ΠΑΛΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΤΗ

ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΤΗ       ΠΟΥ ΙΣΧΥΕΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΗΣ ΟΨΕΙΣ  ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Αξιότιμε κύριε Μ.

Είναι τρομερά δύσκολο να πεις σήμερα τι είναι η Ελλάδα. Είναι μια ευρωπαϊκή χώρα;                                  

Είναι βαλκανική-μεσογειακή;                         

Τριτοκοσμική;          

Και ποιο εν πάση περιπτώσει είναι το γενικότερο όραμα των ελλήνων αν υπάρχει τέτοιο. Γιατί από πάντα όπως πολλές φορές έχω πει ό έλληνας έχει μεγάλο περίσσεμα εξυπνάδας αλλά δυστυχώς και μεγάλο έλλειμμα ήθους.

Αυτό είχε και έχει σαν αποτέλεσμα να λειτουργεί εγωκεντρικά χωρίς κοινωνική υπευθυνότητα, άρα καταστροφικά και αυτοκαταστροφικά. Ποτέ, από τότε που ιδρύθηκε το Ελλαδικό κράτος, δεν μπόρεσε να ξεπερασθεί μέχρι τώρα η εναλλαγή Κωλέττη - Μαυροκορδάτου.

Και οι μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες που προσπάθησαν να εφαρμόσουν κάτι διαφορετικό η εξοντώθηκαν η σταυρώθηκαν η εξορίστηκαν η συμβιβάστηκαν. Αν ξεφυλλίσουμε τον Σουρή η τον Λασκαράτο θα πιστοποιήσουμε ότι το σκηνικό παραμένει το ίδιο από τον περασμένο αιώνα.

Αλέξ. Μαυροκορδάτος

Ο ραγιαδισμός είναι πάντα το μόνιμο σύμπλεγμα μας (κόμπλεξ κατωτερότητας) που δυστυχώς καλλιεργείται και μας ακολουθεί . Και τις στιγμές τις ιερές, που η καρδιά μας ταυτίσθηκε με τις καρδιές των ποιητών μας, αυτές τις στιγμές τις διαπραγματευτήκαμε οι πιο πολλοί από μας στη συνέχεια, για ψίχουλα αλλά και για αργύρια βολέματος. Ενώ εξοντώθηκαν, εξορίστηκαν, αυτοεξορίστηκαν, η παραμένουν κρυμμένοι και φιμωμένοι στην αφάνεια της καθημερινότητας όσοι δεν δέχτηκαν να διαπραγματευτούν τις αξίες και τα συναισθήματα τους.

Σας πληροφορώ πως αυτού του είδους οι Έλληνες, «οι ασυμβίβαστοι», είναι ΑΥΤΟΙ που διαπρέπουν στο εξωτερικό και μας κάνουν υπερήφανους,.. και στα 42 χρόνια της ναυτικής μου καριέρας έχω γνωρίσει πολλούς από αυτούς.

Σήμερα λοιπόν βιώνουμε με ένα λόγο την χειρότερη ίσως παρακμή του Ελλαδικού κράτους που έτσι κι αλλιώς από την ίδρυσή του παρά τις προσπάθειες δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει τα μόνιμα παλαιοπολιτικάντικα κουσούρια του, για να μπορέσει επιτέλους μια φορά στην Ιστορία του να ταυτίσει το «σήμερα» με το «σύγχρονο».  Και αυτή είναι και η αιτία που η πατρίδα μας δεν έχει ελπίδα να πετύχει την ευρωπαϊκή σύγκλιση.

Η πνευματοκτονία έγινε παράδοση με κατάληξη, τα χάλια της εκπαίδευσης, την ισοπέδωση της παιδείας αλλά και το πιο επικίνδυνο, την αλλοίωση της ταυτότητας μας. Όταν μάλιστα όλοι γνωρίζουμε και με επιστημονικά κριτήρια πως το μέλλον μας στηρίζεται και πρέπει να στηρίζεται στην ποιότητα του ανθρώπου (έλληνα) που είναι και φορέας διαχρονικών εμπειριών και σπάνιου βιωματικού πολιτισμού.

Με ένα λόγο το ελλαδικό μας κράτος βρίσκεται σε μόνιμη διάσταση με τον ανθρώπινο παράγοντα , τον πολιτισμό και την επιστήμη. Γιατί αν τους αναγνωρίσει θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να εφαρμόσει την αρχή της αξιοκρατίας και των προτεραιοτήτων, δηλαδή θα αναγκασθεί να μοιραστεί την εξουσία με τους ανθρώπους της επιστήμης και τους ανθρώπους του πνεύματος.

Ιωάννης Κωλέττης

Κύριε Μ. Το προχθεσινό σας κείμενο στην Αλήθεια πιστεύω ειλικρινά είναι κατάθεση ψυχής και σας τιμά. Συμφωνώ όμως με το σχόλιο της Ε. Α. ότι εσείς αποτελείτε τρανταχτή εξαίρεση μεταξύ των συναδέλφων σας βουλευτών και πολιτευτών όλων των κομμάτων. Βάλατε εύστοχα ως σημείο αναφοράς στο κείμενό σας τον υπέροχο στίχο του Καβάφη « Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ναι η το μεγάλο όχι να πούνε» Όμως τις βασικές προϋποθέσεις για το μεγάλο ΝΑΙ η το μεγάλο ΟΧΙ δεν τις έχουμε και δεν θα τις αποκτήσουμε ποτέ όσο υπάρχουν Κωλέττηδες και Μαυροκορδάτοι άνθρωποι δηλαδή ιδιοτελείς αλλά και τοποτηρητές ξένων συμφερόντων (με το αζημίωτο) Και αν συνεχίσει να υπάρχει έτσι το οξύμωρο μόρφωμα εξουσίας που λέγεται ελλαδικό κράτος το πιο πιθανό να σας απορροφήσει και εσάς αλλά και ανθρώπους σαν και εσάς.

Δεν σας κρύβω πως από τα νεανικά μου χρόνια πολλοί νέοι γνωστοί μου απορροφήθηκαν και αφομοιώθηκαν από το σύστημα η εγκατέλειψαν απογοητευμένοι. Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να σας αποκαρδιώσω και συμμερίζομαι την άποψη σας ότι οι κρίσεις υποχρεώνουν τις κοινωνίες να αλλάξουν αυτά που άλλοτε δεν τολμούσαν. Μαζί λοιπόν με την αγάπη μου για τα παιδιά μας και την ελπίδα να τους παραδώσουμε μια κοινωνία που να σέβεται και να στηρίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σας εύχομαι καλή δύναμη και επιτυχία στο έργο σας.

Το παρακάτω ποίημα του Καβάφη το αφιερώνω σε όλους εκείνους του ΕΛΛΗΝΕΣ που κρυφά η φανερά δεν διαπραγματευτήκανε και δεν ξεπούλησαν τα συναισθήματα τους και τις αξίες τους για τίποτα στον κόσμο. Δεν ξέρω πια πόσοι μείνανε από δαύτους. Εκείνο που ξέρω είναι ότι ήρθε η ώρα να ταυτίσουν το νου και την καρδιά τους με το νου και την καρδιά των μεγάλων μας ποιητών και να υψώσουν το ανάστημα τους να τους δούμε, για να ακολουθήσουμε και οι υπόλοιποι

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των

ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.

Ποτέ από το χρέος μη κινούντες•

δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,

αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία•

γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν

είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,

πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε•

πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,

πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει

όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)

πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,

κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

Σας χαιρετώ με τιμή

Μανώλης Φύσσας

ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΗΠΟΥ

Με αφορμή τον διάλογο για την μελέτη ανάπλασης του δημοτικού Κήπου

ΟΤΑΝ ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΣΚΗΠΤΡΟ Η ΔΙΧΟΝΟΙΑ Η ΔΟΛΕΡΗ 

…

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου

Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Δήμαρχος Γιάννης Μπουμπάρης (1983-1994) ανακοίνωσε την πεζοδρόμηση των ανατολικών παρόδων της οδού Απλωταριάς (στα ΄΄μαυροπαπουτσίδικα΄΄), μόνο ΄΄σφαγή΄΄ δεν έγινε…

Είχε προηγηθεί η καθαίρεση των παραπηγμάτων πέριξ του σημερινού Ομηρείου, επί θητείας Στεφάνου Τσουρή (1975-1978) και Δημήτρη (Τάκη) Πατελίδα (1979-1982), αλλά και παλαιότερα επί Δημητρίου Τσαμπλάκου (1971-1974).

Πολύ αργότερα, όταν ο Γιώργης Βαρκάρης (1995-1998) κατεδάφισε τα λιγοστά εναπομείναντα προσφυγικά παραπήγματα στην οδό Λάδης, μια από τα ίδια… Ενστάσεις επί ενστάσεων για να περατωθεί η διαδικασία.    

Όταν εξωραΐστηκε η περιοχή του ΄΄Μπαλουχανά΄΄ (οδοί Βουπάλου και Αρχέρμου) μια απ΄τα ίδια…

Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 2000 ο Δήμαρχος Μάρκος Μεννής (2003-2006) μελέτησε την πεζοδρόμηση της Απλωταριάς και επέκτεινε κατά πλάτος τα πεζοδρόμια στις οδούς Βενιζέλου και Ροδοκανάκη μόνο ΄΄ξύλο δεν φάγαμε΄΄ οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου ! Όλη η αγορά βοούσε ότι, θα είναι η αιτία να κλείσουν τα μαγαζιά στις εν λόγω οδούς ! Θυμάμαι την μήνιν –τότε– στελεχών του Επιμελητηρίου. Μάταια προσπαθούσαμε, Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι, να εξηγήσουμε ότι, τα μαγαζιά θα τα κλείσουν οι ίδιοι οι καταστηματάρχες που είχαν την απαίτηση να παρκάρουν τα δικά τους αυτοκίνητα έξω από το μαγαζί τους από το πρωί μέχρι το βράδυ (ή το μεσημέρι) που έφευγαν. Έτσι και δεν άφηναν χώρο για κάποιον τυχόν διερχόμενο πελάτη να σταθμεύσει για 5 λεπτά να πάρει κάτι και να φύγει, αλλά και από την άλλη τα πεζοδρόμια ήταν τόσο στενά που δεν μπορούσε να περάσει μια μητέρα με ένα καροτσάκι πεζή. Πέρασαν τα χρόνια, εμείς ΄΄φάγαμε το μαύρο΄΄ στις εκλογές διότι η αντίληψη πολλών θέλει ωρίμανση και χρόνο για να αντιληφθεί κάποια πράγματα και κυρίως να μην χάσει αυτό που στη Χίο λέμε ΄΄βολή μας΄΄. Άλλους, πάλι, ανεγκέφαλους πείραζε η ελεγχόμενη στάθμευση και δεν αντιλαμβάνονταν ότι, πριν την ελεγχόμενη στάθμευση, όλες τις θέσεις παρκαρίσματος τις καταλάμβαναν οι δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονταν πέριξ του Κήπου από τις 7 το πρωί και ο μέσος πολίτης και επισκέπτης της πόλης (δηλαδή ο πελάτης) δεν έβρισκε θέση να παρκάρει μετά τις 9 το πρωί. Και απέφευγε να κατεβεί στην αγορά. Πέρασαν, λοιπόν, τα χρόνια και έπειτα από 5-6 χρόνια με ικεσίες και κοπετούς οι ίδιοι καταστηματάρχες (που πριν φώναζαν…) μαζί με άλλους εκ των παρακειμένων οδών, χιλιοπαρακαλούσαν να επεκταθούν τα πεζοδρόμια και στις δικές τους οδούς και να επανέλθει η ελεγχόμενη πέριξ του Κήπου.

Τα ίδια έγιναν με την Μυκκιαδών, πίσω από τα δημοτικά λουτρά (νυν δημοτική Πινακοθήκη), με την οδό Καλαμπόκα, με τις οδούς Αλεξ. Παχνού και Καλοπλύτου, με τις οδούς Ζολώτα, Δημογεροντίας, Βαρβάκη, Βλαστού, κ.α.

Τα ίδια –πρόσφατα– και με την Αδ. Κοραή και την Φιλ. Αργέντη, κοντά στη Μητρόπολη.

Σήμερα, πλέον, το φαινόμενο είναι σύνηθες. Ότι θες να κάνεις πρέπει να το λες τουλάχιστον 4-8 χρόνια πριν, να το κατανοήσει ο κόσμος και να συρθεί από τις εξελίξεις της καθημερινής λειτουργικότητας, για να γίνει πράξη με τη θέληση (ή έστω κατανόηση) του λαού !

Τα αυτοκίνητα ήταν ίδια το 1970, το 1980, το 1990 ή το 2000 με σήμερα; Όχι. Σήμερα μια τετραμελής οικογένεια στη Χίο μπορεί να έχει 2 ή και 3 αυτοκίνητα και θέλει να τα έχει μπροστά στο σπίτι της !  Μα δεν είναι δυνατόν να γίνει αυτό, διότι τότε κάθε πολυκατοικία πρέπει να κατέχει και ολόκληρη την προβαλλόμενη οδό του οικοδομικού τετραγώνου που βρίσκεται για να είναι όλοι οι κάτοικοί της ευχαριστημένοι…

Πρέπει να μπει μπροστά η κοινή λογική και κυρίως η σκέψη και η βούληση για το τι θέλουμε στη ζωή μας. Θέλουμε ο κόσμος να μπορεί να μετακινείται εντός της πόλης με τα πόδια και να μπορεί να κινηθεί ελεύθερα ή θέλουμε 2-3 σειρές διπλοπαρκαρισμένων αυτοκινήτων γύρω από τον Κήπο, όπου κάθε ΄΄όνος΄΄-οδηγός αράζει όπου του γουστάρει προκειμένου να κάνει τη δουλειά του, αδιαφορώντας εάν προκαλεί, έτσι, κυκλοφοριακό κομφούζιο στο κέντρο της πόλης;

Χίος (Κέντρο)

Την τρέχουσα περίοδο, η σημερινή δημοτική Αρχή Μανώλη Βουρνού έφερε στο φως της δημοσιότητας μια μελέτη από επιφανές και καταξιωμένο (πανελλαδικά) Αρχιτεκτονικό γραφείο, μάλιστα δίχως να διαθέσει ο Δήμος ούτε ένα Ευρώ, προκειμένου να μελετηθεί η ανάπλαση του κέντρου της πόλης και του Δημοτικού κήπου. Δόθηκε στη δημοσιότητα για διαβούλευση και έγιναν παρουσιάσεις στο Επιμελητήριο και στο Ομήρειο. Θρήνος και οδυρμός, για μια ακόμη φορά, από κάποιους: Ποιος έκανε τη μελέτη, γιατί την πήρε αυτός, γιατί δεν έγινε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός. Τα πράγματα είναι απλά: Διαγωνισμός δεν έγινε διότι η μελέτη είναι προϊόν απευθείας δωρεάς του ιδιώτη χρηματοδότη με το μελετητικό γραφείο που επέλεξε και η μελέτη ολοκληρώθηκε με υποδείξεις και έκφραση γνώμης για το τι θα περιλαμβάνει και από τη Δ/νση Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου. Ήταν κακό αυτό; Απεναντίας, νομίζω ήταν πολύ καλό. Από την άλλη, ήθελα να ρωτήσω κι εγώ τους όποιους φωνασκούντες, να μας πουν, εάν έγινε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός όταν φτιάχτηκε η κεντρική πλατεία (Νικ. Πλαστήρα  ή ΄΄Βουνάκι΄΄) της πόλης, όταν φτιάχτηκε η Απλωταριά, όταν φτιάχτηκαν σχολεία, κ.α. Ο Νόμος ή θα τηρείται πάντοτε ή δεν θα τηρείται ! Όχι, όταν πρόκειται κάποιοι να ευνοηθούν να σιωπούν και όταν ΄΄άλλος παίρνει τη δουλειά΄΄ να ζητούν την ΄΄κεφαλή επί πίνακι΄΄ όποιου εκείνοι θεωρούν υπαίτιο που ΄΄έχασαν το ψωμί΄΄, λες και στον δωρητή (που χιλιοπαρακαλούν όλοι -οι εκάστοτε ασκούντες την εξουσία- να γίνει κάτι, εκτός Κρατικής δαπάνης, μέσα στην οικονομική κρίση και τον Αρμαγεδδώνα της κρατικής μηχανής) θα κουνήσουμε και το δάκτυλο γιατί δεν πήγε τη δωρεά εκεί που ήθελαν οι υποψήφιοι μνηστήρες της δουλειάς…

Επίσης, καλό θα ήταν να μας πουν, πόσα χρόνια πριν πρέπει να ξεκινήσει ένας τέτοιος διαγωνισμός και πότε θα περατωθεί. Διότι, πολύ φοβούμαι ότι, θα έχει περάσει όχι μόνο αυτό το ΕΣΠΑ (που μπορεί να χρηματοδοτήσει τέτοια έργα), αλλά άλλα 2-3 ΕΣΠΑ και ακόμη άκρη δεν θα έχει βρεθεί…!

Θεωρώ, μια πολύ καλή λύση, τον εξωραϊσμό του χώρου του ΕΥΟΔΟΥ στην οδό Αλλατίου, με παράλληλη σύνδεσή του με την οδό Αρτεμιδώρου-Ανθεστηρίων (Φραγκομαχαλά). Επίσης, τον εξωραϊσμό του πάρκινγκ του Ναυτικού Ομίλου, του χώρου έναντι του Λιμεναρχείου, της Βορειοδυτικής πλευράς της Σούδας, των 4 πάρκινγκ στα Ταμπάκικα (Πανεπιστημίου, Ιχθυόσκαλας (2) & έναντι παλιάς Ηλεκτρικής), της οδού Ράμνης, της οδού Αγ. Αποστόλων, της Φάρκαινας, ακόμη και του Ι. Ναού Αγ. Ιωάννου Προδρόμου (που, ήδη, έχει ζητήσει ο Δήμαρχος από το αντίστοιχο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο για χρήση και κατάλληλη διαμόρφωση-εξωραϊσμό, με ενοικίαση. Μιλάμε συνολικά για δώδεκα (12) χώρους στάθμευσης πέριξ της πόλεως, από τους οποίους μπορούν να μεταφέρονται δωρεάν οι πολίτες στο κέντρο, ανά είκοσι λεπτά της ώρας (20΄) και να δημιουργηθεί μια ανθρώπινη και λειτουργική πόλη. Επίσης, άλλον έναν ακόμη τεράστιο χώρο στάθμευσης, πλησίον του Α΄ τμήματος του περιφερειακού της πόλης (Βαρβάσι) που, όταν τελειώσει, θα μπορεί και από εκεί να μεταφέρεται στο κέντρο αρκετός κόσμος δωρεάν, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ακόμη, μπορούν να εξασφαλιστούν άλλοι δυο χώροι σε Καμμένο Πύργο και Ευαγγελίστρια, όπως και στις οδούς Σκύμνου, Φαβιέρου και Ι. Σόδη.

Πλατεία Ν. Πλαστήρα (Βουνάκι)

Νομίζω ότι, οι καιροί είναι τόσο δύσκολοι, που δεν επιτρέπουν καμία προσπάθεια και κανένας αγώνας να πάνε χαμένα.

Όποιος θέλει, μπορεί να καταθέσει προτάσεις συγκεκριμένες επί της μελέτης, που μπορεί να συμβάλλουν στην όποια περαιτέρω βελτίωση και αποδοχή της. Όμως, το να λέμε έτσι απλά, εγώ δεν θέλω το Α΄ή το Β΄ γιατί με αυτό θα ΄΄χαλάσει η βολή μου΄΄, έ, συγγνώμη, τότε κι εμάς δεν μας ενδιαφέρει (δηλαδή τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της πόλης) που θα ΄΄χαλάσουν τη βολή τους΄΄ 10 άνθρωποι εάν είναι να κυκλοφορούν σαν άνθρωποι 1000 μέσα στην πόλη το πρωί ή τη θερινή περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξασφαλιστούν οι μόνιμοι κάτοικοι με επαρκείς χώρους στάθμευσης αντιπροσωπευτικού αριθμού αυτοκινήτων (όπως π.χ. στο χώρο πλησίον του Εργατικού Κέντρου, στις οδούς Μαρτύρων, Χιόνης, κ.α), αλλά και οι επισκέπτες της πόλης μας να βρίσκουν κενό χώρο, ανά εύλογα χρονικά διαστήματα, ώστε η προσέγγιση στο κέντρο να είναι εφικτή και ρεαλιστική. Τούτο μπορεί να λειτουργήσει μόνο σε συνάρτηση με την ελεγχόμενη στάθμευση.

Προσωπικά, πιστεύω ότι το εγχείρημα αυτό, της σημερινής δημοτικής Αρχής είναι εκείνο που θα την χαρακτηρίσει στις μετέπειτα δεκαετίες στην πόλη της Χίου.

Είμαι βέβαιος ότι, μπορεί να βρεθεί η ενδεδειγμένη πρόταση, μέσα από τον διάλογο που εύλογα ο Δήμος ξεκίνησε εδώ και καιρό.

Και ακόμη βεβαιότερος ότι, έπειτα από λίγα χρόνια, οι συμπολίτες μας, που έχουν κάποιες αντιρρήσεις, θα διαπιστώσουν, με την πάροδο του χρόνου, το ορθό του όλου εγχειρήματος και θα ανακρούσουν πρύμναν από τις αρχικές τους τοποθετήσεις, για το ευρύτερο καλό του τόπου.

Τέλος, ανεξάρτητα εάν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί, πολιτικά, με τις επιλογές του Δημάρχου Μανώλη Βουρνού (θεμιτό έως ένα σημείο τούτο), νομίζω ότι, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την άριστη επιστημονική επάρκεια και γνώση του, ως Αρχιτέκτονας, την ευαισθησία του για τα μνημεία του νησιού μας, αλλά και την αγαθή του προαίρεση στη συμβολή για το καλό της πόλης, μέσα σε μια δυσμενέστατη –οικονομικά, εθνικά και κοινωνικά– συγκυρία που, στην καλύτερη των περιπτώσεων οποιοσδήποτε άλλος, προκειμένου να είναι απλά αρεστός, δεν θα έκανε …τίποτα !!!

Αλλά, όχι, τουλάχιστον προσωπικά, δεν θα δεχθώ τον οποιονδήποτε μηδενισμό από τον πρώτο τυχόντα –μηδενιστή– ολετήρα, σε πείσμα των καιρών και της εποχής.

Γνωρίζω ότι, θα στενοχωρήσω κάποιους με όσα λέω αλλά, στη ζωή μου έμαθα ότι, <<φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δε η αλήθεια>> !-

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ - ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου- Κήρυκα του θείου λόγου

      

  Η Α΄ Κυριακή των νηστειών (δηλαδή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής) ή Κυριακή της Ορθοδοξίας, είναι μια μεγάλη ημέρα.

        Κάθε Κυριακή του έτος είναι χαρμόσυνη, μιας και κατ΄αυτή τιμούμε την Ανάσταση του Χριστού, ένεκα της οποίας το ανθρώπινο γένος γνώρισε την αφθαρσία και την αιωνιότητα, τη σωτηρία δια Ιησού Χριστού Σταυρωθέντος και Αναστάντος.

        Όμως, η Κυριακή της Ορθοδοξίας δεν είναι μια συνηθισμένη Κυριακή ημέρα. Διότι, επιπλέον των άλλων, ο πιστός λαός τιμά και γεραίρει, λαμπρύνει και εορτάζει την Ορθόδοξη πίστη, το Ορθόδοξο Δόγμα, δηλαδή το Δόγμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας μας.

        Είναι, λοιπόν, διπλή η χαρά και η τιμή διότι, την ημέρα αυτή εορτάζει η πίστη μας. Την ιερή αυτή ημέρα, η Αγία μας Εκκλησία και οι Άγιοι Πατέρες μας όρισαν (κατά τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, που τελείται τότε) να αναγιγνώσκεται μια Αποστολική περικοπή από την προς Εβραίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου. Η περικοπή αυτή είναι παραστατικότατη και μνημονεύει τους κόπους, τους αγώνες, τις διώξεις, τα μαρτύρια των πιστών, που υπέστησαν χάριν της πίστεώς των.

        Θαυμάζει κανείς, πραγματικά, και μένει έκθαμβος-εκστατικός ακούγοντας από τον Ιερό Απόστολο πόσα πέρασαν χάριν του αληθινού Θεού και της Ορθοδοξίας οι πιστοί, για να λάβουν τον στέφανο του μαρτυρίου στον ιερό και ηρωικό τους αυτό αγώνα. Τελειώθηκαν δε και αναδείχθηκαν, στο διάβα των αιώνων, μαζί με το νέφος των πιστών Χριστιανών, η δε δικαίωση επήλθε μετά την Ανάσταση του Χριστού.

        Συνιστώ σε όλους, να διαβάσετε το ΙΑ΄(11^ο) κεφάλαιο της προς Εβραίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου. Είμαι βέβαιος ότι, θα αισθανθείτε ιερό ρίγος.

        Ο Απόστολος αναφέρεται σε ιερές μορφές της Παλαιάς Διαθήκης. Η Παλαιά Διαθήκη είναι πρόδρομος της Καινής. Ο Χριστός δεν την κατήργησε, αλλά τη συμπλήρωσε. Όποιος την εφάρμοζε ήταν Δίκαιος. Ο Χριστός τελειοποίησε τον ιερό Νόμο και χάρισε την αιώνια σωτηρία. Είναι, λοιπόν, ολοφάνερο ότι, η Ορθή πίστη, η Ορθοδοξία, ξεκίνησε με την Παλαιά Διαθήκη, συνέχισε με την Καινή και υφίσταται μέχρι σήμερα δια του Αγίου Πνεύματος (από την ημέρα της Πεντηκοστής), εκφραζόμενη –η πίστη μας αυτή– δια των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων, των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων και της ιεράς παραδόσεώς μας.

Πηγή φωτό : Newsbomb

        Για να μην μακρηγορώ, θα αναφερθώ, επισταμένως, μόλις στους 2-3 πρώτους στίχους του ΙΑ΄κεφαλαίου της προς Εβραίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου.

        Αναφέρει, χαρακτηριστικά, ο ι. Απόστολος: <<πίστει Μωυσής μέγας γενόμενος ηρνήσατο λέγεσθαι υιός θυγατρός Φαραώ, μάλλον ελόμενος συγκακουχείσθαι τω λαώ του Θεού ή πρόσκαιρον έχειν αμαρτίας απόλαυσιν, μείζονα πλούτον ηγησάμενος των Αιγύπτου θησαυρόν τον ονειδισμόν του Χριστού, απέβλεπε γάρ εις την μισθαποδοσίαν>> (Εβρ. ΙΑ΄, 24-26).

        Μεταφράζουμε: <<Χάρη στην πίστη του ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε, αρνήθηκε να λέγεται γιος της κόρης του Φαραώ, επειδή θεωρούσε πως είναι καλύτερο να κακοπαθεί μαζί με το λαό του Θεού, παρά να απολαμβάνει προσωρινά την αμαρτωλή ζωή. Διότι τον εξευτελισμό για χάρη του Χριστού θεωρούσε πλούτο πολυτιμότερο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου, επειδή απέβλεπε στην δικαίωση- ανταπόδοση από τον Θεό>>.

        Μέσα στους 2-3 αυτούς στίχους κατακλείεται όλο το νόημα της Ορθοδοξίας ως Ορθοπραξίας.

        Όποιος έχει Ορθή πίστη, ορθό φρόνημα, αυτό πρέπει να συνοδεύεται και από ορθές πράξεις και ορθά έργα. Η Ορθοδοξία πρέπει να μαρτυρείται έμπρακτα μέσα από την Ορθοπραξία.

        Τι μας λένε οι στίχοι αυτοί; Ότι, ο Μωυσής, μόλις μεγάλωσε –δηλαδή μόλις άρχισε να έχει επίγνωση των πεποιθήσεων και πράξεών του– αρνήθηκε τα πλούτη και την χλιδή. Αρνήθηκε τις πρόσκαιρες, αμαρτωλές, εφήμερες απολαύσεις και επέλεξε να κακοπαθεί μαζί με το απλό λαό. Αυτή είναι η έμπρακτη Ορθοδοξία, αδελφοί μου.

        Ορθοδοξία μέσα στη χλιδή και υλική ευμάρεια δεν νοείται. Δεν μπορείς να είσαι Ορθόδοξος και ο διπλανός σου να πεινά, να διψά, να έχει άγνοια πίστεως κι εσύ να ζεις στον πλούτο, την εξουσία, στην εγωπάθεια, αδιαφορώντας για τον λαό, εάν πεινά, διψά και έχει ΄΄μαύρα μεσάνυχτα΄΄ για λόγο Χριστού, πίστη και πράξεις σωτηρίας, ηθική-πνευματική και υλική πείνα.

        Αυτοί που διατείνονται ότι είναι Ορθόδοξοι και αδιαφορούν για τον συνάνθρωπό τους, μη δείχνοντας έλεος, θα δώσουν λόγο εν ημέρα κρίσεως.

        Ο Άγιος Απόστολος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος αναφέρει: <<η κρίσις ανέλεος τω μη ποιήσαντι έλεος>>. Θα κριθούν ανελέητα όσοι δεν έδειξαν ευσπλαχνία στη ζωή τους.

        Και συνεχίζει ο Αποστ. Παύλος λέγοντας ότι, ο Μωυσής, τον εξευτελισμό (στα μάτια του κόσμου) για χάρη του Χριστού τον θεωρούσε πλούτο πολυτιμότερο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου.

        Ο Μωυσής πίστευε στην αιωνιότητα, πίστευε στην ύπαρξη ψυχής αθάνατης, πίστευε στην κρίση του Θεού και στη δικαίωση-ανταπόδοση από Εκείνον. Έτσι, παραμέριζε όλα τα γήινα και υλικά μπροστά στη δόξα και το έλεος του Θεού. Συνέπασχε με τον απλό λαό, που κακοπαθούσε και δεν εκμεταλλεύτηκε προς ίδιον υλικό όφελος το γεγονός ότι, μπορούσε να επικαλείται την ιδιότητά του ως <<υιός θυγατρός Φαραώ>>. Έπασχε μαζί με το λαό, για να βρει έλεος και να λουστεί μέσα στο έλεος του Παντοδύναμου Θεού.

        Αδελφοί μου,

        Την ιερή αυτή αποστολή, που οφείλει να μιμηθεί κάθε ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Χριστιανός, την έχουμε κατανοήσει πλήρως; Συμπάσχουμε με τον απλό λαό ή στεκόμαστε απόμακρα-αφ΄ υψηλού, κρίνοντας και κατακρίνοντας, παραμένοντας σε μια διαρκή απραξία;

        Ας αναλογιστούμε ότι, Ορθοδοξία σημαίνει Ορθοπραξία. Και ας μιμηθούμε τον θεόπτη Μωυσή, για να λάβουμε χάρη και να βρούμε έλεος από τον Θεό εν ημέρα κρίσεως της δικαίας και φοβεράς. Τότε, η πίστη μας και το έλεος που εμείς δείξαμε προς τον συνάνθρωπό μας, θα συμβάλλουν στο να κριθούμε κι εμείς με επιείκεια και ευσπλαχνία από τον Πανάγαθο και Παντοδύναμο Θεό. Αμήν.-           

ΑΡΑΓΕ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ, ΑΡΑΓΕ, ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ, ΟΙ κ.κ. ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΚΑΙ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗΣ;

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου

Πρόσφατα, επισκέφθηκε τη Χίο –όπως και τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου, που πλήττονται από το μεταναστευτικό– ο νέος Δ/ντης του Ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας κ. Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

          Ο σήμερα υπεύθυνος στην Ελλάδα της Διεθνούς Αμνηστίας είναι επιφανές στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, προσωπικός φίλος του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα, ο πρώτος κυβερνητικός εκπρόσωπος και Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το 2015. Υπήρξε δε και υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014.

          Την επίσκεψη του κ. Σακελλαρίδη συνόδευσε η έκδοση Δελτίων Τύπου– του φορέα που εκπροσωπεί– όπου αναγνώσαμε, μεταξύ άλλων, πως ο ίδιος θεωρεί ότι, οι πρόσφυγες-μετανάστες βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα νησιά. Επιπλέον ότι, πρέπει να επισπευστούν οι διαδικασίες εξέτασης-κρίσης των αιτήσεων ασύλου και ότι, πρέπει να μετεγκαθίστανται από τα νησιά στη Στερεά Ελλάδα και την ευρύτερη Ηπειρωτική χώρα.

          Μέχρι εδώ, ας πούμε ότι, ο συλλογισμός του κ. Σακελλαρίδη είναι σωστός και θεμιτός.

          Αυτό, για το οποίο, όμως, δεν έχει αποφανθεί ο κ. Σακελλαρίδης είναι το εξής: Μπορεί να πείσει την κυβέρνησή του για όλα τούτα ή όχι; Μπορεί να πείσει τον κ. Τσίπρα, τον κ. Μουζάλα και τους ΄΄αριστερόστροφους΄΄ συντρόφους του ή απλά λέει όσα λέει για να ΄΄ρίχνει στάχτη  στα μάτια΄΄ προσφύγων, ΜΚΟ, συλλογικοτήτων, ανθρώπων της Αυτοδιοίκησης και πολιτών, ενώ μας ΄΄δουλεύουν΄΄ ομαδικώς οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ;  

          Εάν ο κ. Σακελλαρίδης επιθυμεί να είναι πραγματικά χρήσιμος και να τιμήσει τη θέση στην οποία βρίσκεται, οφείλει να πείσει αρχικά τους συντρόφους του και ειδικότερα τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Μουζάλα (ο οποίος άλλα λέει εδώ, άλλα στη Βουλή και άλλα αλλού…, με αποτέλεσμα να έχει απολέσει την έξωθεν καλή μαρτυρία –μιλώ για την πλειοψηφία του χιώτικου λαού– και να μην είναι επιθυμητός) κι έπειτα να μεταβεί στα νησιά και να ΄΄χαϊδεύει τα αυτιά΄΄ των –εξουθενωμένων από την ΣΥΡΙΖΑΙΑ τακτική στο μεταναστευτικό– νησιωτών.

          Καλό θα είναι να απαντηθεί και το ερώτημα γιατί δεν επιστρέφουν στην Τουρκία όσοι δεν είναι πρόσφυγες. Καλό, επίσης, θα ήταν να γνωρίζαμε τι πρεσβεύει εκείνος για όσα επικαλείται ο κ. Μουζάλας, κατά καιρούς, περί συμφωνίας Τουρκίας-Ευρωπαικής Ένωσης και μη τήρησής της (αφού η Ελλάδα επιστρέφει ελάχιστους μετανάστες), αλλά και περί υποχρεωτικής παραμονής των μεταναστών στα νησιά μέχρι την εξέταση των αιτήσεων ασύλου τους (κάτι που από πουθενά απορρέει και από κανέναν Νόμο ή διάταξη προκύπτει).

          Ας σταματήσουν το ΄΄δούλεμα΄΄ ορισμένα στελέχη των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και τις προβολές βαρύγδουπων δηλώσεων που, ούτε οι ίδιοι πιστεύουν αλλά ούτε και εφαρμόζουν, γιατί ο κόσμος δεν θέλει και πολύ για να τους ξαποστείλει (πολιτικά) από εκεί που ήλθαν !!!-  

ΤΑ ΞΥΣΤΑ ΣΤΟ ΠΥΡΓΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Τοίχος με ξυστά στο Πυργί

Χθες το βράδυ Τετάρτη 7/2/2018 στη βιβλιοθήκη Κοραή απολαύσαμε και αποθησαυρίσαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία  της αρχιτεκτόνισσας μηχανικού  ΜΑΡΙΑΣ ΞΥΔΑ  για τα «ΤΑ ΞΥΣΤΑ ΣΤΟ ΠΥΡΓΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ»

Η  ομιλία αυτή είχε σημείο αναφοράς το σχετικό βιβλίο που είχε γράψει η ομιλήτρια  μαζί και με άλλο υλικό με στόχο να μας καταδείξει τις καταβολές των ξυστών  και την εξέλιξη τους μέχρι τις μέρες μας σαν καθιερωμένη παραδοσιακή αισθητική αξία …..

Πυργί : Πρόσοψη εκκλησίας με "ξυστά" 

Η ομιλήτρια τόσο με την επιστημονική  ερευνητική  της προσέγγιση  όσο και με την καλλιτεχνική της εμπειρία θεμελιώνει και οριοθετεί αισθητικά  τα «Πυργούσικα ξυστά» με κάθε τρόπο 

Κι αυτό για μένα είναι η μεγάλη της προσφορά ως μιας ανήσυχης ευαίσθητης και χαρισματικής επιστήμονος.  Η κατοχύρωση δηλαδή  ενός τυπικού  της παραδοσιακής αυτής αισθητικής αξίας  έτσι ώστε να μην ξεφύγει και ξεπέσει σε αισθητικές αυθαιρεσίες …

Μετά την ομιλία μάλιστα  μπήκαν ερωτήματα αν αυτή η τέχνη των ξυστών είναι εξελίξιμη και η απάντηση της ομιλήτριας ήταν  «ναι» …  όμως στο Πυργί για ότι γίνεται, τον λόγο έχει πάντοτε η εφορεία αρχαιοτήτων

Δείγμα Πυργούσικου Ξυστού''

Η δική  μου γνώμη πάνω σε αυτό το ζήτημα είναι η εξής

Κάθε γλώσσα έχει ένα τυπικό … αν πάρουμε την ελληνική γλώσσα θα δούμε ότι ενώ  αυτή  μιλιέται χιλιάδες χρόνια με το ίδιο τυπικό είναι αλλιώτικη η ομηρική γλώσσα … αλλιώτικη η γλώσσα του Θουκυδίδη   κι αλλιώτικη η σημερινή ομιλούμενη  γλώσσα …

Δηλαδή η γλώσσα μας εξελίχτηκε κι εμπλουτίσθηκε σαν ζωντανός οργανισμός  αλλά το τυπικό της παραμένει το ίδιο …

Το ίδιο ισχύει για κάθε είδους γλώσσα … αρχιτεκτονική γλώσσα, λαογραφική , μουσική  για κάθε μητρική  εν πάση περιπτώσει  αισθητική γλώσσα …

Κατά τη γνώμη μου λοιπόν  η πολύ σημαντική προσφορά της αρχιτεκτόνισσας ΜΑΡΙΑΣ  ΞΥΔΑ  είναι ότι με το έργο της αυτό, ουσιαστικά, ανα-ανακάλυψε και ανασύστησε το ΤΥΠΙΚΟ αυτής της υπέροχης αισθητικής παραδοσιακής αξίας.

Και η εργασία της αυτή αποτελεί το εγκυρότερο σημείο αναφοράς για  τους αρχαιολόγους  και όχι μόνο,   για την σωστή και οικονομημένη εξέλιξη του,  Όπου  θα αποκλείονται οι αυθαιρεσίες και η ανάμιξη με άλλες ετερόκλητες αισθητικές 

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΦΥΣΣΑΣ

ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ …

Γνωρίζω τον Γιατρό πάνω από τριάντα χρόνια. Δεν είναι λίγες οι φορές που τον άκουσα να ομιλεί σε Χιώτικες εκδηλώσεις.  Έχει το μοναδικό χάρισμα να σε κρατά κρεμασμένο από τα χείλη του. Δεν σε αφήνει να κουραστείς και να αφαιρεθείς. Πάντα θα πετάξει ένα αστείο. Πάντα θα πει κάτι για να σε ξεκουράσει να σε φρεσκάρει.  Να σε επαναφέρει στην τάξη ώστε να προσηλωθείς στον λόγο του.                                                     

Από την άλλη πάλι σημαντικότατη η παρουσία του στον Χιακό τύπο και όχι μόνο. Πιθανά οι πιο πολλοί από τους πατριώτες μας να τον γνωρίζουν από επίκαιρα άρθρα του στις σελίδες κάποιας εφημερίδας. Δεν χάνει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Πάντα θα εκφραστεί δημόσια και με θάρρος θα πει την γνώμη του …επί παντός επιστητού, χωρίς να θέλει να χαϊδεύει  αυτιά ή να είναι αρεστός στο σύνολο. Από παλιά τον έχω δει να καυτηριάζει τα κακώς κείμενα και με θάρρος να καταθέτει δημόσια, αψανά … μπροστά και όχι από πίσω και συνωμοτικά.  Αλήθεια το κάνουν πολλοί αυτό;

Σύνηθες το φαινόμενο. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, τον βλέπεις, σχεδόν σε όλες τις εκδηλώσεις να κρατά έναν βαρυφορτωμένο φάκελο και να μοιράζει χαρτούρα ... Μιλάμε για πολύ χαρτί. Άρθρα δικά του. Φυλλάδια. Βιβλία. Φωτοτυπημένα άρθρα και δημοσιεύματα που του έκαναν εντύπωση και σαν ‘’Μύστης’’ ιδεών αποζητά με την κυκλοφορία όλου αυτού του υλικού να τους κάνει κοινωνούς – γνώστες – ενεργούς πολίτες και να προκαλέσει το ενδιαφέρον τους.

Δεν περιορίζει την δράση του μόνο εδώ. Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που επισκέπτεται  το Μυροβόλο νησί μας και εξετάζει αφιλοκερδώς ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Επί σειρά ετών γύριζε τα χωριά ή επισκέπτονταν για να εξετάσει φυλακισμένους.

H εικόνα σύμβολο της παρουσίας του γιατρού Τάσου Τριπολίτη στο Μυροβόλο νησί της Χίου μας και στον αγαπημένο του Βροντάδο 

Δεν περιόριζε την κοινωνική  του προσφορά και δραστηριότητα μόνο σε αυτά. Είναι μέλος σε πάρα πολλά Χιώτικα Σωματεία , ιδρύματα και όχι μόνον. Σε κάμποσα από αυτά διετέλεσε και πρόεδρος. Δεν τα απαριθμώ γιατί όλο και κάποιο θα ξεχάσω. Είναι τόσα πολλά. Η επαγγελματική του ειδικότητα  Ιατρός – Αγγειοχειρουργός.

Αυτός είναι ο Βρονταδούσης,  Αναστάσιος Τριπολίτης. Ο άνθρωπος που πρόβαλε όσο κανένας άλλος στην Αττική γη, τους Μεγάλους Χιώτες Ευεργέτες, άγνωστους στο ευρύ κοινό, ασχέτως αν τα βήματα, μας φέρνουν πολλές φορές στα σκαλοπάτια αυτών των οίκων Χιακής ευπραγίας.

Την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε, έψαξε να με βρει, για να μου δώσει, με μια συγκινητική αφιέρωση, ένα πανέμορφο, καλογραμμένο βιβλίο 422 σελίδων, με τίτλο «επί παντός επιστητού» Το Βιβλίο του! Φυσικά και δεν θα μπορούσε να είχε άλλο τίτλο. Το εξώφυλλο λειτουργεί σαν πρόλογος και σε προϊδεάζει με τι θα ασχοληθεί  το ανήσυχο πνεύμα του Γιατρού μας.

Πάνω ο Χριστός μας. Κάτω δεξιά ο Θείος Όμηρος , παραδίπλα του ο Ιπποκράτης και ανάμεσα τους η ψυχή του …Η Χίος μας !

Ευχαριστεί τον Θεό κατ΄ αρχάς για να ακολουθήσουν οι γονείς , οι δάσκαλοι, η σύζυγος του και το «Ίδρυμα Τσάκος», για την συμβολή του στην έκδοση.

Το βιβλίο του το χωρίζει σε επτά ενότητες. Είναι οι επτά πυλώνες της ζωής του  : Όμηρος – Θρησκεία – Θάλασσα – Κοινωνικά, ιστορικά θέματα – Ιατρικά Θέματα – Το Δρομοκαϊτειο και σαν γνήσιος  καλόκαρδος Χιώτης δεν θα μπορούσε να μην κλείσει με Εύθυμα θέματα.

Λίγες οι φωτογραφίες και ακόμα λιγότερες αυτές που τον απεικονίζουν,  για να μην φορτώσει  με όγκο το βιβλίο. Σκοπός του φίλου γιατρού Τάσου Τριπολίτη είναι να αφιερώσει το εξαιρετικό πόνημα του σε κάποιο ίδρυμα ώστε τα έσοδα από την πώληση του να διατεθούν όλλα για φιλανθρωπικούς σκοπούς… ! 

 Εσείς τι λέτε ;     

Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης

Δεν αξίζει τον κόπο όλοι οι Χιώτες και όχι μόνο να συμβάλουμε στην ευόδωση αυτής της σκέψης ώστε να την ακολουθήσουν και άλλοι ;  

Αλήθεια … Δεν έχετε απορία  να διαβάσετε τα λόγια του φλογερού Γιατρού μας, βοηθώντας  παράλληλα τον σκοπό;

Ολόψυχα εύχομαι Καλή κυκλοφορία και καλό διάβασμα…. Ειλικρινά δεν θα χάσετε … Δεν σας ζητά τίποτα από «ΑΓΑΠΗ», συγχωρώντας σφάλματα και όποιες παραλήψεις του.

Μιχάλης Καριάμης

Πλοίαρχος Ε.Ν

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ ΣΤΟ ΔΕΚΑΕΤΕΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΛΙΒΑΝΟΓΛΟΥ

(Ι. Μητροπολιτικός Ναός Χίου, Σάββατο 03/02/2018)

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου- Κήρυκα του θείου λόγου

<<Δίκαιος εάν φθάση τελευτήσαι, εν αναπαύσει έσται>> (Σοφ. Σολομώντος Δ΄, 7)

Σεβασμιώτατε, πάτερ και Δέσποτα,

Περιποιεί ιδιαίτερη τιμή το γεγονός ότι, σεπτή εντολή και ευλογία Σας, τούτη την ημέρα δεόμεθα ιδιαιτέρως υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αειμνήστου αδελφού μας, Ευαγγέλου Αλιβάνογλου, θεολόγου και Ιεροκήρυκος, επί τη συμπληρώσει 10 ετών από την εις Κύριον εκδημίαν του.

Αναφέρω <<περιποιεί ιδιαίτερη τιμή>> για δυο λόγους: Πρώτον, διότι ερχόμεθα να μνημονεύσουμε του ονόματός του, μετά των μακαριστών προκατόχων Σας, αοιδίμων Αρχιερέων και ποιμεναρχών της Μητροπόλεώς μας, Και δεύτερον, διότι, χάριτι Θεού, σήμερον τιμάται η μνήμη των 3 Αγίων της τοπικής μας Εκκλησίας, Σταματίου, Νικολάου και Ιωάννου (των εκ Σπετσών) οι οποίοι έλαβαν τον στέφανον του μαρτυρίου στις 3 Φεβρουαρίου 1822 στην κεντρική πλατεία (Βουνάκι) της Χίου, για του Χριστού την πίστη την Αγία, ραίνοντας με το τίμιο αίμα τους τη χιακή γη.

Αυτή τη χιακή γη όργωνε –κυρίως πεζή- ο αείμνηστος αδελφός Ευάγγελος, προκειμένου να κηρύξει τον λόγο του Θεού σε όλο το νησί μας. Έχοντας ως ορμητήριό του τη φιλόξενη αίθουσα της Πνευματικής Εστίας <<Αλέξανδρος Γκιάλας>> και λατρευτικό κέντρο τον Ι. Μητροπολιτικό Ναό –στον οποίο και βρισκόμεθα– ανέπτυσσε μια έντονη πνευματική και εποικοδομητική δραστηριότητα προς δόξαν Θεού και ωφέλεια ανθρώπων.

Γεύτηκα κι εγώ προσωπικώς των θείων αυτών δωρεών της Πνευματικής Εστίας από την παιδική μου ηλικία. 

Η Εστία φρόντιζε να μας διδάσκει τον λόγο του Θεού, μα δεν παρέλειπε να μεριμνά και για την ψυχαγωγία μας, διαπλάθοντας και διαμορφώνοντας συνειδήσεις αλλά και χαρακτήρες.

Για όλα τούτα μεριμνούσε και συντόνιζε ο αείμνηστος Ευάγγελος. Και εκτός από αυτά πόσα ακόμη είχε να κάνει: Παρηγορητική σε οικογένειες, Κηρύγματα καθόλη τη διάρκεια του έτους σε Ιερούς Ναούς της Μητροπόλεώς μας, την επιμέλεια του Βιβλιοπωλείου της ΄΄Ζωής΄΄ στη Χίο, τις συνδρομές της ΄΄Ζωής΄΄ και της ΄΄Ζωής του Παιδιού΄΄, επισκέψεις στο Γηροκομείο, το Νοσοκομείο, τις Φυλακές, κ.α. Πολλές φορές τον συνόδευσα σε αυτές.

Ποτέ του δεν δέχθηκε να λάβει ούτε μια δραχμή από οποιονδήποτε. Κι αν κάποτε κάποιος επέμενε μετ΄επιτάσσεως να διαθέσει κάποιο ποσό εις μνήμην των γονέων του ή υπέρ υγείας του, ο κύριος Ευάγγελος αμέσως έκοβε τη σχετική θεωρημένη απόδειξη και τα χρήματα διετίθεντο για την Εστία, τις Κατασκηνώσεις και την Αδελφότητα.

Ο ίδιος ασκητικός, πράος, ακτήμων, λιτοδίαιτος, με έντονο ζήλο και φόβο Θεού, άριστος γνώστης της κηρυκτικής Θεολογίας. Πιστός στις αρχές του Ευαγγελίου και της αδελφότητας, υπόδειγμα πιστού χριστιανού και Κήρυκα του Θείου λόγου. Αρκείτο να ζει μέσα σε ένα δωμάτιο δίχως ιδιαίτερη θέρμανση, με μια ξυλόσομπα η οποία έπρεπε να ζεστάνει έναν μεγάλο χώρο, που ήταν ολόκληρη η πελώρια αίθουσα της Εστίας. Δίχως μισθό, δίχως επιδόματα και δίχως να έχει το παραμικρό περιουσιακό στοιχείο, ούτε για δείγμα. Εφάρμοζε στη ζωή του τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: <<έχοντες διατροφάς και σκεπάσματα τούτοις αρκεσθησόμεθα>> (Α΄ Τιμοθ. ΣΤ΄, 8).

Θεολόγος που έτρεχε απ΄ άκρη σ΄ άκρη στο νησί να κηρύξει το Ιερό Ευαγγέλιο μη έχοντας μεταφορικό μέσο, γυρίζοντας χειμώνα – καλοκαίρι από τα άγρια χαράματα, να μεταβεί στα χωριά <<ίνα ο λόγος του Κυρίου τρέχη και δοξάζηται>> (Β΄ Θεσσαλ. Γ΄, 1).

Αυτός ήταν ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΛΙΒΑΝΟΓΛΟΥ: Χριστιανός Ορθόδοξος και Θεολόγος με κεφαλαία γράμματα, όπως ακριβώς θέλει η Εκκλησία και ο Χριστός μας τους πραγματικούς Θεολόγους.

Υπηρέτησε στη Χίο πάνω από 30 χρόνια αφήνοντας τις καλύτερες των εντυπώσεων σε χιλιάδες πιστούς που τον γνώρισαν. Όσοι νέοι τον γνώρισαν μέσα από το Κατηχητικό και την Εστία βρήκαν στο πρόσωπό του τον λαϊκό Ιεροκήρυκα των πόλεων και των χωριών, που υπέδειξε έμπρακτα με την όλη βιωτή του τον δρόμο της εκπληρώσεως του καθήκοντος.

Τα τελευταία χρόνια πληροφορήθηκα ότι ο άνθρωπος αυτός δεν είχε καν βιβλιάριο υγείας, δεν είχε εγγραφεί σε κανένα ασφαλιστικό ταμείο και δεν επεδίωξε ποτέ να έχει την παραμικρή απολαβή. Τούτα όλα με τη δική του θέληση. Και όταν πλέον, σοβαρά προβλήματα υγείας τον κατέβαλαν σωματικά και οδηγήθηκε από χριστιανούς εδώ της Χίου στο Νοσοκομείο, τότε με τη μέριμνα ευλαβών αδελφών έγινε η σχετική διαδικασία και του χορηγήθηκε Βιβλιάριο υγείας ανασφαλίστου υπερήλικα.

Στα στερνά έτη της επιγείου ζωής του, εύδιο λιμάνι βρήκε στην Αγ. Παρασκευή Αττικής όπου και οι εγκαταστάσεις της αγαπημένης του Αδελφότητας, της ΄΄Ζωής΄΄ στην οποία και παρέμεινε για να βρίσκεται σε διαρκή ιατρική παρακολούθηση και νοσηλεία. Η αδελφότητα τον περιποιήθηκε όπως έπρεπε και τον φρόντισε με μεγάλη επιμέλεια.

Η βουλή του Θεού τον κάλεσε, πλέον, κοντά Του. Έτσι, στις 26 Δεκεμβρίου 2007 η μακαρία του ψυχή αναχώρησε για τον Δημιουργό της, Αυτόν που υπηρέτησε πιστά εκ νεότητός του ο λαμπρός σκαπανέας της διάδοσης του Ευαγγελίου.

Σεβασμιώτατε,

Περατώνοντας τη σύντομη τούτη αναφορά στον αδελφό μας, Ευάγγελο Αλιβάνογλου, διατηρούμε στη μνήμη και την καρδιά μας τις αρετές που τον διέκριναν και που τον κατέστησαν ως το πρότυπο εκείνο του χριστιανού, του θεολόγου, του Ιεροκήρυκα, που επάξια μπορεί να χαρακτηριστεί ως <<άνθρωπος του Θεού>> όντως.

Του ανθρώπου που απετέλεσε για εμάς παράδειγμα προς μίμηση, ήδη από τα μαθητικά μας χρόνια.

Είμαι βέβαιος, ότι και υμείς, Σεβασμιώτατε, μνημονεύετε του ονόματός του, ενθυμούμενος αυτόν για την πίστη και την πραότητά του, καθώς και την καρτερία με την οποία υπέμεινε την ασθένεια του σώματος κατά τα τελευταία έτη της επιγείου βιοτής του.

Είη η μνήμη αυτού αιωνία.-