Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2020

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΩΜΙΖΟΥΝ ΜΝΗΜΕΣ




 




ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2020              







το πολυτεχνείο

για να συνεχίσει να ζει ...

πρέπει να φύγουν από τη μέση αυτοί ...

που δεκαετίες τώρα βρωμίζουν την μνήμη του .....

ικανοποιώντας εμπάθειες,

συμφέροντα αλλά και πολιτικές σκοπιμότητες

καθώς και άλλα ζιζάνια και παράσιτα...

 

Έτσι, πάντα δίνεται και μια χρυσή ευκαιρία

στους απανταχού προβοκάτορες

των κομματικών και άλλων συμφερόντων,...

να αποσταθεροποιούν αυτές τις μέρες

της επετείου την κοινωνία

ασελγώντας με όλους τους τρόπους

και χωρίς αναστολές ....

 

Έτσι δεν μας επιτρέπουν

(μας απαγορεύουν θα έλεγα )

να μπορέσουμε να κλειστούμε στην καρδιά μας

να συλλογιστούμε,

να κάνουμε ένα απολογισμό

του αγώνα και της θυσίας ......

 

Μα και να συγκρίνουμε

το χθες με το σήμερα…

Να συγκινηθούμε

να προσευχηθούμε

και να κλάψουμε λυτρωτικά,

ξεπλένοντας τα μάτια μας

για να δούμε εκείνες

τις συγκλονιστικές αλήθειες

που δίνουν στη ζωή μας

αληθινό ανάστημα





Μανώλης  Φύσσας  2020

 


Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2020

ΑΠΟΨΕΙΣ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 

Αγαπητές φίλες αγαπητοί φίλοι

Η πανδημία τού κορωνοϊού εγκλωβίζει το σώμα και διαλύει την οικονομία αλλά δεν περιορίζει την σκέψη και τον λόγο, εφόσον βέβαια λειτουργεί η έντυπη και ηλεκτρονική επικοινωνία και πληροφόρηση.

Η εξέλιξη ενός ζητήματος συμπαράστασης οδήγησε σε δημοσίευμα της ηλεκτρονικής εφημερίδας «Αλήθεια» της Χίου, το οποίο σε συνδυασμό με τις τραγικές συνέπειες του τελευταίου ισχυρού σεισμού στη Σάμο με παρώθησε να επαναλάβω κάποιες γενικότερες απόψεις-προτάσεις.

Οι απόψεις-προτάσεις αυτές δημοσιεύτηκαν υπό τον τίτλο: "Οι τραγικές συνέπειες του σεισμού μας θέτουν ενώπιον...

Ο ισχυρός σεισμός της περασμένης  εβδομάδας, ο οποίος προκάλεσε τον τραγικό θάνατο δύο μαθητών στη Σάμο και πλέον των 100 ανθρώπων στις απέναντι τουρκικές ακτές, μας υποχρεώνει, αφενός μεν,  να μην επιτρέψουμε -όπως συνήθως συμβαίνει-  να αποσβεσθούν  προοδευτικά από την σκέψη μας οι συνέπειες αλλά και οι αιτίες του γεγονότος αυτού συνολικά και, αφετέρου, να ασχοληθούμε με μια ειδικής βαρύτητας πλευρά του.  

 

Δηλαδή, ο θάνατος δύο νέων ανθρώπων, αυτών που παροντικά και υπερτοπικά αποτελούν το αύριο και τη συνέχεια της πανανθρώπινης ζωής, πρέπει ως πνευματικός πλέον  σεισμός να μας υπενθυμίζει συνεχώς ότι: (α) οι προϋποθέσεις και οι παράμετροι που συναποτελούν την δυνατότητα ύπαρξης της συνέχειας αυτής είναι ποικίλες, (β)  οι υποχρεώσεις τού σήμερα προς το αύριο είναι αντιστοίχως ποικίλες (για την έννοια της σχέσης: χθες-σήμερα-αύριο βλ. εδώ, σ.41 κ.ε.) και, κατά συνέπεια, (γ) είμαστε όλοι υπεύθυνοι για τους θανάτους αυτούς.

 

Διότι, η ζωή των δύο νέων ανθρώπων αποτέλεσε τίμημα-θυσία προς την καταχθόνια θεότητα  της γενικότερης ‘’απερισκεψίας-αδιαφορίας μας’’, προκειμένου η απεχθής αυτή μορφή να αποσύρει το πέπλο με το οποίο δεν μας επέτρεπε να βλέπουμε κατά την καθημερινή διαδρομή μας στους δρόμους μιας πόλης έναν προφανή κίνδυνο. Έναν στατιστικά μεν μη σημαντικό κίνδυνο αλλά με ανυπολόγιστης βαρύτητας επιπτώσεις, εφόσον το απευχόμενο ενδεχόμενο επέλθει,  αφού ένα τέτοιο γεγονός συνεπάγεται την διακοπή τής ζωής των ανθρώπων και κάθε έμβιου όντος. 

Έτσι, με τίμημα την ζωή δύο νέων ανθρώπων θυμηθήκαμε και αρχίσαμε για άλλη μια φορά να συζητάμε (εύχομαι όχι προσωρινά όπως πάντα),  ότι η ασφαλής διαμονή των  ανθρώπων μέσα σε ορισμένα κτίσματα καθώς και η μετακίνησή τους μέσω ενός δρόμου εξαρτάται,  εκτός από τους παράγοντες τους οποίους μέχρι τώρα λαμβάναμε υπόψη  (σε μικρό ή μεγάλο βαθμό),  και από την στατική επάρκεια των κτισμάτων ανάμεσα από τα οποία διακλαδώνεται το οδικό δίκτυο.

Αρχίσαμε λοιπόν να συζητάμε, κατά το ‘’παράδειγμα’’ του Επιμηθέα, για την τύχη των ετοιμόρροπων και κατεδαφιστέων κτισμάτων. Όμως,  από το σημείο τής σκέψης, του σχεδιασμού τής ενδεδειγμένης λύσης και της λήψης τής σχετικής απόφασης έως την ημέρα τής εφαρμογής τού σχετικού σχεδίου και της ολοκλήρωσης του όλου προγράμματος, προκύπτουν συνήθως πολλές ‘’ανακολουθίες’’. Π.χ., οι απαιτούμενοι χρόνοι κάθε φάσης είναι αναντίστοιχοι προς τον αρχικό προγραμματισμό τού σχετικού έργου, ενώ σε κάθε περίπτωση  ελλοχεύει ο κίνδυνος των συνεχών αναβολών (λόγω ενστάσεων ή άλλων αιτίων), των παρατάσεων αλλά και της διακοπής του.

