τους όρους και τις προϋποθέσεις που έχει θέσει το Δημοτικό Συμβούλιο.

Θέλω να πιστεύω ότι, επόμενος στόχος, μέσα στην επόμενη διετία, πρέπει να είναι η ίδρυση δυο μικρότερων Κοινωνικών Παντοπωλείων (που θα λειτουργούν άπαξ του μήνα), σε συνεργασία με την Εκκλησία, ένα στο βόρειο τμήμα της Χίου κι ένα στο νότιο, που θα εξυπηρετούν τους συμπολίτες μας στις αντίστοιχες περιοχές.

Στους υπόλοιπους τομείς ξεκινήσαμε τη διαδικασία μετεγκατάστασης του Κέντρου Συμβουλευτικής Γυναικών από το Χαλκειός στην πόλη (έπειτα από παρότρυνση της Προέδρου του ΚΕΘΙ –Κέντρου Έρευνας για Θέματα Ισότητας, που μας επισκέφθηκε πέρυσι), στην οδό Γ. Βερίτη, ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμο σε όσες συμπολίτισσές μας το χρειάζονται.

Επιδοτήσαμε, από χρήματα του Δήμου Χίου, περίπου 15 συμπολίτες μας οι οποίοι είτε διαβιούσαν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες (δίχως ηλεκτρικό ρεύμα και νερό), είτε ήσαν τελείως άστεγοι (με -τρόπον τινά- επιδότηση ενοικίου, για κάποιους μήνες, μέχρι να ορθοποδήσουν), είτε υποβλήθηκαν σε βαριές χειρουργικές επεμβάσεις, άποροι όντες. Στον τομέα αυτό πρέπει να πω ότι, το ποσό που μπορεί να διαθέσει ο Δήμος είναι σχετικά μικρό και ευχής έργον θα ήταν εάν μπορούσε οποιοσδήποτε (ιδιώτης, συλλογικός φορέας ή ίδρυμα) να μας συνδράμει, δίδοντάς μας τη δυνατότητα να του παραπέμπουμε περιστατικά χρήζοντα οικονομικής στήριξης.

Ενισχύσαμε ηθικά και υλικά 30 μονογονεικές οικογένειες και άλλους 30 γονείς με παιδιά βρεφικής ηλικίας.

Στείλαμε για φιλοξενία σε ιδρύματα έξι (6) συμπολίτες μας που, είτε δεν ήσαν αυτοεξυπηρετούμενοι είτε είχαν εγκαταλειφθεί από συγγενείς ή οικεία τους πρόσωπα.

Εντατικοποιήσαμε τη συνεργασία μας με την Ι. Μητρόπολη Χίου, τον Ερυθρό Σταυρό (εθελόντριες του οποίου συνδράμουν πάντοτε στις έκτακτες διανομές του Κοινωνικού μας Παντοπωλείου και γι΄αυτό τις ευχαριστούμε θερμά και δημόσια), τον Σύνδεσμο Πολυτέκνων Χίου, το Σύλλογο Τριτέκνων, το Σύλλογο Διαβητικών, την ΄΄ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ-ΑΙΠΟΥΣ΄΄, τις Δικαστικές Φυλακές Χίου, το πρόγραμμα ΄΄ΨΥΧΑΡΓΩΣ΄΄ του Νοσοκομείου. Ξεκινήσαμε μια στενή συνεργασία με το Σύλλογο Καρκινοπαθών Χίου, τα ΑμεΑ και τα Γηροκομεία Χίου ΄΄ΖΩΡΖΗΣ ΜΙΧΑΛΗΝΟΣ΄΄ και Καρδαμύλων ΄΄ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ΄΄. Ειδικά, για το Σύλλογο Πολυτέκνων και το Γηροκομείο ΄΄ΖΩΡΖΗΣ ΜΙΧΑΛΗΝΟΣ΄΄ συγκεντρώσαμε 3-4 φορές, κατά τη διάρκεια του έτους, ικανή ποσότητα τροφίμων που τους παραδώσαμε.

Επίσης, διαθέσαμε γραφική ύλη σε μαθητές πολύτεκνων οικογενειών.

Καθιερώσαμε τις συμβουλευτικές ομάδες γονέων σε σχολεία της Α΄/θμιας Εκπαίδευσης στην πόλη.

Όλες οι χρηματοδοτήσεις, που λάβαμε ξεπερνούν το 1.000.000 Ευρώ και οι συμπολίτες μας που ωφελήθηκαν ή/και εξυπηρετήθηκαν το διάστημα αυτό ξεπερνούν τους 4.000 !!!   

Οι δράσεις αυτές, είναι επιπλέον των γνωστών ΄΄τετριμμένων΄΄ που αφορούν τις χορηγήσεις των κρατικών επιδομάτων αναπηρίας, που ωφελούν περί τους 800 συμπολίτες μας.

Το ίδιο και οι χορηγήσεις δωρεάν ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, που αγγίζουν τα 80- 100 ετησίως, και χορηγούνται σε άπορους συμπολίτες μας για τη μετάβασή τους εκτός Χίου για ιατρικούς και άλλους προσωπικούς λόγους.

Παράλειψή μου θα ήταν να μην αναφέρω ότι, ο Δήμαρχος Μαν. Βουρνούς πάντοτε ανταποκρίθηκε στο όποιο κάλεσμά μας (προς Υπουργεία, φορείς, κλπ), προκειμένου όλα αυτά να γίνουν μέσα από μια αγαστή και γόνιμη συνεργασία μας.

Θέλω να εκφράσω την πικρία μου για το γεγονός ότι, η κεντρική Πολιτεία, με Νόμο, κατήργησε το επίδομα παιδικής προστασίας- απροστάτευτων τέκνων και το ενσωμάτωσε με το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης. Σε τοπικό επίπεδο σταμάτησε να το λαμβάνει το 70 % περίπου των δικαιούχων μητέρων, που συνολικά ανέρχονταν σε άνω των 100 περίπου. Τα νέα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που θέσπισαν είχαν σαν αποτέλεσμα να περικοπεί σε πλείστες όσες μητέρες. Να λέμε τα μεν και τα δε.

Κατανοούμε και αντιλαμβανόμαστε ότι, οι ανάγκες του κόσμου, που καθημερινά χτυπά την πόρτα μας και ζητά βοήθεια είναι τεράστιες και δεν είναι ανθρωπίνως δυνατόν να ανταποκριθούμε σε κάθε αίτημα.

Θέλω να δηλώσω ότι, κυριολεκτικά, είμαστε στο απόγειο της αντοχής μας και στο μέγιστο ποσοστό που μπορεί ένας αυτοδιοικητικός φορέας να ανταποκριθεί με όσα –λίγα, θα έλεγα εγώ– μέσα διαθέτει.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Όσο υπάρχει κρίση (οικονομική, ηθική, κοινωνική) αυξάνονται οι ανάγκες για κάθε είδους στήριξη. Στην προσπάθειά μας αυτή είναι ευπρόσδεκτή κάθε είδους βοήθεια από οποιονδήποτε συμπατριώτη μας, με αγάπη στον άνθρωπο και αίσθημα αλληλεγγύης στο συνάνθρωπο.-