ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΕΩΡ. ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ 

Ο Μεγάλος Ψαριανός - Δημήτρης Γ. Ανδριάνας ...

Γεννήθη στα ηρωικά Ψαρά στις 15 Οκτωβρίου 1930 από γονείς Ψαριανούς, προερχόμενοι από προεπαναστατική οικογένεια που έλαβε μέρος στον κατά θάλασσα αγώνα του 1821-1827 και διακρίθηκε σε όλους τους τομείς της επαναστάσεως. Μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου πολέμου εγκαθίστανται εις Πειραιά, όπου και περατώνει τας εγκύκλιους σπουδάς του. Μετά το πέρας των στρατιωτικών του υποχρεώσεων τον Οκτώβριο του 1954 προσλαμβάνεται από την Ναυτιλιακή Εταιρία του Νιάρχου και αποστέλλεται εις Μάλμο Σουηδίας για την παρακολούθηση του νεοναυπηγηθέντος πλοίου “WORLD SINCERITY” Έκτοτε και ως το 1966 προσφέρει επί σειρά ετών τις υπηρεσίες του, φθάνοντας στον ανώτερο βαθμό του Α’ Μηχανικού Ε.Ν Από την 1.1.1966 προσλαμβάνεται ως Αρχιμηχανικός (Επιθεωρητής ωκεανοπόρων πλοίων) από τις διεθνείς ναυτιλιακές επιχειρήσεις του ομίλου Σταύρου Νιάρχου με έδρα τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, όπου κατά καιρούς αναλαμβάνει ειδικάς αποστολάς, ως παραλαβές πλοίων και επιθεωρήσεις εις διάφορους λιμένας προς αντιμετώπισιν των εκάστοτε παρουσιαζόμενων προβλημάτων της αρμοδιότητος του. Την θέση αυτή διατηρεί και μέχρι σήμερα, δηλαδή συνεχώς επί 28 χρόνια, παράλληλα δε από το 1987 έχει επιφορτισθή και με την διεύθυνση επιλογής αξιωματικών μηχανής, με έδρα το γραφείο Πειραιώς Ακτή Μιαούλη 53-55. Κατά το χρονικό διάστημα στην θέση του επιθεωρητού, παρακολούθησε σε διάφορες σχολές του εξωτερικού Αγγλία, Σουηδία, Αμερική και Γερμανία μαθήματα τεχνολογίας και αυτοματισμών δια την εφαρμογή των σε πλοία υψηλών προδιαγραφών όπου απαιτούν οι σύγχρονες εξελίξεις στον υγρό στίβο των θαλάσσιων μεταφορών. Τον Ιούνιο 1978 εκλέγεται παμψηφεί ο πρώτος αιρετός Πρόεδρος του νεοϊδρυθέντος συλλόγου με την επωνυμία ‘’ΑΔΕΡΦΟΤΗΣ ΨΑΡΙΑΝΩΝ’’, όπου προσφέρει ανυπολόγιστες υπηρεσίες στην πατρίδα του τα Ψαρά επί μια συνεχή εξαετία μέχρι και τον Ιούνιο 1984, όπου δεν παίρνει πλέον μέρος στις αρχαιρεσίες λόγω εκτεταμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Κατά την ευδοκιμόν θητεία του στο σύλλογο, κινητοποιεί τον κρατικό μηχανισμό με την συγγραφή και αποστολή 1462 εγγράφων, που αποτελούν ένα μνημειώδες έργο 5400 πυκνό δακτυλογραφούμενων σελίδων, για το οποίο βραβεύεται από το Πνευματικό Κέντρο ο ‘’ΦΙΛΩΝ’’ Πειραιώς σε ειδική τελετή το 1983, στην αίθουσα του Δημοτικού θεάτρου Πειραιώς. Στον συγγραφικό τομέα έχει επίσης αφιερώσει ένα μέρος των δραστηριοτήτων του, πάλι για τα Ψαρά, με την δημοσίευση άνω των 2824 άρθρων με θέματα την ανάπτυξη των Ψαρών, ιστορία, λαογραφία, παράδοση, ήθη και έθιμα, που δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες ‘’ΧΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ’’, ‘’ΠΡΟΟΔΟΣ’’, ‘’ΝΗΣΙΟΤΙΚΑ ΝΕΑ’’, ‘’ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ’’, ‘’ΒΡΑΔΥΝΗ’’, ‘’ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ’’, ‘’ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ’’ και τα περιοδικά ‘’ΑΙΓΑΙΟ’’ και ‘’ΝΗΣΙΑ’’, ‘’ΤΑ ΨΑΡΑ’’, ‘’ΝΑΥΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ’’, ‘’ΑΡΓΩ’’, ‘’ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ’’, ‘’ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΣ’’, ‘’ΕΞΑΝΤΑΣ’’, ‘’ΧΙΟΝΗ’’, ‘’ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ’’. Το 1986 γίνεται μέλος της Ενώσεως συντακτών και Ανταποκριτών Ελληνικού και ξένου τύπου, όπου και εξακολουθεί την αρθρογραφία του για ένδοξα Ψαρά. Έκ των διαφόρων δημοσιευμάτων του ξεχωρίζουν τα αξιολογότερα, όπως: Τα λιμενικά έργα στα προεπαναστατικά χρόνια, οι Ανεμόμυλοι των Ψαρών, Ένας Ψαριανός Αγιογράφος, Ιωάννης Βαρβάκης και Αδαμάντιος Κοραής, Η πλαστογράφηση της ιστορίας των Ψαρών, Γενική Ανασκόπηση Ανάπτυξη Ψαρών ( μελέτη) , Η δόξα των Ψαρών, Ένας ρασοφόρος πυρπολητής, Ιωάννης Βαρβάκης ο οραματιστής της Ελληνικής Παιδείας κ. α, που για πρώτη φορά όλα αυτά πρωτοτύπησαν σαν άρθρα και είδαν το φως της δημοσιότητας, κάνοντας για μια ακόμη φορά γνωστά στο πανελλήνιο τα ξεχασμένα Ψαρά και κινητοποιώντας τον κρατικό μηχανισμό για άμεση και ουσιώδη συμπαράσταση. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και επί σειρά ετών Ταμίας του Συλλόγου Επιθεωρήσεων πλοίων ΕΝ και ενεργό μέλος του Πνευματικού Κέντρου Πειραιώς , της Εθνικής Γεωγραφικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ελληνικής Νομισματικής Εταιρείας, της Ελληνικής Ένωσης Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος, του Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος κ. α. Ασχολήθη εξοδικά με την μελέτη και την συγγραφή 82 άρθρων, για τα ελληνικά νομίσματα, με έμφαση στα ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ από την εποχή του βασιλέως των Μακεδόνων ΦΙΛΙΠΠΟΥ μέχρι σήμερα και πρότεινε το 1976 την μόνιμη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων στην Ολυμπία, για την οποία πρόταση, θερμώς τον συνεχάρησαν η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων Ελλάδος, και η εν Γενεύη εδρεύουσα διεθνής ΟΑ, για την σαφήνεια και το βαθύ νόημα της προτάσεως αυτής. Τέλος συμμετείχε σαν μέλος της επιτροπής ιδρύσεως Πανεπιστημίου Αιγαίου μαζί με τον Κων. Κρεατσά, συμπαριστάμενος μετά των άλλων μελών σε κάθε συνεδρίαση της για να προσφέρη στο μέτρο των δυνατοτήτων του τις υπηρεσίες του, έως την τελική φάση της ιδρύσεως του Πανεπιστημίου. Παράλληλα με την ορθογραφία αφιέρωσε ένα μέρος των δραστηριοτήτων του στην ποίηση πάλι για τα Ψαρά, με ποιήματα που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά και είναι: Η απελευθέρωση των Ψαρών, Η δόξα των Ψαρών, ο Κανάρης στην Αλεξάνδρεια, το ολοκαύτωμα των Ψαρών, ο Κωνσταντίνος Νικόδημος ,Η Βουλή των Ψαρών, Ο Άγιος Νικόλαος των Ψαρών, Τα Μοναστήρια των Ψαρών, ο Πλάτανος του Ξερόκαμπου, οι Τάμπιες των Ψαρών, Τα σπίτια των Ναυάρχων, Εξωκκλήσια των Ψαρών, Οι Εξοχές των Ψαρών , Τ΄ ‘Αη Νικολάκη, Ο Κανάρης στην Τένεδο και Σάμο, Ο Κανάρης Πρωθυπουργός της Ελλάδος, Ο Ναύαρχος των Ψαρών Νικολής Αποστόλης, Καταμεσής στο πέλαγος, οι ανεμόμυλοι των Ψαρών, Ψαρά και Αιγαίο, Αθάνατα Ψαρά , κ. α . Επίσης έχει ετοιμάσει προς έκδοση τα παρακάτω πολυσέλιδα βιβλία, τα οποία παραμένουν αδημοσίευτα ελλείψει χρημάτων. 