31 Χρόνια Εκδόσεις ΑΛΦΑ ΠΙ!

Οι εκδόσεις μας δημιουργήθηκαν στη Χίο την 1η Νοεμβρίου του 1990 από τον Αντώνη Παληό. Το εγχείρημά του Αντώνη ήρθε να συμπληρώσει έναν χρόνο αργότερα, ο αδελφός του, ο Γιάννης. Η μεγάλη τους αγάπη για τα βιβλία τους ώθησε να κάνουν το πάθος τους επάγγελμα. Δεν τους αρκούσε να είναι απλώς αναγνώστες… Ήθελαν να τα δημιουργούν. Οι εκδόσεις «άλφα πι» λοιπόν, φτάνουν στο 2021 με 31 χρόνια εμπειρίας στον χώρο και με πάνω από 650 τίτλους βιβλίων στη βιβλιοθήκη τους. Είτε πρόκειται για Λογοτεχνία, Ιστορία, Λαογραφία, είτε για σπάνιες επιστημονικές μελέτες, η ομάδα του «άλφα πι» δημιουργεί με την ίδια αγάπη.

 Στην πορεία αυτών των ετών ο εκδοτικός έχει αναδείξει πολλούς συγγραφείς, ποιητές αλλά και επιστήμονες. Κατάφερε τρεις φορές να βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών και συνεχίζει ακούραστα να εμπλουτίζει την ελληνική βιβλιογραφία με αξιόλογα βιβλία. Στηρίζει νέες συγγραφικές προσπάθειες, φέρνοντας νέο λογοτεχνικό αίμα στο προσκήνιο. Κι επειδή θέλει να μεταφέρει την τέχνη του κι εκτός ελληνικών συνόρων, φροντίζει να εκδίδει και ξενόγλωσσα, ή δίγλωσσα βιβλία. Άλλωστε δεν είναι λίγοι οι ομογενείς που απευθύνθηκαν στις εκδόσεις «άλφα πι» για να εκδώσουν τα βιβλία τους.

 Μέσα σε καιρούς που στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος το είναι τα ηλεκτρονικά μέσα, ο εκδοτικός αυτός οίκος διατηρεί το «φως» της τέχνης του λόγου. Μυθιστορήματα, Παραμύθια, Διηγήματα και Ποιητικές συλλογές εκδίδονται συνεχώς και συντηρούν την ελπίδα ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να αγαπά τα βιβλία. Έτσι, είναι πολύ περήφανος για τους νέους συγγραφείς που εντάσσει στην οικογένειά του.

 Τα βιβλία των εκδόσεων «άλφα πι» μπορείτε να τα βρείτε στα γραφεία των εκδόσεων (Ροδοκανάκη 7, Χίος), στο ηλεκτρονικό e-shop www.alfapibooks.gr και στα βιβλιοπωλεία.

Ξένα δημοσιεύματα : Ο θησαυρός της Καλλιμασιάς

       

Το οχυρό χωριό της Καλλιμασιάς  σε σκαρίφημα του Lopazzolo  (1632 - 1638)      Αρχεία Βιβλιοθήκης ΚΟΡΑΗΣ

Θα πιστεύατε , στις μέρες μας , ότι υπάρχουν  κρυμμένοι θησαυροί σε νησιά; Όσο και αν ακουστεί παράξενο η
απάντηση είναι θετική!  

Δεν χρειάζεται να βρείτε ένα παλιό πειρατικό χάρτη ούτε να ταξιδέψετε στην Καραϊβική για να ανακαλύψετε κάποιο θαμμένο σεντούκι. Αρκεί, σαν βρεθείτε στην όμορφη Χίο, στο νησί  των γλυκών αρωμάτων, της μαστίχας και της ναυτοσύνης, να μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το Λαογραφικό Μουσείο της Καλλιμασιάς.

Εκεί θα ανακαλύψετε ότι υπάρχει ένας  «κρυμμένος» θησαυρός της λαϊκής παράδοσης. Και αν  θέτουμε εντός εισαγωγικών, τη λέξη «κρυμμένος»,  θα διαπιστώσετε ότι μιλώντας για θησαυρό αποδίδεται πιστή πραγματικότητα. 