Έπειτα απ΄ αυτά  -και λαμβανομένου υπόψη ότι η γενική αρχή τής πρόληψης είναι σε κάθε περίπτωση  και από κάθε άποψη ασφαλέστερη, προτιμότερη,  οικονομικότερη και η πλέον ενδεδειγμένη από οποιαδήποτε άλλη εκ των υστέρων ενέργεια- θα ήθελα να καταθέσω δύο προτάσεις. Η μία αφορά στην ταχύρρυθμη και με πολλαπλασιαστικά οφέλη διαδικασία εκπόνησης μελετών έργων καθώς και παρακολούθησης της εφαρμογής τους και η άλλη στην μεθόδευση της επίλυσης του προβλήματος των ετοιμόρροπων κτισμάτων. Για το πρόβλημα αυτό -και στην περίπτωση που για διαφόρους  λόγους επικρατήσει η ‘’λύση’’  των κατεδαφίσεων-  θα πρέπει να μελετηθεί παράλληλα και το ζήτημα της εξεύρεσης των  απαραίτητων πόρων όχι μόνο για την κατεδάφιση αλλά και για την διάσωση των  διατηρητέων καθώς και των  προσωρινά μη κατεδαφιστέων κτισμάτων.

Σημειώνω, ότι πρόκειται για μέρος προτάσεων που είχαν κατατεθεί ήδη από 6ετίας (μετά από σχετικές προσκλήσεις ΙΚΥ, ΥΠΑΙΘ, υποψήφιου δημάρχου) στο πλαίσιο ευρύτερων απαντήσεων, παρατηρήσεων και συζητήσεων. Οι προτάσεις αυτές υποβλήθηκαν και προσφάτως (επιστολή, 27 Σεπτεμβρίου 2020) προς την αξιότιμη κ. υπουργό Πολιτισμού,  ως  έκφραση  συμπαράστασης στην  πολυετή προσπάθεια της ‘’ομάδας’’ καπετάν Μιχάλη Καριάμη  για τον πρίνο τού Αγίου Ιωάννη της Κυδιάντας, ενός «Μνημείου της Φύσης» που δυστυχώς δεν έστερξε να του αποδοθεί ο χαρακτηρισμός αυτός προκειμένου να διασωθεί (βλ. σχετ. δημοσίευμα: ‘’Αλήθεια’’, Απόψεις, 29.10.2020,  εδώ).

Εν όψει, λοιπόν, της ανάγκης αντιμετώπισης ενός χρόνιου προβλήματος και δυστυχώς κατά τραγικό τρόπο επικαιροποιημένου, που αφορά στην κατεδάφιση των ετοιμόρροπων κτισμάτων και αντιστρόφως στην διάσωση των  διατηρητέων ή για ειδικούς λόγους προσωρινά μη κατεδαφιστέων, θεωρώ ότι θα ήταν χρήσιμο να γνωστοποιηθούν ευρύτερα και οι απόψεις-προτάσεις αυτές, τις οποίες και παραθέτω.

Πρώτον: Θέσπιση παροχής υποτροφιών (μεταπτυχιακών και μεταδιδακτορικών) για εκπόνηση βραχυχρόνιων μελετών προς αντιμετώπιση μιας σειράς καθημερινών ή έκτακτων προβλημάτων. Διότι, όπως πιστεύω, πλήθος ζητημάτων  θα μπορούσαν να αντιμετωπίζονται από το ΙΚΥ ή και άλλους φορείς με υποτροφίες εκπόνησης σχετικών μελετών και με στόχο πάντοτε την βέλτιστη λύση και κυρίως τόσο την ελαχιστοποίηση του κόστους και του χρόνου εκτέλεσης όσο και την παρακολούθηση και ολοκλήρωση των σχετικών έργων.

 Οι μελέτες αυτές θα μπορούσαν να προβλέπουν αυτοτελώς ή/και συνδυαστικά  και την  αξιοποίηση της προσφοράς εθελοντικών οργανώσεων καθώς και την συμβολή φοιτητών (αντίστοιχων κατά περίπτωση ειδικοτήτων και στο πλαίσιο της επιδοτούμενης πρακτικής άσκησής τους), με βασικό ζητούμενο πάντοτε την δημιουργία ασφαλιστικών δικλείδων επίβλεψης για βεβαία περάτωση κάθε έργου.

Δεύτερον: Όπως είχα αναφέρει και στην υπόψη επιστολή (οιονεί προφητικά ή ως ‘’μάντης κακών’’), θα μπορούσαν να θεσπιστούν υποτροφίες μελετών  είτε για ετοιμόρροπα διατηρητέα και ιστορικά κτήρια (π.χ. κατοικία Κ. Παλαμά στην Πλάκα) είτε μη διατηρητέα και ιστορικά, τα οποία σε κάθε περίπτωση εμπερικλείουν διαφόρους κινδύνους.

Και επειδή πάντοτε -και ιδιαίτερα σήμερα- τα απαιτούμενα για κάθε έργο  κονδύλια είναι δύσκολο έως αδύνατον να εξευρεθούν, έτσι και για την ολική ή συντηρητική αποκατάσταση των ετοιμόρροπων κτηρίων, θα πρέπει στις υπόψη μελέτες να περιλαμβάνεται ειδικό κεφάλαιο (ενότητα μελέτης) για  χορηγίες ή/και άλλες μορφές χρηματοδότησης. Π.χ., να μελετάται η παροχή κινήτρων για την εκ μέρους ιδιωτών κάλυψη των σχετικών δαπανών προκειμένου να στερεώνεται (προσωρινά) η πρόσοψη ενός ετοιμόρροπου κτηρίου και γενικότερα να διασφαλίζεται η μη πρόκληση ατυχημάτων ή/και ζημιών στα γειτονικά κτήρια, μέχρι να ληφθεί η οριστική λύση για την τύχη του.

 Αναφέρω ενδεικτικά ότι τέτοια κίνητρα, πέραν της γνωστής  φοροαπαλλαγής, θα μπορούσαν να είναι η  χάραξη των ονομάτων των  χορηγών σε εντοιχισμένη στην πρόσοψη τού κτηρίου μαρμάρινη πλάκα, η χρησιμοποίηση μέρους τής πρόσοψης τού κτηρίου για την προβολή των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων ή των προϊόντων τους κατά συγκεκριμένο όμως τρόπο, ώστε να διασφαλίζεται κάθε αναγκαία απαίτηση αισθητικής και ασφάλειας, χωρίς να εξαιρείται ως κίνητρο και η δυνατότητα αυτεπιστασίας τού έργου εκ μέρους τού χορηγού.

Βέβαια, η δημιουργικότητα και η φαντασία των νέων επιστημόνων μπορεί να επινοήσει πλήθος κινήτρων, τα οποία θα είναι όντως ελκυστικά για τους χορηγούς.

 Κλείνοντας το σημείωμα αυτό θα ήθελα να επισημάνω, ότι οι μελέτες αυτές θα έχουν, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα, και πολλαπλασιαστικά οφέλη από τον εμπλουτισμό της χώρας μας με έναν μεγάλο αριθμό έμπειρων μελετητών που θα αναζητούν λύσεις  για πλήθος χρόνιων ή έκτακτων προβλημάτων.











Λαυρέντιος Γ. Δελλασούδας

Ομότιμος καθηγητής ΕΚΠΑ



Υ.Γ. Την ώρα που έστελνα το σημείωμα αυτό στην "Αλήθεια" είχαν αρχίσει οι συνέπειες του νέου κύματος του κορονοϊού, το οποίο -όπως εκτιμώ- μπορεί ή θα μπορούσε να έχει μελετηθεί και με τις υποτροφίες για τις οποίες γίνεται λόγος στο παρόν σημείωμα.



ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΩΝ

 ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΕ ΧΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

 

Σχετικά με το κείμενο συλλογής υπογραφών ενάντια στην απαγόρευση συναθροίσεων

 

Τις τελευταίες ώρες διακινείται κείμενο υπογραφών ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης και του αρχηγού της αστυνομίας για την απαγόρευση των δημόσιων συναθροίσεων άνω των τριών ατόμων σε όλη τη χώρα και για τέσσερις ημέρες. Το κείμενο υπογράφουν συνδικαλιστές από διάφορους πολιτικούς χώρους, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, άνθρωποι του πολιτισμού, οι οποίοι απαιτούν από την κυβέρνηση να αποσύρει αυτή την απαράδεκτη απόφαση. Επίσης και οι βουλευτές του ΚΚΕ.

Μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του Δημήτρη Κουτσούμπα με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Γιάνη Βαρουφάκη, το κείμενο υπογράφουν επίσης οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και οι βουλευτές του ΜΕΡΑ 25.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας επικοινώνησε τηλεφωνικά και με την Πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά, η οποία αρνήθηκε οι βουλευτές του κόμματός της να υπογράψουν το κείμενο, γιατί όπως είπε με αυτό τον τρόπο «παίζεται το παιχνίδι του Μητσοτάκη». Ο Δημήτρης Κουτσούμπας χαρακτήρισε απαράδεκτη τη στάση της προέδρου του ΚΙΝΑΛ, η οποία αρνείται να στηρίξει αυτή την πρωτοβουλία ενάντια στην αντιδημοκρατική απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ.

Το κείμενο αυτό απευθύνεται και θα παραδοθεί στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον Πρωθυπουργό, στον Πρόεδρο της Βουλής, στα πολιτικά κόμματα και στους αρμόδιους φορείς.

 

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2020

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ

 




η επέτειος απελευθέρωσης της Χίου χάραξε άλλη μια γραμμή στο χρόνο

κι έκανε μια ακόμα υπόκλιση στους ελευθερωτές της...

"η ιστορία" σηκώθηκε για άλλη μια φορά..

δακρυσμένη …. και φίλησε τα νιάτα που θυσιάστηκαν άδολα ,

κι ύστερα φίλησε κι όλους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες .......... της λευτεριάς

μάλιστα τους έκανε την τιμή να τους αποκαλέσει με το μικρό τους όνομα,

ανοίγοντας τα βιβλία από τις προσωπικές τους ζωές.... τις προσωπικές τους αγωνίες .....

κι η ελευθερία ....... φωτοστεφανωμένη διάλεξε από τότε για κατοικία και καταφύγιο τις ψυχές τους ......

γιατί που αλλού μπορεί να αναπνεύσει ελεύθερα.....

που αλλού μπορεί να δει αληθινό ....... φως

«η ελευθερία» δε μπόρεσε ποτέ να κατοικήσει στις ανθρώπινες κοινωνίες .......

δεν αντέχει τη ρύπανση ..... δεν αντέχει την μόλυνση ..........

μόνο στις άδολες και γενναιόδωρες ψυχές των ηρώων μπορεί να μένει ......

..γιατί συχνά πυκνά δανείζεται τα βλέμματα τους ...

…συχνά πυκνά κουβαλάει τον πόνο από τα τραύματα και τα μαρτύρια τους .......

και πολλές φορές δανείζεται ατόφιες τις μορφές τους .....

σήμερα λοιπόν, που οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα σκοτεινές, πρέπει όλοι μας,

να ανοίξουμε τη ψυχή μας να την αδειάσουμε από τα τόσα περιττά….

και να κάνουμε όσο πιο πολύ χώρο μπορούμε ….

για να φιλοξενήσουμε την ελευθερία…. η …..καλύτερα να την εγκαταστήσουμε μόνιμα ........

κι αν συμβεί αυτό … τότε κάνουμε την ελευθερία « βέβαιη ελπίδα» και «πίστη ακαταίσχυντη»

…….. Γένοιτο ……..

 


Μανώλης Φύσσας





ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

 

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ (Νο 24/09-11-2020)




Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου


*Η θωράκιση του τομέα υγείας έπρεπε να έχει γίνει εδώ και μήνες, ώστε να αναχαιτιστεί η πανδημία του κορωνοιού στη χώρα μας. Σήμερα η κυβέρνηση εξήγγειλε την πρόσληψη 300 νέων ιατρών στα νοσοκομεία και έδωσε 6 μήνες παράταση στη συνταξιοδότηση όσων θα έφευγαν τέλος του έτους. Αυτά μπορούσαν να έχουν γίνει νωρίτερα, όπως και άλλες 100 κλίνες ΜΕΘ. Να λειτουργεί δηλαδή η Πολιτεία ως Προμηθέας και όχι Επιμηθέας. Βέβαια, για να λέμε του στραβού το δίκιο, εάν κυβερνούσε σήμερα ο Τσίπρας μπορεί και να΄χαμε πεθάνει οι μισοί Έλληνες, αλλά αυτό δεν απαλλάσσει και τους σημερινούς από την απραξία τους. Το νοσοκομείο της Χίου έχει μέχρι σήμερα σταθεί στο ύψος του, χάρη στις δωρεές ευπατριδών Χιωτών, εφοπλιστών, της Ιεράς Μητροπόλεως, κλπ. Το κράτος είναι ουραγός. Οι άνθρωποι που εργάζονται στο νοσοκομείο βρίσκονται στα όρια της εξάντλησης, διότι λειτουργούν με το 40% του προβλεπόμενου προσωπικού. Αυτά, ο Μητσοτάκης, ο Κικίλιας, ο Μηταράκης, δεν μπορούν να τα διευθετήσουν; Θα περάσει και η σημερινή κυβέρνηση και δεν θα έχει γίνει τίποτε το ουσιαστικό στη Χίο, πέραν από εξαγγελίες για το μέλλον, που τις ακούμε εδώ και 20 χρόνια ! Το μόνο που τους σώζει μέχρι στιγμής είναι ότι δεν υπάρχει κάτι καλύτερο πολιτικά, να τους αντιταχθεί και να μπορέσει να κυβερνήσει πλειοψηφικά. Αλλά, που θα πάει, κι αυτοί θα ξεφουσκώσουν…!

