Εις μνημόσυνον αιώνιον

<<Η ψυχή αυτής εν αγαθοίς αυλισθήσεται>> (Ψαλμ. ΚΔ΄, 13)

Μοναχή ΚΟΡΝΗΛΙΑ (ΒΑΣΙΛΙΚΗ) ΚΑΡΑΖΟΥΡΝΑ (1941- +2016)

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου-Κήρυκα του θείου λόγου- Αντιδημάρχου Χίου

            Εξεδήμησε προς Κύριον, το Σάββατο της Α΄ εβδομάδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής (παραμονή της Ορθοδοξίας) η Μοναχή Κορνηλία (κατά κόσμον Βασιλική) Καραζουρνά ασκούμενη από νεαρή ηλικία στην Ιερά Σκήτη Αγίας Σκέπης Χαλκειού, πλησίον του αειμνήστου Γέροντος και Κτήτορος της Σκήτης, Οσίου Ιερομονάχου Κορνηλίου (Μαρμαρινού, +1975).

            Η μακαριστή Μοναχή Κορνηλία εξεμέτρησε το ζην αναλώνοντας ολόκληρη τη βιοτή της στη μοναστική ζωή, διακρινόμενη για την καλοσύνη, πραότητα, υπομονή και υπακοή της τόσο –αρχικά– στον Άγιο Γέροντα Κορνήλιο, όσο κατόπιν –μέχρι τα χρόνια πριν η σωματική ασθένεια την καθηλώσει στο κρεβάτι, επί έτη– και στην μακαριστή Γερόντισα-Ηγουμένη της Σκήτης Ευαγγελίστρια Μοναχή (Χούμη, +2004), μετά την εκδημία της οποίας παρέμεινε η τελευταία Μοναχή της αδελφότητος.

            Η Ιερά Σκήτη ανακαινίσθηκε πλήρως τα τελευταία χρόνια, με την επιμέλεια και μέριμνα του Αρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου Επιτροπάκη, νυν Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, ο οποίος –μαζί με φίλους και ευσεβείς προσκυνητές της Μονής, αλλά και ευσεβείς συντοπίτες της περιοχής– παρείχαν στη μακαριστή Κορνηλία τα ανθρωπίνως απαραίτητα για την αξιοπρεπή διαβίωσή της τα δύσκολα χρόνια της δοκιμασίας της. Τα χρόνια αυτά, η ίδια καρτερικά υπέμεινε τον πόνο της σαρκός, δίχως ποτέ να γογγύσει για όσα υπέστη, απεναντίας δοξολογούσε διαρκώς τον Θεό και επικαλείτο τις μεσιτείες της Υπεραγίας Θεοτόκου.

            Για την ιστορία και μόνο να σημειώσουμε ότι, από την ίδια Ιερά Σκήτη –και με Γέροντα και Πνευματικό τον π. Κορνήλιο (που έχει δείξει θαυμαστά σημεία)– ξεκίνησαν τον μοναχικό τους βίο, τόσο η μακαριστή Ηγουμένη της Ιεράς Νέας Μονής Μαριάμ (Μανιού, 1922- +2014), όσο και η μακαριστή Ηγουμένη της Ιεράς Μονής του Αγίου Ραφαήλ Μυτιλήνης Ευγενία (Κλειδαρά, 1929- +2013). Ο δε Γέροντας Κορνήλιος υπήρξε Πνευματικός και των αοιδίμων Μητροπολιτών, Χίου κυρού Χρυσοστόμου (Γιαλούρη, +1978) και Μηθύμνης κυρού Ιακώβου (Μαλλιαρού, +1984).

            Η κατά σάρκα οικογένεια της Μοναχής Κορνηλίας καταγόταν από την Μικρά Ασία, εκ της οποίας έφθασε στη Χίο και εγκαταστάθηκε στον Άγιο Γεώργιο Συκούση στις αρχές του περασμένου αιώνα.

            Πάντοτε θα ενθυμούμαι την Κορνηλία, καθώς και τη Γερόντισσα Ευαγγελίστρια η οποία με αγαπούσε ιδιαίτερα –και από τις νουθεσίες και τις διδαχές της ωφελήθηκα τα μέγιστα στον πνευματικό στίβο της αρετής, συνομιλώντας μαζί της ώρες ατελείωτες– και θα τις μνημονεύω στις προσευχές μου.

