Λύση στη μεταφορά των παιδιών εδώ και τώρα!

Η αναφορά για τα παιδιά από τα Κουρούνια, που τις τελευταίες βδομάδες κατάλαβαν τι σημαίνει η «κανονικότητα» στα σχολεία, που η κυβέρνηση υποκριτικά παρουσιάζει. Δεν μπορεί κανείς να στερήσει τα δικαιώματα στη ζωή και τη μόρφωση των μαθητών.

Είναι απαράδεκτο να εξαρτάται η μόρφωση ενός παιδιού από το κέρδος, με κάθε τρόπο. Είναι απαράδεκτο να συνδέεται η μόρφωση των μαθητών με το επιχειρηματικό κέρδος των εκάστοτε ιδιωτών. Η υπόθεση της μόρφωσης των παιδιών μας είναι πρώτα και κύρια υπόθεση δική μας.  Τα μυαλά και οι ψυχές των παιδιών μας δεν μπορούν να διαπλάθονται από τους ιθύνοντες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, από τους μέντορες της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.  Το ερώτημα είναι αν η βασική εκπαίδευση εξακολουθεί να είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη, αν εξακολουθεί να είναι υποχρέωση της πολιτείας απέναντι σε όλα τα παιδιά, χωρίς κοινωνικούς - οικονομικούς αποκλεισμούς. Η μεταφορά των μαθητών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κόστος. Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ούτε ως πρόσχημα η  δύσκολη οικονομική κατάσταση ούτε του κράτους ούτε των ιδιωτών. Δεν επιτρέπουμε να κάνουν μπαλάκι τα παιδιά μας και το δικαίωμά τους να μετακινούνται δωρεάν.

- Να αντιμετωπιστούν τα συγκεκριμένα προβλήματα των  συγκεκριμένων παιδιών  ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, μόνιμη λύση με ευθύνη της πολιτείας.

- Να καταργηθούν τα χιλιομετρικά όρια στη μεταφορά των μαθητών. Ασφαλής μεταφορά όλων των μαθητών με κρατική χρηματοδότηση. Στην κρατική μέριμνα η ασφάλεια του μέσου μεταφοράς, με εξειδικευμένους οδηγούς και συνοδούς.

- Επαναλειτουργία δυσπρόσιτων σχολείων με μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών.

- Δωρεάν μεταφορά από και προς το σχολείο με ασφάλεια για όλα τα παιδιά!

Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών!

Γιάννης Ν. Παληός

2/11/2018

ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ, ΟΡΓΗ ΘΕΟΥ

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ;  <<ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ, ΟΡΓΗ ΘΕΟΥ>> !

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου

Κήρυκα θείου λόγου- Μεταπτυχ. Φοιτ. Ορθόδοξης Θεολογίας-

Πτυχ. Ανθρωπιστικών Σπουδών

Την τελευταία περίοδο ήλθε στην επικαιρότητα το ζήτημα της διδασκαλίας στο μάθημα των Θρησκευτικών (ιδιαίτερα στο Δημοτικό Σχολείο), αλλά –κυρίως – η συγγραφή του περιεχομένου των βιβλίων που διδάσκονται στα σχολεία.

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι, στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων υπήρχε μια πολυάριθμη Επιτροπή αξιολόγησης κειμένων, την οποία απάρτιζαν θεολόγοι, φιλόλογοι, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, Πανεπιστημιακοί Ιερείς και Αρχιερείς, παιδαγωγοί. Όλοι τούτοι μαζί κατέληγαν σε μια κοινή συνισταμένη για το τι πρέπει να γραφτεί, πώς να γραφτεί και πώς να διδαχθεί στα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και την εξειδίκευση των γνώσεων που μπορούν να έχουν.