1. Ποιητική Ανθολογία της νήσου Ψαρών 2. Χάρτες και Χαρτογράφοι της νήσου Ψαρών 3. Σφραγίδες της νήσου Ψαρών, από τα προεπαναστατικά χρόνια μέχρι σήμερα 4. Λαογραφία της νήσου Ψαρών 5. Μοναστήρια και Εκκλησίες της νήσου Ψαρών 6. Ψαριανοί ιεράρχες από τα προεπαναστατικά χρόνια μέχρι σήμερα 7. Ιστορία των Ψαριανών συλλόγων προ του 1900 μέχρι σήμερα 8. Ψαριανοί ποιητές και στιχουργοί 9. Βιογραφίες και γενεαλογία Ψαριανών 10. Οι Ψαριανοί στην Σύρα, Αίγινα και Ερέτρια σαν πρόσφυγες 11. Μνημεία, προτομές και αδριάντες Ψαριανών αγωνιστών του 1821 12. Πίνακες ζωγραφικής Ελλήνων και ξένων ζωγράφων διά τους Ψαριανούς αγωνιστές σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές Επί τη συμπληρώσει των 200 χρόνων από την καθαγίαση του Αγίου Νικόλα και εν συνεχεία ένα δεύτερο για τον Κωνσταντίνο Κανάρη. Διαθέτει την πιο άρτια βιβλιοθήκη με βιβλία για τα Ψαρά και αρχειοθετημένα ιστορικά θέματα που επί σειρά ετών έχουν δημοσιευθή σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1964 παντρεύτηκε την Δόμνα Δημ. Φούντα και απέκτησε δυο παιδιά την Τριανταφυλλιά, η οποία αποφοίτησε αριστούχος το Πανεπιστήμιο Αθηνών τμήμα Πολιτικών επιστημών και διεθνές δίκαιο και τον Γεώργιον, ο οποίος απεφοίτησε της Σχολής Ικάρων και ονομάσθη ανθυποσμηναγός στις 18.6.1993. Από τα παιδικά του χρόνια μέχρι και σήμερα 1993 επισκέπτεται συνεχώς τα Ψαρά και παραμένει τα καλοκαίρια μαζί με τα μέλη της οικογενείας του στο πατρικό του σπίτι. Παρακολουθεί δε νυχθημερόν την τοπική ζωή των Ψαρών. Προς τούτο έχει υπό συνεχή ενημέρωση 84 φακέλους για όλα τα θέματα που αφορούν τα Ψαρά. Αγωνίζεται και συμμετέχει ενεργά και αφιλοκερδώς πάντοτε στην υπεράσπιση των συμφερόντων της νήσου Ψαρών, με στόχους την διατήρηση των ιστορικών παραδόσεων, ηθών και εθίμων, ανάπτυξη και προβολή, όπως επίσης την υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων. Πρωτοστατεί με προσωπικές επαφές το 1978 στην Ίδρυση Γυμνασίου και Λυκείου στα Ψαρά με πολλαπλά οφέλη για τους κατοίκους και κατ’ επέκταση για το νησί, προωθεί και επιτυγχάνει την αναστήλωση της Ιστορικής Βουλής των Ψαρών και του Λοιμοκαθαρτηρίου Κτίσματος Προ- Επαναστατικής Εποχής όταν η Ναυτιλία των Ψαριανών βρίσκονταν στις δόξες της και εν συνεχεία μετατρέπεται σε εστιατόριο δια να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των επισκεπτών, αναστηλώνεται ο εναπομείναν εκ των 32 ανεμόμυλος και κατασκευάζεται ο εκ 280 μέτρων Λιμενοβραχιόνων, διανοίγεται ο μοναδικός στο νησί δρόμος, 12 χιλιομέτρων που ενώνει το λιμάνι με το βορειότερο άκρο του νησιού όπου υπάρχει το πεφημισμένο μοναστήρι βυζαντινού ρυθμού της Κοιμήσεως Θεοτόκου, κατασκευάζεται καινούριο ιατρείο με πλήρη εξοπλισμό και σύγχρονο σφαγείο, αντικαθιστάται το πεπαλαιωμένο δίκτυο ύδρευσης, γίνονται πολλοί αγροτικοί δρόμοι, πλακοστρώσεις και τόσα άλλα που το νησί πήρε το 1978 που υιοθετείται από τις κυβερνήσεις, με στόχο την επίλυση του οξύτατου προβλήματος Ανομβρίας. Παράλληλα δεν παραλείπει τα εκπολιτιστικά, με πιέσεις και με σωρεία εγγράφων κατορθώνει να απονείμει η Ακαδημία το Ανώτατο τούτο ίδρυμα το χρυσό μετάλλιο στα Ψαρά δια την συμβολή των στο ιερό απελευθερωτικό αγώνα του 1821, το οποίο ο Ανδριάνας το παραλαμβάνει από τον πρόεδρο της ακαδημίας σε πανηγυρική εκδήλωση, στέλνει 3.600 τόμους βιβλία μεγάλης αξίας στον δήμο Ψαρών και επιμελείται της κατασκευής τεσσάρων ορειχάλκινων προτομών των Ψαριανών αγωνιστών ναυάρχου Νικολή Αποστόλη και των πυρπολητών Κωνσταντίνο Κανάρη, Κωνσταντίνο Νικόδημο, Δημήτριο Παπανικολή. Διοργανώνει τέσσαρες ιστορικού περιεχομένου εκδηλώσεις στην αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς και δύο στην αίθουσα Δημαρχείου. Διοργανώνει και παίρνει μέρος σε 12 τηλεοπτικές εκπομπές και πλήθος ραδιοφωνικές, για τα Ψαρά που προβάλλεται η Ιστορία, Λαογραφία, Παράδοση, Ανάπτυξη του τόπου. Εκτυπώνονται τρία ασημένια μετάλλια πάλι για τους Ψαριανούς με τον Κανάρη, Αποστόλη Παπανικολή, ενώ στην οπίσθια όψη τους φέρουν την αθάνατη δόξα των Ψαρών. Δια τις προσφορές φίλων των Ψαρών ο Ανδριάνας διοργανώνει μια πανηγυρική εκδήλωση το 1982 δια να τιμήσει με την απονομή του χρυσού και του αργυρού μεταλλίου, όλους αυτούς που κατά τον οποιοδήποτε τρόπο βοήθησαν το έργο του, για να σώσουν τα Ψαρά από την ερήμωση, μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται και αρκετοί Χιώτες, ήταν μια ευγενική προσφορά, με λεπτό και υψηλό συναισθηματισμό που δύσκολα συναντάμε στην σημερινή εποχή. Μετά την αποχώρηση του το 1824 από τον σύλλογο της Αδελφότητας Ψαριανών, συνεχίζει τον αγώνα του, αρθρογραφεί συνεχώς και αποστέλλει έγγραφα σε κάθε αρμόδιο για θέματα των Ψαρών, μέχρι σήμερα γράφονται αυτές οι γραμμές. Δυστυχώς , από πολλούς συμπατριώτες του δεν βρήκε ανταπόκριση διότι τους έθιξε τα πονηρά συμφέροντα τους, με αποτέλεσμα να βεβηλώσουν το κτίριο της ιστορικής βουλής των Ψαρών, για το οποίο έκανε έναν τιτάνιο αγώνα να διατηρήση την ιστορικότητα του, κτίζοντας ο ΕΟΤ δίπλα του ένα ξενοδοχείο τερατούργημα με τις ευλογίες του Δημάρχου Ι. Φιλίνη και των συμβούλων του, ώστε να συρθεί ακόμη και στα δικαστήρια προς χάρη των ιδανικών του για τα Ψαρά, που στόχο είχαν την μεγάλη και ανιδιοτελή αγάπη του για το νησί που τον γέννησε. Κατόπιν τούτου, μετά από 20 χρόνια αγώνα και προβολής των Ψαρών, απελπισμένος και πικραμένος από την συμπεριφορά κράτους και Ψαριανών, σταματά από τούτη τη χρονιά να αρθρογραφεί και θα ασχοληθεί πλέον με συγκεκριμένες και ολοκληρωμένες εργασίες πάλι για τα Ψαρά. Αλλά η προσφορά του Ανδριάνα που υπήρξε η μοναδική για τα Ψαρά, δεν σταματά μόνο στο νησί του, η προσφορά του είναι αναμφίβολα πολλαπλή εθνική, διότι έχει το χάρισμα να ασχολείται με πάρα πολλά θέματα εκτός Ψαρών, που τον κατατάσσουν σε μια κατηγορία ανθρώπων με οξεία πνευματική εμβέλεια με συνισταμένη την περιφρούρηση των Εθνικών μας συμφερόντων την βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως των Ελλήνων και την πνευματική των καλλιέργεια που στοχεύει στην διαιώνιση της φυλής μας, διαμέσου των εχθρών που μας περιβάλουν πανταχόθεν, αλλά και των μακράν ευρισκομένων δήθεν φίλων, Αμερικάνων και Ευρωπαίων. Επομένως οι επί σειρά ετών επισημάνσεις του Ανδριάνα από το 1978, περί εχθρικών διαθέσεων των γειτόνων μας και την ενημέρωση των Ελλήνων δια τις ιστορικές παραδόσεις, έρχονται σήμερα να επαληθευθούν και να θαυμάσωμε την διορατικότητα του, που πάντοτε εύστοχα προβάλει την αξιοθαύμαστη ιχνηλάτηση για το παρόν και το μέλλον. Εμείς από την πλευρά μας λυπούμεθα, διότι οι σελίδες του χιακού τύπου, θα στερηθούν τα αρθρογραφήματα του εκλεκτού τέκνου των Ψαρών Δημήτρ. Ανδριάνα, ο οποίος έφερε στην επιφάνεια, άνευ ουδεμίας αμφιβολίας, τα ξεχασμένα Ψαρά και φοβούμεθα ότι θα ξανά πέσουν στην αφάνεια όπως και πριν, εφόσον προς το παρόν δεν έχει βρεθεί άλλος που να αναπληρώσει επαξίως τον έργον του Δημήτριου Ανδριάνα. Ο φίλτατος Δη. Μαγκανάς προ ημερών αναφερόμενος στον Δημήτρη Ανδριάνα έγραψε ‘’σε τέτοιες περιπτώσεις ολιγωρούμε και σφάλλουμε εγκαταλείποντας το Δημήτρη Ανδριάνα μόνο χωρίς ούτε ηθική, ούτε υλική συμπαράσταση’’. Πράγματι αφήσαμε μόνο τον Ανδριάνα να αγωνίζεται για τα Ψαρά και όλοι πιστέψαμε ότι το κουράγιο του θα ήταν αιώνιο, πιστέψαμε ότι ο άνθρωπος αυτός με την χαλύβδινη θέληση και την αγάπη του για τα Ψαρά, δεν θα τον λυγούσαν ποτέ, ούτε η αχαριστία, ούτε οι πίκρες που εδοκίμασε. Και όμως λύγισε μπροστά στην αχαριστία, την αδιαφορία των κυβερνήσεων και των αρχών του Νόμου μας, του ξεδιάντροπου ΕΟΤ, που εντέλει με το έτσι θέλω στην καταστροφή των Ψαρών την αρχαιολογική υπηρεσία που κλείει τα μάτια, στις τεράστιες καταστροφές που γίνονται στα Ψαρά. Έκδηλη η πικρία του, με τα τελευταία γεγονότα, του εορτασμού των δύο επετείων, για την γέννηση του Κανάρη και τα 200 χρόνια της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, που οι πάντες αρνήθηκαν κάθε συμμετοχή, η κυβέρνηση της Ν.Δ, ο Δήμαρχος Ψαρών, ο σύλλογος της Αδελφότητας Ψαριανών, οι εφοπλιστές μας. Αυτή η αρνητική συμπεριφορά ξεχείλισε το ποτήρι , για να σταματήσει και την αρθρογραφία του. Το παρακάτω ποίημα του που προφανώς δημοσιεύσαμε τα λέει όλα γι’ αυτό και το αναφέρουμε, σαν ενδεικτικό του εσωτερικού σπαραγμού που ο Ανδριάνας αισθάνθη για την γεννέτειρα του στα Ψαρά. Στον επαγγελματικό τομέα, μεταξύ των επίλεκτων, αναγνωρίζονται οι θεωρητικές και εφαρμοσμένες του γνώσεις και προσλαμβάνεται ως Αρχιμηχανικός σε μια από τις μεγαλύτερες και δυσκολότερες εταιρίες του κόσμου του Σταύρου Νιάρχου που απαριθμούσε 84 πλοία, ευρισκόμενη σήμερα στα 22. Σαν επιτελικό στέλεχος, προσφέρει υπηρεσίες ανυπολόγιστης αξίας και συντελεί μαζί με τους συναδέρφους του στην εποικοδομητική λειτουργία των πλοίων. Με το χαμόγελο και την καρδία ανοικτή αγκαλιάζει με πατρική στοργή όποιον τον επισκεφθεί στο γραφείο του, σε πολλές δεκάδες ανέρχονται οι Ψαριανοί, οι Χιώτες που βοηθούσε στο μέτρο των δυνατοτήτων του ο Ανδρίανας, σαν γνήσιος πατριώτης και έντιμος άνθρωπος. Απόδειξη των ψυχικών του χαρισμάτων, η επιστολή που έστειλε επί τη παραιτήσει του την 31 Μαρτίου 1994 δια να συνταξιοδοτηθεί, προς όλους τους Πλοιάρχους και Α’ μηχανικούς. Είναι μια χειρονομία, που για πρώτη φορά διαπιστώνουμε, σε στέλεχος Ναυτιλιακής Εταιρείας. Είναι ένα ξεχείλισμα της μεγάλης του αγάπης για τους ναυτικούς μας, όπου επί μίαν 40ετίαν συνεργάσθη μαζί τους, είναι η ανθρωπιά και το ψυχικό μεγαλείο, μαζί με την οικογενειακή ανατροφή που του έδωσαν οι Ψαριανοί γονείς του. Την τόσο συγκινητική αυτή επιστολή την δίδουμε αυτούσια στην δημοσιότητα , δια να ζήσουμε μαζί του, τα ωραία και ανιδιοτελή αισθήματα του, που συγκίνησαν αφάνταστα τους συνεργάτες του, τους φίλους τους . Με αυτές τις λίγες γραμμές δεν είναι δυνατό να καλύψουμε όλες τις δραστηριότητες του Δημήτρη Ανδριάνα, ευχή μας να ξαναβρεί το κουράγιο του, για να συνεχίσει το ωραίο του έργο για την πατρίδα του τα Ψαρά και να πραγματοποιήσει τους στόχους τους, όπως η επιθυμία του για την κατασκευή του Ανδριάντα Κωνστ. Κανάρη και το στήριγμα του στα Ψαρά, την Δόξα των Ψαρών και την αναστήλωση του κάστρου όπου έλαβε χώρα το ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΡΑΧΗΣ το 1824.- 

Ακριβές Αντίγραφο του δημοσιεύματος της εφημερίδα ΧΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ του έτους 1995 

Άρθρο του Αρχισυντάκτη της αείμνηστου Νικόλαου Ζαν. Περρή .

ΕΥΣΕΒΙΑ - ΑΝΩΤΕΡΗ ΕΚΔΗΜΩΣΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ

Η ευσέβεια ως η ανώτερη εκδήλωση σεβασμού  στο σώμα της παράδοσης  μας, στις ανθρώπινες σχέσεις και στο περιβάλλον .

Σε καθημερινή βάση παρακολουθώντας την τοπική αλλά και διεθνή επικαιρότητα γίνεται αντιληπτή όλο και περισσότερο μια ισοπέδωση των αξιών στις σχέσεις των ανθρώπων .

Το περιβάλλον συνέχεια μολύνεται και καταστρέφεται σαν αποτέλεσμα να εμφανίζονται ακραία καιρικά φαινόμενα και καταστροφές. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα σταματήσει τούτος ο κατήφορος. Νόμοι επί νόμων προσπαθούν να αναχαιτίσουν την ανεύθυνη συμπεριφορά και την αυθαιρεσία των ανθρώπων, αλλά και των μεγάλων συμφερόντων δηλ. πάλι των ανθρώπων. Και όλα αυτά  δείχνουν  την σχεδόν ολική απουσία του πραγματικού σεβασμού αλλά και της ανώτερης εκδήλωσής του της «ευσέβειας». Και είναι ανώτερη αυτή η εκδήλωση γιατί σχετίζει τον άνθρωπο με το Θείον (Θεό) με ένα μοναδικό τρόπο που περνά από τα μονοπάτια της αρμονίας της φύσης, της ελευθερίας και της θυσίας  ( με την έννοια της υπέρβασης ). Να λοιπόν ο ορισμός του ευσεβούς, του Ιεροκλή.

«ΕΥΣΕΒΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΩΣ ΑΡΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΗ (τελειοποίηση )» .

«ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ  ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΚΑΤ’ ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΙ ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΚΑΙ ΜΗ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΣ ΩΣ ΘΥΣΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ΓΙΝΟΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΝΑΛΩΜΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΕΥΠΟΡΙΑΣ , ΕΚΤΕΛΕΙ ΠΡΑΞΗ ΑΧΡΗΣΤΗ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΗ.

ΙΕΡΟΚΛΗΣ  Νεοπλατωνικός φιλόσοφος 5ος μ.Χ. αιώνας

Λέξεις κλειδιά θεία επιστήμη και άριστη τιμή. Σημεία αναφοράς που ορίζουν κατεύθυνση και ποιότητα για την τελείωση (τελειοποίηση του ανθρώπου, διαδικασία που ποτέ δεν σταματά όσο ζούμε). Η έννοιας της τελείωσης,  σε συνδυασμό, με την έκφραση γινόμενος παρανάλωμα εξωτερικής ευπορίας, προσφέρει (εννοεί να προσφέρει ) τα περιθώρια σε όλες τις ανθρώπινες δυνατότητες (στο κατά δύναμη ) να αποδεχθούν τον ορισμό χωρίς ίχνος δογματισμού, αλλά μόνο με οδηγό την ελεύθερη βούληση.

Έτσι εντοπίζεται και οριοθετείται αυτόματα το μέτρο της ελεύθερης έκφρασης και του σεβασμού  ως αποτέλεσμα προσπάθειας, αρχικά, εσωτερικής ζύμωσης, που στη συνέχεια ακτινοβολείται και καθιερώνεται  εξωτερικά στην κοινωνία.Η έννοια θυσία του εαυτού δεν περιέχει κάποιο αντίκρισμα σε προσωπικό (με την στενή αντίληψη} όφελος αλλά υπερβαίνει τον εαυτό καθιερώνοντας τις αξίες της ελπίδας και της αγάπης . (υπερβατικές αξίες). Το όφελος  κατά συνέπεια είναι και η εσωτερική, μα και η κοινωνική μας ισορροπία

Από την άλλη μεριά η θυσία ως επιλογή εμπεριέχει το δίλημμα ως υπομόχλιο δίλημμα δηλαδή αν μπροστά στο σταυροδρόμι,   να διαλέξουμε ή όχι, το δρόμο της θυσίας μικρής ή μεγάλης. Και το δίλημμα, είναι παιδί της ελεύθερης βούλησης. Η θυσία επομένως αποτελεί αρίστη τιμή προς το Θείον ( Τον  Θεό ) και έχει επομένως αξία, γιατί είναι ( ή εφόσον είναι )ελεύθερη επιλογή …..

Το Θείον ( Ο Θεός ) αποτελεί το ύψιστο σημείο αναφοράς, που για να το τιμήσει ο άνθρωπος, τελειοποιείται συνέχεια θυσιάζοντας την ιδιοτέλεια του και καλλιεργώντας τον σεβασμό   βελτιώνοντας τις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους.

Αυτή η προσφορά  αποτελεί άριστη τιμή προς το Θείον ( Τον Θεό ). Εναρμονίζεται με ένα λόγο (ο ευσεβής άνθρωπος ) με τη φύση (δημιουργία) και μαθαίνει να την κατανοεί  να την σέβεται να την αγαπά και να μην την καταστρέφει. (διευρύνεται επομένως συνειδησιακά σε κοινωνικό και οικολογικό επίπεδο )

Η τελείωση δεν εννοείται διαφορετικά δηλαδή με εχθρική ή αρνητική  συμπεριφορά προς τον συνάνθρωπο και τη φύση, αφού είναι θεία επιστήμη. Η θυσία του ίδιου του εαυτού μας δεν είναι άλλο από την θυσία πρώτα-πρώτα  του εγωισμού και του ατομικισμού μας. (Και είναι τόσο απαραίτητη ιδιαίτερα σήμερα που η αντίδραση  αποκεφαλίζει συνέχεια  την αξία της διαφορετικότητας δημιουργώντας ένα περίεργο κοινωνικό ρατσισμό που  βάση του έχει το ατομικισμό και τον εγωιστικό ναρκισσισμό.). Ο  αγώνας για τελειοποίηση που διαρκεί όσο και η ζωή μας δίνει άλλο ένα δίδαγμα (αξίωμα), πως η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι ρευστή και δεν τυποποιείται.

Η αμφισβήτηση, επομένως (καθοριστικά χρήσιμη) στα πλαίσια της ελεύθερης βούλησης δεν αναιρείται, αλλά λειτουργεί ως η αμφισημία της σχέσης του ανθρώπου με το άπειρο του σύμπαντος.( Έννοια που καθορίζει κατά πολλούς φιλοσόφους την συμπαντική τάξη και όχι το χάος ). Και από αυτό συνεπάγεται ότι  ο σεβασμός είναι αμφίπλευρος και δεν είναι δυνατό να αποδοθεί παρά συμμετρικά μεταξύ δύο μερών. Με ένα λόγο, ο σεβασμός, κόβεται ακριβώς στη μέση και δεν εννοείται κάποιος να πει ότι σέβεται λιγότερο από ότι τον σέβονται. Γιατί τότε αυτό δεν είναι σεβασμός.

Επομένως τα ιδεολογήματα που παρακάμπτουν τον σεβασμό δεν έχουν για σημείο αναφοράς τους το Θείον η τον Λόγο. Παρακάμπτουν δηλαδή  το Θείον ή την θεία τάξη. Και ο Ηράκλειτος από πολύ παλιά έρχεται να μας ξεκαθαρίσει μια πολύ σημαντική ενεργό έννοια και διαδικασία. Αυτή της ύβρεως… λέγοντας. «Ύβρεις  είναι  τα ιδεολογήματα ή δογματισμοί που δεν έχουν σημείο αναφοράς το Λόγο ή το Θείον». Όλα αυτά που περιγράφονται παραπάνω μαζί με τον ορισμό του Ιεροκλή είναι και βασικά. στοιχεία του πολιτισμού μας παλιού και νέου. Τα συναντάς βέβαια πιο συχνά στους απλούς και νήπιους καθημερινούς ανθρώπους, κρυμμένα καλά μέσα στην καθημερινότητα.

Ωριμάζοντας με τον καιρό κατάλαβα πως οι προσεγγίσεις  των  απλών ανθρώπων  σε όλα τα θέματα ήταν στηριγμένες σε αξίες και αρχές που ήταν αυτονόητες για κείνους. Παρατήρησα πόσο πιο κοντά στην αλήθεια της ζωής είναι στην πλειοψηφία τους οι ευσεβείς απλοί άνθρωποι της γης που βλέποντας τα φυτά τους να μεγαλώνουν (αποτέλεσμα του μόχθου τους) τα δένδρα τους να καρποφορούν, σπούδασαν με τα χρόνια τους νόμους και την αρμονία της φύσης.

Αλλά και οι άνθρωποι της θάλασσας που σκάψανε με τα νύχια τους την σκληρή  μοναξιά του πελάγου που σπούδασαν και σεβάστηκαν στο ακέραιο τους φυσικούς νόμους της. ( δεν μπορεί να γίνει αλλιώς με τη Θάλασσα).    Η σχέση τους με τη ζωή είναι σκληρή και κοπιαστική μα ήρεμη στο βάθος και φορτωμένη με ευλογημένη υπομονή. Είναι αυστηροί με τον εαυτό τους πρώτα -πρώτα αλλά και με τους άλλους. Όμως αυτή την αυστηρότητα την εισπράττεις πάντα σαν ένα ήρεμο χαμόγελο γεμάτο κατανόηση και αθωότητα που σε υποχρεώνει να εναρμονισθείς μαζί τους και να προσπαθήσεις να  μιμηθείς τη στάση τους. Τούτοι οι άνθρωποι είναι οι πρώτοι παρόντες στη ανάγκη του συνανθρώπου αλλά και στους αγώνες και τις θυσίες.                        

Ο πραγματικός σεβασμός λοιπόν είναι και πρέπει να είναι προϊόν ελευθερίας και ελεύθερης βούλησης. Ο  πλήρης ορισμός του «ευσεβούς» του Ιεροκλή δείχνει πράγματι να είναι εναρμονισμένος με τη σοφία και τον παλιό πολιτισμό του λαού μας. Εννοώ τον πολύτιμο και ανεκτίμητο βιωματικό πολιτισμό του λαού μας που δυστυχώς εξαφανίζεται μέρα με τη μέρα. Και που με την απώλεια του  αλλοιώνεται και η ταυτότητά μας. Γιατί η ευσέβεια σήμερα όσο ποτέ παρακμάζει και όλοι μας ζούμε ίσως και άθελά μας την σκληρή απομόνωση και μοναξιά του τυφλού καραμπινάτου καταστροφικού και μικρόψυχου ατομικισμού μας.

Μανώλης Φύσσας

ΣΥΝΤΟΜΟΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΧΙΟΥ

ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ, ΣΥΝΤΟΜΟΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΧΙΟΥ

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου – Αντιδημάρχου Πρόνοιας

Καταρχήν, πρέπει να πω ότι, όταν αναλάβαμε ως δημοτική Αρχή (τον Σεπτέμβριο του 2014) το τμήμα Πρόνοιας –της αντίστοιχης Δ/νσης του Δήμου– διέθετε μόλις 5 υπαλλήλους. Και δεν διέθετε ούτε έναν Κοινωνικό Λειτουργό (τα ανάλογα περιστατικά αντιμετώπιζαν Κοινωνικοί Λειτουργοί άλλων δομών και δράσεων). Σήμερα, στο τμήμα Πρόνοιας του Δήμου υπηρετούν 18-20 εργαζόμενοι, η πλειοψηφία των οποίων είναι Κοινωνικοί Λειτουργοί (4), Ψυχολόγοι (2), Κοινωνιολόγοι (2), Παιδαγωγός, Επισκέπτρια Υγείας, κ.α., που έχουν εξειδικευμένο αντικείμενο ενασχόλησης (π.χ. διαμεσολαβητής ΡΟΜΑ,), αλλά και διοικητικοί υπάλληλοι.

            Υλοποιήσαμε αυτό που είχαμε δεσμευτεί στο Χιώτη δημότη, τον Μάιο του 2014, δηλαδή την επαρκή στελέχωση των Υπηρεσιών Πρόνοιας και την πλήρη ανάπτυξη των δομών που αυτή μπορεί να εποπτεύσει.

          Ανέκαθεν πίστευα και πιστεύω ότι, όλα αυτά για να γίνουν απαιτούνται συνεργασίες και κοινωνικές συμπράξεις αρκετών φορέων και Υπηρεσιών τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο, ανεξάρτητα των πολιτικών πεποιθήσεων που μπορεί να έχει καθένας. Στη στήριξη του κατατρεγμένου ανθρώπου η προσπάθεια πρέπει να είναι κοινή και η συνεργασία δεδομένη, τα δε προσωπικά του καθενός πάνε στην άκρη. Καθοριστική υπήρξε η βούληση μας αλλά και ο ζήλος αυτά όλα να προχωρήσουν γρήγορα.

            Έπειτα, παραλάβαμε ένα Κοινωνικό Παντοπωλείο επί μήνες κλειστό (το Σεπτέμβριο του 2014), που μέχρι τότε λειτουργούσε μόλις δυο απογεύματα της εβδομάδος και το στελεχώσαμε. Διαθέσαμε το τριπλάσιο ποσό (75.000 - 90.000 Ευρώ) από αυτό που διέθετε ο Δήμος παλαιότερα (25.000 - 30.000 Ευρώ) για την προμήθεια τροφίμων, ενώ με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής κάρτας των δικαιούχων κατορθώσαμε να εξοικονομήσουμε περίπου 25.000 Ευρώ το χρόνο (από εκπτώσεις, αλλά και την πληρωμή των ποσοτήτων που πραγματικά προμηθεύονταν οι δικαιούχοι και όχι του συνόλου της προβλεπόμενης προμήθειας -που είναι σαφώς μικρότερες της προϋπολογισθείσας δαπάνης-), επανατροφοδοτώντας και ενισχύοντας περαιτέρω τους αντίστοιχους Κωδικούς της Πρόνοιας για ίδιες ή παρόμοιες δράσεις. Το Παντοπωλείο λειτουργεί, πλέον, καθημερινά 07.00΄-15.00΄ ενώ διαθέτει Κοινωνική Λειτουργό και Αποθηκάριο-Γραμματέα. Επίσης, εξοπλίστηκε με 3 καταψύκτες οπότε μπορεί να διανείμει και φρέσκα προϊόντα, κρέας, τυρί, γάλα, κλπ, κάτι που στο παρελθόν δεν γινόταν.

            Τόσο η περσινή όσο και η φετινή χρονιά ήσαν πολύ πλούσιες, σε δράση και παραγωγή έργου για τα προνοιακά ζητήματα στο Δήμο Χίου.

            Χρηματοδοτηθήκαμε με 232.000 Ευρώ από το πρόγραμμα ΤΕΒΑ (Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας Απόρων) για την προμήθεια τροφίμων και ειδών καθαριότητας και υγιεινής των νοικοκυριών αλλά και συνοδευτικών δράσεων και με 260.000 Ευρώ για το Κοινωνικό Παντοπωλείο και Φαρμακείο (στο Κοινωνικό Φαρμακείο, που επίσης λειτουργεί 07.00΄-15.00΄, υπηρετούν μια Φαρμακοποιός και μια Βοηθός Φαρμακοποιού-υπεύθυνη της δομής).

          Χρηματοδοτηθήκαμε, ακόμη, για 3 χρόνια –ήδη νωρίτερα– για τη λειτουργία του Κέντρου Συμβουλευτικής Γυναικών.

Χρηματοδοτηθήκαμε, για 3 χρόνια, προκειμένου να ιδρύσουμε και λειτουργήσουμε το Κέντρο Κοινότητας (προνοιακό ΚΕΠ- Κέντρο Εξυπηρέτησης για προνοιακά και κοινωνικά ζητήματα), που ξεκίνησε τη δράση του τον Ιούλιο του 2017.

Πρέπει να αναφέρω δε ότι, ήδη, έχουμε προέγκριση για την επιχορήγησή μας εκ ποσού περίπου 500.000 Ευρώ για τα επόμενα 2 έτη, από το πρόγραμμα ΤΕΒΑ, όπου θα αναπτυχθούν διάφορες δράσεις προνοιακού και κοινωνικού χαρακτήρα. Ήδη επεξεργαζόμαστε την πρόταση υποβολής για την εξειδίκευση των δράσεων αυτών και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα έχει οριστικοποιηθεί τι ζητάμε, τι θα γίνει και πότε, ώστε να υποβληθεί στον αρμόδιο φορέα προς έγκριση. Εξασφαλίστηκαν οι πιστώσεις για την προμήθεια των τροφίμων του ΤΕΒΑ μέχρι το 2021 από τον ίδιο φορέα, από Ευρωπαϊκές κυρίως πιστώσεις.

Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι, κατορθώσαμε να φέρουμε στη Χίο, πάνω από 100 τόνους τροφίμων και φρούτων συνολικά, είτε μέσα από δωρεές, χορηγίες ιδιωτών και φορέων, αλλά και αγροτικούς συνεταιρισμούς που χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Γεωργίας μέσω ειδικών προγραμμάτων. Αυτά τα τρόφιμα δόθηκαν επιπλέον των τακτικών διανομών σε εμπερίστατους συμπολίτες μας και σε συλλόγους που έχουν μέλη εκ των ευπαθών κοινωνικά ομάδων.

Ειδικότερα, στον τομέα διανομής τροφίμων θέλω να τονίσω, για μια ακόμη φορά ότι, σκοπός και στόχος μας ήταν (πριν από 4 χρόνια που ξεκινήσαμε τις προσπάθειές μας και ήδη είχε εξαγγελθεί δημόσια κατά το Α΄ εξάμηνο της θητείας μας) να μπορεί κάποιος εμπερίστατος συμπολίτης μας να σιτίζεται 30 ημέρες το μήνα. Αυτό το πετύχαμε με μια κοινή προσπάθεια Ι. Μητροπόλεως Χίου & Δήμου Χίου. Η Ιερά Μητρόπολις μέσα από τα συσσίτια που έχει εξασφάλισε ημερήσιο γεύμα για 22 ημέρες τον μήνα και ο Δήμος (μέσω της διανομής τροφίμων, είτε απευθείας των δικών του, είτε μέσω του προγράμματος ΤΕΒΑ, είτε διαφόρων δωρεών) για άλλες 8 ημέρες. Έτσι, καλύφθηκε το χρονικό διάστημα των 30 ημερών με ελάχιστες αποκλίσεις. 

Επίσης, θέλω να επισημάνω ότι, επιτεύχθηκε και ο στόχος μας να γίνεται διανομή κάποιων πραγμάτων-τροφίμων σε μηνιαία βάση (αντί της διμηνιαίας) από το Παντοπωλείο μας. Έτσι, έχοντας τις τακτικές-προκαθορισμένες διανομές του προγράμματος ΤΕΒΑ, τις διανομές των τροφίμων μέσω της ηλεκτρονικής κάρτας του super market που πληρώνει ο Δήμος Χίου από δικούς του πόρους, αλλά και τις έκτακτες διανομές των αποσυρόμενων φρούτων ή/και δωρεές φορέων και ιδρυμάτων, δεν υπάρχει πλέον μήνας που να μην δίδει κάτι το Παντοπωλείο μας.

Ακόμη, θέλω να γνωστοποιήσω ότι, συνδράμουμε περιστασιακά στο συσσίτιο της Ι. Μητροπόλεως με τη διάθεση εκατοντάδων κιλών νωπού κρέατος, τυριού και λαχανικών.

Τέλος, αναφορικά με τη λειτουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου μας θέλω να επισημάνω ότι, είμαστε ίσως οι μοναδικοί πανελλαδικά, που δίδουμε τρόφιμα στα ίδια άτομα επί σειρά ετών. Από σχετική έρευνα, που έκανα πρόσφατα σε 20 Κοινωνικά Παντοπωλεία, διαπίστωσα ότι, διανέμουν τρόφιμα στα ίδια άτομα για ένα εξάμηνο ή το μέγιστο για ένα χρόνο. Έπειτα εναλλάσσονται τουλάχιστον για τον επόμενο χρόνο. Αυτό είναι λογικό για τις μεγαλουπόλεις, διότι η συντριπτική αύξηση των ατόμων χρόνο με το χρόνο θα είχε σαν αποτέλεσμα την αδυναμία εξεύρεσης πόρων για τόσο μεγάλες ποσότητες τροφίμων αθροιστικά. Τα περισσότερα κοινωνικά Παντοπωλεία στηρίζονται σε δωρεές εταιριών ή ιδιωτών ή από την Εκκλησία. Εμείς, όμως, δεν σταματήσαμε να δίδουμε τρόφιμα στα ίδια άτομα επί χρόνια, εφόσον διαβιούν υπό οικονομική δυσπραγία και ανανεώνουν τα δικαιολογητικά τους, πληρώντας τους όρους και τις προϋποθέσεις που έχει θέσει το Δημοτικό Συμβούλιο.

Θέλω να πιστεύω ότι, επόμενος στόχος, μέσα στην επόμενη τριετία, πρέπει να είναι η ίδρυση δυο μικρότερων Κοινωνικών Παντοπωλείων, σε συνεργασία με την Εκκλησία, ένα στο βόρειο τμήμα της Χίου κι ένα στο νότιο, που θα εξυπηρετούν τους συμπολίτες μας στις αντίστοιχες περιοχές. Επίσης, η ίδρυση νέων Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), στην πόλη της Χίου και στο Βροντάδο. Και η πρόσληψη ενός Οδοντιάτρου και ενός Διαιτολόγου- Διατροφολόγου, για τις άπορες οικογένειες της Χίου (ο Οδοντίατρος) και για τους μαθητές των σχολείων της Χίου (ο διατροφολόγος), στο πλαίσιο του προγράμματος ΤΕΒΑ (Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας Απόρων).

Ακόμη, εξετάζουμε και σχεδιάζουμε, μέσα στην επόμενη τριετία, να ιδρυθεί στη Χίο μια δομή πλυντηρίου- καθαρισμού ιματισμού, για το πλύσιμο των ρούχων στις εμπερίστατες και ενδεείς οικογένειες του τόπου μας. Αυτές είναι προτάσεις που εμείς καταθέτουμε και προσπαθούμε για την υλοποίησή τους

Στους υπόλοιπους τομείς ολοκληρώσαμε τη διαδικασία μετεγκατάστασης του Κέντρου Συμβουλευτικής Γυναικών από το Χαλκειός στην πόλη (έπειτα από παρότρυνση της Προέδρου του ΚΕΘΙ –Κέντρου Έρευνας για Θέματα Ισότητας, που μας επισκέφθηκε πριν αρκετό καιρό), στην οδό Γ. Βερίτη (Βαρβάσι), ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμο σε όσες συμπολίτισσές μας το χρειάζονται και ταυτόχρονα με την εχεμύθεια και διακριτικότητα που πρέπει.

Επιδοτήσαμε, από χρήματα του Δήμου Χίου, περίπου 15 συμπολίτες μας οι οποίοι είτε διαβιούσαν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες (δίχως ηλεκτρικό ρεύμα), είτε ήσαν τελείως άστεγοι (με -τρόπον τινά- επιδότηση ενοικίου, για κάποιους μήνες, μέχρι να ορθοποδήσουν), είτε υποβλήθηκαν σε βαριές χειρουργικές επεμβάσεις, άποροι όντες (στην πλειοψηφία τους καρκινοπαθείς). Στον τομέα αυτό πρέπει να πω ότι, το ποσό που μπορεί να διαθέσει ο Δήμος είναι σχετικά μικρό (περί τις 15.000 Ευρώ ετησίως) και ευχής έργον θα ήταν εάν μπορούσε οποιοσδήποτε (ιδιώτης, συλλογικός φορέας ή ίδρυμα) να μας συνδράμει, δίδοντάς μας τη δυνατότητα να του παραπέμπουμε περιστατικά χρήζοντα οικονομικής στήριξης.

Ενισχύσαμε ηθικά και υλικά 30 μονογονεικές οικογένειες και άλλους 30 γονείς με παιδιά βρεφικής ηλικίας.

Στείλαμε για φιλοξενία σε ιδρύματα εννέα (9) συμπολίτες μας που, είτε δεν ήσαν αυτοεξυπηρετούμενοι είτε είχαν εγκαταλειφθεί από συγγενείς ή οικεία τους πρόσωπα.

Εντατικοποιήσαμε τη συνεργασία μας με την Ι. Μητρόπολη Χίου, τον Ερυθρό Σταυρό (εθελόντριες του οποίου συνδράμουν πάντοτε στις έκτακτες διανομές του Κοινωνικού μας Παντοπωλείου και γι΄αυτό τις ευχαριστούμε θερμά και δημόσια), τον Σύνδεσμο Πολυτέκνων Χίου, το Σύλλογο Τριτέκνων, το Σύλλογο Διαβητικών, την ΄΄ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ-ΑΙΠΟΥΣ΄΄, τις Δικαστικές Φυλακές Χίου, το πρόγραμμα ΄΄ΨΥΧΑΡΓΩΣ΄΄ του Νοσοκομείου. Ξεκινήσαμε μια στενή συνεργασία με το Σύλλογο Καρκινοπαθών Χίου, τα ΑμεΑ και τα Γηροκομεία Χίου ΄΄ΖΩΡΖΗΣ ΜΙΧΑΛΗΝΟΣ΄΄ και Καρδαμύλων ΄΄ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ΄΄. Ειδικά, για το Σύλλογο Πολυτέκνων και το Γηροκομείο ΄΄ΖΩΡΖΗΣ ΜΙΧΑΛΗΝΟΣ΄΄ συγκεντρώσαμε 3-4 φορές, κατά τη διάρκεια του έτους, ικανή ποσότητα τροφίμων που τους παραδώσαμε.

Επίσης, διαθέσαμε γραφική ύλη σε μαθητές πολύτεκνων οικογενειών.

Καθιερώσαμε τις συμβουλευτικές ομάδες γονέων σε σχολεία της Α΄/θμιας Εκπαίδευσης στην πόλη.

Οι δράσεις αυτές, είναι επιπλέον των γνωστών ΄΄τετριμμένων΄΄ που αφορούν τις χορηγήσεις των κρατικών επιδομάτων αναπηρίας, που ωφελούν περί τους 800 συμπολίτες μας.

Το ίδιο και οι χορηγήσεις δωρεάν ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, που αγγίζουν τα 80- 100 ετησίως, και χορηγούνται σε άπορους συμπολίτες μας για τη μετάβασή τους εκτός Χίου για ιατρικούς και άλλους προσωπικούς λόγους.

Κατανοούμε και αντιλαμβανόμαστε ότι, οι ανάγκες του κόσμου, που καθημερινά χτυπά την πόρτα μας και ζητά βοήθεια είναι τεράστιες και δεν είναι ανθρωπίνως δυνατόν να ανταποκριθούμε σε κάθε αίτημα.

Θέλω να δηλώσω ότι, κυριολεκτικά, είμαστε στο απόγειο της αντοχής μας και στο μέγιστο ποσοστό που μπορεί ένας αυτοδιοικητικός φορέας να ανταποκριθεί με όσα –λίγα, θα έλεγα εγώ– μέσα διαθέτει.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Όσο υπάρχει κρίση (οικονομική, ηθική, κοινωνική) αυξάνονται οι ανάγκες για κάθε είδους στήριξη. Στην προσπάθειά μας αυτή είναι ευπρόσδεκτή κάθε είδους βοήθεια από οποιονδήποτε συμπατριώτη μας, με αγάπη στον άνθρωπο και αίσθημα αλληλεγγύης στο συνάνθρωπο.

Γιώργος Φωτ. Παπαδόπουλος – Αντιδήμαρχος Πρόνοιας

ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΚΑΠΤΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΙΑΜΗ

Πιο πολύ Αδέρφια παρά φίλοι - Μιχ.  Γ.  Καριάμης & Μαν. Γ. Φύσσας

ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑ στη θάλασσα, συνεργάτη και συνταξιδιώτη.

Αριστοκράτη καπετάνιο, επιβλητικό, συνετό άνθρωπο, που δεν δίνει δικαιώματα αλλά και πληθωρικά συναισθηματικό

Ο πλούσιος όμως συναισθηματικός του χαρακτήρας είναι σοφά ρυθμισμένος και ισορροπημένος.

Ποτέ δεν ξεπέφτει μπροστά σε όποια δύσκολη συγκυρία σε σπασμωδικές ενέργειες η σε φωνές και διάφορα τέτοια.

ΕΊΝΑΙ ήρεμος αλλά και στη πρίζα ,.. μόνιμα δηλαδή σε επαγρύπνηση. Ένας …ήρεμος - ανήσυχος … συνέχεια, με πνευματική εγρήγορση αλλά και ακμαιότητα.

Ο Λαγκαδούσης ναύτης των αιώνων

Όταν τον πρωτογνωρίσεις στη δουλειά,.. σου δίνει την εντύπωση δεσποτικού ανθρώπου. Όμως σύντομα καταλαβαίνεις πως μέσα σε αυτόν τον άνθρωπο, μαζί με την υπευθυνότητα,..

κυριαρχεί έντονα το αίσθημα της ανθρωπιάς και της αξιοπρέπειας. Στοιχεία που τον καθιστούσαν εν τέλει εξαιρετικά αγαπητό στους αξιωματικούς και το πλήρωμα του.

Όταν ανοίξεις συζήτηση μαζί του  για κάποιο θέμα αρχικά θα ακούσει την άποψη σου χωρίς να σε διακόψει και θα επεξεργαστεί πολύ προσεκτικά τα λεγόμενα σου. Η στάση του θα παραμείνει διακριτική. Έχει έγνοια μην τυχόν η διαφορά απόψεων που μπορεί νάχεις μαζί του, σε στεναχωρήσει. Και αρχίζει να τοποθετείται στο θέμα διακριτικά στην αρχή. Σιγά σιγά αρχίζει να εμβαθύνει το θέμα της συζήτησης και να το φορτώνει συναισθηματικά ανάλογα με την περίπτωση. Αν η χημεία της επικοινωνίας είναι πετυχημένη αρχίζει ένας διάλογος πλούσιος και μεστός που συνήθως μένει στην ιστορία.

Το θαλασσινό πνεύμα της Χίου.

Τα παραπάνω τα αναφέρω για να αναπαραστήσω τον τρόπο που προσεγγίζει και απευθύνεται. Το αίσθημα της οικονομίας που τον διακρίνει. Και για όσους τον γνωρίζουν καλά θα φανεί παράξενο  η και οξύμωρο αυτό που του καταλογίζω μα εντέλει έτσι είναι. Είναι ένας άνθρωπος που τον πλημμυρίζει συνέχεια το συναίσθημα και όταν εκφράζεται με όποιο τρόπο εκφράζεται είναι ξεχωριστός πολλάκις παιδικός αλλά κύρια αυθεντικός και διάφανος.

Ο  φίλος, μου εκτός από τον ωραίο και στιβαρό λόγο του και τη ξεχωριστή πένα του, εκφράζεται μοναδικά σκαλίζοντας το ξύλο.

Η πρώτη μου επαφή με τη δουλειά του έγινε σαν γνωριστήκαμε ως συνεργάτες στο καράβι. Μετά την γνωριμία μας σε μια από τις επισκέψεις  του στο γραφείο μου έφερε τα κοπτικά εργαλεία του το λαδάκονο και το εργόχειρο του,.. ένα κομμάτι ξύλο τετράγωνο ποτισμένο με διάλυμα κεριού με νέφτι.

Θαλάσσιοι Δράκοντες

Πάνω στο ξύλο ήταν χαραγμένες καμπύλες που έδειχναν ένα δελφίνι καθώς πετάγεται έξω απ’ το νερό παίζοντας . Ο τρόπος που ήταν σχεδιασμένο έδειχνε σίγουρος και το σχέδιο ήταν εξαιρετικά οικονομημένο αφαιρετικό και λιτό. Ο Μιχάλης εξασκούσε την υπομονή του και καλλιεργούσε το συναίσθημά του δουλεύοντας πάνω στο γλυπτό του καθημερινά κατά τον ελεύθερο χρόνο μας. Είχε καταλάβει μια γωνιά  στο σαλονάκι  του γραφείου μου όπου είχε εκεί μόνιμα τα κοπτικά εργαλεία  το λαδάκονο, το βάζο με το διάλυμα του κεριού με νέφτι με το οποίο πότιζε το ξύλο κάθε τόσο. Την ώρα του σκαλίσματος έδινε την εντύπωση του ανθρώπου που απευθύνεται  και συζητά. Ήταν ωραίο να τον βλέπεις να χαράζει και να γλύφει το ξύλο.

Σαλαμίνα 

Ακόμα και όταν ακόνιζε τα μαχαίρια του την ίδια εντύπωση σου έδινε. Η χαρά του γινόταν ακόμα μεγαλύτερη όταν την ώρα που δούλευε, πέρα από τις ατέλειωτες συζητήσεις - αναζητήσεις που κάναμε  του έπαιζα και κανένα ταξίμι στο μπουζούκι.

Ο Μιχάλης δεν λατρεύει απλά τα ταξίμια. Τα θεωρεί ιερά και θεία και είναι από τους λίγους ανθρώπους που έχουν την υψηλή διακριτικότητα να σιωπάν όταν ο άλλος παίζει.  

Σιγα - σιγά άρχισε να δίνει βάθος στο ξυλόγλυπτο και με ένα μαγικό τρόπο το δελφίνι ζωντάνεψε. Και έλεγε κυκλικά την ιστορία του. Από όποια θέση κι αν γύριζες το κάδρο οι καμπύλες που περιβάλλανε το δελφίνι του δίνανε προοπτική έτσι που λειτουργούσε σαν μια χαριτωμένη κουβέντα. Από περιέργεια παρακολουθούσα την εξέλιξη του έργου προσεκτικά.

Στο καρνάγιο

Όταν  το έργο πήρε την τελική του μορφή  του είπα « Φίλε οι καμπύλες σου είναι πολύ ωραίες πολύ αφηγηματικές Έτσι είναι και στα άλλα γλυπτά που έχεις κάνει; Ο Μιχάλης έβαλε τα γέλια  «Μπα σου αρέσουν οι καμπύλες μου μπράβο!!», « αυτό από τη στιγμή που σου αρέσει θα γίνει δικό σου» μου λέει αυθόρμητα.

-Σε ευχαριστώ πάρα πολύ του είπα ξαφνιασμένος. Είναι καταπληκτικό.

Όταν τέλειωσε το δελφινάκι ο Μιχάλης χάραξε την υπογραφή του και στο πίσω μέρος χάραξε την αφιέρωση  με την ποιητική έκφραση « Αντίδωρο φιλίας».Με συγκίνησε η χειρονομία του η οποία σφράγισε ανεξίτηλα και τη φιλία μας.

Το Δελφίνι του Μανώλη

Αυθόρμητα εκείνο το βράδυ σκάρωσα  κι εγώ ένα μικρό ποιηματάκι με τον τίτλο ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΦΙΛΙΑΣ   που όμως περιγράφει κατά κάποιο τρόπο το σκάλισμα του γλυπτού,.. και του το αφιέρωσα.

         Αντίδωρο φιλίας

Στη ταπεινή αφή της  ρόγας των  δακτύλων

Αφή  μιας  ματιάς

Ξύλινος ήχος ,αφ`το ούτι το λαγούτο και το σάζι

(λυρικά χωρίς υπερβολές)

ταξιδεύει ασταμάτητα  μα και με χάρη,

το σχήμα του δελφινιού, που πάντα παίζει

κόντρα στην έννοια της φθοράς  και του θανάτου.

Γεννιέται  πεθαίνει  και  πάλι  γεννιέται.

Αντίδωρο  ζωής  ξύλινο  φιλί, φωνή,

ορίζεται,  αφ`τα νερά  του ξύλου.

Στην  ταπεινή αφή της ρόγας των δακτύλων,

Η υπομονή, χαϊδεύει τις ματιές  με το μαχαίρι.

Άγιος Δημήτρης

Όταν τέλειωσε το δελφίνι πήρε σειρά ο καβαλάρης Άγιος Δημήτρης,   όπου σαν τελείωσε κι αυτός έγινε η αφορμή για ένα ακόμα ποιηματάκι. Κι εγώ κατάλαβα ότι εδώ τα πράγματα ξεπερνούν κατά πολύ το χόμπι και τη λογική του εργόχειρου.

Ο Μιχάλης είναι χαρισματικός σχεδιαστής. Έχει το χάρισμα της οικονομίας και μπορεί από πριν να ξέρει τι είναι απαραίτητο και τι περιττό. Ο μύθος, της κάθε παράστασης του στο θέμα του είναι λιτός, αλλά, φορτωμένος με συναισθήματα και κατάλληλους υπαινιγμούς που σε συμπαρασύρουν και σε ταξιδεύουν.

Παιχνίδια με τα κύματα

Τα ξυλόγλυπτα του είναι διαρκώς σε κίνηση αεικίνητα δηλαδή. 

Είναι γλυπτά υψηλής αισθητικής και ενώ το πάχος τους είναι ένα με ενάμιση εκατοστό πάχος απορείς γιατί οι παραστάσεις του δίνουν την εντύπωση πολύ μεγαλύτερου προοπτικού βάθους.

Όταν ξαναβρεθήκαμε στην Ελλάδα τον επισκέφθηκα στο σπίτι του και είχα τη χαρά να απολαύσω τα περισσότερα κομμάτια της δουλειάς του από κοντά.

Πέρα από τα ανάγλυφα εικονίσματα υπάρχουν καταπληκτικές συνθέσεις, ολοζώντανες και αεικίνητες που δεν τις χορταίνει το μάτι. Η κάθε μια μοναδική σαν σύνθεση αλλά φτιαγμένες με το ίδιο αλφάβητο και το ζωντανό και αεικίνητο συναίσθημα του φίλου μου.  Και τι δεν εξιστορούν από ερωτικούς υπαινιγμούς δράκοντες, νοσταλγία, κύματα, γοργόνες, σειρήνες, πηδάλια έλικες

Σφίκα 

(το Σύμβολο της Χίου)

Καθαρή κατάθεση ψυχής και θαλασσινών βιωμάτων

Αυτές που με γοήτευσαν και με συγκίνησαν ιδιαίτερα είναι:

1)     Ο ΛΑΓΚΑΔΟΥΣΗΣ ΝΑΥΤΗΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

2)     ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

3)     ΘΑΛΑΣΣΙΟΙ ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ

4)     ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΚΎΜΑΤΑ

5)     ΛΑΔΗ

6)     ΣΤΟ ΚΑΡΙΝΑΓΙΟ

7)     ΣΑΛΑΜΙΝΑ

Επίσης είχα τη χαρά να θαυμάσω μια σειρά από εκπληκτικές βακτηρίες (μπαστούνια, κατσούνες) σκαλισμένες περίτεχνα στο κεφάλι αλλά και τον κορμό. Στην περίπτωση αυτή ο Μιχάλης εκμεταλλεύεται τις ιδιομορφίες του ξύλου και τις αξιοποιεί μοναδικά.

Κόρη και Δέλφινας

Πιάνεις την κατσούνα στο χέρι, περπατάς και κάθεσαι να ξαποστάσεις η να κάνεις περισυλλογή. Τότε η κατσούνα γίνεται ένας αφηγητής που σε παρασύρει στο χώρο της φαντασίας καθώς το μάτι περιδιαβαίνει την συνακολουθία των σκαλισμάτων και ευφραίνεται.

Θα μπορούσα να γράψω ένα βιβλίο για τα γλυπτά του φίλου μου. Ξέρω πως δεν ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που του αρέσουν οι έπαινοι και τα πολλά λόγια. Ξέρω πως του αρέσει ο λιτός απλός και ειλικρινής λόγος Γι’ αυτό  ότι γράφτηκε, στηρίζεται στην ιερότητα της φιλίας μας και στην αλήθεια της που και οι δυο μας πιστεύουμε ακράδαντα.

Λάδη 

(Ναυμαχία της Λάδης  494 π. Χ)

Εγώ πιστεύω πως αυτά που έγραψα για την τέχνη του φίλου μου είναι λίγα και ίσως και λειψά. Δεν ανησυχώ όμως γιατί έχω για μάρτυρες υπεράσπισης τα υπέροχα ξυλόγλυπτα αφηγήματα του. Αλλά και αν ακόμα σαν άνθρωπος μπήκα πιθανόν στο χώρο της υπερβολής λόγω βαθιάς φιλίας και εκτίμησης ξέρω πως η φιλία συγχωρεί γιατί δεν υπάρχει ψέμα αλλά αγνή πρόθεση

Μανώλης Φύσσας

Πολιτιστικός Σύλλογος Λαγκάδας Χίου '' ο ΦΑΡΟΣ''