ΤΑΜΕΙΟ ΑΠΟΡΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ( Τ.Α.Ν αντί Ν.Α.Τ )

Φίλε μου γεια σου ,

Δεν παίρνω επικουρικό, αλλά βλέπω τα πράγματα να ζορίζουνε. Κι άμα δεν τους βγαίνει με το επικουρικό, τί γίνεται με τις κύριες;                                                 

Θα μας πάνε στην κοινωνική πρόνοια;

Το πρωί πέρασα έξω από το ΝΑΤ. 

Το πανό στην πρόσοψη του Μεγάρου του ΝΑΤ, που έκαψε την καρδιά του καπετάν Γιώργη

Κάηκε η καρδιά μου με την αφίσα που είχε στην είσοδο για τις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις, και είπα δεν αλλάζουνε τη σειρά των γραμμάτων από ΝΑΤ σε ΤΑΝ, δηλ. Ταμείο Απόρων Ναυτεργατών;

Στη συνάντησή σας στην ΠΝΟ για ρίξε την πρότασει στα προεδρεία του ΝΑΤ και της ΠΝΟ;

Καλή σου νύχτα.

Γιώργης Μ. Φράγκος

Πλοίαρχος Ε.Ν.   ''

ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΝ ...

ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΝ ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ ΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

..ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΟΝΤΟΥΣΑΝ .......

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΣΥΜΒΑΤΟΙ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΣ.......

.Ο ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ...

Ο προσφυγικός καταυλισμός στη σούδα του κάστρου της Χίου 

ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΘΟΥΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ....

.ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ.......

ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΛΑΒΕΙ ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΛΟΓΑ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΤΑΞΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΑΣ ...

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΤΡΟΧΟΠΕΔΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΥ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ......

ΕΓΩ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΒΑΡΒΑΡΟ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ .....

Ο προσφυγικός καταυλισμός στη σούδα του κάστρου της Χίου 

ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΤΕ ΜΕ ..ΤΟΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΠΡΙΝ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΤΗΜΕΝΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΑΛΛΟΦΥΛΩΝ..... ΝΑΙ ....ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥς ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΠΟΥ ΣΤΗΝΟΥΝ ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΚΩΛΟΙ..........

ΓΙΑΥΤΟΥς ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ...

ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕς ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ...ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ.....

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΜΑΣ ΑΦΟΥ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ........

Μανώλης Φύσσας

ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕς ΜΑς ΘΑ ΛΛΑΞΟΥΝ ΧΕΡΙΑ .....

.ΕΕΕ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΠΙΑ ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ....

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕς ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕς ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΧΩΡΙς ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ......

ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΣΑΝ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟς ΠΟΥ ΤΑ ΕΖΗΣΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑς ΣΑΝ ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΚΟΣΜΟ.....

.ΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ

ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ..ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ....

ΟΜΩΣ ΤΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ ...

ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΝ ΔΙΔΑΞΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΑ ΣΑΝ ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ 35 ΧΡΟΝΙΑ ΟΝΤΑΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ...

Μανώλης Φύσσας

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΒΗΜΑ.....

ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΥΦΟΣ

ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΥΣΣΑΣ

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ

Σας κάμνω κοινωνούς των σκέψεών μου, με την παράκληση να συμβάλλετε για την αναβάθμιση του Μουσείου που ανήκει και σε μας.

Δημήτρης Διομ. Μελαχροινούδης 

Το ''ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΣΤΙΧΑΣ 

                      ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ

Στα πρόσφατα εγκαίνια του Μουσείου Μαστίχας δεν ήμουν από τους προνομιούχους για να τύχω σχετικής πρόσκλησης (γιατί άλλωστε;) Όμως ήμουν από τους πρώτους που επικρότησα (εντύπως) τις ενέργειες του πρώην προέδρου της Ε.Μ.Χ Κώστα Γανιάρη για τη δημιουργία Μουσείου.