Πριν από λίγα χρόνια, όσα κάποτε θεωρούντο ως <<θέσφατον>> άρχισαν να αλλάζουν. Από το Υπουργείο καταργήθηκε η πατροπαράδοτη <<Εθνική>> Παιδεία και έμεινε μόνο η <<Παιδεία>> (εδώ κολλάει αυτό που οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λένε: <<Επιστήμη άνευ αρετής κοσμουμένη μωρία εστί>>), καταργήθηκε η μετάδοση των Ορθοδόξων μηνυμάτων και το μάθημα μετατράπηκε σε θρησκειολογία. Το να διδάσκεις σε κάποιον τι επικαλούνται και πρεσβεύουν οι θρησκείες ανά τον κόσμο δεν είναι λάθος, αφού όμως προηγούμενα ξέρεις καλά τι πιστεύεις εσύ, το δόγμα και η Ομολογία που ακολουθείς εσύ ο ίδιος. Έτσι, συνιστά τουλάχιστον ανοησία η επίκληση κάποιων δήθεν προοδευτικών και ψευτοαριστερών, ως δικαιολογία ότι, στο μάθημα των θρησκευτικών πρέπει να διδαχθείς όλες τις θρησκείες του κόσμου. Πρώτα μάθε, άνθρωπέ μου, τι πρεσβεύει η δική σου θρησκεία (πρέπει να πούμε ότι, η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία, είναι η Εκκλησία αυτή καθεαυτή, ως <<αποκεκαλυμμένη αλήθεια>>- αυτό, όμως, δεν είναι της παρούσης να αναλυθεί εδώ) και αφού αποκτήσεις ωριμότητα και θρησκευτική συνείδηση, ασφαλώς μάθε και τι πρεσβεύουν οι άλλοι, αφού τότε μόνο θα είσαι σε θέση να συγκρίνεις και κρίνεις !

Το Σύνταγμα της Ελλάδος επικαλείται στην έναρξή του τον αληθινό Θεό, το <<Όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος>>. Τούτο ίσχυε και σε όλα τα προηγούμενα Συντάγματά μας, από την απελευθέρωσή μας από τον Οθωμανικό ζυγό και εφεξής. Στο ισχύον Σύνταγμα της χώρας μας και στο Άρθρο 3 αυτού, αναφέρεται ότι: <<νόμω καρατούσα θρησκεία εν Ελλάδι είναι η Ορθόδοξος κατ΄ Ανατολάς>>, δηλαδή η Ορθόδοξη Εκκλησία. Τούτο σημαίνει ότι, τον κύριο και βασικό ρόλο στη ζωή του Έλληνα έχει η Ορθοδοξία, η οποία πρέπει να έχει προεξέχοντα και προεξάρχοντα ρόλο και στη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών. Ακόμη, στο Άρθρο 15 και στην παρ. 2 αναφέρεται επί λέξει: <<Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες>>. Και ρωτώ, πως αναπτύσσεται η εθνική και θρησκευτική συνείδηση των νεοελλήνων στο μάθημα της θρησκειολογίας; Κανένας δεν λέει να γίνεται στο σχολείο κατηχητικό και κανένας θεολόγος σε σχολείο δεν κάνει κατήχηση. Άλλο, όμως, η κατήχηση και άλλο η μετάδοση μηνυμάτων πανθρησκειακού χαρακτήρα, που αποτελεί σύμπτωμα της νέας Τάξης πραγμάτων, δηλαδή της κατάργησης κάθε είδους εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης. Το Έθνος των Ελλήνων διατήρησαν δυο πράγματα: Η Ορθοδοξία (Εκκλησία) και η γλώσσα. Τούτα, και τα δυο, προσπαθούν κάποιοι στις ημέρες μας να τα εξαλείψουν από τη ζωή των παιδιών μας και των μετέπειτα γενεών, ώστε να μην τα δένει τίποτα με την ένδοξη παράδοσή μας και την ιστορία.

Πρόσφατα, ξιφούλκησαν κάποιοι δημόσια ότι, τα βιβλία των θρησκευτικών πρέπει να γράφει η Πολιτεία (Υπουργείο Παιδείας) και όχι η Εκκλησία. Καμία αντίρρηση, κύριοι. Αλλά με μια διαφορά: Αυτό να ισχύει για όλα τα βιβλία θρησκευτικών, όλων των Ελλήνων μαθητών-πολιτών, και όχι μόνο των Ορθοδόξων. Να μάθουν οι ΣΥΡΙΖΟ-ΑΝΕΛ(ηνες) να λένε όλη την αλήθεια και όχι τη μισή, που ισοδυναμεί με ψέμα. Η αλήθεια είναι ότι, εξοστράκισαν την Εκκλησία της Ελλάδος από τα βιβλία των θρησκευτικών όσον αφορά το Ορθόδοξο Δόγμα και τα συνέγραψαν μόνοι τους, επικαλούμενοι τη συμμετοχή θεολόγων (βέβαια, το ότι κάποιος είναι θεολόγος δεν σημαίνει ότι πιστεύει στο Θεό ή στην Ορθοδοξία !!!, τουλάχιστον έμπρακτα…). Αλλά δεν τόλμησαν να κάνουν το ίδιο και με όσα διδάσκονται οι Έλληνες μαθητές που είναι Ρωμαιοκαθολικοί, Προτεστάντες, Μουσουλμάνοι, Ιουδαϊστές, ακόμη και Ιεχωβάδες (δηλαδή Χιλιαστές ή Πεντηκοστιανοί ή Ευαγγελικοί -που είναι αιρετικοί και δεν συνιστούν θρησκεία οι δοξασίες τους). Εκεί, τα κείμενα που θα διδάσκονται επέλεξαν το Βατικανό, οι Μουφτείες, οι Συναγωγές, οι αιρετικές συνάξεις, αντίστοιχα. Εκεί δεν τόλμησαν οι Φίλης, Γιαβρόγλου, Ρεπούση, Δραγώνα κλπ αντορθόδοξα στοιχεία να μιλήσουν για <<ευθύνη του Υπουργείου και της Πολιτείας στο ποια κείμενα θα επιλεγούν για τη διδασκαλία των παιδιών>> ! Εκεί, οι ψευτοαριστεροί, αφενός φοβούνται τις αντιδράσεις των βαθιά θρησκευόμενων οπαδών τους, που δεν υπολογίζουν καμία έννοια δικαίου, δημοκρατίας και ανθρωπισμού μπροστά στο θρησκευτικό πιστεύω τους και αφετέρου δεν πολυνοιάζονται μιας και όλοι τούτοι πλήττουν την Ορθοδοξία (ενώ εάν έπλητταν π.χ. κάποιο δικαίωμα Μουσουλμάνου, θα σας έλεγα εγώ πως θα έτρεχε ο κάθε Τσίπρας και Γιαβρόγλου να τα …μαζέψει… !) 

          Συμπερασματικά, κάθε Έλληνας, που σκέφτεται Ορθόδοξα και πονά τον τόπο του, για το κατάντημα στο οποίο τον έχουν φέρει οι εκάστοτε κυβερνόντες -εν συνόλω-, αντιδρά δημοκρατικά, ανθρώπινα, με τη δύναμη του λόγου. <<Ζων ο λόγος του Θεού και ενεργής και τομώτερος υπέρ πάσαν μάχαιραν δίστομον και διϊκνούμενος άχρι μερισμού ψυχής τε και πνεύματος, αρμών τε και μυελών, και κριτικός ενθυμήσεων και εννοιών καρδίας>> (Εβρ. Δ΄, 12) αναφέρει ο Απόστολος Παύλος. Ο λόγος του Θεού είναι κοφτερό μαχαίρι κι απ τις δυο του πλευρές. Εμείς πολεμάμε με τον αληθινό λόγο, για τον αληθινό Λόγο, δηλαδή τον Χριστό και την Ορθοδοξία Του. Με μέσα λογικά και δημοκρατικά. Ο λόγος του Θεού δεν μπορεί να σιωπήσει (<<ο λόγος του Θεού ου δέδεται>> Απ. Παύλος). Πολύ σωστά, λοιπόν, έπραξαν και πράττουν χιλιάδες γονείς ανά την Ελλάδα και επιστρέφουν τα βιβλία των θρησκευτικών στα σχολεία και τις Δ/νσεις Εκπαίδευσης. Πρέπει να αντιληφθεί η Πολιτεία ότι, είναι ο μόνος τρόπος να εκφράσει την αντίθεσή του ο απλός λαός, απέναντι σε όσα αποφασίζουν για εκείνον άλλοι, χωρίς εκείνον. Ο Μέγας Βασίλειος αναφέρει: <<Πας φιλόθεος άνθρωπος προς διδασκαλίαν αυτεπάγγελτος>>.

          Γι΄αυτό καλό θα είναι να ξεκινήσουν οι κυβερνόντες να ακούν την άποψη του πιστού λαού και να σταματήσουν να βλέπουν τα πάντα υπό το πρίσμα της πολιτικής και των ελιγμών που από αυτή απορρέουν. Στη ζωή δεν είναι τα πάντα η ευμάρεια, ούτε η πολιτική. Τα πιστεύω, οι αρχές, τα ιδεώδη και τα ιδανικά, η αγάπη για την πατρίδα και η πίστη στην Εκκλησία δεν μεταβάλλονται και δεν αλλοιώνονται. Κάποιος σύγχρονος Αγιορείτης πατέρας είπε: <<Φανταστείτε πόσο πολύ πιστεύει ο Ελληνικός λαός, ώστε τόσα χρόνια θεολόγοι να προσπαθούν να αποδομήσουν την πίστη του και να μην μπορούν>> !!! Ας ακούσουν, λοιπόν, όλοι όσοι επικαλούνται την λαϊκή ετυμηγορία, τι λέει ο πιστός λαός και στην προκειμένη περίπτωση.

          Στο χώρο της Εκκλησίας ο λαός έχει πρωτεύοντα ρόλο. Θεία Λειτουργία δίχως απόκριση λαού δεν νοείται. Εκκλησία άνευ ποιμνίου (λογικού-έμψυχου, δηλαδή ανθρώπων με ψυχή και πνεύμα, πιστών και σκεπτόμενων) δεν νοείται. Ακόμη και τους Αγίους της Εκκλησίας μας ο Θεός τους Αγιοκατατάσσει, αλλά η βούληση του πιστού λαού επιβεβαιώνει και επικυρώνει το γεγονός.

Ας καταλάβουν ορισμένοι ότι, ρατσιστικές διακρίσεις εις βάρος της Ορθοδοξίας και των Ελλήνων Ορθοδόξων, δεν πρόκειται να δεχθούμε. Ο θυμόσοφος λαός μας λέει <<Φωνή λαού, Οργή Θεού>>.-

            

Γεώργιος Φωτ. Παπαδόπουλος

Μεταπτυχιακός Φοιτητής στην Ορθόδοξη Θεολογία

Πτυχιούχος Ανθρωπιστικών Σπουδών

Δώσε του ζωή, δεν θέλει να πεταχτεί

Δώσε του ζωή, δεν θέλει να πεταχτεί

18-26 Νοεμβρίου Ευρωπαϊκή εβδομάδα για τη μείωση αποβλήτων

Εδώ και τέσσερα χρόνια ξεκινάει στα μέσα Νοεμβρίου μία εβδομάδα ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για τις δυνατότητες μείωσης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης  των οικιακών αποβλήτων, ένα καίριο ζήτημα για την τοπική αυτοδιοίκηση, ένα μεγάλο πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνικής μας δραστηριότητας.Κύριος στόχος αυτού του ευρωπαικού εγχειρήματος[1], ερμηνεύοντας πιστεύω σωστά, είναι να συνειδητοποιήσουμε την έκταση και το επείγον του προβλήματος καθώς και να ενσωματώσουμε στην κοινωνική μας συμπεριφορά πρακτικές και καθημερινές δραστηριότητες που θα επιφέρουν κέρδη από την εξοικονόμηση πόρων και ενέργειας τόσο στην τοπική αυτοδιοίκηση, στους πολίτες του στην γη που μας φιλοξενεί, όσο και στην προστασία του περιβάλλοντος από την ρύπανση και της μείωσης των παραγόντων που επιτείνουν την κλιματική αλλαγή. 

Το πρόβλημα

Το 81% του όγκου των απορριμμάτων καταλήγουν στους ΧΑΔΑ & ΧΥΤΑ της χώρας μας, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 31% π.χ. στην Αυστρία το ποσοστό αυτό κυμαίνεται στο 10%, ενώ αντίστοιχα η ανακύκλωση ανά κάτοικο στην Ελλάδα φτάνει μόλις τα 15kg, όταν ο μέσος όρος των χωρών-μελών της Ε.Ε. είναι 110kg. Η μείωση των οικιακών απορριμμάτων είναι πλέον επιτακτική ανάγκη στην χώρα μας, άλλωστε έχει αναχθεί στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής ένωσης σε πρώτη προτεραιότητα αφού η δημιουργία των αποβλήτων αυτών, όταν τελειώνει ο κύκλος ζωής των προιόντων από τα οποία έχουμε τα απορρίμματα έχει υπολογιστεί ότι συνεισφέρουν στο 50% των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου που επιτείνουν την κλιματική αλλαγή. Στα οικιακά απόβλητα το 50 % περίπου αφορά οργανικά απόβλητα μεγάλο μέρος αυτών κατάλληλων για κομποστοποίηση στα οποία η αποδοτικότητα σε εθνικό επίπεδο είναι ισχνή.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που αφορά την διαχείριση αυτών των αποβλήτων πέρα που την εξοικονόμηση πόρων και ενέργειας που πετυχαίνεται, είναι ότι αποτελεί για την τοπική αυτοδιοίκηση μεγάλο λειτουργικό κόστος που η αποτελεσματική λειτουργία  του τρίπτυχου, της πρόληψης-μείωσης στην πηγή, της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης θα επιφέρουν κέρδη, θέσεις εργασίας και σημαντική μείωση εξόδων τα οποία θα μπορούν πλέον να επιστρέφουν στην τοπική κοινωνία ως αληθινό ανταποδοτικό όφελος. Ο Πρόεδρος Δ.Σ. του ΕΟΑΝ, Δημήτρης Πολιτόπουλος, σε μία ημερίδα[2] στα Βίλια Αττικής ανέφερε χαρακτηριστικά, ότι αν ο συγκεκριμένος Δήμος που παράγει 9,5 χιλιάδες τόνους κατόρθωνε να ανακυκλώνει το 40% του συνόλου των απορριμμάτων του, δηλαδή 4.000 τόνους, βάσει του νέου νόμου θα μπορούσε να τα πωλήσει με ένα Μ.Ο. τιμής περίπου στα 100€ εξασφαλίζοντας έτσι έσοδα ύψους 400.000€. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και το κόστος που πληρώνει για την είσοδο των αποβλήτων στον ΧΥΤΑ της Φυλής (4.000Χ35€=140.000€). Άρα θα είχε συνολική μείωση του κόστους διαχείρισης 540.000€ .

Στην Αττική το πρόβλημα γίνεται εντονότερο όχι μόνο διότι είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας οπότε παράγονται πολύ μεγάλη ποσότητα απορριμμάτων κοντά στα δύο εκατομμύρια τόνοι, όσο ότι σύντομα θα πρέπει να επιλέξουμε νέο χώρο εναπόθεσης υπολειμμάτων, το ΧΥΤΑ της Φυλής η χρήση της οποίας είναι πλέον οριακή.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να ξεκινήσουν προγράμματα ενημέρωσης και επιμόρφωσης πολιτών και εργαζομένων που ασχολούνται με την αποκομιδή των απορριμμάτων καθώς επίσης να δημιουργηθούν όλες εκείνες οι υποδομές που θα εντάξουν στο σύστημα ομάδες , συλλόγους πολιτών , επιχειρήσεις της κοινωνικής οικονομίας που θα ασχοληθούν με ειδικά ρεύματα των αποβλήτων όπως η επαναχρησιμοποίηση επίπλων, ρούχων, επισκευής ηλεκτρονικών ειδών και φυσικά με τα κυριότερα ρεύματα το χαρτί, πλαστικό, μέταλλο και την κομποστοποίηση.

Ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης, ο εθνικός συντονιστής της Ευρωπαικής εβδομάδας για την μείωση των αποβλήτων, θεωρεί πως η συμμετοχή του πολίτη αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιτυχία των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης όλων των προϊόντων. Η τακτική ενημέρωση και εκπαίδευση για τον τρόπο ανακύκλωσης, τα οφέλη που προκύπτουν και τη σημασία της εναλλακτικής διαχείρισης μπορούν να αποτελέσουν κίνητρο για την περαιτέρω ενεργή συμμετοχή του.

Πρόσφατα πριν από λίγες μέρες ψηφίστηκε στην βουλή η ενσωμάτωση μίας ευρωπαικής οδηγίας για την πλαστική σακούλα[3] με κύριο στόχο να μειωθεί η χρήση της πλαστική σακούλας στις καθημερινές μας αγορές και να αντικατασταθεί με σακούλες πολλαπλής χρήσης. Η οδηγία αυτή εντάσσεται στην γενικότερη στρατηγική για την διαχείριση των πλαστικών στην Ε.Ε., μέσα στα πλαίσια της κυκλικής οικονομίας, στην βελτίωση της ανακύκλωσης και στην μείωση των απορρίψεων στην θάλασσα.

Πολύ χρήσιμο από τον καθένα από εμάς που θεωρούμε τους εαυτούς μας ενεργούς πολίτες θα ήταν να αλλάζαμε καθημερινές συνήθειες με στόχο την μείωση της χρήσης του πλαστικού για αυτά όμως ας μιλήσουμε στο επόμενο κείμενο.

Κυριάκος Τσιπούρας

Τεχνολόγος τροφίμων

Γραμματέας της Ένωσης Γονέων 2^ης δημοτικής κοινότητας Πειραιά

---

[1] Μειώστε τα απορρίμματα στην καθημερινή ζωή http://www.ewwr.eu/en/support/reduction-habits

[2] https://www.eoan.gr/uploads/files/557/71c2b8ceb6e372428bfab1603ea4af654e444e21.pdf

[3] Τροποποίηση του ν. 2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις.

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΎΜΒΟΛΟ

Η Σφίγγα του Μιχάλη Καριάμη

 Θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη ευαισθησία στα θέματα των συμβόλων του τόπου μας από τα μέσα που θέλουν να λέγονται ενημέρωσης. Η Σφίγγα της Χίου ουδέποτε εικονίζεται με «οὐρά ὄφεως» και καμία σχέση δεν έχει με όλα αυτά τα φοβερά «α) ἐξαπάτηση (κεφαλὴ παρθένου), β) ἀνεκπλήρωτες προσδοκίες (στῆθος προτεταμένο, συνήθως πτηνοῦ), γ) μικρότητα (φτερὰ πτηνοῦ), δ) δολιότητα (οὐρὰ ὄφεως)», που της αποδίδει σχετικό άρθρο, προβάλλοντας μάλιστα… την εικόνα της Σφίγγας που αφιέρωσαν οι Νάξιοι στους Δελφούς.

     Με το δικαίωμα που μου δίδει η πολύχρονη ενασχόλησή μου με το θέμα (διδακτορική διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με άριστα παμψηφεί, η οποία δημοσιεύτηκε από το Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου «Χιακή Σφίγγα. Η διαχρονική πορεία ενός τοπικού συμβόλου, Χίος 1998», και εξαντλήθηκε σύντομα), προς αποκατάσταση της αλήθειας, αν και θα χρειάζονταν πολλές σελίδες, στο πλαίσιο ενός σχολίου σημειώνω τα εξής:

     Η Σφίγγα υπήρξε το έμβλημα της Χίου καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας και απεικονίζεται σε χιλιάδες χιακά έργα (στη σφραγίδα της πόλης, στην κύρια όψη όλων ανεξαιρέτως των χιακών νομισμάτων που για 900 χρόνια έκοβε η πόλη, σε σταθμά, σφραγίσματα και πλήθος άλλων). Η μορφή της και μόνο αρκούσε να δηλώσει την κρατική παρουσία και αποτελούσε εγγύηση για την εσωτερική λειτουργία της πόλης και τις διακρατικές σχέσεις.

     Δεν υπάρχουν άμεσες μαρτυρίες για το λόγο επιλογής της Σφίγγας ως εμβλήματος της αρχαίας Χίου. Το γεγονός ότι οι Χιώτες έμειναν πιστοί σ’ αυτή με απόλυτο σεβασμό καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας δείχνει ότι η Σφίγγα αντιπροσώπευε γι’ αυτούς κάτι ιδιαίτερα σημαντικό.

     Ο ρόλος της μπορεί να προκύψει από τη μελέτη και τη σύγκριση των στοιχείων που προέρχονται από το χαρακτήρα της Σφίγγας στην ελληνική μυθολογία και την τέχνη, από τα κριτήρια επιλογής των συμβόλων των πόλεων, από τους τοπικούς μύθους της Χίου και από τον τρόπο με τον οποίο εικονίζεται στα χιακά μνημεία και ιδιαίτερα στα νομίσματα. Σ’ αυτά δεν έγινε ποτέ αντικατάστασή της από κάποιον θεό, ενώ στις άλλες πόλεις τα σύμβολα των θεών, που χρησιμοποιήθηκαν αρχικά στα νομίσματα, αντικαταστάθηκαν σταδιακά από την ίδια τη μορφή του θεού τον οποίο υποδήλωναν. Στη Σφίγγα πρόσθεταν διάφορα σύμβολα ως συμπλήρωμα, όπως αλλού στους εικονιζόμενους θεούς. Το είδος των συμβόλων, η θέση τους στο νομισματικό τύπο και ο τρόπος που η Σφίγγα εικονίζεται σε σχέση με αυτά, δηλώνουν ιερή προστασία και συμμετοχή στις σημαντικές χιακές δραστηριότητες. Ιδιαίτερα η παρουσία του αμφορέα μπροστά της ή το απλωμένο πόδι της πάνω στην πλώρη πλοίου και πάνω από την εστία, και ακόμα η απεικόνισή της μέσα σε πλοίο ως μεταφορέα του ιερού πυρσού, προσδίδουν στη Σφίγγα ρόλο φύλακα και προστάτη της πόλης.

    Ο χαρακτήρας της σχετικός με την εύνοια και την προστασία, τη βλάστηση και τη γονιμότητα, ταιριάζει με το πνεύμα των παλαιών τοπικών μύθων του οικιστή Οινοπίωνα, ο τάφος του οποίου ήταν κέντρο μίας σημαντικής λατρείας στην αρχαία Χίο. Η Σφίγγα, πέρα από μια απλή παρουσία στον τάφο του, πρέπει να είχε ιδιαίτερη σχέση μ’ αυτόν και με τα πρόσωπα που εμπλέκονται στους μύθους του. Πέρασε πιθανόν και η ίδια στη λατρεία της αρχαίας Χίου, ως θεϊκή ύπαρξη που προστάτευε το νησί και αντιπροσώπευε την πόλη.

      Στα μεσαιωνικά χρόνια η μορφή επιβίωσε, αναβίωσε ως έμβλημα κατά την περίοδο της τουρκικής κατοχής και σηματοδοτεί ως σήμερα τη νεότερη Χίο.








Αθηνά Κ. Ζαχαρού-Λουτράρη.            

ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑΣ ΑΝΤΙΔΩΡΟ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ : Γ. Β. Χαλάτση 

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΩΡΙΑΣ- ΚΑΜΠΙΩΝ

Γιώργος Β. Χαλάτσης

"Αγαπητέ φίλε καπτάν Μιχάλη σ ευχαριστώ για το αντίδωρο πατριδογνωσίας που δίνεις. Σπουδαίες πληροφορίες για μια πολύ σημαντική, από πολλές  πλευρές, περιοχή του τόπου μας. Δυστυχώς όμως η εικόνα δεν είναι η ίδια με αυτήν που ήξερες.

Πάντα με καλή πρόθεση, πιστεύω, έγιναν στο κάστρο και στο ξωκλήσι αντιαισθητικές παρεμβάσεις και προσθήκες. Σιδερένια κουπαστή, τσιμέντινα σκαλοπάτια στο κορμί του κάστρου και πλακάκια, πέργκολες και πορτοπαράθυρα pvc στο ξωκλήσι κατέστρεψαν οριστικά την αυθεντικότητα και την ιστορική αξία του μνημείου.

 

Τα ξαδέρφια σου και οι ομογενείς ( που μάλλον έδωσαν τα χρήματα ) τι έχουν να πουν γι αυτά ;

Γνωρίζουν και συμφωνούν με το αποτέλεσμα ;

Υπάρχουν άραγε υπεύθυνοι φορείς που θα έπρεπε να καθοδηγήσουν χορηγούς και κατασκευαστές ;

Κρίμα.. κρίμα  !! "

Με  αγάπη

 

Χαλάτσης  Β.  Γιώργος

*                    *                    *                    *                    *  

Υγ. Σχετικό Άρθρο Αναφοράς  

'' ΧΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ''   .  Μιχάλη Γ. Καριάμη: ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΩΡΙΑΣ- ΚΑΜΠΙΩΝ http://parembasikariami.blogspot.com/2016/12/blog-post.html?spref=tw