Εξώφυλλο Βιβλίου ''η Καλλιμασιά της Χίου'' του καπετάν Δημ. Μελαχροινούδη

Το Μουσείο φιλοξενείται στον χώρο των υπογείων του Γυμνασίου της Καλλιμασιάς και περιλαμβάνει πάνω από πέντε χιλιάδες εκθέματα τα οποία είναι δωρεές από όλα τα μέρη της Χίου.

Αποτέλεσμα αυτής της κοπιώδους και επίμονης προσπάθειας κάποιων ανθρώπων της Καλλιμασιάς είναι η δημιουργία ενός από τα καλύτερα λαογραφικά μουσεία της Ελλάδας.

Η πρώτη θετική εντύπωση, όταν επισκεφθήκαμε, οικογενειακώς, το Μουσείο τον Ιούλιο του 2021 ήταν η  ευγενική μορφή του ξεναγού μας, του Καλλιμασιώτη  κ. Δημήτρη Μελαχρινούδη.

Μας μίλησε, με γνώση, με τρόπο, και με αγάπη, για την ιστορία της Καλλιμασιάς, για το μουσείο και την δημιουργία του, για τα εκθέματα, για γνωμικά, ανέκδοτα και περιστατικά που ζωντάνευαν στο μυαλό μας  τη ζωή  τον αγώνα των ανθρώπων σε δύσκολους καιρούς.

Μέσα στον υποβλητικό χώρο του μουσείου, εκθέτονται αντικείμενα και εργαλεία περισσοτέρων από τριάντα επαγγελματιών και δραστηριοτήτων των κατοίκων του νησιού.

Έχει κατασκευαστεί ένα παραδοσιακό πετρόχτιστο χωριό με σπίτι, τσαγκαράδικο, ραφτάδικο, «ατσιγγαναριό» (σιδηρουργείο), καφεκουρείο, αλευρόμυλος, μαραγκούδικο, παπλωματάδικο, αλώνι και χωράφι.

Μοναδικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα εργαλεία των μαστιχοπαραγωγών και τα αντικείμενα επεξεργασίας και αποθήκευσης της μαστίχας.

Εντύπωση, επίσης, προκαλούν ορισμένες ξύλινες και μεταλλικές κατασκευές, αξιοσημείωτης επινοητικότητας, στις οποίες θα αναγνωρίσουμε τους «προγόνους» σύγχρονων μηχανημάτων της γεωργικής παραγωγής.

Την συλλογή συμπληρώνουν πολλά παλιά αντικείμενα και τεκμήρια της τότε κοινωνικής ζωής και του ιδιωτικού βίου.

Για την επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο της Καλλιμασιάς αξίζει να αφιερώσετε τον αναγκαίο χρόνο ώστε για να απολαύσετε μια εμπνευσμένη και κατατοπιστική παρουσίαση όπως είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε και στην δική μας επίσκεψη.

Συγχαρητήρια στους ανθρώπους του Συλλόγου  για την προσπάθεια και θερμές ευχαριστίες στον ξεναγό μας τον κ. Δημήτρη Μελαχρινούδη.

Χρήστος Μαργανέλης

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (ΘΕΟΤΟΚΑΣ) ΤΟΥ ΠΥΡΓΙΟΥ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

 

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου- Master Ορθόδοξης θεολογίας

 

Στην Συνοδική Πράξη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, που πρόσφατα εξεδόθη, κατόπιν Αποφάσεως Της (15-07-2021), στη χορεία των Αγίων Ιερομαρτύρων και Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, συμπεριλήφθηκαν ο Μητροπολίτης Χίου Πλάτων (Φραγκιάδης) και 43 ακόμη Ιερείς και Μοναχοί, οι οποίοι εσφάγησαν ή μαρτυρικώ τω τρόπω τελειώθησαν, κατά την μεγάλη Σφαγή της Χίου, τον Απρίλιο του 1822.

Μεταξύ αυτών, στο χωριό Πυργί της Χίου, μαρτύρησε ο Ιερέας Ιωάννης Θεοτοκάς. 

Ο Ιερέας Ιωάννης Θεοτοκάς συνελήφθη βιαίως και αφού αρνήθηκε να προδώσει την πίστη του στον Χριστό, τοποθετήθηκε μέσα σε ένα πιθάρι γεμάτο λάδι. Στη συνέχεια, ενώ ήταν εμποτισμένο ολόκληρο το σώμα του με το λάδι, τον έδεσαν ψηλά στον εξώστη του σπιτιού του και από κάτω του έβαλαν φωτιά για να κάνει ζωντανός. Επί ώρα ο Ιερομάρτυρας φλεγόταν ζωντανός και κάποια στιγμή, όταν άρχισε να καίγεται το σκοινί με το οποίο ήταν κρεμασμένος, το σώμα του έπεσε από τον εξώστη στο ισόγειο εντός φρέατος (πηγαδιού, που υπήρχε από κάτω), στην αυλή. Έτσι, παρέδωσε με μαρτυρικό τρόπο την αγία του ψυχή στον Κύριο που υπηρετούσε. 

Κατόπιν εμπνευσμένης πρωτοβουλίας και αναλυτικής εισήγησης του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου κ. Μάρκου, οι Άγιοι αυτοί Νεομάρτυρες της Χίου, αξίως και δικαίως, συμπεριελήφθησαν στη σεπτή χορεία των νεομαρτύρων και Ιερομαρτύρων της Εκκλησίας μας. Το δε μαρτύριο τους είναι ίδιο με εκείνο των μεγάλων Αγίων της Εκκλησίας μας, των πρώτων Χριστιανικών αιώνων, την εποχή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας την οποία μιμήθηκε στο έπακρον η αιμοσταγής Οθωμανική (Τουρκική) που ταλάνιζε τον τόπο μας επί αιώνες.

Σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες δύο Ιερέων, που ασχολήθηκαν με την καταγραφή των Ιερομαρτύρων της Χίου, της περιόδου της Σφαγής της Χίου, τους αείμνηστους Πρωτοπρεσβυτέρους, π. Μάρκο Αγαπητού Βασιλάκη (+1960), διδάσκαλο και Εφημέριο Αγ. Μάρκου Βροντάδου & π. Ιωάννη Μαρκέλλου Πουλή (+2000), Εφημέριο Χαλκειούς, στη Μονή Βρεττού (στα Αρμόλια της Χίου), όταν τελείτο Αγιασμός στο οστεοφυλάκιο των εκεί σφαγιασθέντων Μοναχών, το νερό του Αγιασμού έβραζε.

Επίσης, σύμφωνα με τις ίδιες ιστορικές πηγές, καθώς και τον καθηγητή Στυλιανό Γ. Βίο (+1944), στο Πυργί εσφάγη και άλλος Ιερεύς που έφερε το επίθετο Νομικός, δίχως περισσότερα στοιχεία, επάνω στη λουκάνη την ώρα που εργαζόταν στους αγρούς.

Ασφαλώς, χιλιάδες είναι οι Άγιοι μάρτυρες της Χίου, της περιόδου της Σφαγής, τους περισσότερους των οποίων δεν γνωρίζουμε, λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν και ακολούθησαν. Κύριος ο Θεός γινώσκει τα ονόματα αυτών εν τη Βασιλεία Του.

Ευελπιστούμε στο χωριό μας, το Πυργί της Χίου, να τιμάται ετησίως, δεόντως, εφεξής ο Ιερομάρτυς Ιωάννης (Θεοτοκάς), σε ημέρα που θα καθορίσει ο Σεβ. Μητροπολίτης μας.

Ευχής έργον θα ήταν να ανεγερθεί κι ένα παρεκκλήσιο επ' ονόματι του Αγίου Ιερομάρτυρα, εις τιμήν και μνήμην αυτού.

Να σημειώσουμε ότι, η περίφημη οικογένεια Θεοτοκά, από το Πυργί της Χίου, έχει αναδείξει λαμπρές προσωπικότητες, όπως τον μακαριστό Μητροπολίτη Λέρου και Καλύμνου Γερμανό Θεοτοκά (+1918) -το όνομα του φέρει η κεντρική πλατεία στο Πυργί και η προτομή του κοσμεί τον περίβολο του κεντρικού Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πυργίου-, τον νομομαθή και σύμβουλο του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, Μιχαήλ Θεοτοκά (+1951), τον γιο του, δικηγόρο και γνωστό λογοτέχνη Γεώργιο Μιχ. Θεοτοκά (+1966), τον ιατρό Γεώργιο Ηλ. Θεοτοκά (+1973), παππού του γράφοντος το παρόν, κ.α. Έστω η μνήμη τούτων αιωνία.-

 

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ ΣΤΗ ΡΙΕΚΑ ΤΗΣ ΚΡΟΑΤΙΑΣ

 (ΑΝΟΙΚΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΙΑΜΗ)  

             ΜΚαριάμης  και ΜΦύσσας στο m/v ''ANANGEL SUCCESS''στη Rijeka

 

Αδελφοφίλε μου Μιχάλη

Πριν από 20 χρόνια (1994 Νοέμβρης), με εσένα καπετάνιο περάσαμε τα στενά του Οτράντο με το αρσενικό από κάθε άποψη καράβι μας M/V ''ANANGEL SUCCESS'' … και φτάσαμε στην κορυφή της Αδριατικής θάλασσας στη Ριέκα… Μια όμορφη πόλη με πολυπολιτισμικό χαρακτήρα και υπέροχη μεσογειακή ομορφιά..

Εκεί μείναμε πάνω από δυο μήνες αφού τότε ο πόλεμος μπλόκαρε το ουγγαρέζικο σιτάρι που θα φορτώναμε. Ο πόλεμος … το πρόσωπο του ήταν τότε μαχαίρι στην καρδιά των περισσότερων απλών ανθρώπων που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε ανεξάρτητα αν ήταν Κροάτες, Σέρβοι, Μαυροβούνιοι και άλλοι…

Κι η παρέα μας ήταν πλούσια όμορφη και ζεστή .

Σταμ. Πύρρος  -  Ανθ/ρχος

Με τη συντρόφισσα σου τη Φωτεινή, με τον Κωστή και την Υρώ νιόπαντρους, τον Σταμάτη τον Σπύρο, τον Παναγιώτη, τον Τάσο, τον μαστρό Βασίλη, τον Βασίλη, τον άλλο Σπύρο (ο ναύτης). Κι πόλεμος τότε, μας έκανε να πλησιάσουμε πολύ τους ανθρώπους σε καθημερινή βάση. Ανοίγοντας πάντα διακριτικά την πίσω πόρτα της αξιοπρέπειας τους μπαίνοντας κατευθείαν στην καθημερινότητα των αισθημάτων τους

                         

 m/v ''ANENGEL SUCCESS'' στο λιμάνι Rijeka,στην περιοχή  Karlovačka, Croatia.

Αδελφοποιήσεις κανονικές,.. με διάρκειες από δυο λεπτών έως και δυο μηνών … Που ω του θαύματος έγιναν 20 χρονών και παραμένουν ζωντανές και φρέσκιες λες και ήταν χθεσινές

Αυτές οι συναντήσεις των ματιών … ναι, … έγιναν 20 χρονών και ζουν ακόμη. Θυμάσαι εκείνα τα παιδάκια που τους χαρίσαμε τις σοκολατίνες που αγοράσαμε για μας, ρεφενέ, με τα τελευταία μας ψιλά σε τοπικό νόμισμα. Δεν έχω ξεχάσει ακόμα τη λαχτάρα και την λάμψη που πήραν τα ματάκια τους και τη χαρά τους…

Πόσα πολλά ανθρώπινα βιβλία διαβάσαμε τότε φίλε μου…

Rijeka - ο Πύργος του Ρολογιού 

Και να ύστερα από 20 χρόνια βρέθηκα πάλι σε αυτή την πόλη κουβαλώντας στη ψυχή μου το δράμα και την αγωνία του σημερινού δικού μου κοινωνικού πολέμου

Για λίγο περαστικός, μόλις για 2 μέρες στην όμορφη τούτη πόλη … περιπατητής νοσταλγικός με μια φωτογραφική μηχανή ψηφιακή τώρα πια …                                                                                        Με σημάδι το μπαρόκ ρολόι της Ριέκα, βρήκα στη θέση του, τον ορθόδοξο ναό του Άγιου Νικόλα …των Σέρβων

ο Ορθόδοξος Ναός του Αγίου Νικολάου στη Rijeka της Κροατίας

Ήταν Κυριακή πρωί ο πρώτος μου περίπατος. Ο ναός ήταν ανοικτός αλλά ο παπάς Mico Kostic ….Protojerei-stavrofor…. ήταν σε άλλο ναό σε γειτονικό προάστιο για να καλύψει το κενό κάποιου συναδέλφου του.

Μια κυρία ήταν επί της υποδοχής για τους περαστικούς προσκυνητές που περνούσαν να ανάψουν ένα κερί και να ψιθυρίσουν μια σύντομη προσευχή… Ρώτησα για τον κύριο Αλέξανδρο και τον κύριο Γιώργο και στο άκουσμα των ονομάτων η κυρία κοίταξε τον ουρανό μελαγχολικά

Άναψα δυο κεριά και περιδιάβηκα την όμορφη εκκλησιά φωτογραφίζοντας την.

Χαιρέτισα την κυρία και βγήκα έξω προχωρώντας πάλι προς το ρολόι μπήκα κάτω από τις καμάρες του κι ανηφόρησα προς την όμορφη ροτόντα του Άγιου Γεωργίου την στρόγγυλη μεγάλη εκκλησιά με το περίφημο εκκλησιαστικό όργανο. Θυμάσαι που είχαμε πάει και ακούσαμε ένα κοντσέρτο με εκκλησιαστική μουσική του Ιωάννη Σεβαστιανού Μπαχ;  Έπαιξε τότε ένας Γερμανός δε θυμάμαι το όνομα του όμως θυμάμαι έντονα το εξαιρετικό παίξιμο του, που μάλιστα σε είχε εντυπωσιάσει.

Rijeka - Ροτόντα Αγ. Γεωργίου  

Μετά τον Άγιο Γιώργη πήρα το δρόμο τον περιφερειακό που συναντά το γάργαρο ποτάμι της Ριέκα με τα θολωτά γεφυρώματα για τις γραμμές των τραίνων που ανάμεσα τους φωτογραφιζόταν μέσα στο πράσινο το καστράκι του Τρσατ,

που ανεβαίναμε τα 178 σκαλοπάτια και πίναμε καφέ μετά την επίσκεψη στο φημισμένο καθολικό μοναστήρι.

Δεν πήγα μέχρι επάνω γιατί δεν είχα χρόνο… Αλλά θυμήθηκα εκείνο το παλικάρι που συναντούσαμε συνέχεια προσευχόμενο σε όλες τις τελετές και στον ορθόδοξο Άγιο Νικόλα και στο καθολικό μοναστήρι κι είχαμε πει τότε ότι ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τον Θεό σαν τον Άγιο Φραγκίσκο.

Θυμάσαι το πρωτότυπο άγαλμα στην πλατειούλα πάνω από την εκβολή του ποταμού ενός άνδρα που καθόταν στα κάγκελα και ρέμβαζε; Από μακριά δεν καταλάβαινες ότι ήταν γλυπτό αλλά άνθρωπος που ρεμβάζει ειδικά άμα ήτανε σούρουπο.

Rijeka - το κεκλιμένο  καμπαναριό του ναού της Αναλήψεως

Γύρισα προς τα κάτω και βρέθηκα στον πεζόδρομο του εμπορικού κέντρου όπου δεξιά δεσπόζει το καμπαναριό του ναού της αναλήψεως που έχει πιο μεγάλη κλίση από τον πύργο της Πίζας αλλά ακόμη στέκει εκεί …!

Άρχισα να περιδιαβαίνω τους πεζόδρομους εν τω μεταξύ άρχισαν να γεμίζουν ιδιαίτερα με νεαρόκοσμο και σκαφτόμουν πως τούτα τα παιδιά με τις ταμπλέτες και τα κινητά ήταν ακόμα αγέννητα πριν 20 χρόνια

                         

Rijeka, Trsat Castle

Πόσο γρήγορα πέρασε ο χρόνος … αλλά και πόσο αργά …για τους προσωπικούς μας αγώνες και προσδοκίες

Οι γωνιές του κόσμου που ταξιδέψαμε τόσα χρόνια στοιχειώνουν τα βαθύτερα όνειρα μας και τα ανακατεύουν με πρόσωπα που διαβάσαμε … ζωντανά βιβλία …!

Την άλλη μέρα το απόγευμα λίγο πριν την αναχώρηση του πλοίου βγήκα πάλι μια βόλτα.  Το λιόγερμα ήταν πλούσιο σε φως,  χρώματα και αποχρώσεις στην πιο ζωντανή τους αλήθεια. Περνώντας από τον Άγιο Νικόλα συνάντησα τον Παπά ΜΙCO με την παππαδιά του. Δεν με θυμήθηκε … Άρχισα να του ψάλλω το Σέρβικο τροπάριο του Άγιου Νικόλα… Χαρούμενα ακλούθησε το ψάλσιμο που καταλήγει στην τρυφερή επίκληση του ονόματος του Αγίου … «Νικολαγιεεεέ….. Νικολαγιεεεεεεεέ…»

Ο Παπά Mico

Ο παπά- Mico με κοιτάει συγκινημένος μα πάλι δε με θυμήθηκε…!

Εγώ συνεχίζω με το Ελληνικό τροπάριο  «Κανόνα πίστεως και εικόνα πραότητος …Εγκρατείας διδάσκαλον ανέδειξε σε τη ποίμνη σου…»

Έλαμψε το πρόσωπο του σαν κάτι να θυμήθηκε αλλά πάλι δεν τα κατάφερε.

Όμως έγινε εξαιρετικά εγκάρδιος ...μου έδωσε το χέρι και μου κτύπησε την πλάτη με τον χαρακτηριστικό λεβέντικο τρόπο που διακρίνει την περήφανη ράτσα του…!

ο Σεβαστός Σέρβος πατέρας Mico Kostic 

Τον αποχαιρέτισα και συνέχισα τον περίπατο μου μέσα στην απογευματινή κοσμοπλημμύρα του ζεστού απογεύματος … Παρατηρούσα τους ανθρώπους κάθε είδους Στη μέση του πεζόδρομου ένα μοντέρνο αφηρημένο γλυπτό παριστάνει μια ανθρώπινη φιγούρα να περιπατεί. Έμεινα ώρα και παρατηρούσα το ανακάτεμα της φόρμας των περαστικών με το γλυπτό έτσι ήρθε σιγά - σιγά το σούρουπο σαν ένα μελαγχολικό αντίο στην όμορφη πόλη.   

Πήρα το δρόμο της επιστροφής φωτογραφίζοντας ανθρώπινες φόρμες και κτίρια χωρίς φλας … Δεν ήθελα να δεσμεύσω τη μνήμη μου και την ανάμνηση μου άλλο με πρόσωπα !  

Το αντίο αυτό ήταν όπως θάλεγες κι εσύ Φίλε μου, για το πριν, το τώρα και το αιώνιο μετά … Σαν μια νοσταλγία που διαιωνίζεται γενόμενη στίχος ποίημα που κλείνει την ανθρώπινη σοφία στο συρτάρι της … γιατί όπως και να το κάνουμε η ΠΟΙΗΣΗ είναι τουλάχιστον ένα κεφάλι πιο ψηλή από την ΣΟΦΙΑ

Πάντα φίλος σου

 

 

 

Μανώλης Φύσσας

Α’  Μηχανικός Ε.Ν.

 

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ

 

Ζούμε σε μια εποχή που πατρίδα νοείται ολόκληρος ο πλανήτης .... Και για να νοηθεί χωρίς παρενέργειες είναι απαραίτητο να είμαστε αυθεντικοί ,

Είναι απαραίτητο να κατοχυρώνεται πάντα η διαφορετικότητα μας

Είναι ιστορική ανάγκη να διατηρείται η ταυτότητα μας ...

Κι είναι τόσο θλιβερό ... να μην έχει γίνει ευρέως κατανοητό

ότι όλοι μας είμαστε μια απέραντη συνάρτηση αλληλοκαθορισμού

Κι ακόμα να μη γνωρίζουμε ...το ότι υπάρχει γύρω μας στο περιβάλλον έχει λόγο ύπαρξης και αλληλο-εξάρτησης με εμάς.