 

*Κάποτε ήταν της μόδας το χτίσιμο κτιρίων. Σήμερα είναι της μόδας το γκρέμισμα.

Ήλθε, λοιπόν και πάλι στην επικαιρότητα η πρόταση για γκρέμισμα του κτιρίου του παλιού τελωνείου στην οδό Λάδης & Λεωφ. Αιγαίου. Την ίδια πρόταση είχε κάνει και ο Μάρκος Μεννής όταν ήταν Δήμαρχος Χίου (το 2004) και είχαμε συμφωνήσει όλοι από την παράταξή του, αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία των δημοτικών συμβούλων Χίου. Μάλιστα, ο Δήμαρχος είχε ζητήσει από τον τότε Υπουργό Οικονομικών (στον οποίον υπήγετο η στεγαζόμενη Υπηρεσία), να παραχωρήσει το κτίριο στο Δήμο Χίου, ώστε να το κατεδαφίσει με συνοπτικές διαδικασίες, νόμιμα. Τότε, όμως, ήταν η εποχή των ΄΄παχιών αγελάδων΄΄ και δεν υπήρχε ούτε ¨Kαλλικράτης΄΄, να φέρει όλες τις Υπηρεσίες στην πόλη, ούτε οικονομική στενότητα και ασφυξία χωροταξικού, κρατικών και δημοτικών υπηρεσιών, στη Χίο. Σήμερα, μπορεί κάποιος με ευκολία να ισχυριστεί κάτι τέτοιο;

Ασφαλώς να γκρεμιστεί, εάν και εφόσον προηγουμένως έχει εξασφαλιστεί που θα πάνε οι υπηρεσίες που στεγάζει. Προχθές, έφυγαν από το ΡΕΞ περί τα 15 άτομα της Δ/νσης Πρόνοιας διότι κινδύνευσαν από εξωτερικές πτώσεις υλικών του κτιρίου. Που τους πήγαν; Στην πινακοθήκη και το Ομήρειο. Ωραία … λύση...!!! Ας γκρεμίσει και το τελωνείο να δούμε που θα πάνε άλλοι 15 υπάλληλοι.

Κάθισε κανένας να μελετήσει σοβαρά το όλο θέμα με την εγκατάσταση υπηρεσιών στα διάφορα κτίρια της πόλης;

Γιατί δεν πάνε όλες οι Υπηρεσίες Πρόνοιας (πλην του Κέντρου Κοινότητας, που μπορεί να στεγαστεί σε αναξιοποίητο, έτοιμο, δημοτικό ακίνητο στο κέντρο της πόλης), στα άδεια γραφεία του κτιρίου ΙΚΑ στη Λέτσαινα; Θα ανακουφιστεί και το κτίριο του Κολλεγίου στον Φραγκομαχαλά (Περιφέρειας), αλλά και άλλες δομές που σήμερα ασφυκτιούν.

Είναι πολύ εύκολο να λέμε ένα <<γκρεμίστε το>>, αλλά όχι εφικτό όταν δεν έχουν προβλεφθεί τα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Επειδή είμαι σίγουρος ότι, δεν έχουν πλήρη εικόνα των δημοτικών ακινήτων όλοι οι δημοτικοί μας άρχοντες, είμαι στη διάθεση όποιου επιθυμεί να συνδράμω στο "χωροταξικό" στέγασης των Υπηρεσιών. Μετά από κάτι τέτοιο θα μπορούμε να μιλάμε για κατεδαφίσεις δημοτικών ή δημοσίων κτιρίων.

Στο κάτω κάτω της γραφής οποίος θέλει ας γκρεμίσει το σπίτι του και ας πάει στο ενοίκιο. Ο σωστός νοικοκύρης το επισκευάσει και μένει εκεί ! Τα υπόλοιπα μου θυμίζουν τη λαϊκή φράση <<Πονάει δόντι, κόβει κεφάλι>> !

 

*Μιας δε και ο λόγος για την μεταστέγαση της Δ/νσης Πρόνοιας, να πούμε και κάτι ακόμη.  Όταν είχε προταθεί πριν λίγα χρόνια να μεταφερθεί από εκεί η Δ/νση Πρόνοιας αλλού, οι περισσότεροι από το τότε προσωπικό αντιδρούσαν και ζητούσαν να παραμείνουν εκεί.

Βέβαια, η ευθύνη ανήκει και στις προηγούμενες, αλλά και στη σημερινή δημοτική Αρχή, που δεν έκαναν τίποτε το ουσιαστικό για την ριζική επισκευή του κτιρίου.

Η επιλογή της Πινακοθήκης είμαι σίγουρος ότι είναι προσωρινή. Διαφορετικά, η δημοτική Αρχή θα προσβάλει βάναυσα τον σκοπό ύπαρξης της. Υπάρχουν τουλάχιστον άλλα τρία, κατάλληλα, κτίρια στο κέντρο της πόλης, όπου μπορεί να στεγαστεί η Δ/νση Πρόνοιας. Χρειάζονται ορισμένες λεπτές κινήσεις και πολιτικές παρεμβάσεις, οι οποίες δεν φρόντισαν κάποιοι να γίνουν. Περισσότερο δεν μπορώ να επεκταθώ από εδώ.

Το θετικό είναι ότι, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες, δεν στεγάζεται, πλέον, στο ακατάλληλο (σήμερα πλέον) για στέγαση Υπηρεσιών κτίριο, καμία υπηρεσία !

 

*Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε κι ενώ ίσχυε η γενικότερη καραντίνα, αποφασίστηκε να μείνουν τα κομμωτήρια ανοιχτά για τον κόσμο, ενώοι Εκκλησίες κλειστές για τους πιστούς. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του ! Κοινωνία ζούγκλας και υλικού πλουραλισμού !!! Το πνεύμα και η ψυχή σε δεύτερη σειρά…

 

*Πριν λίγες ημέρες εξεδήμησε προς Κύριον, ο συμπατριώτης μας (εκ Καλλιμασιάς) Μητροπολίτης πρώην Πιτσβούργου Η.Π.Α. κυρός Μάξιμος Αγιωργούσης. Ο Θεός να τον αναπαύσει ! Αιώνια η μνήμη του !Σεμνός και ταπεινός Αρχιερέας !

Συμμαθητής του αείμνηστου πατέρα μου στο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου την περίοδο 1947-1953 !

Μέσα στη δίνη των όσων συμβαίνουν στις Η.Π.Α., ουδέποτε έδωσε το παραμικρό δικαίωμα να ισχυριστεί κάτι αρνητικό κάποιος για το πρόσωπο του !

Να έχουμε την ευχή του !

 

*Γνωστός ιεροκατήγορος ξαναχτύπησε με δημοσίευμά του. Κρίνει, επικρίνει και κατακρίνει μετά μανίας Αρχιερείς και Ιερείς ωσάν να έχει ρόλο δικαίου κριτού. Βέβαια, τον λόγο του Αποστόλου Παύλου <<τι συ ει ο κρίνων αλλότριον ικέτην; Τω Κυρίω στήκει και πίπτει>> τον έχει από πολλού αγνοήσει. Αγνοεί, επίσης, ότι έλεγχος επί Αρχιερέων επιβάλλεται μόνο για τα ζητήματα πίστεως, Ορθοδόξου ομολογίας και αμέμπτου ηθικής, δια στοιχείων όχι φημολογιών. Όταν κάτι έχεις να πεις, πρέπει να έχεις και το θάρρος να βγεις να το λες ξεκάθαρα, όχι με υπονοούμενα και κακιούλες…! Ειδικά από ανθρώπους που αγνοούν την Ορθόδοξη θεολογία.

Το δημοσίευμα είναι επιεικώς απαράδεκτο. Δεν προσφέρει καμία ωφέλεια στους αναγνώστες, απεναντίας διακηρύσσει απόψεις που κάθε άλλο παρά συνάδουν με την επίσημη άποψη της Εκκλησίας. Εάν ο αρθρογράφος έχει προσωπικές διαφορές με τον Επίσκοπο και αναζητά διαρκώς αφορμές δημόσιας κριτικής, δεν αφορά το ποίμνιο. Ο Επίσκοπος δεν είναι πολιτικός, ώστε να δέχεται διαρκώς τα βέλη των… αντιπαθούντων… !
Όσα είπε ο Επίσκοπος στο κήρυγμά του,περί παλαιοημερολογιτών, αποτελούν την άποψη της Κανονικής Εκκλησίας και είναι όσα ανέφερε στα συγγράμματά του ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.

Οι περισσότεροι των Γ.Ο.Χ. εν Ελλάδι είναι είτε αυτοχειροτόνητοι είτε αχειροτόνητοι. Τι θέλει να μας πει ο αρθρογράφος; Ότι αυτοί όλοι είναι κανονικοί Κληρικοί, αναγνωρισμένοι από την Κανονική Εκκλησία; Μήπως έγινε και Κανονολόγος και δεν το ξέρουμε; Εμείς και στα Εκκλησιαστικά Λύκεια και στα Μεταπτυχιακά της Θεολογίας μάθαμε άλλα, εκ διαμέτρου αντίθετα από αυτά που εκείνος πρεσβεύει.
Είναι αδιανόητο ένας άνθρωπος που επί σειρά ετών στάθηκε δίπλα στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο να λέει τέτοια πράγματα.

Δεν σώνουν οι 13 ημέρες, ούτε τα σχίσματα και οι αιρέσεις μέσα στην Εκκλησία. Ας τα βρουν πρώτα μεταξύ τους οι παλαιοημερολογίτες (που είναι 10-12 παρατάξεις και ισάριθμες...σύνοδοι) και κατόπιν ας συζητήσουμε για όλους αυτούς. Το παλαιό ημερολόγιο ακολουθούν και τα Πατριαρχεία Ρωσίας, Ιεροσολύμων, πλείστες όσες Εκκλησίες και το Άγιον Όρος. Για ρωτήστε όλους αυτούς, αναγνωρίζουν τους Γ.Ο.Χ.;

Τι δουλειά έχουν οι Γ.Ο.Χ. στα μετόχια και τις σκήτες της Ιεράς Νέας Μονής Χίου; Το ότι μέχρι σήμερα υπάρχουν στη Χίο εντός Ιερών Μονών, έγκειται αποκλειστικά στη μακροθυμία της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου και όχι σε κάτι άλλο. Όμως αυτό, δεν επιτρέπεται να διαιωνίζεται. Και οι Άγιοι Πατέρες και οι λοιπές Μονές που ακολουθούν σήμερα το παλαιό ημερολόγιο μπορούν να εξακολουθούν να το ακολουθούν, αλλά να έχουν κοινωνία με την Κανονική Εκκλησία και εάν και εφόσον χειροτονηθούν Κληρικοί από τον Κανονικό, οικείο, Επίσκοπο. Όλα τα υπόλοιπα αντιβαίνουν στο Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας και συνιστούν σχίσμα.

Ως φαίνεται, είναι σε κάποιους αδιάφορο εάν ψυχές οδηγούνται στην απώλεια, αρκεί οι ίδιοι να κορέσουν τον υπέρμετρο εγωισμό και τα προσωπικά τους...!!!

Εάν χρειασθεί, επανέρχομαι, αν και σκοπεύω περί παλαιού ημερολογίου να εκδώσω στο μέλλον σχετικό βιβλίο, με υλικό ήδη έτοιμο προς έκδοση.

 

*Στις 9 Νοεμβρίου, εορτάζει και τιμάται ο Άγιος Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως, Σχολάρχης της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, ο εν Αιγίνη, ο θαυματουργός !

Είναι ο μεγαλύτερος Άγιος της Εκκλησίας μας, που αναδείχθηκε τον προηγούμενο αιώνα στη χώρα μας !

Συκοφαντήθηκε και απομακρύνθηκε από την Ιερά Μητρόπολη του, από τους ίδιους τους Αρχιερείς της Αλεξανδρινής Εκκλησίας (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας). Αποκαταστάθηκε δεκαετίες μετά την οσιακή κοίμηση του.

Ανεκηρύχθη επισήμως Άγιος της Εκκλησίας μας το έτος 1961.

Εκοιμήθη στις 08/11/1920 το βράδυ στο "Αρεταίειο" Νοσοκομείο (ακριβώς δίπλα στο "Ιπποκράτειο" Νοσοκομείο Αθηνών, επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας), όπου και το δωμάτιο νοσηλείας του, μικρός προσευχητικός χώρος στις ημέρες μας.

Έχει επιτελέσει χιλιάδες θαύματα απ' άκρη σ' άκρη σε όλο τον κόσμο, ενώ πάμπολλα θαύματα επιτέλεσε και εν ζωή ευρισκόμενος.

Η Χίος σεμνύνεται και γεραίρει, διότι εδώ ο Άγιος υπηρέτησε ως δάσκαλος στο χωριό Λιθί, εκάρη μοναχός (στην Ιερά Νέα Μονή) και χειροτονήθηκε Διάκονος (στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Χίου). Βοηθήθηκε πολύ από τον Ιωάννη Χωρέμη, που τον στήριξε οικονομικά να σπουδάσει και να προχωρήσει στα μετέπειτα βήματα του, παππού του σημερινού συμπολίτη μας κ. Γιάννη Χωρέμη.

Τον Άγιο αυτό ευλαβούμαι και επικαλούμαι ιδιαίτερα από τα παιδικά μου χρόνια. Είναι ολοζώντανος και θαυματουργός. Γνωρίζω συμπολίτες μας οι οποίοι έχουν βιώσει την παρουσία του Αγίου στη ζωή τους.

Στη Χίο, Ναοί επ ονόματι του Αγίου Νεκταρίου υπάρχουν στο Λατόμι της Χίου (ανεγερθείς δαπάναις της οικογένειας Κουκουνάρη - ο εκ της οικογένειας κ. Αντώνιος Κουκουνάρης, θεολόγος, θήτευσε επί σειρά ετών ως Σχολάρχης της Ριζαρείου Σχολής), στο κέντρο της πόλης, στο Βροντάδο, στο Θολοποτάμι, στο Λιθί, στα Μεστά, στη Σπαρτουντα, στα Φυτά, μέσα στην Ιερά Σκήτη των Αγίων Πατέρων, στα Κάμπια, στο Αγρελωπο Λαγκαδάς, στην Έλατα, κ.α.

Βοήθεια όλων μας, να είναι ο Άγιος ! Μεσίτης και αρωγός προς Κύριον υπέρ ημών !Και του χρόνου με υγεία !




Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2020

ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

 

ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΡΟΝΟΙΑΣ – ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΚΤΙΡΙΟ ΕΝΙΑΙΑΣ, ΜΟΝΙΜΗΣ, ΣΤΕΓΑΣΗΣ




Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου

 

        Οι πρόσφατες σεισμικές δονήσεις στάθηκαν αφορμή, να ξεκινήσει για μια ακόμη φορά έλεγχος στατικής επάρκειας των δημοτικών και δημοσίων κτιρίων και ανάμεσα σε αυτά εκείνων που στεγάζουν τις Υπηρεσίες Πρόνοιας του Δήμου, στο πρώην κινηματοθέατρο <<REX>> επί του κεντρικού λιμένος της Χίου.

        Θυμάμαι ότι, στην ίδια κατάσταση είχαμε βρεθεί και άλλες 2-3 φορές στο παρελθόν (οπότε υπηρετούσα ως Αντιδήμαρχος Πρόνοιας στο Δήμο), το έτος 2005 αλλά και τα έτη 2016-2017. Και τότε ο Δήμος είχε προβεί σε έλεγχο στατικής επάρκειας όλων των δημοτικών ακινήτων και των σχολείων του Δήμου (μάλιστα από κλιμάκια που ήλθαν επί τούτου από τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων και το Υπουργείο Δημοσίων Έργων και ενήργησαν μαζί με τους μηχανικούς των Υπηρεσιών Δήμου και Νομαρχίας - Περιφέρειας).

        Τότε, τέθηκε σοβαρά επί τάπητος και το ζήτημα της στέγασης των υπηρεσιών πρόνοιας σε άλλο ακίνητο, αν και ο στατικός έλεγχος των μηχανικών για το κτίριο του <<REX>> είχε συμπεράνει (τότε) ότι το κτίριο μπορεί για λίγα ακόμη χρόνια να στεγάσει τις υπηρεσίες αυτές (υπάρχει το σχετικό τεχνικό πόρισμα). Η προηγούμενη δημοτική Αρχή έκρινε ότι, η μετεγκατάσταση θα έπρεπε να γίνει μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, σύμφωνα και με τις υποδείξεις των ειδημόνων. Έτσι, έπειτα από σχετική διαδικασία, επελέγη το κτίριο της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου, πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης και πολύ κοντά στον κοινόχρηστο χώρο στάθμευσης της οδού Αλλατίου, για να στεγάσει τη Δ/νση Πρόνοιας, αλλά και τμήματα της Δ/νσης Οικονομικών, Σχολικών Επιτροπών και άλλα αυτοτελή γραφεία.

        Πληροφορήθηκα, πρόσφατα, ότι η σημερινή δημοτική Αρχή εγκατέλειψε το σχέδιο αυτό, καίτοι βρισκόταν σε προχωρημένο στάδιο. Κατά τη γνώμη μου μέγιστο λάθος. Πρώτον, διότι καθένας επόμενος δεν πρέπει να καταστρέφει όσα δημιούργησε ο προκάτοχός του (μάλιστα όταν γι΄ αυτά υπήρχε κοινή συναίνεση ή αυξημένη πλειοψηφία στα συλλογικά όργανα λήψης αποφάσεων του Δήμου). Και δεύτερον, διότι θα πρέπει –εγκαταλείποντας ένα σχέδιο– να έχει έτοιμη, άμεση λύση αντί του σχεδίου αυτού και όχι να ΄΄ψάχνεται΄΄ να δει τι θα πράξει εκείνη τη στιγμή.

        Πληροφορηθήκαμε, επίσης, ότι οι Υπηρεσίες Πρόνοιας μετεγκαταστάθηκαν στο κτίριο της Πινακοθήκης -<<Παλαιά λουτρά>>), κατεξοχήν χώρο πολιτισμού επισκέψιμου στο κοινό για εκθέσεις. Εφόσον υπάρχει επιτακτική ανάγκη να γίνει, ας γίνει, αλλά όχι επί μακρόν. Διότι, θα καταλήξει και η Πινακοθήκη ως γραφεία, όπως κατέληξε και το Μουσείο Νίκου Γιαλούρη (στο δημοτικό ακίνητο της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 75- γνωστού στους συμπολίτες μας, παλαιότερα, ως <<Περιηγητική λέσχη>>) το οποίο ίδρυσε η δημοτική Αρχή του Μάρκου Μεννή (το 2005-2006) και οι μετέπειτα το μετέτρεψαν σε γραφεία υπηρεσιών και τα έργα του Γιαλούρη ξαναμπήκαν στα υγρά υπόγεια της Πινακοθήκης, ευρισκόμενα στη λήθη μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, ουδείς έχει ενδιαφερθεί τελευταία με όλα τούτα σοβαρά και -ως γνωστόν- ουδέν μονιμότερον του προσωρινού.  

        Γι΄ αυτό σπεύδω, σήμερα, με τούτο το λιτό σημείωμά μου, να καταθέσω μια άποψη, την οποία πάλιν και πολλάκις έχω παρουσιάσει (δυστυχώς, δίχως ανταπόκριση), να υπάρξει μια ενιαία, μόνιμη, στέγη όλων των Υπηρεσιών Πρόνοιας της Χίου. Πριν πολλά χρόνια, είχα προτείνει το <<Ξενία>> (γραφεία στο ισόγειο και τον 1ο όροφο και ξενώνας βραχείας παραμονής στον 2ο όροφο για άστεγους και παρεπιδημούντες εμπερίστατους). Αυτός ο σχεδιασμός εξέλειπε ως ιδέα τη στιγμή που θα αξιοποιηθεί τουριστικά από τον Όμιλο Τσάκου (και πολύ σωστά).

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, υπάρχει η ανάγκη πλήρους αξιοποίησης του κτιρίου του ΙΚΑ Χίου, στην περιοχή Λέτσαινα, όπου απέραντοι χώροι στεγάζουν μικρό αριθμό εργαζομένων σε αυτό. Εκεί, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει συνεννόηση Δήμου – Περιφέρειας – Δημοσίου –Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και να στεγαστούν σε 7-8 γραφεία όλες οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας του Νομού. Οι Υπηρεσίες αυτές συνεργάζονται εκ των πραγμάτων και είναι επιβεβελημμένη και για πρακτικούς λόγους η συστέγασή τους. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν. Εάν το επόμενο θέρος δεν λειτουργήσει η Πινακοθήκη, σύμφωνα με τον ρόλο ύπαρξης της, η δημοτική Αρχή θα έχει αποτύχει να επιλύσει το κτιριακό πρόβλημα των Υπηρεσιών του Δήμου, μάλιστα αφού εγκατέλειψε τη μετεγκατάσταση στο κτίριο της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών.

        Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, οφείλω να καταθέσω και μια ακόμη παράμετρο. Το λάθος με την μετεγκατάσταση των Υπηρεσιών Πρόνοιας έγινε το έτος 2011, όταν εσπευσμένα ο Δήμος θέλησε να εγκαταλείψει το κτίριο που ενοικίαζε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση για την Πρόνοια και την Πολεοδομία στην οδό Κουντουριώτου. Τότε, λησμονήθηκε κάτι βασικό. Επειδή οι δυο αυτές Υπηρεσίες (Δ/νση Πρόνοιας και Δ/νση Πολεοδομίας) μεταφέρθηκαν στους Δήμους της χώρας από τις πρώην Νομαρχίες το 2011, το Ελληνικό Δημόσιο ανέλαβε την κάλυψη του κόστους δαπάνης ενοικίασης των κτιρίων που τις στέγαζαν επ΄ αόριστον. Το αυτό ισχύει και για τα κτίρια που στεγάζουν τα κοινωνικά παντοπωλεία και τις αποθήκες των Υπηρεσιών πρόνοιας πανελλαδικά. Συνεπώς, ήταν λάθος η τότε μετεγκατάσταση στο <<RΕΧ>>. Η  μόνη δικαιολογία είναι η αποφυγή εξόδων ενοικίασης από πλευράς Δήμου που, όμως, όπως προείπα, δεν καταβάλει ο Δήμος αλλά η κεντρική Πολιτεία. Αλλά και τότε ακόμη, η περίπτωση του κτιρίου ΙΚΑ είναι η καλύτερη. Και δεν θα υπάρχει ενοίκιο και θα συστεγάζονται οι Υπηρεσίες και θα απελευθερωθούν αρκετά γραφεία σε Δήμο και Περιφέρεια για αλλότριες χρήσεις. Και οπωσδήποτε, δεν πρέπει να αργήσει η ημέρα εκείνη και η ώρα που θα ξαναδούμε ανοικτή την Πινακοθήκη με εκθέσεις (περιοδικές και αλλεπάλληλες) των έργων του Νίκου Γιαλούρη, που σήμερα σαπίζουν στο υπόγειο της Πινακοθήκης και που <<έφτυσε αίμα>> ο Μάρκος Μεννής, επί Δημαρχίας του, να έλθουν στο Δήμο και να μην πάνε αλλού…!-  

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2020

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

 

(Νο 22     /      20-10-2020)

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου





          *Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στους συμπολίτες μας η απουσία της δημοτικής παράταξης του κ. Δημάρχου –και του ιδίου– από την χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με αφορμή τη συζήτηση για θέματα διαφάνειας, που έθεσε ο συνδυασμός του Γιάννη Καραβασίλη. Όσες δικαιολογίες και να επικαλεστεί κάποιος προκειμένου να μην συμμετέχει σε μια τέτοια συνεδρίαση, εκείνο που μένει στη μνήμη του κόσμου είναι ότι, ένας πολιτικός που φοβάται τον δημόσιο έλεγχο και λόγο, είτε δεν τολμά να απολογηθεί για τα πεπραγμένα του είτε δεν επιθυμεί να έλθουν στη φόρα, γενικότερα. Απολογισμός πεπραγμένων δεν είναι αυτός που γίνεται μονομερώς μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες με φιλολογίες και γραπτά υπομνήματα, αλλά μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, με διάλογο και κατάθεση απόψεων συμβούλων αλλά και δημοτών. Θυμάμαι, το 2002, όταν πρωτοεκλέχθηκα δημοτικός σύμβουλος (με τον Μάρκο Μεννή) κάναμε -κάθε χρόνο- ετήσιο απολογισμό στο Δημοτικό Συμβούλιο και κατόπιν στο <<Ομήρειο>> όπου, όποιος πολίτης ήθελε, κατέθετε τις απόψεις και τα ερωτήματά του. Αυτό το τήρησα προσωπικά και μετέπειτα, κάνοντας απολογισμό στις 100 πρώτες ημέρες από την ανάληψη των καθηκόντων μου, αλλά και κάθε χρόνο. Και όταν λέμε απολογισμό δεν εννοούμε πόσα πιστοποιητικά εξέδωσε η Υπηρεσία ή πόσους ωφελούμενους ενέταξε στα προγράμματά της, αλλά ποιες ΝΕΕΣ δράσεις δημιούργησε και καθιέρωσε ο πολιτικός της προϊστάμενος. Σήμερα, φθάσαμε σε σημείο να θεωρούμε έργο την αλλαγή μιας λάμπας, το άσπρισμα των δρόμων του χωριού ή την επίσκεψη σε μια δομή του Δήμου. Ο κόσμος βλέπει και κρίνει. Ο χρόνος εγγύς…

          *Μιας που αναφέρθηκα σε λάμπες, να επισημάνω και τούτο (για 5η φορά τον τελευταίο χρόνο): Στον δρόμο παράκαμψης της πόλης (ανήκει στο Δήμο) και ειδικότερα από τον Άγιο Αρτέμιο μέχρι τον Χριστό Λιβαδίων, την Κυριακή το βράδυ μέτρησα εξήντα τέσσερις (64) καμένες ή μη λειτουργούσες λάμπες. Βλέπω ότι, στους περιφερειακούς κόμβους η Περιφέρεια επισκεύασε και αντικατέστησε όλες τις μη λειτουργούσες λάμπες και το βράδυ φεγγοβολούν. Μήπως πρέπει να κάνει το ίδιο και ο Δήμος στον περιφερειακό δρόμο παράκαμψης της πόλης; 64 λάμπες δεν λειτουργούν. Δείτε το, επιτέλους…

          *Στην εκβολή του ποταμού Παρθένη, στην οδό Λεωφόρος Ενώσεως (Μπέλα Βίστα), το εγκλωβισμένο στην κοίτη νερό (προφανώς θαλάσσιο) έχει στερνιάσει κατά μήκος 100 και πλέον μέτρων με αποτέλεσμα να έχει μετατραπεί σε βάλτο και να βρωμά και ζέχνει. Κάθε μέρα δεκάδες περιπατητές οσφραίνονται αυτή την ΄΄ευωδία΄΄.  Μπορεί να το δει κάποιος από το Δήμο και να ανοίξει την εκβολή (στο ύψος της παραλίας-θάλασσας) ώστε να εισέρχεται και εξέρχεται απρόσκοπτα το νερό;Τα προηγούμενα χρόνια αυτό γινόταν κάθε 3-4 μήνες. Φέτος, επειδή περπατάμε καθημερινά από εκεί, δεν είδαμε να γίνει κάτι.

          *Πολύ μου άρεσε το πνεύμα συνεργασίας των περιφερειακών συμβούλων της Χίου, οι οποίοι σαν μια γροθιά συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν να στείλουν επιστολή στον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου επισημαίνοντας του τους υγειονομικούς κινδύνους από τον τρόπο λειτουργίας της ΒΙΑΛ. Φαίνεται ότι, κάτι δεν κάνει σωστά ο Υπουργός διότι, ένα χρόνο μετά την διακυβέρνηση της χώρας από την ΝΔ, δεν είδαμε να έχει αλλάξει πολύ ο τρόπος λειτουργίας της ΒΙΑΛ. Ειδικά, σήμερα, με τόσα κρούσματα κορονοιού, είναι μια βραδυφλεγής βόμβα (υγειονομικά) στο νησί

          *Επίσης, πολύ μου άρεσε το δημόσιο κάλεσμα του Προέδρου της ΔΕΥΑΧ Βασ. Μυριαγκού, προς όλες τις παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου, για συνεργασία υπέρ της ΔΕΥΑΧ. Όταν λέμε συνεργασία, εννοούμε ουσιαστική συνεργασία και όχι μόνο στα λόγια. Ξέρω ότι, ο φίλος Βασίλης ενεργεί πάντοτε ουσιαστικά και όχι όπως διακηρύσσουν φαινομενικά κάποια στελέχη της δημοτικής Αρχής. Εκείνα έχουν στο στόμα την καραμέλα της συνεργασίας, αλλά το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ατάραχη παρέλευση του χρόνου παραμονής τους στην εξουσία. Και για τούτο πασχίζουν μετ΄ επιτάσεως. Μπράβο, Βασίλη, για την εύστοχη πρωτοβουλία.

          *Απεβίωσε η γνωστή ευεργέτιδα της Χίου, Ματρώνα Ξυλά-Egon, κόρη των Μιχαήλ και Σταματίας Ξυλά, κτητόρων του Ομήρειου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Χίου. Τόσο οι γονείς της όσο και η ίδια ευεργέτησαν πολλάκις τον τόπο μας. Και μόνο η ανέγερση του Ομηρείου αποτελεί λαμπρό παράδειγμα φιλοπατρίας και αγάπης στο γενέθλιο τόπο. Βέβαια, την ευεργεσία αυτή αντιμετώπισαν με αχαριστία και αγνωμοσύνη κάποιοι πριν πολλά χρόνια. Και το μόνο που κατάφεραν ήταν να χάσει ο Δήμος μια τεράστια υποστήριξη (υλική και ηθική) από όσους διέκριναν την εξόφθαλμη αυτή αχαριστία.  Ευτυχώς, όταν ήταν Δήμαρχος ο Μάρκος Μεννής (και ειδικότερα την περίοδο 2005-2006) αποκαταστάθηκε εν πολλοίς η αχαριστία αυτή, όταν ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο κάλεσαν στη Χίο την εκλιπούσα, την τίμησαν δεόντως και ονόμασαν την νεοδημιουργηθείσα πλατεία ανατολικά του Ομηρείου (με το ηλιακό ρολόι, σήμερα διαλυμένο και δίχως κανένας από τον Δήμο να ενδιαφέρεται για την αποκατάσταση και προστασία του) σε πλατεία <<Μιχαήλ και Σταματίας Ξυλά>> με λαμπρή τελετή, παρουσία των Αρχών και πλήθους κόσμου.

          *Από τον ερχόμενο μήνα ξεκινώ τις επισκέψεις σε γειτονιές και δομές-κτίρια του Δήμου μας, επισημαίνοντας καταστάσεις, καταγράφοντας και προτείνοντας λύσεις. Θα διαβάσετε και θα μάθετε πολλά και ενδιαφέροντα και κυρίως για πράγματα που ουδείς έχει ασχοληθεί σοβαρά τον τελευταίο 1,5 χρόνο. Και που για πολλά από αυτά υπήρξε ήδη υποδομή ή προεργασία από παλιά. Αναμονή! Κάθε 15 -20 ημέρες θα προβάλλεται και από ένα ζήτημα. Έως τότε να είστε όλοι καλά!-