Πέραν των αναγραφέντων θετικών ή άλλων κρίσεων στον Τύπο, αυτό που αντιλαμβάνεται ένας ερευνητής της μαστίχης, όταν επισκέπτεται το μουσείο, είναι το γεγονός ότι βασίζεται στις γνωστές αναφορές, κυρίως των Φ. Αργέντη και Στ. Κυριακίδη* και του Γ. Ζολώτα , ο οποίος δεν είχε πρόσβαση στο αρχείο του Δήμου των εικοσιενός Μαστιχοχωρίων, αφού το <σιδηρούν κιβώτιον> βρέθηκε σφραγισμένο το 1935 (Πρωτόκολλον Αλληλογραφίας Κοινότητος Θολοποταμίου Αρ. 167/29-11-1935. Προς Νομάρχην Χίου Αναφέρω ότι ευρέθη κιβώτιον εις χείρας κ. Χαλιορή και ανήκει εις τον τέως Δήμον Μαστιχοχωρίων).

Μετά το άνοιγμα των σφραγίδων, παρουσία των προέδρων των Νοτιοχώρων, παραδόθηκε στη βιβλιοθήκη του Γυμνασίου Χίου με καταγραμμένο το περιεχόμενο. Μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστή η τύχη της περιουσίας του Δήμου Μαστιχωρίων (το κατάστημα του Κοινού στον Καλοπλύτη και του Λωβοκομείου στα Πανιά) αφού οι ενέργειες του Ανδρ. Πολεμίδη και άλλων νομικών για εύρεση των τίτλων κυριότητος δεν ήλθαν σε πέρας.

Εκτός από τα βιβλία του αρχείου (δεν υπάρχουν τα αναφερόμενα στα περιουσιακά στοιχεία στη βιβλιοθήκη Κοραή), έχω την αίσθηση ότι ούτε οι κώδικες του χώρου της μαστίχας αποτέλεσαν αντικείμενο συστηματικής έρευνας. Υπάρχει δηλαδή κενό στην ιστορία της μαστίχης και είναι υποχρέωση των εμπλεκομένων με το Μουσείο να το συμπληρώσουν, τουλάχιστο όσον αφορά την περίοδο μετά το 1822 μέχρι την ίδρυση της Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου. Ε.Μ.Χ. Ξεκίνησε σαν ιδέα από το γνωστό καλλιμασιώτη Γ. Σταγκούλη, με την παρακίνηση του οποίου, πιστεύομε, προκλήθηκε η ανέκδοτη απόφαση που ακολουθεί:

Πρακτ. 99

Μουσείο Μαστίχας

                                      

                                Πρακτικόν

Εν Καλλιμασία Χίου σήμερον την 17^ην του μηνός Νοεμβρίου του έτους 1930 ημέραν της εβδ. Δευτέραν και ώραν 7 μ.μ. συνελθόν το Κοινοτικόν Συμβούλιον Καλλιμασιάς εν τω Κοιν. γραφείω προσκλήσει του κ. Προέδρου αυτού Μιχαήλ Αναγνωστοπούλου αποτελουμένου εκ των μελών αυτού Γεωργίου Ρυθιανού, Ιωάννου Σταμούλη και Στεφάνου Κρουσουλούδη, του σώματος όντος εν απαρτία, κηρύσσεται η έναρξις της συνεδριάσεως. Μεθ’ ο ο Πρόεδρος εισηγούμενος λέγει ότι είναι ανάγκη επιβεβλημένη το Κοινοτικόν Συμβούλιον να λάβη υπό λίαν σοβαράν σκέψιν το ζήτημα του εξευτελισμού της τιμής της μαστίχης και συγχρόνως την επεξηγηματικήν εγκύκλιον και τους νόμους περί απαγορεύσεως της χρήσεως της μαστίχης υπό των παραγωγών εις τους άμβυκας και προτείνει όπως αν εγκρίνη το Συμβ. κληθώσιν επειγόντως οι πρόεδροι των Μαστιχοχωρίων  εν Καλαμωτή την πρώτην Κυριακήν του Δ/βρίου να στείλωσιν αντιπροσώπους και συσκεφθώσι και αναφερθώσιν από κοινού περί διαμαρτυρίας, αφ’ ενός διά την απαγόρευσιν της χρήσεως της μαστίχης εις τους άμβυκας παρά της Κυβερνήσεως και της λήψεως καταλλήλων μέτρων προς καλλιτέρευσιν της τιμής αυτής.

          

Έκθεμα Μουσείου Μαστίχας

Το Συμβούλιον ακούσαν τα παρά του κ. Προέδρου αυτού εκτεθέντα και συσκεφθέν αποδέχεται και ορίζει ως αντιπροσώπους του τον Ιωάννην Αναγνωστόπουλον και Ιωάννην Σταμούλην με την παρατήρησιν όπως αμέσως κοινοποιηθή δι’ επιστολών εις τους Προέδρους των Μαστιχοχωρίων η απόφασις, προκειμένου περί του μόνου εναπομείναντος προϊόντος του διαμερίσματός μας λαμβανομένης της αδείας συγκεντρώσεως ει δεήσει αρμοδίως.

         Εφ’ ω συνετάγη το παρόν υπογράφεται δεόντως.

Το Κοιν. Συμβούλιον

                Ο                                       Τα

         Πρόεδρος                                  Μέλη

        (Υπογραφή)                               (Υπογραφές)     

    

                                                                               

(Από το Μητρώον (2^ον) Πρακτικών Κοινότητος Καλλιμασιάς, σ.σ. 49,50.

Για το πιστό της αντιγραφής, Δημ. Μελαχροινούδης

(*) Η Χίος παρά Γεωγράφοις και Περιηγηταίς.

Δεν περιλαμβάνεται  εκτεταμένη αναφορά για το μαστιχοφόρο σκίνο του σύγχρονου του Κοραή Αinse de Villoison, την οποία αποκάλυψε στη βιβλιοθήκη του Παρισιού ο έξοχος ερευνητής (+) Νίκος Πλατής και με εφοδίασε με αντίγραφο.

Οπωσδήποτε επισταμένη έρευνα στο Archivio di Stato a Genoa, salla quarta και στα ρωσικά αρχεία για την εποχή του Ορλώφ θα συνεισφέρει τα μέγιστα.


(Για την αντιγραφή - Δημοσίευση : Μιχ. Γ. Καριάμης )



Σαλόνι Φωτογραφιών Μουσείου Μαστίχας 

                   

ΑΠΩΛΕΙΑ

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΦΥΣΣΑΣ

Προς    Μιχάλη ΚΑΡΙΑΜΗ

Αφιερωμένο στο πρόσωπο του κατατρεγμένου ανθρώπου των καιρών μας ... αλλά και του ... Έλληνα  που έχασε την ιερότητα των λόγων του και των πράξεων του... κάνοντας  πόλεμο την ανασφάλεια του και τη φοβία του...

Νικ.Γιαλούρης

ΑΠΩΛΕΙΑ

Η μέρα γύρισε στη δύση

Κι ο πόνος   σκίασε το δειλινό

που ήταν φωτεινό και κρύο ...

Κι  νύχτα έρχεται βιαστική

να σκεπάσει τις καρδιές

Νικ.Γιαλούρης

Τρυπούν  τις παλάμες

Τρυπούν τις πατούσες

Λογχίζουν τις αξιοπρέπειες

Μα αντί αίμα και νερό βγαίνει κρασί

... Παλιό κρασί

απ’ τ'  αρχαίο ναυάγιο

... κάποιου Οδυσσέα

που ποτέ δε βρήκε την  Ιθάκη του ...

Μανωλης Φύσσας

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΞΑΦΝΙΑΣΜΑ

                               Μιχάλη Καριάμη

                                       -------

    

Σπάνια περνά μέρα, που να μη μας ξαφνιάσει ευχάριστα ο καλός φίλος ( κι ας μην έχουμε ανταμωθεί ποτέ) Μιχάλης Καριάμης, με την πολύμορφη και πολυσχιδή δραστηριότητά του.         
Με σκέψη διαυγή, με ματιά καθαρή, με λόγο υπέροχο, με αισθήματα όμορφα, με καινοτόμες προτάσεις, δρα, παρεμβαίνει, σχολιάζει, δημιουργεί, προσφέρει.., πάντα για το κοινό καλό, προς όφελος των πολλών. 

Η λατρεία για τη Χίο, το γενέθλιο τόπο, η προβολή κάθε πράγματος που σχετίζεται μ' αυτήν, η γεύση της αρμύρας ( που του άφησε η ναυτοσύνη), το πάθος για το ωραίο, η αγάπη για τους ανθρώπους, σφραγίζουν την καθημερινή ενεργή πολύτροπη παρουσία του στην κοινωνική μας πραγματικότητα.

Το ευχάριστο ξάφνιασμα τούτη τη φορά έχει να κάνει με ένα βιβλίο, που πριν λίγο καιρό είχε την καλοσύνη να μου προσφέρει άλλος ένας ακούραστος, μοναχικός εργάτης και άρχοντας του χιώτικου πολιτισμού, ο φίλος μου Βαγγέλης Ρουφάκης, που είχε την ευθύνη του σχεδιασμού και την επιμέλεια της έκδοσης (εκδόσεις “Δάφνη” γαρ...). 

Ο τίτλος του “ Παναγία Δέσποινα, Αφέντρα και κορώνα της Αμανής” - λίγο παραπλανητικός ίσως -παραπέμπει στην περιγραφική , άντε και τη λειτουργική, παρουσίαση κάποιου ξωκλησιού. 

Αμ δε! Από τις πρώτες κιόλας αράδες, που θα διαβάσεις, σε διαπερνά το βαθύ αίσθημα λατρείας για την πατρώα γη, που ξεχειλίζει από τις σελίδες του, αν και το θέμα του φαίνεται να περιορίζεται στα έχοντα σχέση με το αδελφάτο της  “Παναγίας Δέσποινας”, που βρίσκεται στην περιοχή Ποταμιάς της Αμανής...

Κι εδώ όμως ανατρέπει τα πράγματα ο πολυπράγμων συγγραφέας, αφού στις 95 περίπου σελίδες του, ο αναγνώστης, θα ανταμωθεί αναπάντεχα με έναν πλούτο λαογραφικό, ιστορικό, φωτογραφικό, λογοτεχνικό,γεωγραφικό. Τα στοιχεία που παρέχονται πληροφορούν, διδάσκουν, ψυχαγωγούν με τρόπο άνετο, άμεσο κι αβίαστο. Και κάτι εξόχως σημαντικό: οι ιστορικές πληροφορίες, οι (αναφερόμενες) πηγές τους και η πλούσια βιβλιογραφία, μπορούν να βοηθήσουν τον αυριανό  ερευνητή, στη περαιτέρω μελέτη της χιώτικης ιστορίας και λαογραφίας.

Τέλος θεωρώ πως - ως εκ μετοικήσεως xιώτης - οφείλω ένα ευχαριστώ τόσο  στο Μιχάλη όσο και στο Βαγγέλη, που αναδεικνύουν ασταμάτητα κι ακούραστα τον όμορφο τούτο τόπο και ομορφαίνουν τη ζωή μας.

                               -------------------

                 

                  

                                            

Χαράλαμπος Σαχτούρης

"ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ – ΑΦΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΑ ΤΗΣ ΑΜΑΝΗΣ"

Νέες Χιακές Εκδόσεις 

Μιχάλη Γ. Καριάμη: 

"ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ – ΑΦΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΑ ΤΗΣ ΑΜΑΝΗΣ"

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου – Αντιδημάρχου Χίου

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας, που τη στιγματίζουν με τις πράξεις, τα λόγια ή τα γραφόμενά τους. Τη στιγματίζουν υπό την έννοια ότι γαλουχούν, διδάσκουν, εμψυχώνουν, ενθαρρύνουν, εν τέλει καλλιεργούν προσωπικότητες στο σύγχρονο κόσμο.

Ένας από αυτούς τους γαλουχητές της σύγχρονης βιοτής είναι και ο ακάματος χιολάτρης και ρέκτης της ιστορίας και της παράδοσης, συμπατριώτης μας, κ. Μιχάλης Γ. Καριάμης.

Ο λίαν αγαπητός μου κ. Μιχάλης βρίσκεται στη σκέψη και την καρδιά μου εδώ και πολλά χρόνια, μέσα από το ποικίλα γραφόμενά του, που κοσμούν τον χιακό αλλά και τον ευρύτερο διαδικτυακό Τύπο. Πρόκειται για κείμενα που στηρίζουν τη σκέψη και αναπτερώνουν το φρόνημα των αναγνωστών τους. Κείμενα ιστορικά, λαογραφικά, θρησκευτικά, στοχαστικά, λυρικά-ποιητικά, ότι μπορεί να φανταστεί κανείς. Κείμενα προσεγμένα και μελετημένα από την αρχή ως το τέλος και στην ύλη τους και στο χρόνο συγγραφής.

Πρόσφατο λαμπρό δημιούργημα του Μιχάλη Γ. Καριάμη είναι ένα συγγραφικό κομψοτέχνημα που καταφέρνει να συγκεράσει αρμονικά την ιστορία, την παράδοση και τη θρησκεία στον τόπο της γενέτειρας γης, την ξακουστή Αμανή. Εκεί, τιμάται ιδιαίτερα η Παναγία μας, η Μητέρα του Θεού και ειδικότερα –πέραν των άλλων τόπων, όπως η Αγιογαλούσαινα, κ.α. – περίφημο προσκύνημα στην εστία της Αμανής αποτελεί το ιερό εξωκκλήσι της Παναγίας Δέσποινας στα διοικητικά και γεωγραφικά όρια του χωριού Ποταμιά. Εκεί κάθε χρόνο οι απανταχού Ποταμούσοι αλλά και λοιποί συνεορταστές από τα γειτονικά χωριά (Πυραμά- Πισπιλούντα) και όχι μόνο τιμούν τη μνήμη της Παναγιάς μας. Ο χρόνος αυτός έχει επιλεγεί διότι είναι ο ιδανικότερος μιας και βρίσκονται όλοι οι χωριανοί συναθροισμένοι εκεί λόγω θέρους.

Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Γ. Καριάμη φέρει τίτλο "ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ – ΑΦΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΑ ΤΗΣ ΑΜΑΝΗΣ", αποτελείται από 96 σελίδες και συνιστά μια εκ των εκδόσεων "Δάφνη" του κ. Βαγγέλη Ρουφάκη (Δαφνώνας) ο οποίος έχει εκδώσει πολλά βιβλία μέχρι σήμερα (πέραν από το όμορφο περιοδικό του <<Δάφνη>> που εκδίδει κάθε εποχή του έτους).

Ο συγγραφέας χωρίζει το έργο του σε δύο (2) μέρη (Ιστορία- Παράδοση, Παραλειπόμενα) ενώ μέσα από έντεκα (11) επιμέρους κεφάλαια καταπιάνεται με την ιστορία της Αμανής, την ιστορία της Παλαιάς Ποταμιάς και το γένος των Πούπαλων, Καριάμηδων (ή Καρυάμηδων) και Κουτσοβάσιλων, όλων απογόνων της παλιάς γενιάς "Λίλικας" (από τους οποίους κατάγεται και στους οποίους και αφιερώνει το πόνημά του), την ιστορία ανέγερσης του ιερού εξωκκλησίου της Παναγίας Δέσποινας, τον ετήσιο εορτασμό του παλαιότερα και σήμερα, αλλά και την τάυτισή του με την ευρύτερη περιοχή.

Με μεγάλη δε ευκρίνεια μπορεί ο αναγνώστης να δει το φωτογραφικό υλικό από το οποίο διανθίζεται ολόκληρη η έκδοση με προσοχή.

Εκείνο που προκαλεί μεγάλο θαυμασμό και δέος είναι το γεγονός ότι, ο συγγραφέας για να συνθέσει το όλο έργο του χρησιμοποίησε πλούσια βιβλιογραφία από τριάντα (30) περίπου ιστορικές πηγές και κατόρθωσε να συγγράψει, με λόγο ρέοντα και βατό στην ανάγνωση, όλον αυτό τον πλούτο της γνώσης.

Προσωπικά, ευχαριστώ θερμά τον κ. Μιχάλη Γ. Καριάμη για την επίδοση ενός αντιτύπου του νέου του βιβλίου, με ευλαβική αφιέρωση, ευχόμενος κατ΄ άμφω υγεία και την επιθυμία μου να είναι πάντοτε ένας δραστήριος πνευματικός σκαπανέας -όπως άλλωστε μέχρι και σήμερα-, ώστε να μεταδίδει σε εμάς τους νεότερους μνήμες και εμπειρίες πρωτινών χρόνων, που τόσο έχουμε ανάγκη ως πηγές άντλησης γεγονότων ζωής και μάθησης.-