            Εξ αφορμής δε τούτης της δημόσιας μνείας, στη σκέψη μου ήλθαν άλλοι δυο άνθρωποι, οι οποίοι έχουν μεταστεί από τα γήινα προς τα επουράνια και ήσαν φίλοι και υποστηρικτές της Ιεράς Σκήτης της Αγίας Σκέπης: Ο θεολόγος Ευάγγελος Αλιβάνογλου και η Καλλιόπη (Πίτσα) Λιόλιου. Άνθρωποι του Χριστού και της Εκκλησίας μας, οι οποίοι στήριξαν τόσο την αείμνηστη όσο και την Ιερά Σκήτη ευρύτερα, μάλιστα σε εποχές πνευματικής ανάκαμψης της Μονής. Μνησθείη και τούτων Κύριος ο Θεός εν τη Βασιλεία Αυτού.

            Η Εξόδιος Ακολουθία της Μοναχής Κορνηλίας (Βασιλικής) Καραζουρνά τελέσθηκε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χίου κ. Μάρκο (ο οποίος και κήρυξε τον επικήδειο θείο λόγο, τονίζοντας –μεταξύ άλλων– τις αρετές του μοναχισμού, αλλά και την ματαιότητα του παρόντος κόσμου), το μεσημέρι της Δευτέρας 21/03, στην Ιερά Σκήτη Αγ. Σκέπης Χαλκειού, παρουσία πλειάδος Ιερέων και πιστών χριστιανών.

            Ας είναι η μνήμη της αιωνία. Καλό Παράδεισο, Καλή Ανάσταση, αδελφή

Εις μνημόσυνον αιώνιον

<<Η ψυχή αυτής εν αγαθοίς αυλισθήσεται>> (Ψαλμ. ΚΔ΄, 13)

Μοναχή ΚΟΡΝΗΛΙΑ (ΒΑΣΙΛΙΚΗ) ΚΑΡΑΖΟΥΡΝΑ (1941- +2016)

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου-Κήρυκα του θείου λόγου- Αντιδημάρχου Χίου

Εξεδήμησε προς Κύριον, το Σάββατο της Α΄ εβδομάδος της Αγίας και Μεγάλης

Τεσσαρακοστής (παραμονή της Ορθοδοξίας) η Μοναχή Κορνηλία (κατά κόσμον

Βασιλική) Καραζουρνά ασκούμενη από νεαρή ηλικία στην Ιερά Σκήτη Αγίας Σκέπης

Χαλκειού, πλησίον του αειμνήστου Γέροντος και Κτήτορος της Σκήτης, Οσίου

Ιερομονάχου Κορνηλίου (Μαρμαρινού, +1975).

Εις μνημόσυνον αιώνιον

<<Η ψυχή αυτής εν αγαθοίς αυλισθήσεται>> (Ψαλμ. ΚΔ΄, 13)

Μοναχή ΚΟΡΝΗΛΙΑ (ΒΑΣΙΛΙΚΗ) ΚΑΡΑΖΟΥΡΝΑ (1941- +2016)

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου-Κήρυκα του θείου λόγου- Αντιδημάρχου Χίου

Εξεδήμησε προς Κύριον, το Σάββατο της Α΄ εβδομάδος της Αγίας και Μεγάλης

Τεσσαρακοστής (παραμονή της Ορθοδοξίας) η Μοναχή Κορνηλία (κατά κόσμον

Βασιλική) Καραζουρνά ασκούμενη από νεαρή ηλικία στην Ιερά Σκήτη Αγίας Σκέπης

Χαλκειού, πλησίον του αειμνήστου Γέροντος και Κτήτορος της Σκήτης, Οσίου

Ιερομονάχου Κορνηλίου (Μαρμαρινού, +1975).

Εις μνημόσυνον αιώνιον

<<Η ψυχή αυτής εν αγαθοίς αυλισθήσεται>> (Ψαλμ. ΚΔ΄, 13)

Μοναχή ΚΟΡΝΗΛΙΑ (ΒΑΣΙΛΙΚΗ) ΚΑΡΑΖΟΥΡΝΑ (1941- +2016)

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου-Κήρυκα του θείου λόγου- Αντιδημάρχου Χίου

Εξεδήμησε προς Κύριον, το Σάββατο της Α΄ εβδομάδος της Αγίας και Μεγάλης

Τεσσαρακοστής (παραμονή της Ορθοδοξίας) η Μοναχή Κορνηλία (κατά κόσμον

Βασιλική) Καραζουρνά ασκούμενη από νεαρή ηλικία στην Ιερά Σκήτη Αγίας Σκέπης

Χαλκειού, πλησίον του αειμνήστου Γέροντος και Κτήτορος της Σκήτης, Οσίου

Ιερομονάχου Κορνηλίου (Μαρμαρινού, +1975).

ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΩΣΤΑ ΠΕΡΡΙΚΟΥ

Αγαπητέ κ. Μιχαηλίδη,

Εν συνεχεία προηγηθέντων επανέρχομαι για την περίπτωση ανάδειξης του Κώστα Περρίκου, γιατί οι συγκυρίες την επιβάλλουν. Αυτός ο απόστολος της ειρηνικής συνεργασίας των λαών, που έκανε πόλεμο για να σταματήσουν οι πόλεμοι, διακηρύσσοντας  το δικαίωμα των ανθρώπων στην εργασία και πρόσβαση στη γνώση, ώστε να μπορούν να διακριθούν ανάλογα με την αξία τους μέσα σε καθεστώς ελευθερίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών για όλους, αποτελεί για τη χώρα μας, μπορώ να ισχυριστώ, το συγκριτικό της πλεονέκτημα. Είναι τα οράματα μιας προσωπικότητας που θα δώσουν ελπίδα στους εγκλωβισμένους που αργοσβύνουν μέσα στα λασπόνερα της Ειδομένης και θα ταρακουνήσουν τους παχύδερμους εταίρους μας.

Με κίνδυνο να φανώ φορτικός, υπενθυμίζω την ομόφωνη απόφαση 530/2013 του δημοτικού συμβουλίου Χίου, της οποίας καμιά πρόταση δεν υλοποιήθηκε από την τότε και διάδοχό της δημοτική αρχή.

Σχετική αίτησή μου προς το Δήμο Χίου της 20/01/2016 πρωτοκολλημένης με αριθμό 1494, χωρίς να έχει δοθεί απάντηση μέχρι σήμερα από τη Δημοτική Αρχή.

Υπολογίζοντας στην εγνωσμένη ευαισθησία σας

Δημήτρης Μελαχροινούδης

της άτυπης ομάδας Φίλοι Κώστα Περρίκου

Ο ΨΑΡΑΣ Η ΚΑΛΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΑΒΑΘΙ !!!

Η Χαριτόβρυτος, ναζιάρα και αρκετά ζωηρούλα Καλλί (Καλλιόπη) μετά Βαΐων και κλάδων, μετά το κορφολόγημα των νεαρών και όχι μόνο, στο κοντο-παραλιακό χωριό της Νότιας Χίου επιτέλους παντρεύτηκε τον Μιχάλη τον ψαρά.

Πέρασε κανένας χρόνος περίπου, γέννησε κι ένα όμορφο κοριτσάκι.

Ο Μιχάλης ήξερε τι γυναίκα πήρε, αλλά σου λέει τώρα πούκαμε παιδί θ’άνε φρόνιμη.

Έτσι ήσυχος κάθε βράδυ πήγαινε στο γιαλό κι έριχνε τα δίκτυα του στη θάλασσα. Ήταν η δουλειά του βλέπετε.

Η Καλλί  όμως είχε το διαβολάκι μέσα της.

Και μιας και ο Μιχάλης τα βράδια ψάρευε κι ήταν μονάχη της στο σπίτι, βρήκε κι αγαπητικό. Έτσι τα βράδια που ο Μιχάλης βρεχόταν στον γιαλό εκείνη ζεσταινόταν με τον αγαπητικό.

Ένα απόγευμα έπιασε δυνατός αγέρας κι έτσι ο Μιχάλης έμεινε στο σπίτι γιατί η θάλασσα ήταν φουρτουνιασμένη.

Ο αγαπητικός μη ξέροντας το, πήγε και κτύπησε την πόρτα της Καλλίς !!!

Αυτή το κατάλαβε και για να μην πάρει μυρωδιά ο Μιχάλης ο ψαράς, πηγαίνει στην κούνια του μωρού του τσιμπάει το κωλαράκι του και βάζει το μωρό τα κλάματα και ούρλιαζε !!!

Το παίρνει στην αγκαλιά της, Το κανάκευε και άρχισε να του τραγουδάει, πηγαίνοντας κοντά στην πόρτα που κτυπούσε κι’ άρχισε να λέει !!!

Αραϊ μπου φυσάς και την πόρτα τσαλαχάς, ο Μιάλης έν’ εδώ και ενέπηε στο γιαλό, άμε τώρα κι άλλη ώρα, άμα κατέβει στη χώρα !!!