Στα παιδικά μου χρόνια έζησα μέσα στη φύση κι ήμουνα σχετικά ενσωματωμένος με αυτή.

Πρόλαβα και γεύτηκα αρκετά την άδολη σοφία των απλών ανθρώπων καθώς αυτή η σοφία ήταν την ίδια ώρα η καθημερινή τους πράξη άλλα κι καθημερινή τους στάση απέναντι στους συνανθρώπους και το περιβάλλον

Με το πέρασμα των χρόνων όταν τα ευαγγέλια της προόδου και της εξέλιξης απόκοψαν τους ανθρώπους σιγά σιγά από τη φύση και γενικά από το περιβάλλον μας προέκυψε ένας εκφυλισμός της αυθεντικότητας και της ταυτότητας μας

Αυτό είχε και συνεχίζει να έχει μια τάση να καταστρέφουμε να ρυπαίνουμε αλλά και να δηλητηριάζουμε το περιβάλλον με ιλιγγιώδη ρυθμό ενώ την ίδια στιγμή το πολύ σκληρό ναρκωτικό της εξουσίας και του χρήματος μαύρισε την ζωή μας και τις ανθρώπινες σχέσεις μας και πρακτικά κατάργησε επί της ουσίας αυτό που λέμε κοινωνία ανθρώπων, κοινωνία λαών κ.λ.π.

Το πιο αποκαρδιωτικό είναι όμως ότι δεν υπάρχει κάτι σε εφαρμογή που να διορθώνει την ανθρώπινη φύση μας...

Έτσι αυτή εξελίσσεται καταστροφική και εν τέλει αυτοκαταστροφική

Τα υπάρχοντα ιδεολογικά φίλτρα φτάνουν μέχρι ένα σημείο

και δεν τολμούν να πλήξουν η να θίξουν τα μεγάλα πολυεθνικά συμφέροντα..

Τα οποία όμως είναι δομημένα με τέτοιο τρόπο που η αναίρεση κάποιων από αυτά δημιουργεί οικονομικές και κοινωνικές αποσταθεροποιήσεις και πόνο σε κάποιες τάξεις ανθρώπων

Με ένα λόγο ο άνθρωπος μέσα από την μισαλλοδοξία του παγίδεψε θανάσιμα την ίδια την ύπαρξη του ...

Σήμερα ο γαλάζιος πλανήτης μέσα από την κλιματική αλλαγή καίγεται πνίγεται ερημοποιείται κι εμείς όλοι οι άνθρωποι εξαρτημένοι σε μια επιφανειακή καλοπέραση τύπου φαστ φουντ παραμένουμε άπραγοι παρά τις εκκλήσεις των επιστημόνων αλλά και των ανθρώπων του πνεύματος ...

Απουσιάζει δραματικά από μέσα μας η αγαθή συνείδηση αφού η παιδεία που θα μας την θεμελίωνε μέσα μας έχει παραμορφωθεί η εξαφανιστεί

Και τη θέση της έχει πάρει μια ευρεία συνείδηση της λογικής των ειδήσεων της τηλεόρασης και τού διαδικτύου ...

Τι μένει λοιπόν τι πρόκειται να γίνει;;;;;

μεγάλο ερώτημα Και φυσικά πολύ δύσκολη απάντηση στο απέραντο μωσαϊκό της σύγχρονης Βαβέλ των ανθρωπίνων σχέσεων ...

Εγώ πάντως δεν έχω απάντηση

Μου έμεινε μόνο μια ευχή πέντε λέξεις

Και μια μικρή τρυφερή προσευχή, ... άντε καμιά δεκαριά λέξεις.

ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ κόσμος μας να γίνεται δικός ΜΑΣ

με το ένα και μοναδικό εμβόλιο της ΑΓΑΠΗΣ και της ΘΥΣΙΑΣ

 

 

 

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓ. ΦΥΣΣΑ

ΔΟΞΑ ΝΑΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ

 

                                    Ιερά Μονή, Αγ. Αναργύρων Λαγκάδας 

Μια παλιά ιερή απόδοση  ευγνωμοσύνης               στους Άγιους Αναργύρους,  υλοποιήθηκε,    με πρωινό ξύπνημα και  προσφυγή        στο πανέμορφο απέριττο μοναστήρι                                                                                                          

Η αυγή ντροπαλή   ξέβαφε τρυφερά τα μικρασιατικά παράλια,  που μέσα από τα φυλλώματα των δένδρων μας χαμογελούσαν με το φως του Ήλιου

 

Τα μεγάλα κυπαρίσσια, δείχνουν με σταθερή ευλάβεια, τον ουρανό   και εμπνέουν την άδολη προσευχή                των άσπρων κτισμάτων και του λιτού ναού ... !    

 

Στην υποδοχή σαν δακρυσμένο χαμόγελο     της γαλήνης το νερό της πηγής   που κελαρύζει τρυφερά ...                                                                       

 

Η αγάπη ταπεινή κι απαρατήρητη,  αβίαστα εδώ γίνεται ποίηση, ευχαριστία,  παράκληση κι απόθεμα παρηγοριάς κι ελπίδας  Δόξα νάχει Ο Θεός                    

 

 

 

 

 Μανώλης Γ. Φύσσας

«Ο Μανώλης ο Φύσσας χρίσθηκε Αναγνώστης»

Λαγκαδα 01-07-2021

Είναι γεγονός ότι εγώ στα θρησκευτικά έπαιρνα και παίρνω μηδέν διότι δεν γνωρίζω ούτε τα βασικά. Μάλιστα μια φορά που ήτανε να κοινωνήσω πήγα κι στήθηκα μπροστά στην Ωραία Πύλη για την κοινωνία όταν ο ιερέας έλεγε τα Σα εκ των Σων αντί του σωστού Μετά φόβου Θεού. Αντε τώρα εγώ να καταλάβω την διαφορά του Αναγνώστη με τον Ψάλτη. Έλαχα λοιπόν την 1/07/2021 στο εξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων να παρακολουθώ την Θεία Λειτουργία όπου χοροστατούσε ο Σεβασμιότατος Χίου , Ψαρών , Οινουσσών και Καρδαμύλων Μάρκος μαζί με τέσσερεις καλογεροπαπάδες και ένα διάκο. Στο ψαλτήρι είχε πολλούς και μέσα στους πολλούς ήτο και ο Φύσσας. Όλα καλά κι ευλογημένα. Λίγο πριν το διευκώ ο Σεβασμιότατος βγάζει λόγο που εξυμνούσε τον Φύσσα και τον καλούσε κοντά του να τον χρίσει Αναγνώστη.

Είναι γνωστό σε όσους γνωρίζουν τον Φύσσα ότι ανήκει στους βαθιά θρησκευόμενους και ότι είναι συνέχεια στο ψαλτήρι. Είναι ακόμη γνωστό σε όσους γνωρίζουν τον Φύσσα ότι αν υπήρχε δικαιοσύνη αντίς για Αναγνώστη έπρεπε να χριστεί Άγιος μιας και η αγάπη του για τον συνάνθρωπο είναι απίστευτη . Όσο για τα έργα του θα τα ζήλευαν πολλοί απ αυτούς που αποκαλούνται Παναγιώτατοι. Ο Μανώλης με βαθιά συγκίνηση πλησίασε τον Σεβασμιότατο γονάτισε μπροστά του. Μετά το γονάτισμα και εν μέσω τεσσάρων παπάδων και ενός διάκου ο Σεβασμιότατος του έκοψε μια τούφα από τα λιγοστά μαλλιά του και τον έχρισε Αναγνώστη . Άξιος - Άξιος εφώναζε το πλήθος των πιστών. Εγώ είχα μείνει αποσβολωμένος . Για μένα όλα αυτά ήταν Τουρκία. Είπαμε στα θρησκευτικά παίρνω μηδέν . Τι άξιος για αναγνώστης έλεγα εγώ.

Άξιος για Άγιος έπρεπε να χρησθεί γιατί ο Μανώλης Γεωργίου Φύσσας μόνο για Άγιος κάνει. Φίλε Μανώλη , μπορεί να μην ανήκω και να μην συμμετέχω σ αυτές τις τελετές όμως χάρηκα με την χαρά σου και νοιώθω περήφανος για την φιλία μας.

Αλέξανδρος Εμμ. Καραμούζος Πλοίαρχος Ε.Ν