ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΡΙΚΟΥ

Αγαπητέ κ. Μιχαηλίδη,

Εν συνεχεία προηγηθέντων επανέρχομαι για την περίπτωση ανάδειξης του Κώστα Περρίκου, γιατί οι συγκυρίες την επιβάλλουν. Αυτός ο απόστολος της ειρηνικής συνεργασίας των λαών, που έκανε πόλεμο για να σταματήσουν οι πόλεμοι, διακηρύσσοντας  το δικαίωμα των ανθρώπων στην εργασία και πρόσβαση στη γνώση, ώστε να μπορούν να διακριθούν ανάλογα με την αξία τους μέσα σε καθεστώς ελευθερίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών για όλους, αποτελεί για τη χώρα μας, μπορώ να ισχυριστώ, το συγκριτικό της πλεονέκτημα. Είναι τα οράματα μιας προσωπικότητας που θα δώσουν ελπίδα στους εγκλωβισμένους που αργοσβύνουν μέσα στα λασπόνερα της Ειδομένης και θα ταρακουνήσουν τους παχύδερμους εταίρους μας.

Με κίνδυνο να φανώ φορτικός, υπενθυμίζω την ομόφωνη απόφαση 530/2013 του δημοτικού συμβουλίου Χίου, της οποίας καμιά πρόταση δεν υλοποιήθηκε από την τότε και διάδοχό της δημοτική αρχή.

Σχετική αίτησή μου προς το Δήμο Χίου της 20/01/2016 πρωτοκολλημένης με αριθμό 1494, χωρίς να έχει δοθεί απάντηση μέχρι σήμερα από τη Δημοτική Αρχή.

Υπολογίζοντας στην εγνωσμένη ευαισθησία σας

Δημήτρης Μελαχροινούδης

της άτυπης ομάδας Φίλοι Κώστα Περρίκου

Ο ΨΑΡΑΣ Η ΚΑΛΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΒΑΘΙ !!!

Η Χαριτόβρυτος, ναζιάρα και αρκετά ζωηρούλα Καλλί (Καλλιόπη) μετά Βαΐων και κλάδων, μετά το κορφολόγημα των νεαρών και όχι μόνο, στο κοντο-παραλιακό χωριό της Νότιας Χίου επιτέλους παντρεύτηκε τον Μιχάλη τον ψαρά.

Πέρασε κανένας χρόνος περίπου, γέννησε κι ένα όμορφο κοριτσάκι.

Ο Μιχάλης ήξερε τι γυναίκα πήρε, αλλά σου λέει τώρα πούκαμε παιδί θ’άνε φρόνιμη.

Έτσι ήσυχος κάθε βράδυ πήγαινε στο γιαλό κι έριχνε τα δίκτυα του στη θάλασσα. Ήταν η δουλειά του βλέπετε.

Η Καλλί  όμως είχε το διαβολάκι μέσα της.

Και μιας και ο Μιχάλης τα βράδια ψάρευε κι ήταν μονάχη της στο σπίτι, βρήκε κι αγαπητικό. Έτσι τα βράδια που ο Μιχάλης βρεχόταν στον γιαλό εκείνη ζεσταινόταν με τον αγαπητικό.

Ένα απόγευμα έπιασε δυνατός αγέρας κι έτσι ο Μιχάλης έμεινε στο σπίτι γιατί η θάλασσα ήταν φουρτουνιασμένη.

Ο αγαπητικός μη ξέροντας το, πήγε και κτύπησε την πόρτα της Καλλίς !!!

Αυτή το κατάλαβε και για να μην πάρει μυρωδιά ο Μιχάλης ο ψαράς, πηγαίνει στην κούνια του μωρού του τσιμπάει το κωλαράκι του και βάζει το μωρό τα κλάματα και ούρλιαζε !!!

Το παίρνει στην αγκαλιά της, Το κανάκευε και άρχισε να του τραγουδάει, πηγαίνοντας κοντά στην πόρτα που κτυπούσε κι’ άρχισε να λέει !!!

Αραϊ μπου φυσάς και την πόρτα τσαλαχάς, ο Μιάλης έν’ εδώ και ενέπηε στο γιαλό, άμε τώρα κι άλλη ώρα, άμα κατέβει στη χώρα !!!

Γιατί ο Μιχάλης μιας και είχε κακοκαιρία θα κατέβαινε στην χώρα για ψώνια το πρωί.

Και η Καλλί μας, συνέχισε να τραγουδάει μέχρι που ο αγαπητικός το κατάλαβε και έφυγε.

Αεράκι που φυσάς και την πόρτα χτυπάς (χαρχαλεύεις-γρατσουνίζεις) ο Μιχάλης είναι εδώ και δεν πήγε στο γιαλό.

Άντε τώρα φύγε και έλα πάλι άλλη ώρα που θα κατέβει στη χώρα !!!

 *                    *                     *

Και κλείνω το τριώδιο με κάτι πιο ευχάριστο, πιο ζωντανό και γαργαλιστικό από κοντο- παραλιακό  χωριό της βόρειας Χίου.

*                       *                     *

Έγινε ο γάμος των παιδιών, ακολούθησε μεγάλο γλέντι.

Τότε τα γλέντια γινότανε στα σπίτια στο χωριό, ή στην πλατεία του χωριού ή στην αυλή του σπιτιού έαν υπήρχε χώρος.

Οι καλές συμπεθέρες πήραν τους νεόνυμφους, τους ανέβασαν συνοδεία στον πάνω όροφο, από τις εσωτερικές σκάλες του σπιτιού τους πήγαν στο υπνοδωμάτιο και τους ευχήθηκαν καλούς απόγόνους και να περάσουνε καλά.                                                    Τα χρόνια εκείνα τα κρεβάτια ήταν δυο τρίποδα και έβαζαν πάνω χοντρές τάβλες και έστρωναν το στρώμα που φυσικά την εποχή εκείνη ήταν πολύ λεπτό όπως τα σημερινά παπλώματα.

Η νύφη άρχισε σιγά – σιγά να βγάζει το νυφικό της, μετά το μισοφόρι, το μπούστο, κι είχε απομείνει μόνο με το βρακί της.

«Άντε !!! λέει του γαμπρού βγάλε κ’ εσύ τα ρούχα σου !!!» Αλλά ο γαμπρός είχε πυρώσει βλέποντας την γυναίκα του να γδύνεται και η παντιέρα σηκώθηκε στα ύψη.Η νύφη έβγαλε και το βρακί της και ξάπλωσε στο κρεβάτι και περίμενε !!!

 Ο γαμπρός βιαστικά !!! Γρήγορα- γρήγορα πετά όλα του τα ρούχα και ορμά τρέχοντας να φθάσει στα επ’ ουράνια !!!

Πατάει όμως στην άκρη της τάβλας και με την φόρα που είχε πάρει σηκώνεται η τάβλα την τρώει μεσ΄ στα μούτρα του, τον παίρνουν τα αίματα, είδε τον ουρανό με τα’ άστρα και πέφτει λιπόθυμος μεσ’ τα μπούτια της νύφης γεμάτος αίματα ή μούρη του.

Η νύφη τρόμαξε και έβαλε τις φωνές και ζητούσε βοήθεια.

Αναψοκοκκινισμένες οι συμπεθέρες έτρεξαν να δουν τι συμβαίνει και μόλις αντικρίζουν το θέαμα η μάνα του γαμπρού περιχαρής λέει !!!

«ΑΧΟΥ κόρη μου !!! του πατέρα του έμοιασε !!! Που ρουφούσε την σούπα με λαιμαργία και στο τέλος έγλειφε και το ΓΑΒΑΘΙ !!!»

«Θα καλοπεράσεις !!! Θα ζήσεις ζωή χαρισάμενη !!! Μεσ’ την τρελή χαρά  !!!»

  

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ !!!

Χίος 19/02/2016

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΥΚΝΗΣ

Η ΜΑΥΡΗ ΚΑΙ Η ΑΣΠΡΗ ΓΑΤΑ

ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ ... !

Πραγματικές ιστορίες σε χωριά της κεντρικής Χίου

Η κυρία Πίτσα μετά από κακοτυχία της μοίρας, διότι ο γαμπρός της και η κόρη της χάθηκαν σε ναυάγιο ξέμεινε στη ζωή με την 10χρονη εγγονούλα της Πόπη.

Δυναμική γυναίκα γεμάτη ζωντάνια έπρεπε να σταθεί στα πόδια της και σαν μάνα και σαν πατέρας και φυσικά πολύ καλή γιαγιά και να αναθρέψει με τον καλύτερο τρόπο την εγγονούλα της. Την πρόσεχε σαν τα μάτια της, να μην της λείψει τίποτα.Η μικρούλα ήταν η ζωή της, η αναπνοή της, το είναι της

Όταν έκανε σκανταλιές για να μην την μαλώνει και την τιμωρεί της έλεγε κάθε τόσο: «Ε! που να κάτσει μαύρη γάτα στην ποδιά σου!» ή άλλη φορά: « Ε…! που να τρυπώσει μαύρη γάτα κάτω από την ποδιά σου!» ή « που να κάτσει μαύρη κάτα μες’ τα πόδια σου!» Η μικρή Πόπη αντιπάθησε τις μαύρες γάτες και τις φοβόταν.

Όταν έφθασε δώδεκα χρονών και ξαφνικά κάποια μέρα αντικρίζει με μεγάλο τρόμο να έχει φυτρώσει μαύρη μαλούπι στην ήβη τη ! Έπιασε τα κλάματα και τρέχει στην γιαγιά της και κλαψουρίζοντας τις φώναζε: « να που μου καταριόσουνα!

Έπιασαν οι κατάρες σου!

Έκατσε μαύρη γάτα μέσα στα σκέλια μου», και κλάμα η μικρή. «Πού; Να την παρηγορήσει η γιαγιά Πίτσα; «Κόρη μου να της λέει δεν είναι κακό, είσαι σε ηλικία που φυτρώνουν μαύρες τούφες». «Δες; Και ρώτα και τα άλλα κορίτσια της ηλικίας σου να δεις τι θα σου πούνε». « Όχι, όχι εγώ δεν τις ρωτώ, ντρέπομαι. Κατέβασε και συ το δικό σου βρακί να δω και την δική σου γάτα».Η γιαγιά Πίτσα τι να κάνει, κατεβάζει το βρακί της αλλά αμέσως η μικρή και πάλι πιάνει τα κλάματα.

«Ου…ου…ου… η δική σου γάτα είναι άσπρη, ενώ η δική μου είναι μαύρη!».

Και δώστου σύννεφο το κλάμα. Οπότε η γιαγιά Πίτσα της λέει το αμίμητο! « Πόπη μου όταν και η δική σου γάτα φάει όσα ποντίκια έφαγε η δική μου γάτα θ’ ασπρίσει και σένα!»

ΚΑΛΟ ΤΡΙΩΔΙΟ…!

Και μιας και άνοιξε το τριώδιο και μια μικρή περιγραφή από γεγονότα του εικοστού αιώνα σε κοντινά χωριά. Πρωταγωνιστές δυο σαΐνια, πανέξυπνα νιόπαντρα  παιδιά από τη πρώτη νύχτα του γάμου τους. Στο κάτω σπίτι που έμενε η μάνα της νύφης, περίμενε  με αγωνία να μάθει πως τα  πέρασαν και τι έγινε το πρώτο βράδυ το γάμου, διότι φοβόταν τα γεγονότα και το τι είχε διαδραματιστεί στο νυφικό δωμάτιο.

Αφού ξύπνησε η κόρη της και κατέβηκε στην κουζίνα για να πιει το γάλα της, η μάνα της άρχισε να την ψαρεύει για να μάθει τι έγινε, με τα δυο πανέξυπνα παιδιά. «Λέγε κόρη μου τι έγινε;  Όταν μείνατε μόνοι σας στην κρεβατοκάμαρα;». «Μου λέει ο Νικολής βγάλε το νυφικό σου. Τ’ έβγαλα κι εγώ. Ύστερα μου λέει βγάλε το μισοφόρι σου. Τ΄ έβγαλα κι αυτό.

Ύστερα πάλι μου λέει βγάλε και το μπούστο σου. Έβγαλα και το μπούστο μου. Νόμιζα τότε ότι θα με χρύσωνε με μαλάματα, αλλά μου λέει βγάλε το βρακί σου! Εγώ όμως ντρεπόμουνα  γιατί δεν είδα τίποτα χρυσά!» «Αλλά ο Νικολής μου λέει και πάλι άντε βγάλε και το βρακί σου. Έτσι κι εγώ το έβγαλα και το βρακί μου!»

Και με μεγάλη περιέργεια η μάνα ρωτάει την κόρη της: «κι ύστερα τι έγινε;». «Να! Έπιασε τη ξερή του και την έβαλε στην κατρουλήθρα μου!». «Μπράβο του κόρη μου καλά έκαμε!»

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!  ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ!

Χίος 14/02/2016

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΥΚΝΗΣ

ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ

ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Ήταν μετά τον εμφύλιο και την πείνα, περίπου την δεκαετία 1950-1960.

Πέτρινα και δύσκολα χρόνια.

Όλοι προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να βρουν μια δουλίτσα για να θρέψουν ως συνήθως τις πολύτεκνες οικογένειες τους.

Άλλος 4 παιδιά, άλλος 5,6,7,ακόμη και 24 παιδιά, πρόλαβα και γνώρισα μερικά απ’ αυτά στο χωριό μου.

Η Ναυτιλία περνούσε μεγάλη κρίση και για να μπαρκάρει κανείς ήθελε μεγάλο μέσον και να πληρώσει το λιγότερο  και 4 χρυσές λίρες.

Ο Κωστής φρεσκοπαντρεμένος 4-5 μήνες βρήκε καράβι για να μπαρκάρει. Έφυγε βέβαια πολύ ευχαριστημένος αφού άφηκε την γυναίκα του την Τζωγή  (Ζωή) γκαστρωμένη.

Έτσι όταν θα ξεμπάρκαρε με το καλό, πρώτα ο Θεός ξέρει μόνο, γιατί τα χρονικά εκείνα, έμπαιναν μέσα στο βαπόρι και ξεχνούσαν να βγούνε, διότι πότε θα ξανάβρισκαν δουλειά?

Έτσι έμεινε στο καράβι 30 μήνες γιατί ήταν νιόπαντρος !!!

Η Τζωγή είπεντο στην γειτονιά σε μερικές φιλενάδες της ότι είναι γκαστρωμένη κι’ αυτές άρχισαν να την περιπαίζουν, ότι ο Κωστής άφησε το παιδί χωρίς χεράκια και ποδαράκια ,λειψά, κι ότι δεν έπρεπε να φύγει ακόμη για να του βάζε και χεράκια και ποδαράκια.

Κατακλαμένη και βουρκωμένη η Τζωγούλα πήγε να βρει παρηγοριά στο παπά και να τον ρωτήξει τι να κάμει μιας και ο παπάς είχε 7 κόρες, ωραίες κοπέλες πια, και θα την καθοδηγούσε σωστά.

Το λέει του παπά, κι’ αυτός αμέσως δεν έχασε την ευκαιρία (ολίγον μουρντάρης), η παπαδιά είχε σιτέψει για καλά πια.

«Μεγάλη αμαρτία έκανε Τζωγή ο Κωστής σου, και πρέπει να δούμε τι θα κάμομε.»

Σε παρακαλώ παπά μου βοήθησε με να κάμω σωστό και γερό παιδάκι.

«Μην ανησυχείς της λέει, θα έρχομαι εγώ τα βράδια μόλις σκοτεινιάζει να μην σε κακολογούν και οι γειτόνισσες να σου βάζω χεράκια και ποδαράκια.»

Αφού έγινε πια 6-7 μηνών και φούσκωσε για καλά η κοιλιά της ο παπάς της λέει «τώρα πια το παιδί είναι γερό, σωστό μια χαρά, φτάνει πια.»

Γέννησε με το καλό ένα ωραίο αγοράκι, γεροδεμένο, και ωραίο.

Θ’ ήταν πια 20 μηνών όταν ξεμπάρκαρε ο Κωστής.

Με μεγάλη χαρά και περηφάνια βλέπει το γιο του και αναφωνεί

«ΠΩ !!! ΠΩ !!! Ένα παίδαρο που έκανα λεβέντη με χερούκλες σαν του ΗΡΑΚΛΗ !!!»

Γυρνά ξερά- ξερά και με βλοσυρό βλέμμα η Τζωγή και του λέει:

«Δεν ντρέπεσαι που μ’ άφησες το παιδί κι’ έφυγες χωρίς χεράκια και ποδαράκια, κι ευτυχώς να’ ναι καλά ο καημένος ο παπάς

που’ ρχότανε μετά τον εσπερινό κάθε βράδυ και του βάζε και χεράκια και ποδαράκια.

Ο Κωστής ξεροκατάπιε, έπνιξε την αγανάκτηση, το μένος, και το μίσος του, και ‘βαλε το μυαλό του να δουλέψει και να στρώσει σχέδιο με τι τρόπο να εκδικηθεί τον παπά.

Περάσανε δύο μέρες και κάνει επίσκεψη στο σπίτι του παπά με τις 7 πανέμορφες κόρες και την λεβεντογυναίκα  παπαδιά, να τον ευχαριστήσει που στάθηκε στην γυναίκα του όσον καιρό ταξίδευε.

Προσφέρθηκε μέχρι να ξαναμπαρκάρει να πηγαίνει καθημερινά να βοηθά τον παπά  και την οικογένεια του στα χωράφια και σ’ όλες τις δουλειές, για να βγάλει από πάνω του την υποχρέωση.

Ο παπάς το χάρηκε, τέτοιο βλάκα κα κορόιδο που βρήκε κι’ έτσι  άρχισε καθημερινά η συνεργασία.

Με διάφορα κόλπα και δολοπλοκίες, ο Κωστής μιας και στα λιμάνια είχε ξυπνήσει για τα καλά, άρχισε  σιγά- σιγά να κορφολογά τις κόρες, στο τέλος και την παπαδιά.

Αφού πέρασαν 3-4 μήνες οι γυναίκες του παπά είχαν γλυκαθεί

κι’ άρχισαν να ζηλεύουν μεταξύ τους πια θα πρωτοκορφολογήσει τον Κωστή καθημερινά.

Ο παπάς κάτι μυρίστηκε κι άρχισε να παρακολουθεί για να δει τι γίνεται μέσα στο σπίτι του.

Ο Κωστής το κατάλαβε και παρατηρούσε κι’ αυτός πότε ο παπάς θα κοίταζε από την μεγάλη κλειδαρότρυπα του σπιτιού διότι τρύπωναν

μέσα τα γένια του.

Οπότε κάποια στιγμή τον βουτά από τα γένια του τα δένει σφιχτά με χοντρό σπάγκο πάνω στη πόρτα και βγαίνει έξω και τον ξεβρακώνει.

Και του φωνάζει δυνατά με χαρά κι ευχαρίστηση.

«Εσύ παπά μου ΜΙΑ, αλλά εγώ ΕΝΝΙΑ !!!»

ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ !!!

ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Χίος 28/02/2016

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΥΚΝΗΣ