ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

καλημέρα...!

Μανώλης Γ. Φύσσας

Στο χωριό μου τα Καρδάμυλα την ημέρα της πρωτοχρονιάς, λεμέ καλημέρα όλη μέρα από το πρωί ως το βράδυ.....

Πολλοί, θυμούμαι... στα παιδικά μου χρόνια το εφάρμοζαν αυτό και τη δεύτερη μέρα του χρόνου...

Ίσως αυτή η έμφαση να ήταν κάτι περισσότερο από συμβολισμός η ξόρκι...

Κατά τη γνώμη μου αυτό το έθιμο ήταν η έμφαση των κουρασμένων βιοπαλαιστών στο να βλέπουν και να θέλουν να βλέπουν την ζωή με αισιοδοξία.

Ήταν ένας τρόπος καθιέρωσης της θετικής σκέψης και του θετικού κλίματος.

Όταν μάλιστα εκείνα τα χρόνια υπήρχαν εντονότατες κοινωνικές αντιθέσεις...  φτώχεια... και η ζωή ήταν και σκληρή και εν πολλοίς αχάριστη...Ήταν η εποχή που κυριαρχούσαν και πολλές χιουμοριστικές ατάκες του τύπου «η φτώχεια θέλει καλοπέραση...»

Αλλά και η ζωή όπως και τώρα, είχε και τις πολύ δυσάρεστες ανατροπής της σε όλα τα επίπεδα

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΟΔΥΝΗΣ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ...!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΜΕ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΗ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ...

ΜΕ..

ΑΓΙΑ ΣΑΝΙΔΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Μπάμπης Ζωντός

Αντιπρόεδρος  
''ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.''

Αγαπητέ Φίλε και Συνάδελφε

Καπετάν Μιχάλη Καριάμη

Διάβασα το «Παράθυρο της Ελπίδας σου», με ημερομηνία τέλη Δεκεμβρίου 1995. Δεν θα αναφερθώ καθόλου στη δυνατή σου πέννα και στο Λογοτεχνικό σου ταλέντο. Γιατί είναι χάρισμα Θεού και δωρεά του Πατέρα σου και της Μητέρας σου, όπου σου τα προσέφεραν στην απειροελάχιστη μοριακή και αρχική σου ύπαρξη. Όμως, δεν ξέρω από πού να αρχίσω . Προσπαθώ να βρω τα πρώτα και βασικά ερεθίσματα. Την αρχική άντληση δύναμης, για την εξουδετέρωση του Ψυχικού σου Μαρτυρίου και της περιπέτειας σου. Πιστεύω ακράδαντα σε τούτη τη Ψυχική Δύναμη. «Η πίστη σου σε έσωσε», κατά Χριστόν διδασκαλία. «Συν Αθηνά και χείρα κίνει», κατά την ρήση του Αρχαίου Ελληνικού Πανθέου.

                                                                     

Όμως η γυναίκα σου, η Φωτεινή σου, με την αγάπη της, αλλά και η δική σου για την ύπαρξη σου, τα παιδιά σου, έβαλε στα χέρια σου και στο μυαλό σου,  την «Αγία Σανίδα Σωτηρίας σου».                                                      

Έγινε η μετάλλαξη της ύλης. Άκουσε και ακολούθησε κατά γράμμα και αυστηρά την Πνευματική σου Δύναμη της Θέλησης. Της Δικής σου, της Φωτεινής σου, των Παιδιών σου και ο Θεός, συμφώνησε απόλυτα. Αυτά είναι τα επακόλουθα της Πνευματικής θεϊκής Δύναμης, που αντλεί η Ψυχή του κάθε δυνατού χαρακτήρα. Όπου η Πίστη επιδρά   καθολικά και υποτάσσει την Ύλη.  Αυτό είναι ένα θαύμα παράξενο, ανάμεικτο πνευματικά, προς μίμηση  πολλών που έχουν μπερδέψει την εφήμερη παρουσία τους, γιατί αγνοούν την πνευματική δύναμη και θέληση οποιουδήποτε Δημιουργού, που (κατευθύνει και υποτάσσει την ύλη). Δεν επεκτείνομαι περισσότερο, προς αποφυγή… Χαίρομαι που είσαι σήμερα καλά κοντά μας και στην οικογένεια σου.                                                          

Συγχαρητήρια για την δύναμη και το κουράγιο σου, την αγάπη σου για την Ζωή, που απαρτίζουν τα αγαπημένα σου πρόσωπα, παιδιά, σύζυγος, εγγόνια, φίλοι κλπ. Σήμερα όμως, θα προσθέσω ένα μικρό λιθαράκι στην πίστη σου, όπως έλεγαν και οι Αρχαίοι Στωικοί Φιλόσοφοι. «Χαίρε και χαίρου, μηδέ αγανακτείς  και σ’ εαυτόν λυπείς , διότι το φέρον και πάλι σε φέρει». Χρόνια Πολλά – Χαρούμενα Χριστούγεννα – Καλή Χρονιά – Υγεία – Χαρά – Ευτυχία – Αγάπη σε όλους. Όλοι μας έχουμε την ανάγκη των αγαθών.

Με ιδιαίτερη Εκτίμηση και Συναδελφική Αλληλεγγύη

                                                            

Αθήνα 24 – 12 - 2016

ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ … ΑΓΚΥΛΩΣΕΙΣ Ή ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ;

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου

      Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει γίνει ΄΄της μόδας΄΄ να αρθρογραφούν κάποιοι αριστερίζοντες (υπάρχει διαφορά με τους Αριστερούς) και μεταξύ άλλων να χρησιμοποιούν χωρία (περικοπές) της Αγίας Γραφής, στην ανέλπιδα και ανεπιτυχή προσπάθειά τους να πλήξουν τους ανθρώπους της Εκκλησίας. 

    Έτσι, π.χ. με αφορμή το μεταναστευτικό ζήτημα, επικαλούνται τον ανθρωπισμό, την αλληλεγγύη, κλπ., έννοιες καθόλα σωστές και εκ των πραγμάτων αποδεκτές, ως μέρος της σύστασης της κατά Θεόν και άνθρωπον αγάπης και πίστης.

    Άλλοτε, πάλι, επιχειρούν να ψέξουν άτομα εμπλεκόμενα στη διοίκηση της Εκκλησίας, γιατί δεν έπραξαν το Α΄ ή το Β΄. Και διερωτώμαι: Οι ψευτοαριστερίζοντες αυτοί έχουν τόσο πορωθεί, έχουν τόσο διαστραφεί, που έχουν το θράσος να κρίνουν άλλους ανθρώπους ανήκοντες σε μια πίστη ή ιδεολογία που εκείνοι δεν δέχονται; 

    Δηλαδή, με δυο λόγια, ένας φασίστας μπορεί να ψέξει έναν δημοκράτη εάν αυτός έπραξε κάτι σύμφωνα με την ιδεολογία του; Ασφαλώς όχι. Όμως, έναν ομοϊδεάτη του, όχι μόνο μπορεί αλλά, επιβάλλεται να τον κρίνει εάν είναι ή όχι υποκριτής. 

    Συνεπώς, άνθρωποι που δεν πιστεύουν στον Χριστό, που δεν πατούν στην Εκκλησία, σε Ναό, που δεν παντρεύονται, δεν Κοινωνούν, που έχουν καταδυναστεύσει το βίο τους από τη σύγχρονη μάστιγα της ελευθεριότητας (που πλήττει και αμαυρώνει την πραγματική ελευθερία του ανθρώπου, καθιστώντας τον υπόδουλο της εξάρτησης αυτής της ελευθεριότητας) γιατί κρίνουν τους ανθρώπους της Εκκλησίας και γενικότερα όσους πιστεύουν; Τι είναι αυτό; Αριστερή… αγκύλωση ή υποκρισία;

    Αυτοί που λένε στη συντριπτική πλειοψηφία του λαού (που πιστεύει) να μην τους κρίνουν (για τις όποιες επιλογές τους), κρίνουν τους πάντες και τα πάντα, ρίπτοντες μύδρους κατά Κληρικών και λαϊκών. 

    Αυτοί που ζητούν χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους και ζητούν να αντιμετωπίζεται η Εκκλησία ως ιδιώτης ή εταιρία (!), έρχονται τώρα και Την κατηγορούν (!) γιατί –λέει– κάποιοι άνθρωποι που την υπηρετούν (ως Επίτροποι, κλπ) είναι ανάλγητοι, απάνθρωποι, ρατσιστές, κλπ. μπούρδες ψευτοαριστερών κρυφοφασιστάκων. Σημειωτεόν δε ότι, πλείστοι όσοι εξ αυτών των αριστεριζόντων είναι είτε ανεπάγγελτοι, είτε επαγγέλλονται λάθρα, κλέβοντες το Κράτος, με παράλληλες δουλειές, ΄΄μαύρες΄΄ δουλειές, φοροδιαφεύγοντες, κλπ. Μιλάμε για τέτοιους δημοκράτες και πατριώτες της ελευθερίας… 

    Είπαμε: Στις ημέρες μας βρήκαν πλήρη απήχηση τα λόγια του Ουίνστον Τσόρτσιλ  ότι, <<θα έλθει ημέρα που, οι μεγαλύτεροι φασίστες, θα προβάλλονται ως αντιφασίστες>>.

    Έτσι, λοιπόν, αυτοί που κατέστρεψαν (ηθικά αλλά και οικονομικά) την Ελλάδα, αυτοί που συμμαχούν με κράτη που κάνουν πολέμους, που βομβαρδίζουν αμάχους, απροστάτευτες γυναίκες και παιδιά, αυτοί που με ψέματα κατέλαβαν την εξουσία και έγιναν τρισχειρότεροι των προκατόχων τους, έρχονται σήμερα με περισσό θράσος να μιλούν για ανθρωπισμό και να ψέγουν την Εκκλησία (!). 

    Αυτοί όλοι μου θυμίζουν τον Ηρώδη. Καταλαμβανόμενοι από παράλογο και ιδιοτελή φόβο να διοικήσουν, διώκουν –είτε απροκάλυπτα είτε συγκεκαλυμμένα– όχι, πλέον, μόνο το νήπιο των Χριστουγέννων (Χριστό), αλλά και την Εκκλησία Του (λαό).-

   

     ΥΓ.: Άσχετο, αλλά και σχετικό, με τα παραπάνω. Γνωστό πολιτικό κόμμα, λαλίστατο και διοργανώνον <<αντιρατσιστικές και αλληλέγγυες>> διαδηλώσεις εν Χίω, διαθέτει τριώροφο κτίριο στην πόλη, το οποίο θα μπορούσε τις κρύες ημέρες και νύκτες του χειμώνα να φιλοξενήσει τουλάχιστον 50 γυναικόπαιδα από τη Σούδα, να μην ξεπαγιάσουν. Δεν είδαμε να έχει την ευαισθησία αυτή. Αλλά είχε την ευαισθησία να επικρίνει την τοπική Εκκλησία για τις ενοριακές αίθουσες…!!! Αγκύλωση ή υποκρισία;

ΤΑΣΣΩ ΓΑΪΛΑ ΓΙΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΥΚΝΗ

Βιβλιο-Παρουσίαση

Λευτέρη Πυκνή

Όσα πάνε κι’ όσα έρθουν στο Μυαλό και την ζωή

Ο Λευτέρης Πυκνής γεννήθηκε στη Χίο όπου και ζει μόνιμα. Πολυπράγμονας και πολύπλευρος χαρακτήρας με αρκετά σοβαρή μόρφωση και ποικίλες επαγγελματικές δράσεις, από το 2014 και μέχρι το 2016 κυκλοφόρησε 3 βιωματικά βιβλία από τις εκδόσεις< άλφα πι>- Χίος. Αυτή υπήρξε και  η πρώτη του εμφάνιση στο χώρο του βιβλίου.

Αντιθέτως, στο δύσκολο χώρο της αρθρογραφίας ’μπήκε’ πολύ νωρίς και μόλις στα 17 του χρόνια όντας μαθητής της Ε’ τάξης Γυμνασίου και το έτος 1964.

Σε αυτό το πρώτο του άρθρο ο νεαρός Λευτέρης αναφερόμενος στην επιλογή επαγγέλματος από τους νεαρούς της ηλικίας του γράφει: -Το επάγγελμα να γίνει γι’ αυτούς όχι μια νεκρή, μια στεγνή απασχόληση, που να τους προσφέρει χρήματα και να λύνει τις βιοτικές τους ανάγκες, αλλά κάτι που θα τους γεμίζει την ζωή τους με νόημα, κάτι που θα το αγαπήσουν με την ψυχήν τους.

 Στάση ζωής, δόγμα που το τήρησε ο ίδιος στη μακρόχρονη ενασχόληση του με ποικίλα επαγγέλματα τα οποία θωράκισαν τον ακρίτα-αρθρογράφο με εμπειρίες και βιώματα αποτυπωμένα-στο  πέρασμα  των 10ετιών- σε έντυπα του νησιού του.

Αρκετά, λοιπόν, νωρίς δημοσιεύει την πρώτη του εργασία στο μαθητικό περιοδικό ΕΡΜΗΣ για να συνεχίσει με συνεργασίες στις τοπικές εφημερίδες Πρόοδος και Χιακός Λαός και τα 2 ιστορικά του Αιγαίου έντυπα . Όλα αυτά στην 10ετία του 1960, μια ‘σιωπή’ αρκετά μεγάλη και στη 10ετία του 2010 επανέρχεται δριμύτερος στην αρθρογραφία με πολλές δημοσιεύσεις στον έντυπο τοπικό τύπο και τις εφημερίδες Αλήθεια και Χιώτικη Διαφάνεια καθώς και στα ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε.

                               

                                                           Λευτέρης Πυκνής

Όσα πάνε κι’ όσα έρθουν στο Μυαλό και την ζωή ο τίτλος της νέας κυκλοφορίας του Λευτέρη Πυκνή, βιβλίο όπου ο ικανός αρθρογράφος συγκέντρωσε τη μέχρι σήμερα ηλεκτρονικώς και εντύπως δημοσιευμένη  αρθρογραφία του κι όπου  καίτοι αυτοδίδακτος αποδεικνύει ότι ξέρει να χειρίζεται με ευστροφία όποιο θέμα επιλέγει και να το φέρει εις πέρας με τον πιο κατάλληλο τρόπο. Στα άρθρα του ο Λ. Π., ενώπιος του εαυτού του και του περιβάλλοντος και με όπλο του την γλωσσική του επάρκεια, γλωσσική δεξιότητα και οικονομία αφήγησης επιχειρεί να καταγράψει βιώματα ή εμπειρίες και ταυτόχρονα και πάντα με ειλικρινείς προθέσεις επιχειρεί αποφασιστική προσέγγιση στα θέματα που απασχολούν την κοινωνία. Θέματα που δεν κινούνται αμιγώς στον Χιακό κόσμο , παράδειγμα τα πολιτικά του άρθρα. Εδώ,- στα πολιτικά- αρθρώνει αρκετές φορές λόγο οξύ, πεισματώδη μα συνάμα αξιοπρεπή και ουσιαστικό. Επιλέγει ο αρθρογράφος ως στόχο του –στα πολιτικά κυρίως άρθρα του- συχνά σαφώς τη ρήξη ενώ το πεδίο που κινείται αυτή η προσπάθεια είναι η πολιτική σκέψη συνδεδεμένη με τόνο προκλητικό, σαρκασμό και μια γενικότερη επιθετικότητα που ίσως να βλάπτουν μερικές φορές το αποτέλεσμα και να δημιουργούν μια αίσθηση απαράδεκτης ευκολίας. Στον επίλογο του βιβλίου ο Λ. Π. σημειώνει:-ο αυθορμητισμός και η συμπεριφορά μου πολλάκις ξεπέρασαν τα εσκεμμένα… τα γραπτά μου πολλές φορές είναι πολύ καυστικά… Τα ερεθίσματα της συγκεκριμένης στιγμής πιστεύω ότι είναι η πραγματικότητα των γεγονότων, ενεργειών και πράξεων και δεν μετανιώνω για ότι έχω γράψει…

   

Λευτέρης Πυκνής

Αυτοκριτική του Λευτέρη Πυκνή απάντηση στο προηγηθέν σχόλιο μου.

Απρόβλεπτος χαρακτήρας ο Λευτέρης Πυκνής , άνθρωπος με έντονο χιουμοριστικό πνεύμα , ηθικές αρχές, καλλιέργεια και κουλτούρα, έτοιμος πάντα να υπερασπιστεί τα πιστεύω του, πατρίδα και θρησκεία. Ακρίτας…

Με γλώσσα ρέουσα και γλαφυρή περιγράφει, σχολιάζει, σατιρίζει και καυτηριάζει γεγονότα, καταστάσεις και αδιέξοδα της εποχής. Αυτό δηλαδή που οφείλει να πράττει με την πένα του κάθε καλός αρθρογράφος και σχολιαστής επικαιρότητας.

Το βιβλίο θα το χαρακτηρίσω μια μικρή πετυχημένη επισκόπηση –κοινωνική και πολιτική- των χρόνων γραφής των άρθρων του συγγραφέα, βιβλίο λίγο’ ενοχλητικό’ για κάποιους θιγόμενους όμως κατά την άποψή μου αυτή είναι και… η γοητεία του.

Εξωστρεφής αρθρογραφική φωνή ο Λ.Π., παρά τις όποιες αντιρρήσεις αναμφίβολα πετυχαίνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και επιλέγει σκοπίμως το πράσινο χρώμα για το εξώφυλλο του βιβλίου του γιατί όπως γράφει στον πρόλογό του:- Πάντοτε το πράσινο είναι το χρώμα της ελπίδας.

Δείγμα του πολιτισμικού υπόβαθρου, των αρχών και της κουλτούρας του Λευτέρη Πυκνή η αφιέρωση του βιβλίου του στην ιατρό Αιματολόγο κ. Άννα Πηγαδίτου/διευθύντρια Αιματολογικού του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών και’ φύλακα άγγελο’ της οικογενείας του από το 1997 έτος που η κ. Α.Π. με την ιδιότητα θεράποντος ιατρού συνέβαλλε αποφασιστικά στην πλήρη αποκατάσταση της υγείας της σοβαρά ασθενούς-τότε- κόρης του αρθρογράφου. Ενώ, αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη

καλού λογοτεχνικού ταλέντου στον Λ.Π., που δείγμα της συναντάμε στο βιωματικό άρθρο του <Το γέρικο κυπαρίσσι> δημοσιευμένο στην εφημερίδα  Χιακός Λαός το 1967 και το οποίο άνετα κατατάσσεται στην κατηγορία των καλών διηγημάτων.

 Ελεγχόμενος τύπος, φιμωμένες ή κατευθυνόμενες πένες, χαρακτηριστικό του σύγχρονου τύπου. Για ελεύθερες φωνές άνευ λογοκρισίας απευθυνόμαστε σε έντυπα επαρχιακά και σε εκδόσεις βιβλίων όπως το προτεινόμενο.

Όσα πάνε κι’ όσα έρθουν στο Μυαλό και την ζωή /εκδόσεις «Άλφα πι»/Χίος 2016

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια

            

ΕΛΛΗΝΕΣ – ΕΛΛΑΔΑ

καπετάν Μπά,πης Ζωντός. 

Αντιπρόεδρος  ''ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.''

Φίλτατε Συνάδελφε

Καπετάν Μιχάλη Καριάμη

Σχετικά με το άρθρο σου:                                               «  ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ »   

              

1 - Αυτό που μου χάρισες και το διάβασα με αγάπη, πότισα τα μάτια  και την καρδιά μου, με το ίδιο συναίσθημα που είναι το «αλμυρό νερό».

2 – Πραγματικά είναι Άριστο Λογοτέχνημα. Είναι πεζό και ποίημα μαζί.

3 – Φιλοσοφικό. Επίσης είναι υπέροχο ! Έχεις τόσους διαλογισμούς, αναμνήσεις με αγάπη, με λατρεία, για τον αγαπημένο σου τόπο. (της Μάνας – Γης της Χίου).

4 – Νοσταλγικό, με ερωμένη τη θάλασσα, το νησί. Την Πατρίδα. Τα Νιάτα, τα όνειρα, τη δημιουργία μας … !

5 – Επίσης με μισητά πρόσωπα, τους εκάστοτε κρατούντες.

6 – Η πέννα σου, ο διαλογισμός σου και η μορφή της γραφίδας σου γενικότερα, είναι η όμορφη ιδιαιτερότητα  της αγάπης για την πατρώα γη, τη Χίο.

7 – Ιστορικό και Μνημειώδες για τους θαλασσοδαρμένους.

8 – Έχει η ψυχή σου το Μητρικό δέσιμο του παιδιού με της Μάνας στο στήθος της.  Το βυζαίνει για να θεριέψει, το πλάθει για να γίνει δυνατός – Μεγάλος – Τρανός – Γίγαντας όπως αυτή θέλει και το πετυχαίνει.

9 – Πώς να το κάνουμε, είσαι ένας νοσταλγός. Αιώνιος Έλληνας Ταξιδευτής !

                                Με ιδιαίτερη εκτίμηση

                                    Μπάμπης Ζωντός

                             

               

                                  Αντ/δρος Π.Ε.Σ.Π.Ε.Ν

                                  Κύμη  18 – 12 - 2016


Σχετικά : 

(      '' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ''   .  Μιχάλη Γ. Καριάμη:    ''ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ ''  http://parembasikariami.blogspot.com/2016/09/blog-post_24.html?  spref=tw   )

ΝΕΟ ΧΙΩΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ένα νέο, χιώτικο, βιβλίο από τις εκδόσεις <<Άλφα Πι>>

Λευτέρη Πυκνή

<<ΟΣΑ ΠΑΝΕ ΚΙ ΟΣΑ ΕΡΘΟΥΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ>>

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου-Τακτικού  Μέλους της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών

        Η γραφίδα είναι το απαύγασμα της ψυχής, ο καθρέπτης της ψυχής και του μυαλού εκείνου που γράφει και με τον τρόπο αυτό εξωτερικεύει τον εσωτερικό του κόσμο. Υπάρχει γραφίδα που ρέπει προς την καλλιτεχνία, αυτό είναι τάλαντο. Υπάρχει και γραφίδα που, με συγκροτημένο και νηφάλιο λόγο, μπορεί να δελεάσει προς την αρετή, προς τη σωφροσύνη, προς διδαχή ή επαναφορά στη σωστή σκέψη και πράξη. Υπάρχει, δηλαδή, γραφίδα που, εκφράζει μεν τον συγγραφέα, αλλά αποβαίνει και ωφέλιμος για τον αναγνώστη των κειμένων της.

        Μια τέτοια γραφίδα είναι και αυτή του αγαπητού μας συμπολίτη, Λευτέρη Πυκνή, ο οποίος συγκέντρωσε όλα του τα δημοσιεύματα, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι σήμερα και τα παρουσίασε μέσα από τον όμορφο και επιμελημένο τόμο του, υπό τον τίτλο <<Όσα πάνε κι όσα έρθουν στο Μυαλό και την Ζωή>>, από τις εκδόσεις <<Άλφα Πί>> του φίλου και κομψοτέχνη της ΄΄βιβλιοπλαστικής΄΄ Γιάννη Παληού.

        Στον τόμο των 230 και πλέον σελίδων, ο Λευτέρης Πυκνής προβάλλει τα κείμενα που ήλθαν στη δημοσιότητα την προαναφερόμενη χρονική περίοδο, μέσα από τον Χιακό Τύπο και επιμέρους εκδόσεις, κείμενα που εκφράζουν τους πόθους, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τους στοχασμούς ενός ανήσυχου και δημιουργικού πνεύματος της τοπικής μας κοινωνίας, με έντονη δραστηριότητα και πλούσιο βιογραφικό στο στίβο της ζωής.

        Το έργο αφιερώνει στην Ιατρό Αιματολόγο, Αννούλα Πηγαδίτου, Διευθύντρια Αιματολογικού του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, την <<Μπουμπουλίνα της ζωής, την φύλακα Άγγελο της οικογενείας μου από το 1997>>, όπως αναφέρει.

        Έτσι, στο εν λόγω βιβλίο μπορεί κανείς να διαβάσει κείμενα που αφορούν την πολιτική, την τοπική Αυτοδιοίκηση, την κοινωνική ζωή των κατοίκων της Χίου, αλλά και άρθρα εθνικού ή πολιτισμικού ενδιαφέροντος. Ανεξάρτητα εάν σε κάποια από αυτά συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος, εν τούτοις οφείλεται να αναγνωριστεί ότι, ο συγγραφέας τους τα έχει χαράξει με αποκλειστικό κριτήριο την αγαθή πρόθεση και την ελεύθερη βούλησή του για έκφραση γνώμης.

        Το συγκεκριμένο έργο του Λευτέρη Πυκνή είναι το τρίτο που εκδίδεται τα τελευταία χρόνια, μιας και έχουν προηγηθεί τα <<ΛΕΥΤΕΡΗΣ & ΙΟΥΛΙΑ- ΕΡΩΤΑΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ>> και <<ΕΝΑ ΣΩΜΑ, ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ, ΜΙΑ ΨΥΧΗ>> όπου αφορούν στον ισχυρό συζυγικό δεσμό του συγγραφέα με την εκλεκτή της καρδιάς του σύζυγο, αείμνηστη Ιουλία. Είχαμε δε την ευκαιρία να αναφερθούμε και σε αυτά εκτενώς σε προηγούμενα σημειώματά μας.

        Αποτελεί παρήγορο και ελπιδοφόρο στοιχείο η εκδοτική αυτή προσπάθεια του αγαπητού Λευτέρη Πυκνή και συνιστά το εφαλτήριο για την περαιτέρω ενδυνάμωσή της, μελετώντας, καταγράφοντας και προβάλλοντας πτυχές από τη ζωή μιας μέσης, ήσυχης, πολιτισμένης, φιλελεύθερης και δημιουργικής οικογένειας της Χίου μας, όπως είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία.

        Χαίρομαι ιδιαίτερα για τα βιβλία του Λευτέρη Πυκνή, για τις λαμπρές εκδόσεις <<Άλφα Πι>> του Γιάννη Παληού και για το γεγονός ότι, ο συγγραφέας ετοιμάζει ήδη την επόμενη, μεγάλη, εκδοτική του δουλειά την οποία θα μπορούμε, συν Θεώ, να καμαρώσουμε έπειτα από λίγα χρόνια. Τέλος, τον ευχαριστώ που πάντοτε με συμπεριλαμβάνει στους αποδέκτες των πονημάτων του.

Καλή και δημιουργική συνέχεια, αγαπητέ Λευτέρη, με υγεία και χαρά !.-      

Γ.Φ. Παπαδόπουλος

ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

καπετάν Μιχάλης Καριάμης στο βήμα του ''ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΑΝΤ. ΔΑΜΑΛΑ'' , ομιλεί με θέμα ''Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ''

Χθες  Τετάρτη 7/12/16 στο φιλόξενο και ζεστό  χώρο του Ιδρύματος ΑΝΤΩΝΗ ΔΑΜΑΛΑ απολαύσαμε την ομιλία του Μιχάλη Καριάμη για την Ελληνική Ναυτιλία. 

Μέσα στο ακροατήριο ήταν πολλοί εκλεκτοί  φίλοι και άνθρωποι της θάλασσας και του πνεύματος.

Η δυναμική του λόγου του ομιλητή ήταν φορτισμένη και παρέσυρε όλους μας σε συναισθηματική φόρτιση. 

Γιατί εκτός από τις ακριβείς ιστορικές αναφορές υπήρξαν συσχετισμοί και παραλληλισμοί με το πρόσφατο παρελθόν και με το σήμερα εξαιρετικά διδακτικό.     

Τα συναισθήματα μας ήταν σε μια διαρκή κορύφωση και ταυτισμένα με το αίσθημα του ομιλητή. Ο οποίος με μια εξαιρετική οικονομία λόγου αγκάλιασε το απέραντο αυτό θέμα της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας από την  Μυθολογία και την Ιστορία μέχρι σήμερα.

Ο φίλος μου  Μιχάλης Καριάμης, 
Πλοίαρχος Ε.Ν.  με την βαθιά ιστορική γνώση του. Την εξαιρετική κοινωνική και ιστορική του συνείδηση καθήλωσε το ακροατήριο του για άλλη μια φορά και το συγκίνησε. 

Ίσως γιατί τελικά πέρα από τις ιστορικές αναφορές του, υπάρχει κρυμμένος μέσα του ένας τρυφερός και ευαίσθητος ποιητής.

ΜΑΝΩΛΛΗΣ  ΦΥΣΣΑΣ
Μηχανικός Ε.Ν.