Γιατί ο Μιχάλης μιας και είχε κακοκαιρία θα κατέβαινε στην χώρα για ψώνια το πρωί.

Και η Καλλί μας, συνέχισε να τραγουδάει μέχρι που ο αγαπητικός το κατάλαβε και έφυγε.

Αεράκι που φυσάς και την πόρτα χτυπάς (χαρχαλεύεις-γρατσουνίζεις) ο Μιχάλης είναι εδώ και δεν πήγε στο γιαλό.

Άντε τώρα φύγε και έλα πάλι άλλη ώρα που θα κατέβει στη χώρα !!!

 *                    *                     *

Και κλείνω το τριώδιο με κάτι πιο ευχάριστο, πιο ζωντανό και γαργαλιστικό από κοντο- παραλιακό  χωριό της βόρειας Χίου.

*                       *                     *

Έγινε ο γάμος των παιδιών, ακολούθησε μεγάλο γλέντι.

Τότε τα γλέντια γινότανε στα σπίτια στο χωριό, ή στην πλατεία του χωριού ή στην αυλή του σπιτιού έαν υπήρχε χώρος.

Οι καλές συμπεθέρες πήραν τους νεόνυμφους, τους ανέβασαν συνοδεία στον πάνω όροφο, από τις εσωτερικές σκάλες του σπιτιού τους πήγαν στο υπνοδωμάτιο και τους ευχήθηκαν καλούς απόγόνους και να περάσουνε καλά.                                                    Τα χρόνια εκείνα τα κρεβάτια ήταν δυο τρίποδα και έβαζαν πάνω χοντρές τάβλες και έστρωναν το στρώμα που φυσικά την εποχή εκείνη ήταν πολύ λεπτό όπως τα σημερινά παπλώματα.

Η νύφη άρχισε σιγά – σιγά να βγάζει το νυφικό της, μετά το μισοφόρι, το μπούστο, κι είχε απομείνει μόνο με το βρακί της.

«Άντε !!! λέει του γαμπρού βγάλε κ’ εσύ τα ρούχα σου !!!» Αλλά ο γαμπρός είχε πυρώσει βλέποντας την γυναίκα του να γδύνεται και η παντιέρα σηκώθηκε στα ύψη.Η νύφη έβγαλε και το βρακί της και ξάπλωσε στο κρεβάτι και περίμενε !!!

 Ο γαμπρός βιαστικά !!! Γρήγορα- γρήγορα πετά όλα του τα ρούχα και ορμά τρέχοντας να φθάσει στα επ’ ουράνια !!!

Πατάει όμως στην άκρη της τάβλας και με την φόρα που είχε πάρει σηκώνεται η τάβλα την τρώει μεσ΄ στα μούτρα του, τον παίρνουν τα αίματα, είδε τον ουρανό με τα’ άστρα και πέφτει λιπόθυμος μεσ’ τα μπούτια της νύφης γεμάτος αίματα ή μούρη του.

Η νύφη τρόμαξε και έβαλε τις φωνές και ζητούσε βοήθεια.

Αναψοκοκκινισμένες οι συμπεθέρες έτρεξαν να δουν τι συμβαίνει και μόλις αντικρίζουν το θέαμα η μάνα του γαμπρού περιχαρής λέει !!!

«ΑΧΟΥ κόρη μου !!! του πατέρα του έμοιασε !!! Που ρουφούσε την σούπα με λαιμαργία και στο τέλος έγλειφε και το ΓΑΒΑΘΙ !!!»

«Θα καλοπεράσεις !!! Θα ζήσεις ζωή χαρισάμενη !!! Μεσ’ την τρελή χαρά  !!!»

  

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ !!!

Χίος 19/02/2016

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΥΚΝΗΣ

Η ΜΑΥΡΗ ΚΑΙ Η ΑΣΠΡΗ ΓΑΤΑ

ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ ... !

Πραγματικές ιστορίες σε χωριά της κεντρικής Χίου

Η κυρία Πίτσα μετά από κακοτυχία της μοίρας, διότι ο γαμπρός της και η κόρη της χάθηκαν σε ναυάγιο ξέμεινε στη ζωή με την 10χρονη εγγονούλα της Πόπη.

Δυναμική γυναίκα γεμάτη ζωντάνια έπρεπε να σταθεί στα πόδια της και σαν μάνα και σαν πατέρας και φυσικά πολύ καλή γιαγιά και να αναθρέψει με τον καλύτερο τρόπο την εγγονούλα της. Την πρόσεχε σαν τα μάτια της, να μην της λείψει τίποτα.Η μικρούλα ήταν η ζωή της, η αναπνοή της, το είναι της

Όταν έκανε σκανταλιές για να μην την μαλώνει και την τιμωρεί της έλεγε κάθε τόσο: «Ε! που να κάτσει μαύρη γάτα στην ποδιά σου!» ή άλλη φορά: « Ε…! που να τρυπώσει μαύρη γάτα κάτω από την ποδιά σου!» ή « που να κάτσει μαύρη κάτα μες’ τα πόδια σου!» Η μικρή Πόπη αντιπάθησε τις μαύρες γάτες και τις φοβόταν.

Όταν έφθασε δώδεκα χρονών και ξαφνικά κάποια μέρα αντικρίζει με μεγάλο τρόμο να έχει φυτρώσει μαύρη μαλούπι στην ήβη τη ! Έπιασε τα κλάματα και τρέχει στην γιαγιά της και κλαψουρίζοντας τις φώναζε: « να που μου καταριόσουνα!

Έπιασαν οι κατάρες σου!

Έκατσε μαύρη γάτα μέσα στα σκέλια μου», και κλάμα η μικρή. «Πού; Να την παρηγορήσει η γιαγιά Πίτσα; «Κόρη μου να της λέει δεν είναι κακό, είσαι σε ηλικία που φυτρώνουν μαύρες τούφες». «Δες; Και ρώτα και τα άλλα κορίτσια της ηλικίας σου να δεις τι θα σου πούνε». « Όχι, όχι εγώ δεν τις ρωτώ, ντρέπομαι. Κατέβασε και συ το δικό σου βρακί να δω και την δική σου γάτα».Η γιαγιά Πίτσα τι να κάνει, κατεβάζει το βρακί της αλλά αμέσως η μικρή και πάλι πιάνει τα κλάματα.

«Ου…ου…ου… η δική σου γάτα είναι άσπρη, ενώ η δική μου είναι μαύρη!».

Και δώστου σύννεφο το κλάμα. Οπότε η γιαγιά Πίτσα της λέει το αμίμητο! « Πόπη μου όταν και η δική σου γάτα φάει όσα ποντίκια έφαγε η δική μου γάτα θ’ ασπρίσει και σένα!»

ΚΑΛΟ ΤΡΙΩΔΙΟ…!

Και μιας και άνοιξε το τριώδιο και μια μικρή περιγραφή από γεγονότα του εικοστού αιώνα σε κοντινά χωριά. Πρωταγωνιστές δυο σαΐνια, πανέξυπνα νιόπαντρα  παιδιά από τη πρώτη νύχτα του γάμου τους. Στο κάτω σπίτι που έμενε η μάνα της νύφης, περίμενε  με αγωνία να μάθει πως τα  πέρασαν και τι έγινε το πρώτο βράδυ το γάμου, διότι φοβόταν τα γεγονότα και το τι είχε διαδραματιστεί στο νυφικό δωμάτιο.

Αφού ξύπνησε η κόρη της και κατέβηκε στην κουζίνα για να πιει το γάλα της, η μάνα της άρχισε να την ψαρεύει για να μάθει τι έγινε, με τα δυο πανέξυπνα παιδιά. «Λέγε κόρη μου τι έγινε;  Όταν μείνατε μόνοι σας στην κρεβατοκάμαρα;». «Μου λέει ο Νικολής βγάλε το νυφικό σου. Τ’ έβγαλα κι εγώ. Ύστερα μου λέει βγάλε το μισοφόρι σου. Τ΄ έβγαλα κι αυτό.

Ύστερα πάλι μου λέει βγάλε και το μπούστο σου. Έβγαλα και το μπούστο μου. Νόμιζα τότε ότι θα με χρύσωνε με μαλάματα, αλλά μου λέει βγάλε το βρακί σου! Εγώ όμως ντρεπόμουνα  γιατί δεν είδα τίποτα χρυσά!» «Αλλά ο Νικολής μου λέει και πάλι άντε βγάλε και το βρακί σου. Έτσι κι εγώ το έβγαλα και το βρακί μου!»

Και με μεγάλη περιέργεια η μάνα ρωτάει την κόρη της: «κι ύστερα τι έγινε;». «Να! Έπιασε τη ξερή του και την έβαλε στην κατρουλήθρα μου!». «Μπράβο του κόρη μου καλά έκαμε!»

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!  ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ!

Χίος 14/02/2016

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΥΚΝΗΣ